Νόμος 2971/2001 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 2971/2001 καθορίζει τη νομοθεσία για τον αιγιαλό, την παραλία, την όχθη και την παρόχθια ζώνη, ορίζοντάς τα ως κοινόχρηστα πράγματα του Δημοσίου. Ρυθμίζει τη διαδικασία καθορισμού των οριογραμμών τους, τις αρμόδιες επιτροπές και τις προδιαγραφές για τα σχετικά διαγράμματα.

Τροποποιήσεις:

Καταργήσεις:

Ο νόμος εξακολουθεί να ισχύει, έχοντας εφαρμοστεί εκτενώς σε διοικητικές πράξεις, αν και έχουν παραλειφθεί παλαιότερες τροποποιήσεις και καταργήσεις.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1 τ. Το Άρθρο 1 τ του Ν. 2308/1995 (ΦΕΚ 114 Α΄) ορίζει ότι η ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Α.Ε. πρέπει να αποστείλει αντίγραφα των προσωρινών κτηματολογικών διαγραμμάτων και πινάκων στις αρμόδιες Κτηματικές Υπηρεσίες πριν από την πρώτη ανάρτηση των στοιχείων της κτηματογράφησης, σύμφωνα με το άρθρο 4 του ίδιου νόμου.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 ορίζει ότι ο αιγιαλός, η παραλία, η όχθη και η παρόχθια ζώνη είναι κοινόχρηστα πράγματα που ανήκουν στο Δημόσιο, με κύριο προορισμό την ελεύθερη πρόσβαση, ενώ η προστασία του οικοσυστήματός τους είναι ευθύνη του Κράτους. Επίσης, απαγορεύει την κατασκευή κτισμάτων σε αυτές τις ζώνες, εκτός αν εξυπηρετούν κοινωφελείς, περιβαλλοντικούς, πολιτιστικούς σκοπούς ή υπέρτερο δημόσιο συμφέρον, και αναφέρει ότι ο παλαιός αιγιαλός και η παλαιά όχθη ανήκουν στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου.
  3. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 ορίζει τη συγκρότηση και τη λειτουργία της Επιτροπής καθορισμού αιγιαλού και παραλίας σε επίπεδο νομού, η οποία αποτελείται από τον προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας (πρόεδρο), μηχανικό της Κτηματικής Υπηρεσίας ή άλλης δημόσιας υπηρεσίας, τον αρμόδιο Λιμενάρχη, τον διευθυντή της Διεύθυνσης Πολεοδομίας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και τον διευθυντή Χωροταξίας και Περιβάλλοντος της Γενικής Γραμματείας της Περιφέρειας, με δυνατότητα σύστασης δεύτερης επιτροπής από τον Υπουργό Οικονομικών σε εξαιρετικές περιπτώσεις.
  4. Άρθρο 3 τ. Το Άρθρο 35 του ΦΕΚ ορίζει ότι επιταγές σε δραχμές με ημερομηνία έκδοσης από 1.1.2002 και μετά, οι οποίες εμφανίζονται προς πληρωμή μετά την ίδια ημερομηνία, δεν είναι πλέον έγκυρες.
  5. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 του ΦΕΚ καθορίζει τις προδιαγραφές και τα διαγράμματα για τη χάραξη της οριογραμμής του αιγιαλού, της παραλίας και του παλαιού αιγιαλού, με συγκεκριμένα χρώματα (ερυθρό, κίτρινο, κυανό) και ορθογώνιες συντεταγμένες εξαρτημένες από το τριγωνομετρικό δίκτυο της χώρας. Ρυθμίζει επίσης τις απαλλοτριώσεις λόγω δημόσιας ωφέλειας για ακίνητα στην παραλία, την παραχώρηση δικαιωμάτων από Ν.Π.Δ.Δ. χωρίς αντάλλαγμα, την εφαρμογή διατάξεων περί απαλλοτριώσεων λόγω ρυμοτομίας, και περιορισμούς στις κατασκευές και βελτιώσεις από τους ιδιοκτήτες ακινήτων που καταλαμβάνονται από την παραλία.
