Νόμος 2072/1992 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 2072/1992 ρυθμίζει την άσκηση του επαγγέλματος του ειδικού τεχνικού προθετικών και ορθωτικών κατασκευών, απαιτώντας άδεια από τον Υπουργό Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, και καθορίζει τις προϋποθέσεις για την ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών εργαστηρίων. Ο νόμος αφορά επίσης τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, τις προϋποθέσεις για την απόκτηση άδειας άσκησης επαγγέλματος, τη διάθεση τεχνητών μελών και κηδεμόνων, καθώς και τις ποινές για παραβάτες. Επιπλέον, ο νόμος προβλέπει τη σύσταση κέντρων αποθεραπείας και αποκατάστασης, μονάδων κοινωνικής προστασίας, και σχολών για άτομα με ειδικές ανάγκες, ενώ ρυθμίζει θέματα όπως η δωρεάν διακίνηση ατόμων με αναπηρία, η κάλυψη δαπανών μεταφοράς βαρέως ασθενών και η προσαύξηση προνοιακών επιδομάτων. Τέλος, ο νόμος περιλαμβάνει διατάξεις για τη μετατροπή θεραπευτηρίων χρονίων παθήσεων, την ένταξη ιδρυμάτων σε προγράμματα χρηματοδότησης και την τροποποίηση διατάξεων σχετικά με τη μετάθεση γιατρών του Ε.Σ.Υ.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 του ΦΕΚ 125/2401 καθορίζει την άσκηση του επαγγέλματος του ειδικού τεχνικού προθετικών και ορθωτικών κατασκευών, απαιτώντας άδεια από τον Υπουργό Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με εξαιρέσεις για εργαζομένους σε κρατικά νοσοκομεία και ιδρύματα, ενώ το Άρθρο 2 συστήνει τριμελή εξεταστική επιτροπή στο Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με διετή θητεία, για τη διενέργεια εξετάσεων.
  2. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 του ΦΕΚ ορίζει ότι η άδεια ίδρυσης και λειτουργίας ιδιωτικών εργαστηρίων προθετικών, ορθωτικών και λοιπών ειδών αποκατάστασης χορηγείται μόνο σε ειδικούς τεχνικούς προθετικών ή ορθωτικών κατασκευών, κατόπιν αίτησης και έγκρισης από τον Υπουργό Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ή εξουσιοδοτημένο κρατικό όργανο.
  3. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 του ΦΕΚ ορίζει ότι ο ειδικός τεχνικός προθετικών και ορθωτικών κατασκευών είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία του εργαστηρίου, ανεξαρτήτως της μορφής της επιχείρησης, και ότι η άδεια χορηγείται για συγκεκριμένο χώρο, απαιτώντας νέα άδεια σε περίπτωση μεταστέγασης. Επίσης, καθορίζει ότι οι εταιρείες εργαστηρίων μπορούν να συσταθούν από οποιονδήποτε, εφόσον έχουν ως υπεύθυνο τεχνικό διευθυντή κάτοχο σχετικής άδειας, με μεταβατική διάταξη για τις υφιστάμενες εταιρείες. Τέλος, το Άρθρο 5 αναφέρει ότι η άδεια λειτουργίας ανακαλείται εάν ο δικαιούχος συνταξιοδοτηθεί.
  4. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει ότι η άδεια λειτουργίας εργαστηρίου ανακαλείται εάν ο δικαιούχος συνταξιοδοτηθεί, καταστεί ανίκανος για εργασία και λάβει πλήρη σύνταξη, το εργαστήριο λειτουργεί χωρίς τον απαραίτητο εξοπλισμό ή σε λάθος χώρο, ο δικαιούχος καταδικαστεί αμετάκλητα για συγκεκριμένα αδικήματα, ή παύσει να ασκεί το επάγγελμα του ειδικού τεχνικού προθετικών, ορθωτικών και λοιπών ειδών αποκατάστασης.
  5. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 επιτρέπει στον επιζώντα σύζυγο και τα ανήλικα ή σπουδάζοντα τέκνα (έως 25 ετών) ενός εργαστηριούχου ειδικού τεχνικού προθετικών, ορθωτικών και λοιπών ειδών αποκατάστασης να συνεχίσουν τη λειτουργία του εργαστηρίου, εφόσον αυτό διατηρούνταν από τον αποθανόντα μέχρι το θάνατό του, με την προϋπόθεση ότι το εργαστήριο θα διευθύνεται από ειδικό τεχνικό με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Το Άρθρο 7, παράγραφος 1α, χορηγεί άδεια ασκήσεως επαγγέλματος χωρίς εξετάσεις σε εμπειροτεχνίτες που διατηρούν εργαστήριο κατά την έναρξη ισχύος του νόμου, εφόσον αποδεικνύουν επταετή συνεχή λειτουργία ή ισόχρονη προϋπηρεσία σε θέση υπεύθυνου εργαστηρίου.
