Νόμος 4408/2016 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 4408/2016, εναρμονιζόμενος με την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, θεσπίζει κανόνες για τη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου, ρυθμίζοντας τη διαχείριση της σιδηροδρομικής υποδομής, την αδειοδότηση των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων και τα τέλη υποδομής. Ο νόμος αφορά όλες τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, που εκτελούν εγχώριες και διεθνείς μεταφορές εμπορευμάτων και επιβατών, με εξαίρεση τις αποκλειστικά τοπικές αστικές και προαστιακές υπηρεσίες. Ορίζει τον ΟΣΕ ως διαχειριστή υποδομής και καθιερώνει την ανεξάρτητη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων (Ρ.Α.Σ.) ως αρμόδια για την αδειοδότηση και την εποπτεία. Επίσης, θέτει κριτήρια για την οικονομική επιφάνεια, την αξιοπιστία και την επαγγελματική επάρκεια των επιχειρήσεων, καθώς και απαιτήσεις για την αστική ευθύνη τους.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 του παρόντος νόμου, εναρμονιζόμενο με την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, ορίζει ως αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής τη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου.
  2. Άρθρο 1 τ. Το Άρθρο 1 τ του παρόντος νόμου, το οποίο εφαρμόζεται για εγχώριες και διεθνείς σιδηροδρομικές υπηρεσίες, θεσπίζει κανόνες για τη διαχείριση της σιδηροδρομικής υποδομής και τις δραστηριότητες των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων (Κεφάλαιο ΙΙ, άρθρα 4-15), τα κριτήρια για την έκδοση αδειών σιδηροδρομικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα (Κεφάλαιο ΙΙΙ, άρθρα 16-25), και τις αρχές για τον καθορισμό και την είσπραξη τελών υποδομής και την κατανομή χωρητικότητας (Κεφάλαιο IV, άρθρα 26-57).
  3. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2, που προέρχεται από την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, εξαιρεί τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που εκτελούν αποκλειστικά αστικές, προαστιακές ή περιφερειακές υπηρεσίες σε τοπικά δίκτυα από το πεδίο εφαρμογής του Κεφαλαίου ΙΙ (άρθρα 4-15), εκτός εάν ελέγχονται από επιχείρηση που εκτελεί άλλες σιδηροδρομικές μεταφορές, οπότε εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 5.
  4. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 του Νόμου, βασισμένο στην Οδηγία 2012/34/ΕΕ, ορίζει τη "Σιδηροδρομική επιχείρηση" ως κάθε δημόσια ή ιδιωτική επιχείρηση με άδεια, της οποίας η κύρια δραστηριότητα είναι η σιδηροδρομική μεταφορά εμπορευμάτων ή/και επιβατών, συμπεριλαμβανομένης της έλξης.
  5. Άρθρο 3 τ. Το Άρθρο 3 τ του ΦΕΚ ορίζει τους όρους "Διαχειριστής υποδομής", με τον ΟΣΕ να ορίζεται ως τέτοιος, "Σιδηροδρομική υποδομή", "Εθνική σιδηροδρομική υποδομή", "Διεθνής εμπορευματική υπηρεσία", "Διεθνής επιβατική υπηρεσία", "Αστικές και προαστιακές υπηρεσίες", "Περιφερειακές υπηρεσίες", "Διαμετακόμιση", "Εναλλακτική διαδρομή", "Βιώσιμη εναλλακτική επιλογή" και "Εγκατάσταση για την παροχή υπηρεσιών".
  6. Άρθρο 4 τ. Το Άρθρο 4 τ ορίζει ότι ο διαχειριστής της υποδομής είναι υπεύθυνος για τη δική του διαχείριση, διοίκηση και εσωτερικό έλεγχο, τηρώντας τους κανόνες χρέωσης τελών και κατανομής που καθιερώνονται σύμφωνα με το Κεφάλαιο IV (άρθρα 26 έως 57).
  7. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ ορίζει ότι οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις πρέπει να διαχειρίζονται τις δραστηριότητές τους βάσει των αρχών της αγοράς, με στόχο την παροχή αποτελεσματικών, κατάλληλων και οικονομικά αποδοτικών υπηρεσιών μεταφορών.
  8. Άρθρο 5 τ. Το Άρθρο 5 τ ορίζει ότι οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως ιδιοκτησιακού καθεστώτος, πρέπει να διοικούνται εμπορικά, να καταρτίζουν προγράμματα δραστηριοτήτων για οικονομική ισορροπία και να έχουν ελευθερία στην εσωτερική οργάνωση, τιμολόγηση, αποφάσεις προσωπικού και ενεργητικού, ανάπτυξη νέων τεχνολογιών και υπηρεσιών, καθώς και ανάληψη νέων δραστηριοτήτων, με την επιφύλαξη του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμ. 1370/2007 και των διατάξεων των άρθρων 7, 29 και 39 του Νόμου.