  6. Άρθρο 4 τ. Το Άρθρο 4 τ ορίζει ότι σε περιοχές που κηρύχθηκαν υπό κτηματογράφηση και βρέχονται από θάλασσα, λίμνη ή ποταμό, απαιτείται η αποστολή κτηματογραφικού-υψομετρικού διαγράμματος πλάτους 300 μέτρων προς την ξηρά, το οποίο ελέγχεται από την Κτηματική Υπηρεσία και τίθεται υπόψη της Επιτροπής του άρθρου 3 για τον καθορισμό αιγιαλού, παραλίας και όχθης. Επίσης, καθορίζονται προθεσμίες για την αποστολή διαγραμμάτων και πινάκων από την ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Α.Ε. στις Κτηματικές Υπηρεσίες, καθώς και για την παράταση προθεσμιών προσφυγής του Δημοσίου, ενώ σε εξαιρετικές περιπτώσεις επιτρέπεται η χάραξη παλαιού αιγιαλού με κλίμακα 1:5.000.
  7. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 περιγράφει τη διαδικασία καθορισμού των οριογραμμών αιγιαλού, παραλίας και παλαιού αιγιαλού, η οποία μπορεί να κινείται αυτεπάγγελτα ή κατόπιν αίτησης ενδιαφερομένου προς την Κτηματική Υπηρεσία, με προθεσμίες ελέγχου και θεώρησης διαγραμμάτων από ιδιώτη μηχανικό εντός μηνός, εισαγωγή στην Επιτροπή, καθορισμό οριογραμμών από την Επιτροπή εντός μηνός, και τελική επικύρωση και δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, κατόπιν σύμφωνης γνώμης του Γ.Ε.Ν.
  8. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 ορίζει ότι η Επιτροπή, για τον ακριβή καθορισμό του παλαιού αιγιαλού, λαμβάνει υπόψη φυσικές ενδείξεις (όπως αμμώδεις, ελώδεις ή βαλτώδεις εκτάσεις), αεροφωτογραφίες, χάρτες, διαγράμματα διαφόρων ετών και γεωλογικές μελέτες, τα οποία παραθέτει στην έκθεσή της.
  9. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 ορίζει ότι η Επιτροπή του άρθρου 3, κατά τον προσδιορισμό του αιγιαλού, καθορίζει και την παραλία, εφόσον είναι απαραίτητο για τον σκοπό της παραγράφου 2 του άρθρου 1, χαράσσοντας την στο ίδιο διάγραμμα με κίτρινη πολυγωνική γραμμή.
  10. Άρθρο 7 τ. Το Άρθρο 7 τ του ΦΕΚ περιγράφει τη διαδικασία δημοσίευσης, μεταγραφής και αρχειοθέτησης αποφάσεων του Υπουργού Οικονομικών σχετικά με τον καθορισμό αιγιαλού, παλαιού αιγιαλού ή παραλίας, καθώς και τη δυνατότητα επανακαθορισμού τους, με αναφορά σε φορείς όπως το Γ.Ε.Ν., η Κτηματική Υπηρεσία, το Υ.ΕΘ.Α., και διάφορα Υπουργεία.
  11. Άρθρο 7β. Το Άρθρο 7β, σύμφωνα με τον Ν. 2948/2001, ορίζει ότι στις 2 Ιανουαρίου 2002, η Τράπεζα της Ελλάδος και άλλες επιχειρήσεις θα διενεργούν συναλλαγές ανταλλαγής νομισμάτων και υποπροεφοδιασμού με ευρώ, ενώ όλες οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της 31ης Δεκεμβρίου 2001 θα εκπληρώνονται την επόμενη εργάσιμη ημέρα, 2 Ιανουαρίου 2002. Επιπλέον, το Ελληνικό Δημόσιο θα καταβάλει τα ποσά για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους στις 28 Δεκεμβρίου 2001.