  6. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 του ΦΕΚ καθορίζει τις προϋποθέσεις για την απόκτηση άδειας άσκησης επαγγέλματος ειδικού τεχνικού προθετικών, ορθωτικών και λοιπών ειδών αποκατάστασης, αναγνωρίζοντας την προϋπηρεσία σε δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, καθώς και την πρακτική άσκηση, ενώ το Άρθρο 8 ορίζει ότι τα τεχνητά μέλη και οι κηδεμόνες διατίθενται αποκλειστικά από εξειδικευμένα εργαστήρια.
  7. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 ορίζει ποινές για όσους ασκούν το επάγγελμα του ειδικού τεχνικού προθετικών, ορθωτικών και λοιπών ειδών αποκατάστασης χωρίς άδεια, καθώς και για παραβάτες του άρθρου 8 ή για τεχνικούς που κατασκευάζουν προϊόντα χωρίς γραπτές οδηγίες ιατρού, με πιθανή προσωρινή σφράγιση του εργαστηρίου ή καταστήματος με απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  8. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 του ΦΕΚ επιτρέπει σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα να ιδρύουν κέντρα αποθεραπείας και αποκατάστασης για ασθενείς με διάφορες παθήσεις, καθώς και ξενώνες ή κέντρα διημέρευσης, ενώ ορίζει ότι με προεδρικά διατάγματα και αποφάσεις του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων καθορίζονται οι όροι λειτουργίας, οι προδιαγραφές και οι συμβάσεις με ασφαλισμένους του Δημοσίου.
  9. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ επιτρέπει την ίδρυση μονάδων κοινωνικής προστασίας ως νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (ν.π.ι.δ.) υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθώς και τη λειτουργία παραρτημάτων αλλοδαπών κοινωφελών οργανισμών ή τη σύσταση εταιρειών αστικού κώδικα για την υλοποίηση προγραμμάτων κοινωνικής προστασίας, ιδίως όταν αυτά χρηματοδοτούνται από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες. Το Άρθρο 12 ορίζει ότι με προεδρικά διατάγματα θα καθορίζονται ο οργανισμός, η επωνυμία, ο σκοπός, η λειτουργία των διοικητικών συμβουλίων, οι υπηρεσίες, οι πόροι, η διαχείριση περιουσίας, οι προμήθειες και η στέγαση των εν λόγω μονάδων.
  10. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 του ΦΕΚ επεκτείνει τις διατάξεις για τις προσωρινές προσλήψεις νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού στα νοσηλευτικά ιδρύματα, εφαρμόζοντάς τες αναλόγως και στα προνοιακά ιδρύματα. Το Άρθρο 14 προβλέπει τη σταδιακή μετατροπή των θεραπευτηρίων χρονίων παθήσεων σε κέντρα αποθεραπείας-αποκατάστασης, εφόσον εξοπλιστούν και στελεχωθούν κατάλληλα.
  11. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 προβλέπει τον σταδιακό μετασχηματισμό και μετονομασία οίκων ευγηρίας σε οίκους διαμονής και φιλοξενίας ηλικιωμένων και χρονίως πασχόντων, με σαφή διαχωρισμό των πτερύγων για κάθε κατηγορία περιθαλπομένων, ενώ ο Υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα καθορίσει με απόφαση τις λεπτομέρειες λειτουργίας και στελέχωσης των νέων αυτών κέντρων.
  12. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ ρυθμίζει την κάλυψη θέσεων ιατρών σε θεραπευτήρια χρονίων παθήσεων, επιτρέποντας σε ορθοπεδικούς, νευρολόγους ή ρευματολόγους να καλύψουν θέσεις φυσικής ιατρικής και αποκατάστασης για θητεία έως 3 έτη, και ορίζει το όριο ηλικίας πρόσληψης ιατρών στα θεραπευτήρια και οίκους ευγηρίας στο επίπεδο του επιμελητή Α του Ε.Σ.Υ.