  9. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ, που προέρχεται από το Άρθρο 6 της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ, επιβάλλει στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις να τηρούν και να δημοσιεύουν χωριστούς λογαριασμούς αποτελεσμάτων χρήσεως και ισολογισμούς για τις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών μεταφορών και για τη διαχείριση της σιδηροδρομικής υποδομής.
  10. Άρθρο 6 ε. Το Άρθρο 6 ε επεκτείνει την εφαρμογή του Άρθρου 6 στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και τις σχέσεις τους με τις ελέγχουσες οντότητες, ενώ εξαιρεί από τα Άρθρα 7, 8, 13 και Κεφάλαιο IV (άρθρα 26-57) τα τοπικά/περιφερειακά αυτόνομα σιδηροδρομικά δίκτυα τουριστικής/ιστορικής αξίας με διαφορετικό εύρος γραμμής, την ιδιωτική σιδηροδρομική υποδομή αποκλειστικής χρήσης για μεταφορά εμπορευμάτων από τον ιδιοκτήτη, και τις αστικές/προαστιακές μεταφορές σε υποδομές μετρό, τραμ και ηλεκτροκίνητων μητροπολιτικών σιδηροδρόμων.
  11. Άρθρο 6 τ. Το Άρθρο 6 τ ορίζει ότι η διαχείριση της σιδηροδρομικής υποδομής και της μεταφορικής δραστηριότητας πρέπει να γίνεται από ξεχωριστές οντότητες, με τήρηση χωριστών λογαριασμών αποτελεσμάτων χρήσεως και ισολογισμών για τις υπηρεσίες μεταφοράς εμπορευμάτων και επιβατών, καθώς και για τις κοινωφελείς υπηρεσίες μεταφορών σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθμ. 1370/2007.
  12. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7, βασισμένο στην Οδηγία 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι τα βασικά καθήκοντα του διαχειριστή υποδομής, τα οποία είναι η λήψη αποφάσεων για την κατανομή σιδηροδρομικών δρομολογίων και τη χρέωση χρήσης υποδομής, ανατίθενται σε φορέα που δεν παρέχει σιδηροδρομικές μεταφορές, ενώ ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων μπορεί να αναθέσει σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις ή άλλους φορείς την ευθύνη για επενδύσεις, συντήρηση και χρηματοδότηση της σιδηροδρομικής υποδομής.
  13. Άρθρο 7 τ. Το Άρθρο 7 τ του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμ. 1370/2007 ορίζει ότι οι λογαριασμοί που αφορούν διαφορετικούς τομείς δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης προσωπικού σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, πρέπει να τηρούνται ξεχωριστά για την παρακολούθηση της απαγόρευσης μεταφοράς δημόσιων κονδυλίων και της χρήσης εσόδων από τέλη υποδομής. Ο ΟΣΕ, ως διαχειριστής της εθνικής σιδηροδρομικής υποδομής, είναι υπεύθυνος για τη συντήρηση, βελτίωση και επέκτασή της, καθώς και για τη διαχείριση των σχετικών επενδύσεων, σύμφωνα με τους Ν. 3891/2010 και Ν. 2671/1998.
  14. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 του ΦΕΚ, το οποίο αντιστοιχεί στο Άρθρο 8 της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη της εθνικής σιδηροδρομικής υποδομής, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της Ένωσης και τη συνεργασία με γειτονικές τρίτες χώρες.
  15. Άρθρο 8 π. Το Άρθρο 8π, παράγραφοι 3 έως 8, καθορίζει τις αρμοδιότητες του ρυθμιστικού φορέα σχετικά με την παροχή μη δεσμευτικών γνωμών για τη συμμόρφωση μέσων με τον ανταγωνισμό στις αγορές σιδηροδρομικών υπηρεσιών, τη διασφάλιση μη διακριτικών τελών υποδομής, τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων με χρήστες κάθε δύο έτη, την άντληση πληροφοριών από εμπλεκόμενα μέρη εντός ενός μηνός (με δυνατότητα παράτασης δύο εβδομάδων), την επιβολή κυρώσεων για μη συμμόρφωση, και την απόφαση επί καταγγελιών εντός έξι εβδομάδων, με δεσμευτικές αποφάσεις και δυνατότητα επιβολής προστίμων σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν. 3891/2010.