  12. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 του ΦΕΚ ορίζει ότι απαιτείται ο καθορισμός του αιγιαλού και της παραλίας εντός 100 μέτρων από την ακτογραμμή πριν από την έγκριση σχεδίου πόλης, εκποίηση δημόσιου κτήματος, ή εκτέλεση έργων, με ποινή ακυρότητας των πράξεων, εκτός από εκμισθώσεις για αλιευτική εκμετάλλευση χωρίς μόνιμα κτίσματα. Για οικοδομικές άδειες, ο μηχανικός είναι υπεύθυνος για τον προσδιορισμό του αιγιαλού στο τοπογραφικό διάγραμμα, ενώ για τουριστικά έργα, ο καθορισμός πρέπει να γίνει εντός εξαμήνου από την αίτηση.
  13. Άρθρο 8 τ. Το άρθρο 8 τ της ΚΥΑ 69269/5387/24.10.90 (ΦΕΚ 678 Β΄) καθορίζει τη διαδικασία για την προέγκριση χωροθέτησης και την έγκριση οριστικών μελετών για έργα που αφορούν παραχώρηση αιγιαλού, παραλίας, θάλασσας ή πυθμένα, απαιτώντας τη γνώμη διαφόρων φορέων όπως το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, το Γ.Ε.Ν., το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, το Υπουργείο Πολιτισμού, ο E.O.T., το Υπουργείο Γεωργίας, το Δημοτικό Συμβούλιο, το Υπουργείο Ανάπτυξης και το Υπουργείο Αιγαίου, εντός προθεσμιών ενός και τριών μηνών αντίστοιχα.
  14. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ καθορίζει τους παράγοντες που επηρεάζουν το πλάτος του αιγιαλού και της παραλίας, όπως η γεωμορφολογία, οι φυσικοί πόροι, τα μετεωρολογικά στοιχεία, η μορφολογία του πυθμένα, τα τεχνικά έργα, οι χωροταξικές κατευθύνσεις, τα δημόσια κτήματα, το Κτηματολόγιο και τα ευπαθή οικοσυστήματα, ενώ το Άρθρο 10 αναφέρεται στην αναγγελία δικαιωμάτων ιδιωτών επί χώρων που χαρακτηρίστηκαν ως αιγιαλός.
  15. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 ορίζει ότι τα δικαιώματα επί κτημάτων που περιλαμβάνονται στον αιγιαλό θεωρούνται αναγκαστικά απαλλοτριωθέντα υπέρ του Δημοσίου, παρέχοντας στους κυρίους τους εξάμηνη προθεσμία από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως για να αναγγείλουν τις αξιώσεις τους στον Υπουργό Οικονομικών, ενώ η περαιτέρω διαδικασία απαλλοτρίωσης ακολουθεί τις κείμενες διατάξεις.
  16. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ αφορά τα έργα και τις εγκαταστάσεις που βρίσκονται στον αιγιαλό και την παραλία μετά τη λήξη συμβάσεων ή παραχωρήσεων. Ορίζει ότι ο Υπουργός Οικονομικών και ο καθ' ύλην αρμόδιος Υπουργός, μετά από γνώμη διαφόρων συμβουλίων και υπηρεσιών (όπως Περιφερειακό, Νομαρχιακό ή Κεντρικό Συμβούλιο Χ.Ο.Π., Υπουργείο Πολιτισμού, Ο.Τ.Α., Γ.Ε.Ν., Υ.Ε.Ν.), αποφασίζουν αιτιολογημένα για τη διατήρηση ή μη αυτών των έργων και καθορίζουν τη χρήση τους. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών ή, για συγκεκριμένες βιομηχανικές και τουριστικές μονάδες, με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Ανάπτυξης.
  17. Άρθρο 11 τ. Το Άρθρο 11 τ του ΦΕΚ ορίζει ότι οι επιταγές με ημερομηνία έκδοσης μεταγενέστερη της 31.12.2001 και μέχρι την 31.12.2003, οι οποίες εμφανίστηκαν για πληρωμή μετά την 31.12.2001, θα φέρουν επισημείωση από τα πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα. Αυτή η ρύθμιση ισχύει μέχρι την 31.12.2003 και αφορά την εφαρμογή του άρθρου 11 του Ν. 1957/1991.