  13. Άρθρο 16. Το Άρθρο 17 του ΦΕΚ αφορά τη σύσταση Τεχνικών Επαγγελματικών Νοσηλευτικών Σχολών Αποκατάστασης (Τ.Ε.Ν.Σ.Α.) για άτομα με ειδικές ανάγκες, μέσω προεδρικού διατάγματος που εκδίδεται μετά από πρόταση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και άλλων συναρμόδιων υπουργών.
  14. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 αφορά τη σύσταση και λειτουργία διετούς φοίτησης σχολών για άτομα με ειδικές ανάγκες (Τ.Ε.Ν.Σ.Α.), οι οποίες θα αποτελούν παραρτήματα ν.π.δ.δ. ή ν.π.ι.δ. του τομέα πρόνοιας ή υγείας, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Το άρθρο καθορίζει επίσης τα κριτήρια εισαγωγής των μαθητών, τα οποία περιλαμβάνουν απολυτήριο γυμνασίου, βαθμό απολυτηρίου (60%), προφορική συνέντευξη (20%) και κοινωνικά κριτήρια (20%), όπως η ιδιότητα του υποψηφίου ως τέκνου ή αδελφού ατόμων με ειδικές ανάγκες, τέκνου πολυτέκνων, τέκνου αναπήρων άνω του 67%, τέκνου που στερείται γονέα ή τέκνου οικονομικά αδυνάτων γονέων, καθώς και την εντοπιότητα.
  15. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα τέκνα ασφαλισμένων ή συνταξιούχων με αναπηρία τουλάχιστον 67% διατηρούν το δικαίωμα λήψης παροχών από τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης, ακόμη και αν εργάζονται ή απασχολούνται με σκοπό βιοπορισμό, εργασιοθεραπεία ή απασχολησιοθεραπεία. Επιπλέον, άτομα με ειδικές ανάγκες που λαμβάνουν προνοιακό ή άλλο επίδομα, διατηρούν αυτό το επίδομα ακόμη και όταν εργάζονται ως υπάλληλοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, ή υποβάλλονται σε θεραπείες.
  16. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 παρατείνει για τρεις (3) μήνες, από 24-2-1989 έως 24-5-1989, την προθεσμία που ορίζεται από τις κοινές υπουργικές αποφάσεις Γ5δ/οικ.2605/23-9-1987 (ΦΕΚ 577/4-11-1987 τ.Β') και Γ5δ/οικ.894/22-3-1988 (ΦΕΚ 180/1-4-1988 τ.Β'), οι οποίες κυρώθηκαν με το άρθρο 12 του ν. 1807/1988.
  17. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του ΦΕΚ χορηγεί δικαίωμα δωρεάν διακίνησης με τα αστικά μέσα συγκοινωνίας του ΟΑΣ και του ΟΑΣΘ από 1.1.1991 έως 31.12.1992 σε άτομα με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω, καθώς και στους συνοδούς ολικώς τυφλών, με εξαιρέσεις για κατόχους ατελώς αποκτηθέντων αυτοκινήτων, προσωρινώς αναπήρους και άτομα με ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα άνω των 2.500.000 δρχ. Οι δικαιούχοι πρέπει να είναι εφοδιασμένοι με ειδική κάρτα που χορηγείται από τις Περιφερειακές Υπηρεσίες Πρόνοιας του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  18. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 ορίζει ότι οι απορριπτικές γνωματεύσεις των πρωτοβάθμιων υγειονομικών επιτροπών, οι οποίες αφορούν ασφαλισμένους σε ΙΚΑ, ΟΓΑ ή άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς, μπορούν να προσβληθούν ενώπιον της αρμόδιας δευτεροβάθμιας υγειονομικής επιτροπής εντός τριών (3) μηνών από την έκδοση της πρωτοβάθμιας γνωμάτευσης.
  19. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 ορίζει ότι ο Υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων συνάπτει συμβάσεις με συγκοινωνιακούς φορείς για τη δωρεάν διακίνηση ατόμων με ειδικές ανάγκες, καθορίζοντας τους όρους για τις κάρτες απεριόριστων διαδρομών, την αποζημίωση του Υπουργείου προς τους φορείς, και τη διαδικασία πληρωμής.
  20. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 του ΦΕΚ προβλέπει την εγγραφή ετήσιων πιστώσεων στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για την αποζημίωση συγκοινωνιακών φορέων με συμβάσεις. Το Άρθρο 24 χορηγεί κάρτα δωρεάν διακίνησης σε άτομα με ειδικές ανάγκες που έχουν ήδη εξετασθεί από υγειονομική επιτροπή, τους έχει χορηγηθεί ποσοστό αναπηρίας 67% και δεν εμπίπτουν στους περιορισμούς του άρθρου 20, παρ. 2.