  16. Άρθρο 8 τ. Το Άρθρο 8 τ ρυθμίζει τη στρατηγική ανάπτυξης της σιδηροδρομικής υποδομής, τη χρηματοδότησή της από τους Υπουργούς Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, και την κατάρτιση επιχειρησιακού σχεδίου από τον διαχειριστή υποδομής, με στόχο την ικανοποίηση μελλοντικών αναγκών κινητικότητας και τη διασφάλιση βιώσιμης χρηματοδότησης για τουλάχιστον πέντε (5) έτη.
  17. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9, που προέρχεται από την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι για τη διαγραφή χρεών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και του ΟΣΕ, ώστε να διασφαλιστεί η υγιής οικονομική διαχείριση και εξυγίανση, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 13 του Ν. 3891/2010, όπως αυτό αντικαταστάθηκε από την παρ. 3 του άρθρου 17 του Ν. 4337/2015.
  18. Άρθρο 9 τ. Το Άρθρο 10, που προέρχεται από την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, διασφαλίζει ότι οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις έχουν δίκαιη, διαφανή και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στην εθνική σιδηροδρομική υποδομή για όλους τους τύπους σιδηροδρομικών υπηρεσιών εμπορευμάτων, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε υποδομές που συνδέουν θαλάσσιους λιμένες και εξυπηρετούν πολλαπλούς τελικούς πελάτες.
  19. Άρθρο 10 σ. Το Άρθρο 10 σ ορίζει ότι ο περιορισμός του δικαιώματος επιβίβασης και αποβίβασης σε σταθμούς διεθνών σιδηροδρομικών υπηρεσιών δεν μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την οικονομική ισορροπία της σύμβασης παροχής δημόσιας υπηρεσίας, και η αξιολόγηση αυτού του κινδύνου γίνεται από τον ρυθμιστικό φορέα του άρθρου 55, βάσει αντικειμενικής οικονομικής ανάλυσης και προκαθορισμένων κριτηρίων, κατόπιν αιτήματος της αρμόδιας αρχής, του διαχειριστή της υποδομής ή της σιδηροδρομικής επιχείρησης, εντός προθεσμίας έξι (6) εβδομάδων από τη λήψη όλων των σχετικών πληροφοριών, σύμφωνα με τον Εκτελεστικό Κανονισμό (ΕΕ) 869/2014 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 11ης Αυγούστου 2014.
  20. Άρθρο 10 τ. Το Άρθρο 10 τ χορηγεί στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις δικαίωμα πρόσβασης στην εθνική σιδηροδρομική υποδομή για την παροχή διεθνών επιβατικών υπηρεσιών, επιτρέποντάς τους να επιβιβάζουν και να αποβιβάζουν επιβάτες σε οποιονδήποτε σταθμό εντός της ελληνικής επικράτειας κατά μήκος της διεθνούς διαδρομής, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε υποδομές που συνδέουν εγκαταστάσεις για την παροχή υπηρεσιών του σημείου 2 του Παραρτήματος ΙΙ του άρθρου 62.
  21. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11, βασισμένο στην Οδηγία 2012/34/ΕΕ, επιτρέπει στον ρυθμιστικό φορέα να περιορίσει το δικαίωμα πρόσβασης σε υπηρεσίες μεταφορών μεταξύ συγκεκριμένων σημείων, εφόσον αυτές οι υπηρεσίες διέπονται από συμβάσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας που είναι σύμφωνες με την ενωσιακή και εθνική νομοθεσία.
  22. Άρθρο 12 τ. Το Άρθρο 12 τ, που βασίζεται στο Άρθρο 12 της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ, επιτρέπει στους Υπουργούς Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, κατόπιν εισήγησης της Ρυθμιστικής Αρχής Επιβατικών Μεταφορών, να επιβάλλουν εισφορά στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις για την εκμετάλλευση συνδέσεων εντός της ελληνικής επικράτειας, με σκοπό την αντιστάθμιση υποχρεώσεων παροχής δημόσιων υπηρεσιών. Το Άρθρο 13, που βασίζεται στο Άρθρο 13 της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι ο διαχειριστής υποδομής και οι φορείς εκμετάλλευσης εγκαταστάσεων πρέπει να παρέχουν σε όλες τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, χωρίς διακρίσεις, πρόσβαση στην ελάχιστη δέσμη πρόσβασης και στις εγκαταστάσεις παροχής υπηρεσιών.