  18. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του ΦΕΚ επιτρέπει την κατασκευή προστατευτικών έργων κατά της διάβρωσης της ακτής, είτε από το Δημόσιο (παρ. 1) είτε από ιδιώτες με δαπάνη τους και επίβλεψη μηχανικού (παρ. 2), εφόσον υπάρχει σχετική μελέτη εγκεκριμένη από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Τα έργα αυτά ανήκουν στο Δημόσιο, το οποίο μπορεί να τα καταργήσει ή μετατρέψει χωρίς αποζημίωση, και απαιτούν άδεια του Υπουργού Οικονομικών μετά από σύμφωνη γνώμη του Γ.Ε.Ν., του Υ.Ε.Ν. και του Υπουργείου Πολιτισμού, καθώς και μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με το Ν. 1650/1986. Τέλος, οι προσχώσεις που γίνονται χωρίς άδεια ή παράνομα θεωρούνται αιγιαλός (παρ. 3, 4).
  19. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 του ΦΕΚ ορίζει την απλή χρήση του αιγιαλού και της παραλίας, επιτρέποντας δραστηριότητες που δεν αλλοιώνουν τη φυσική τους μορφολογία και προορισμό, με την παραχώρηση να γίνεται από τον Υπουργό Οικονομικών έναντι ανταλλάγματος, εκτός από ειδικές περιπτώσεις όπου μπορεί να γίνει απευθείας ή χωρίς αντάλλαγμα σε Ο.Τ.Α., φορείς λιμένων, οργανισμούς κοινής ωφέλειας και Ν.Π.Δ.Δ., ενώ σε ιδιωτικούς φορείς διαχείρισης γίνεται πάντοτε με αντάλλαγμα. Ειδικότερα, για την εκμίσθωση καθισμάτων και ομπρελών, η έκταση παραχώρησης δεν υπερβαίνει τα 500 τ.μ. και απαιτείται ελεύθερη ζώνη 100 μέτρων μεταξύ των παραχωρήσεων, εκτός αν αφορά όμορες επιχειρήσεις. Το αντάλλαγμα για όμορες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις υπολογίζεται βάσει της τιμής δωματίου και του αριθμού κλινών, σύμφωνα με τον Ε.Ο.Τ.
  20. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 του ΦΕΚ αφορά την παραχώρηση αιγιαλού, παραλίας και θαλάσσιου χώρου για την εκτέλεση έργων εμπορικού, βιομηχανικού, συγκοινωνιακού, λιμενικού ή άλλου σκοπού, η οποία γίνεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, και απαιτείται αίτηση προς την αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία συνοδευόμενη από τεχνικό φάκελο. Επίσης, προβλέπει ειδική διαδικασία για έργα του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α. που έχουν κατασκευαστεί στον αιγιαλό, την παραλία ή τη θάλασσα μέχρι την ισχύ του νόμου, με προθεσμία υποβολής αίτησης εντός δύο (2) ετών από την έναρξη ισχύος του νόμου.
  21. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ ορίζει γενικές ρυθμίσεις για τις παραχωρήσεις αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης, επιτρέποντας τη μονομερή ανάκληση από το Δημόσιο για λόγους δημοσίου συμφέροντος, θέτοντας όρους και περιορισμούς, διασφαλίζοντας την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών, απαγορεύοντας την αποκλειστική χρήση εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων, και απαιτώντας έγκριση του Υπουργού Οικονομικών (και του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης αν ο παραχωρησιούχος είναι Ο.Τ.Α.) για μεταβίβαση του δικαιώματος, με αυτοδίκαιη ανάκληση της παραχώρησης σε περίπτωση παράβασης.
  22. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 του ΦΕΚ επιτρέπει την παραχώρηση δημόσιων νησίδων, υφάλων, σκοπέλων και αβαθών θαλάσσιων εκτάσεων, καθώς και του συνεχόμενου αιγιαλού και παραλίας, για διάφορους σκοπούς όπως γεωργία, κτηνοτροφία, ναυταθλητισμός, τουρισμός, αλιεία, ανάπτυξη εθνικής οικονομίας, εθνική άμυνα και ασφάλεια, και περιβαλλοντική έρευνα, με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και σύμφωνη γνώμη διαφόρων υπουργείων και του Γ.Ε.Ν. Η παραχώρηση γίνεται συνήθως μετά από δημοπρασία, εκτός από ειδικές περιπτώσεις όπως η απευθείας παραχώρηση σε Ν.Π.Δ.Δ., επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας ή ιδιώτες υπό προϋποθέσεις, και σε αγροτικούς, κτηνοτροφικούς και αλιευτικούς συνεταιρισμούς, καθώς και σε δημοτικές και κοινοτικές επιχειρήσεις.
  23. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 ορίζει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού και της παραλίας, επιτρέποντας την αναστολή του καθορισμού τους με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εθνικής Άμυνας. Το Άρθρο 18 καθορίζει τη ζώνη λιμένα, μια έκταση ξηράς και θάλασσας όπου ο αρμόδιος φορέας μπορεί να εκτελέσει έργα για την εξυπηρέτηση της λιμενικής κίνησης και τη λειτουργία του λιμένα.
  24. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει τη "ζώνη λιμένα" ως την έκταση που είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του λιμένα, χωρισμένη σε χερσαία και θαλάσσια, με την εκτέλεση έργων να απαιτεί αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας και σύμφωνη γνώμη των Υπουργείων Εμπορικής Ναυτιλίας, Πολιτισμού, Γ.Ε.Ν. και, σε ορισμένες περιπτώσεις, του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, καθώς και άδεια της λιμενικής αρχής. Το Άρθρο 19 ορίζει τη χερσαία ζώνη λιμένα ως τον αιγιαλό και τους συνεχόμενους παραλιακούς χώρους που είναι αναγκαίοι για τα έργα του προηγούμενου άρθρου.
  25. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 ορίζει τη χερσαία ζώνη λιμένα ως τον αιγιαλό και τους συνεχόμενους παραλιακούς χώρους, με όρια που καθορίζονται από το σχέδιο πόλεως ή την παράγραφο 5 του άρθρου 7, επιτρέποντας την επέκταση πέραν αυτών με τροποποίηση του σχεδίου ρυμοτομίας και την ανάθεση αρμοδιοτήτων σε φορείς διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένα, ακόμη και για περισσότερους του ενός λιμένες, ενώ επιτρέπει την περίφραξη της ζώνης με απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας, μετά από πρόταση του φορέα ή της Λιμενικής Αρχής και εγκρίσεις από την ΕΠ.Α.Ε., το Γ.Ε.Ν. και το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας.
  26. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του ΦΕΚ καθορίζει τη θαλάσσια ζώνη λιμένα σε απόσταση 500 μέτρων από τις ακτές της χερσαίας ζώνης, με δυνατότητα επέκτασης πέραν των 500 μέτρων έως την ισοβαθή γραμμή των 30 μέτρων σε περίπτωση αβαθών υδάτων. Το Άρθρο 21 αναφέρει ότι ο καθορισμός του ορίου, των χρήσεων γης και του σχεδίου ανάπτυξης της χερσαίας και θαλάσσιας ζώνης λιμένα γίνεται με απόφαση του οικείου φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένα, κατόπιν σύμφωνης γνώμης του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και του Γ.Ε.Ν.