  23. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13, παράγραφος 2, αναθέτει στον ρυθμιστικό φορέα την παρακολούθηση του ανταγωνισμού στις αγορές σιδηροδρομικών μεταφορών, ελέγχοντας την πρόληψη διακρίσεων κατά των αιτούντων, ιδίως μέσω της δήλωσης δικτύου, και μπορεί να ζητήσει συνδρομή από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Η παράγραφος 3 αναφέρει ότι προσωρινές μορφές του επιχειρησιακού σχεδίου υποβάλλονται στον ρυθμιστικό φορέα από τον διαχειριστή υποδομής.
  24. Άρθρο 13 ν. Το Άρθρο 13 ορίζει ότι οι φορείς πρέπει να παρέχουν λογιστικά στοιχεία του Παραρτήματος VIII του άρθρου 62 με επαρκείς λεπτομέρειες, επιτρέποντας στον ρυθμιστικό φορέα να συνάγει συμπεράσματα για ζητήματα κρατικών ενισχύσεων, τα οποία στη συνέχεια αναφέρει στην Κεντρική Μονάδα Κρατικών Ενισχύσεων του Υπουργείου Οικονομικών και στο Τμήμα Κρατικών Ενισχύσεων του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.
  25. Άρθρο 13 τ. Το Άρθρο 13 τ ορίζει ότι οι φορείς εκμετάλλευσης εγκαταστάσεων για την παροχή υπηρεσιών σιδηροδρομικών μεταφορών, που αναφέρονται στο σημείο 2 του Παραρτήματος ΙΙ του άρθρου 62, πρέπει να είναι οργανωτικά και αποφασιστικά ανεξάρτητοι από εταιρείες ή φορείς που κατέχουν κυρίαρχη θέση στην εθνική αγορά, διατηρώντας χωριστούς λογαριασμούς. Επιπλέον, ορίζει ότι με απόφαση του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, μετά από εισήγηση του διαχειριστή υποδομής και γνώμη της ΓΑΙΑΟΣΕ, καθορίζονται οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις που εμπίπτουν σε αυτές τις ρυθμίσεις.
  26. Άρθρο 14 τ. Το Άρθρο 14 τ ορίζει ότι το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κοινοποιεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή διασυνοριακές συμφωνίες με κράτη-μέλη και τρίτες χώρες, καθώς και την πρόθεση διαπραγματεύσεων και την εφαρμογή τους, εφόσον είναι συμβατές με το δίκαιο της Ένωσης. Το Άρθρο 15, βασιζόμενο στην Οδηγία 2012/34/ΕΕ και τον Εκτελεστικό Κανονισμό (ΕΕ) 2015/1100, καθορίζει την ετήσια υποβολή πληροφοριών από το ίδιο Υπουργείο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την παρακολούθηση της αγοράς σιδηροδρομικών μεταφορών.
  27. Άρθρο 15 τ. Το Άρθρο 16 ορίζει τη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων (Ρ.Α.Σ.) ως την αρχή αδειοδότησης, υπεύθυνη για την έκδοση αδειών σιδηροδρομικών επιχειρήσεων και την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του Κεφαλαίου ΙΙΙ, σύμφωνα με το Άρθρο 16 της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ.
  28. Άρθρο 16 τ. Το Άρθρο 16 τ ορίζει τη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων (Ρ.Α.Σ.) ως την αρχή αδειοδότησης, η οποία είναι ανεξάρτητη από επιχειρήσεις σιδηροδρομικών μεταφορών. Το Άρθρο 17, στο Τμήμα 2, αναφέρεται στις γενικές απαιτήσεις και τις ποινικές κυρώσεις που σχετίζονται με την αδειοδότηση.
  29. Άρθρο 17 τ. Το Άρθρο 17 τ, που βασίζεται στην Οδηγία 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι κάθε επιχείρηση εγκατεστημένη στην Ελλάδα δικαιούται να ζητήσει άδεια για την παροχή σιδηροδρομικών μεταφορών, εφόσον πληροί τις απαιτήσεις του Κεφαλαίου (άρθρα 16-25) και του Εκτελεστικού Κανονισμού (ΕΕ) 2015/171, ενώ η άδεια αυτή δεν εγγυάται αυτόματα πρόσβαση στην υποδομή, η οποία απαιτεί και Πιστοποιητικό Ασφάλειας από την Αρχή Ασφάλειας Σιδηροδρομικών Μεταφορών και συμφωνία με τον διαχειριστή υποδομής.