  27. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 του ΦΕΚ 285 καθορίζει τη διαδικασία καθορισμού του ανώτερου ορίου του αιγιαλού, απαιτώντας γνώμες από διάφορα Υπουργεία (Εμπορικής Ναυτιλίας, Οικονομικών, Περιβάλλοντος, Πολιτισμού, Γεωργίας) και το Γ.Ε.Ν., με προθεσμία τριών (3) μηνών, ενώ η τελική απόφαση εγκρίνεται από τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
  28. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι χερσαίοι χώροι εντός της ζώνης λιμένα είναι κοινόχρηστα δημόσια κτήματα, με χρήση και εκμετάλλευση που ανήκει στον φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένα, ενώ ιδιωτικά κτήματα εντός της ζώνης απαλλοτριώνονται υπέρ του Δημοσίου με δαπάνες του φορέα. Επίσης, ρυθμίζει τη συνέχιση ή λύση υφιστάμενων παραχωρήσεων χρήσης ή μισθώσεων εντός της ζώνης λιμένα, με αποφάσεις των Υπουργών Οικονομικών και του καθ' ύλην αρμόδιου Υπουργού, και αναφέρει τον Ν. 2717/1999 (ΦΕΚ 97 Α΄) ως προς την κοινοποίηση των αποφάσεων λύσης.
  29. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 του ΦΕΚ καθορίζει τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις για την παραχώρηση χώρων εντός της ζώνης λιμένα, απαιτώντας αποφάσεις των φορέων διοίκησης λιμένα, εγκρίσεις από Γενικούς Γραμματείς Περιφέρειας, και σύμφωνες γνώμες από διάφορα Υπουργεία (Γ.Ε.Ν., Εμπορικής Ναυτιλίας, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, Ανάπτυξης) ανάλογα με τη φύση της παραχώρησης και τους χρήστες, ενώ επιτρέπει και τη δωρεάν χρήση χώρων από το Δημόσιο για δημόσιες και αμυντικές ανάγκες.
  30. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 επιτρέπει τη σύναψη προγραμματικών συμβάσεων μεταξύ Ο.Τ.Α. ή άλλων φορέων του δημόσιου τομέα, με δυνατότητα συμμετοχής επιχειρήσεων Ο.Τ.Α., Συνδέσμων Δήμων και Κοινοτήτων, συνεταιρισμών, επιμελητηρίων και επιστημονικών φορέων, οι οποίες εγκρίνονται από τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας μετά από σύμφωνη γνώμη του Γ.Ε.Ν. και του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, ενώ οι όροι τους καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Εμπορικής Ναυτιλίας.
  31. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 του παρόντος νόμου επεκτείνει την εφαρμογή του και στα νησιά του Νομού Δωδεκανήσου, ενώ παράλληλα διατηρεί σε ισχύ τον Κ.Δ. 132/1929 περί Κτηματολογικού Κανονισμού Δωδεκανήσου, ο οποίος υπερισχύει.
  32. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 του ΦΕΚ ορίζει την προστασία του αιγιαλού, της παραλίας και των χώρων της θαλάσσιας ζώνης λιμένα, προβλέποντας την κατεδάφιση αυθαίρετων κτισμάτων και κατασκευασμάτων εντός τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίηση πρωτοκόλλου κατεδάφισης από την Κτηματική Υπηρεσία, με εξαίρεση όσα προστατεύονται από το Υπουργείο Πολιτισμού, ενώ η δαπάνη κατεδάφισης βαρύνει τον αυθαίρετο κατασκευαστή.
  33. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 του ΦΕΚ ορίζει ότι ο καθορισμός χώρων που εξομοιώνονται με ζώνη λιμένα, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 4 του Ν. 2575/1998, γίνεται με απόφαση του φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένα, απαιτώντας σύμφωνη γνώμη των Υπουργείων Εμπορικής Ναυτιλίας και Οικονομικών εντός τριών (3) μηνών, αλλιώς η απόφαση ισχύει και χωρίς αυτές. Η απόφαση του φορέα λιμένα εγκρίνεται από τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας.
  34. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 του ΦΕΚ ορίζει διοικητικές και ποινικές κυρώσεις για όσους προκαλούν μεταβολές στον αιγιαλό, την παραλία, τη θάλασσα, τον πυθμένα, τη ζώνη λιμένα, λίμνες, ποταμούς, όχθες ή παρόχθιες ζώνες χωρίς άδεια ή με υπέρβαση αυτής, επιβάλλοντας φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και πρόστιμα σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφο 23 του Ν. 2242/1994, ενώ τιμωρεί και υπαλλήλους που εκδίδουν παράνομες άδειες, καθώς και τρίτους που κάνουν παράνομη χρήση εγκαταστάσεων, επιβάλλοντας πρόστιμο ισόποσο με το λιμενικό τέλος.
  35. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30 ορίζει ότι για τη χορήγηση άδειας εγκατάστασης θαλάσσιων υδατοκαλλιεργειών απαιτείται, επιπλέον των ειδικών νομοθετικών προϋποθέσεων, η σύμφωνη γνώμη του Γ.Ε.Ν., του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και του Υπουργείου Πολιτισμού.
  36. Άρθρο 31. Το Άρθρο 31 του νόμου προβλέπει την ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων για τον αιγιαλό, την παλαιά όχθη και την παραλία στις όχθες, παλαιές όχθες και παρόχθιες ζώνες μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, με παρεκκλίσεις που αφορούν την μη απαίτηση γνώμης του Γ.Ε.Ν. και του Υ.Ε.Ν. για παραχωρήσεις του άρθρου 14 και τον καθορισμό όχθης, ενώ στην Επιτροπή του άρθρου 3 συμμετέχουν υπάλληλοι της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ή του Τ.Ε.Ε. με συγκεκριμένες ειδικότητες.
  37. Άρθρο 33. Το Άρθρο 33 του ΦΕΚ ορίζει ότι το τεκμήριο ωφέλειας ιδιοκτητών απαλλοτριούμενων ακινήτων, σύμφωνα με τον Ν. 653/1977, είναι μαχητό και κρίνεται από το Εφετείο. Ο εικαζόμενος ιδιοκτήτης μπορεί να ζητήσει διόρθωση του κτηματολογικού πίνακα εντός δύο (2) μηνών από την απόφαση προσδιορισμού αποζημίωσης, με αίτηση που εξετάζεται από τριμελή Επιτροπή.
  38. Άρθρο 34. Το Άρθρο 34 του νόμου ορίζει ότι δεν θίγονται από αυτόν οι διατάξεις του Α.Ν. 376/1936, τα άρθρα 24-32 του Ν. 1892/1990, και η νομοθεσία για την πολιτιστική κληρονομιά, την εθνική άμυνα και την ασφάλεια της Χώρας, ενώ οι εκκρεμείς υποθέσεις για τον καθορισμό αιγιαλού και παραλίας εξακολουθούν να διέπονται από τις προηγούμενες διατάξεις.
  39. Άρθρο 35. Το Άρθρο 35 ορίζει ότι επιταγές σε δραχμές που εκδόθηκαν από 1.1.2002 έως 31.12.2003 θεωρούνται πληρωτέες σε ευρώ μετά την 1.1.2002, εφόσον αποδεικνύεται από έγγραφο βεβαίας χρονολογίας ότι εκδόθηκαν έως 31.12.2001 ή έχουν καταγραφεί σε πινάκια.
  40. Άρθρο 36. Το Άρθρο 36 ορίζει την 31η Δεκεμβρίου 2001 ως ειδική αργία συναλλαγών για την Τράπεζα της Ελλάδος, το Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών Α.Ε., το Κεντρικό Αποθετήριο Αξιών Α.Ε., το Χρηματιστήριο Παραγώγων Αθηνών, την ΕΤ.Ε.Σ.Ε.Π., καθώς και για πιστωτικά ιδρύματα, επιχειρήσεις επενδυτικών υπηρεσιών, εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης και πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων, και εταιρείες διαχείρισης αμοιβαίων κεφαλαίων και επενδύσεων χαρτοφυλακίου, επιτρέποντας μόνο εργασίες σχετικές με τον προεφοδιασμό με ευρώ και τη διάθεση "συσκευασιών εξοικείωσης" και κερμάτων ευρώ.