  30. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει ότι οι επιχειρήσεις που αιτούνται άδεια πρέπει να αποδείξουν στην αρχή αδειοδότησης, πριν από την έναρξη δραστηριοτήτων, ότι πληρούν τις απαιτήσεις αξιοπιστίας, χρηματοοικονομικής επιφάνειας, επαγγελματικής επάρκειας και κάλυψης αστικής ευθύνης, όπως αυτές καθορίζονται στα άρθρα 19 έως 22, παρέχοντας όλες τις σχετικές πληροφορίες.
  31. Άρθρο 18 τ. Το Άρθρο 18 τ ορίζει ότι η αίτηση για άδεια σιδηροδρομικών μεταφορών πρέπει να περιλαμβάνει το είδος των υπηρεσιών, τη γεωγραφική κάλυψη και τη φύση της δραστηριότητας, συνοδεύεται από παράβολο 3.000 ευρώ υπέρ του Δημοσίου, και η αρχή αδειοδότησης έχει προθεσμία ενός μηνός για να ελέγξει την πληρότητα του φακέλου, με δυνατότητα παράτασης δύο εβδομάδων.
  32. Άρθρο 19 τ. Το Άρθρο 19 τ της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ ορίζει ότι οι επιχειρήσεις που αιτούνται άδεια ή τα αρμόδια για τη διαχείρισή τους άτομα πρέπει να πληρούν προϋποθέσεις αξιοπιστίας, όπως η μη καταδίκη για σοβαρά αδικήματα (συμπεριλαμβανομένων εμπορικών), η μη πτώχευση, η μη καταδίκη για σοβαρές παραβάσεις στη νομοθεσία μεταφορών, κοινωνικής/εργατικής νομοθεσίας και τελωνειακής νομοθεσίας για διασυνοριακές εμπορευματικές μεταφορές.
  33. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20, που προέρχεται από την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι οι επιχειρήσεις που αιτούνται άδεια πρέπει να αποδείξουν την ικανότητά τους να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους για 12 μήνες, ενώ για επιχειρήσεις με ετήσια έσοδα κάτω των 5.000.000 ευρώ, η απαίτηση αυτή πληρούται με καθαρό κεφάλαιο τουλάχιστον 100.000 ευρώ.
  34. Άρθρο 20 τ. Το Άρθρο 20 τ ορίζει ότι η χρηματοοικονομική επιφάνεια μιας σιδηροδρομικής επιχείρησης πρέπει να ανέρχεται τουλάχιστον σε 100.000 ευρώ, η οποία ελέγχεται μέσω ετήσιων λογαριασμών ή ισολογισμού, και η έλλειψη αυτής θεωρείται εάν υπάρχουν καθυστερήσεις στην καταβολή φόρων ή εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Η αρχή αδειοδότησης μπορεί να ζητήσει έκθεση λογιστικού ελέγχου και σχετικά έγγραφα από τράπεζα, δημόσιο ταμιευτήριο, οικονομικό ελεγκτή ή ορκωτό λογιστή, τα οποία πρέπει να περιλαμβάνουν τις πληροφορίες του Παραρτήματος ΙΙΙ του άρθρου 62.
  35. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21, που προέρχεται από την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι οι επιχειρήσεις που αιτούνται άδεια πρέπει να αποδείξουν ότι διαθέτουν ή θα διαθέτουν διαχειριστική οργάνωση με την απαραίτητη γνώση και πείρα για την ασφαλή και αξιόπιστη άσκηση επιχειρησιακού ελέγχου και εποπτείας των υπηρεσιών που αναφέρονται στην άδεια.
  36. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22, το οποίο προέρχεται από την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις πρέπει να είναι επαρκώς ασφαλισμένες ή να διαθέτουν επαρκείς εγγυήσεις για την κάλυψη της αστικής ευθύνης τους σε περίπτωση ατυχημάτων, ιδίως όσον αφορά επιβάτες, αποσκευές, εμπορεύματα, ταχυδρομείο και τρίτους, σύμφωνα με τους κανόνες της Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις και τα άρθρα 93, 107 και 108 ΣΛΕΕ.
  37. Άρθρο 22 τ. Το Άρθρο 22 τ του ΦΕΚ καθορίζει την κάλυψη αστικής ευθύνης των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων έναντι τρίτων για ζημίες που προκαλούνται από την κυκλοφορία αμαξοστοιχιών, βαγονιών ή ελκτικών μηχανών, περιλαμβάνοντας θανάσιμο τραυματισμό, σωματική βλάβη, υλικές ζημίες σε τρίτους και πράγματα, καθώς και ζημίες σε όμορες ιδιοκτησίες, με ελάχιστα όρια αποζημίωσης 20.000€ για υλικές ζημίες, 200.000€ ανά άτομο για σωματική βλάβη/θάνατο, 1.000.000€ για ομαδικά ατυχήματα και 5.000.000€ ως αθροιστικό ανώτατο όριο ευθύνης.