  41. Άρθρο 37. Το Άρθρο 37 του νόμου ορίζει την έναρξη ισχύος των διατάξεών του: οι διατάξεις του άρθρου 33 τίθενται σε ισχύ ένα μήνα μετά τη δημοσίευση και εφαρμόζονται και σε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις που δεν έχουν συντελεστεί, ενώ οι υπόλοιπες διατάξεις ισχύουν από τη δημοσίευση του νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά. Ο νόμος υπογράφηκε στην Αθήνα στις 19 Δεκεμβρίου 2001 από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο και τους αρμόδιους Υπουργούς.
  42. Άρθρο 60 τ. Το Άρθρο 60 τ διατηρεί την ειδική νομοθεσία για το καθεστώς του Αγίου Όρους, όπως αυτή ορίζεται από το άρθρο 60 του π.δ. 11/12.11.1929 (ΦΕΚ 399 Α΄) και την εγκύκλιο διαταγή του Υπουργείου Οικονομικών υπ' αριθμ. 1032058/1555/0010/ΠΟΛ 1147/30.5.1989, η οποία κυρώθηκε με το Ν. 1882/1990 (ΦΕΚ 43 Α΄).
  43. Άρθρο 84 π. Το Άρθρο 84 π, παράγραφος 2 του Ν.Δ. 356/1974, ορίζει ότι τα γήπεδα που σχηματίζονται από προσχώσεις στη ζώνη λιμένα, είτε φυσικές είτε τεχνητές, ανήκουν κατά κυριότητα στο Δημόσιο και προορίζονται για τους σκοπούς του λιμένα και γενικά για δημόσιες ανάγκες.
  44. Άρθρο 100 τ. Το Άρθρο 100 τ, παράγραφος 5, διευκρινίζει ότι ο αρμόδιος Υπουργός για θέματα αιγιαλού, παραλίας, θάλασσας, λιμένων και αλιείας στα νησιά που υπάγονται στην περιφέρειά του είναι ο Υπουργός Αιγαίου, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ν. 1577/1985 όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 3 του Ν. 2831/2000.
  45. Άρθρο 105 τ. Το άρθρο 105 τ τροποποιεί το άρθρο 100 του Π.Δ. 284/1988 (ΦΕΚ 128 Α΄) σχετικά με την Επιτροπή καθορισμού ορίων αιγιαλού, παραλίας και παλαιού αιγιαλού, ενώ διατηρεί σε ισχύ τα άρθρα 3 και 14 του Ν. 2730/1999 (ΦΕΚ 130 Α΄), τον Ν. 2160/1993 (ΦΕΚ 118 Α΄) εκτός της παραγράφου 21 του άρθρου 6, και ειδικές διατάξεις για αιγιαλό, παραλία, θάλασσα, λιμένες και αλιεία.
  46. Άρθρο 372 τ. Το άρθρο 372 τ του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιείται, ορίζει τη συγκρότηση, τη λειτουργία και την αποζημίωση της Επιτροπής που αξιολογεί την ωφέλεια ακινήτου από έργο για σκοπούς απαλλοτρίωσης, καθώς και τις διαδικασίες ενώπιον του δικαστηρίου για τον καθορισμό της αποζημίωσης και την αναίρεση αποφάσεων, με προθεσμίες τριών (3) μηνών για την έκθεση της Επιτροπής και τριάντα (30) ημερών για την απόφαση του δικαστηρίου, ενώ εξαιρείται από ορισμένες διατάξεις το Εθνικό Οδικό Δίκτυο της Κρήτης που έχει χαρακτηριστεί Διευρωπαϊκό.
  47. Άρθρο preamble. Το Άρθρο 1 του Νόμου 2971 ορίζει τον "αιγιαλό" ως τη ζώνη της ξηράς που βρέχεται από τη θάλασσα και την "παραλία" ως τη ζώνη ξηράς που προστίθεται στον αιγιαλό, με πλάτος έως 50 μέτρα, για την επικοινωνία ξηράς-θάλασσας.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2001

Επιστροφή στη λίστα νόμων