  38. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 ορίζει ότι η άδεια ισχύει σε όλη την Ένωση και παραμένει σε ισχύ εφόσον η σιδηροδρομική επιχείρηση πληροί τις υποχρεώσεις της, ενώ η αρχή αδειοδότησης επανεξετάζει την άδεια κάθε πέντε (5) χρόνια για να επαληθεύσει και να επικαιροποιήσει τα στοιχεία της επιχείρησης.
  39. Άρθρο 23 τ. Το Άρθρο 23 τ του ΦΕΚ ορίζει ότι η αρχή αδειοδότησης παρακολουθεί συνεχώς την τήρηση των προϋποθέσεων χορήγησης άδειας σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, οι οποίες υποχρεούνται να ενημερώνουν εντός 30 ημερών για οποιαδήποτε αλλαγή στους όρους της άδειας, ενώ σιδηροδρομικές επιχειρήσεις με άδεια από άλλο κράτος-μέλος πρέπει να κοινοποιούν την άδειά τους πριν δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα.
  40. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 του ΦΕΚ, το οποίο προέρχεται από το Άρθρο 24 της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι η αρχή αδειοδότησης μπορεί να επανεξετάσει ανά πάσα στιγμή εάν μια σιδηροδρομική επιχείρηση που έχει λάβει άδεια εξακολουθεί να πληροί τις απαιτήσεις του Κεφαλαίου, ιδιαίτερα αυτές του άρθρου 18, εάν υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες.
  41. Άρθρο 24 τ. Το Άρθρο 24 τ του ΦΕΚ περιγράφει τις διαδικασίες αναστολής, ανάκλησης ή επανεξέτασης αδειών σιδηροδρομικών επιχειρήσεων από την αρχή αδειοδότησης, ειδικά σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με απαιτήσεις, σοβαρών αμφιβολιών, διακοπής δραστηριοτήτων για έξι (6) μήνες, σημαντικών μεταβολών ή εξαγορών, ή έλλειψης ρεαλιστικών προοπτικών χρηματοοικονομικής ανάκαμψης, ενώ προβλέπει την ενημέρωση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων (ERA) και των αρχών αδειοδότησης άλλων κρατών-μελών.
  42. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 του ΦΕΚ, το οποίο εναρμονίζεται με την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, καθορίζει ότι οι διαδικασίες χορήγησης αδειών δημοσιεύονται στον ιστότοπο της αρχής αδειοδότησης και ενημερώνεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ η αρχή αδειοδότησης τηρεί Μητρώο Σιδηροδρομικών Επιχειρήσεων με τα στοιχεία των αδειοδοτημένων επιχειρήσεων, των μεταφορών τους και της γεωγραφικής τους κάλυψης.
  43. Άρθρο 25 τ. Το Άρθρο 25 τ ορίζει ότι η αρχή αδειοδότησης τηρεί Μητρώο Σιδηροδρομικών Επιχειρήσεων, το οποίο θα αναρτάται στον διαδικτυακό της τόπο και θα αποστέλλεται στους αρμόδιους φορείς της Ένωσης, ενώ οι αιτήσεις χορήγησης άδειας εξετάζονται εντός τριών (3) μηνών από την υποβολή όλων των αναγκαίων πληροφοριών.
  44. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26, το οποίο προέρχεται από την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, καθορίζει ότι τα συστήματα χρέωσης και κατανομής της σιδηροδρομικής υποδομής πρέπει να ακολουθούν τις αρχές του νόμου για να επιτρέπουν στον διαχειριστή υποδομής τη βέλτιστη και αποτελεσματική χρήση της διαθέσιμης χωρητικότητας.
  45. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 ορίζει ότι ο διαχειριστής υποδομής, μετά από διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συντάσσει και δημοσιεύει δήλωση δικτύου έναντι τέλους που δεν υπερβαίνει το κόστος δημοσίευσης. Το Άρθρο 32, με απόφαση του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, μετά από εισήγηση του διαχειριστή υποδομής και γνώμη του ρυθμιστικού φορέα, επιτρέπει την επιβολή υψηλότερων τελών για την πλήρη ανάκτηση κόστους, εφόσον η αγορά το ανέχεται, διασφαλίζοντας ανταγωνιστικότητα και λαμβάνοντας υπόψη τις αυξήσεις παραγωγικότητας των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων.
  46. Άρθρο 27 τ. Το Άρθρο 27 τ ορίζει ότι η δήλωση δικτύου, η οποία περιγράφει τη φύση της σιδηροδρομικής υποδομής και τους όρους πρόσβασης σε αυτήν και σε συνδεδεμένες εγκαταστάσεις, δημοσιεύεται στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, είναι δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή και ενημερώνεται, με το περιεχόμενό της να καθορίζεται στο Παράρτημα IV του άρθρου 62, και δημοσιεύεται τουλάχιστον τέσσερις (4) μήνες πριν από την προθεσμία υποβολής αιτημάτων για χωρητικότητα υποδομής.
  47. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 ορίζει ότι κάθε σιδηροδρομική επιχείρηση πρέπει να συνάπτει συμφωνίες με τον διαχειριστή υποδομής, ο οποίος μπορεί να απαιτεί οικονομικές εγγυήσεις από τους αιτούντες για τη διασφάλιση μελλοντικών εσόδων και χρήσης της υποδομής, σύμφωνα με τον Εκτελεστικό Κανονισμό (ΕΕ) 2015/10 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
  48. Άρθρο 28 τ. Το Άρθρο 28 τ της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ ορίζει ότι οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις πρέπει να συνάπτουν αμερόληπτες και διαφανείς συμφωνίες με τους διαχειριστές υποδομής για την παροχή σιδηροδρομικών μεταφορών. Το Άρθρο 29, που βασίζεται στο Άρθρο 29 της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ, αναφέρεται στη θέσπιση, τον καθορισμό και την είσπραξη τελών υποδομής και υπηρεσιών, με τους κανόνες και τα κριτήρια χρέωσης να καθορίζονται από την απόφαση Φ4/54510/4872/06 (Β' 745) του Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών, η οποία παραμένει σε ισχύ μέχρι την έκδοση νέας απόφασης βάσει της παραγράφου 3 του άρθρου 31.
  49. Άρθρο 29 τ. Το Άρθρο 29 τ ορίζει ότι ο διαχειριστής υποδομής καθορίζει και εισπράττει το τέλος χρήσης της υποδομής, εξασφαλίζοντας ένα αμερόληπτο σύστημα χρέωσης για όλες τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, ενώ το Άρθρο 30 προβλέπει κίνητρα για τον διαχειριστή υποδομής ώστε να μειώσει το κόστος παροχής της υποδομής και τα τέλη πρόσβασης, λαμβάνοντας υπόψη την ασφάλεια και την ποιότητα εξυπηρέτησης.
  50. Άρθρο 30 τ. Το Άρθρο 30 τ ρυθμίζει τη σύναψη συμβατικής συμφωνίας μεταξύ των Υπουργών Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και του διαχειριστή υποδομής, η οποία καλύπτει βασικές αρχές και παραμέτρους για τουλάχιστον πέντε (5) έτη, με τον ρυθμιστικό φορέα του άρθρου 55 να αναλαμβάνει την παρακολούθηση και εποπτεία της εφαρμογής της. Η ισχύς της κοινής απόφασης Φ35/οικ.63186/3187/19.10.15 (Β'2333) διατηρείται έως την υλοποίηση των κινήτρων.
  51. Άρθρο 31. Το Άρθρο 31, που προέρχεται από την Οδηγία 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι τα τέλη χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής και των εγκαταστάσεων για την παροχή υπηρεσιών καταβάλλονται στον διαχειριστή υποδομής και στον φορέα εκμετάλλευσης της εγκατάστασης αντίστοιχα, και τα έσοδα αυτά προορίζονται για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων τους.
  52. Άρθρο 31 τ. Το Άρθρο 31 τ του εγγράφου ΦΕΚ αφορά την παροχή πληροφοριών από τον διαχειριστή υποδομής και τον φορέα εκμετάλλευσης εγκατάστασης στον ρυθμιστικό φορέα σχετικά με τα επιβαλλόμενα τέλη, ώστε ο τελευταίος να μπορεί να εκτελεί τα καθήκοντά του για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων τους.
  53. Άρθρο 32 τ. Το Άρθρο 32 τ του ΦΕΚ καθορίζει ότι οι χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής δεν πρέπει να αποκλείουν τμήματα της αγοράς που μπορούν να καλύψουν τουλάχιστον το άμεσο κόστος και ένα αποδεκτό ποσοστό απόδοσης. Ο διαχειριστής υποδομής, πριν από την επιβολή προσαυξήσεων, αξιολογεί τη σκοπιμότητα για συγκεκριμένα τμήματα της αγοράς, όπως εμπορευματικές, επιβατικές εντός σύμβασης δημόσιας υπηρεσίας και λοιπές επιβατικές υπηρεσίες, τα οποία περιλαμβάνονται σε κατάλογο που δημοσιεύεται στη δήλωση δικτύου και επανεξετάζεται κάθε πέντε (5) έτη, ενώ ο ρυθμιστικός φορέας του άρθρου 55 ελέγχει τον κατάλογο.
  54. Άρθρο 33. Το Άρθρο 33, βασισμένο στο Άρθρο 33 της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ, ορίζει ότι οποιαδήποτε έκπτωση στα τέλη που επιβάλλονται από τον διαχειριστή υποδομής σε σιδηροδρομική επιχείρηση για υπηρεσίες μεταφορών είναι σύμφωνη με τα κριτήρια του άρθρου, παρά την αρχή του άμεσου κόστους και με την επιφύλαξη των άρθρων 101, 102, 106 και 107 ΣΛΕΕ.
  55. Άρθρο 33 τ. Το Άρθρο 33 τ, παράγραφος 3, επιτρέπει στον διαχειριστή υποδομής να θεσπίσει προγράμματα εκπτώσεων για συγκεκριμένα ρεύματα κυκλοφορίας, με σκοπό την ενθάρρυνση νέων σιδηροδρομικών υπηρεσιών ή τη χρήση υποχρησιμοποιούμενων γραμμών, ενώ οι παράγραφοι 2 και 4 ορίζουν ότι οι εκπτώσεις περιορίζονται στην πραγματική εξοικονόμηση διοικητικού κόστους και αφορούν μόνο τέλη για συγκεκριμένα τμήματα υποδομής, αντίστοιχα.
  56. Άρθρο 34. Το Άρθρο 34, βασισμένο στην Οδηγία 2012/34/ΕΕ, προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής χρονικά περιορισμένου συστήματος κρατικής αποζημίωσης προς σιδηροδρομικές επιχειρήσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής, καλύπτοντας μη καταβληθέν περιβαλλοντικό κόστος, κόστος ατυχημάτων και κόστος υποδομής ανταγωνιστικών τρόπων μεταφοράς, εφόσον αυτά υπερβαίνουν το αντίστοιχο σιδηροδρομικό κόστος. Η αποζημίωση αυτή, όταν αφορά επιχείρηση με αποκλειστικό δικαίωμα, πρέπει να προσφέρει συγκρίσιμα οφέλη στους χρήστες.
  57. Άρθρο 34 τ. Το Άρθρο 34 τ, που τροποποιεί το Άρθρο 34 του Ν. 3891/2010, καθορίζει τις γενικές αρχές για τη χρέωση της σιδηροδρομικής υποδομής και την κατανομή της χωρητικότητας, απαιτώντας η μεθοδολογία να είναι διαφανής, να αποδεικνύει το μη χρεωθέν κόστος και να είναι συμβατή με τη ΣΛΕΕ. Ο ρυθμιστικός φορέας έχει το δικαίωμα να διενεργεί ελέγχους για τη συμμόρφωση με τον λογιστικό διαχωρισμό, ζητώντας σχετικές πληροφορίες από τους διαχειριστές υποδομής, τους φορείς εκμετάλλευσης εγκαταστάσεων και τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις.
  58. Άρθρο 35. Το Άρθρο 35, βασισμένο στην Οδηγία 2012/34/ΕΕ, θεσπίζει ένα σύστημα επιδόσεων για το σιδηροδρομικό δίκτυο, το οποίο αποσκοπεί στην ελαχιστοποίηση των διαταραχών και στη βελτίωση της λειτουργίας του, προβλέποντας κυρώσεις, αποζημιώσεις και πριμοδοτήσεις.
  59. Άρθρο 35 τ. Το Άρθρο 36, βασισμένο στην Οδηγία 2012/34/ΕΕ, επιτρέπει στον διαχειριστή υποδομής να επιβάλλει τέλος για μη χρησιμοποιούμενη δεσμευμένη χωρητικότητα.
  60. Άρθρο 36 τ. Το Άρθρο 36 τ της Οδηγίας 2012/34/ΕΕ ορίζει ότι ο διαχειριστής υποδομής μπορεί να επιβάλλει τέλος για μη χρησιμοποιούμενη κατανεμημένη χωρητικότητα, με σκοπό την αποδοτική χρήση της, και ο ρυθμιστικός φορέας του άρθρου 55 ελέγχει τα σχετικά κριτήρια που δημοσιεύονται στη δήλωση δικτύου.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2016

Επιστροφή στη λίστα νόμων