  21. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24, το οποίο τίθεται σε ισχύ από 18 Σεπτεμβρίου 1990, προβλέπει την έκδοση κάρτας δωρεάν διακίνησης, με τις λεπτομέρειες εφαρμογής να καθορίζονται με εγκύκλιο του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  22. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25, βασιζόμενο στην παράγραφο 2 της υπ' αριθμ. 99/22-8-1990 Π.Υ.Σ. (ΦΕΚ 109/1990 τ.Α'), καθορίζει τις αστικές, υπεραστικές, σιδηροδρομικές και αεροπορικές γραμμές όπου ισχύουν τα δελτία ελεύθερης κυκλοφορίας, το ποσοστό συμμετοχής των κατόχων τους στο αντίτιμο των εισιτηρίων, και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή του.
  23. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 του ΦΕΚ επιτρέπει τη χορήγηση βασικών φαρμάκων από φαρμακεία κρατικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων σε ασθενείς με ειδικές παθήσεις που χρήζουν τακτικής παρακολούθησης, με τα φάρμακα να καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων μετά από γνώμη του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου, και η ισχύς του αρχίζει από 1-1-1991.
  24. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 χορηγεί άδεια λειτουργίας Μικροβιολογικών Βιοχημικών Ανοσολογικών Εργαστηρίων σε Ν.Π.Ι.Δ. κοινωφελούς χαρακτήρα που προσφέρουν υπηρεσίες στη δημόσια υγεία, η οποία εκδίδεται μετά από απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  25. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 συνιστά πενταμελές υπηρεσιακό συμβούλιο στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αρμόδιο για θέματα υπηρεσιακής κατάστασης γιατρών του Ε.Σ.Υ., όπως χορήγηση αδειών άνευ αποδοχών έως 30 ημέρες, θέση σε αργία και επαναφορά, απόδοση παρακρατηθεισών αποδοχών, θέση σε διαθεσιμότητα λόγω νόσου, απόλυση λόγω ανικανότητας και άλλα θέματα του π.δ. 611/1977, με τριετή θητεία των μελών του που ορίζονται με απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  26. Άρθρο 31. Το Άρθρο 31 ορίζει ότι τα ασφαλιστικά ταμεία και το Δημόσιο καλύπτουν τις δαπάνες μεταφοράς βαρέως ασθενών, με το Δημόσιο να αναλαμβάνει την κάλυψη για ασφαλισμένους του, ανασφάλιστους, αλλοδαπούς και περιπτώσεις αδιευκρίνιστης ασφάλισης, ενώ οι λεπτομέρειες θα καθοριστούν από τον Υπουργό Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Επίσης, αναφέρεται ότι ανεξόφλητες δαπάνες αερομεταφορών βαρέως ασθενών μέχρι 31-12-1991 που βαρύνουν το Δημόσιο θα καλυφθούν από τον τακτικό προϋπολογισμό του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  27. Άρθρο 32. Το Άρθρο 32 ορίζει ότι τα προνοιακά επιδόματα αναπηρίας που καταβάλλονται από το Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, εκτός του επιδόματος καυσίμων, προσαυξάνονται κατά 30% για κάθε επιδοτούμενο άτομο, εφόσον στην ίδια οικογένεια επιδοτούνται τουλάχιστον δύο άτομα που συνοικούν.
  28. Άρθρο 33. Το Άρθρο 33 του ΦΕΚ ορίζει τη συνεργασία και παροχή στήριξης από νοσηλευτικές και υγειονομικές μονάδες του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων σε προνοιακά ιδρύματα και μονάδες, ενώ το Άρθρο 34 διευκρινίζει ότι το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, από τη δημοσίευση του ν. 2012/1992 (ΦΕΚ 28 Α'), δεν υπάγεται στον δημόσιο τομέα.
  29. Άρθρο 35. Το Άρθρο 35 περιγράφει τη διαδικασία ένταξης νοσηλευτικών ιδρυμάτων και φορέων χρηματοδότησης σε ένα πρόγραμμα, καθορίζοντας τα κριτήρια, τη χρηματοδότηση και τον έλεγχο, ενώ το Άρθρο 36 μετατρέπει τις Τεχνικές Επαγγελματικές Σχολές Ειδικής Αγωγής (Τ.Ε.Σ.Ε.Α.) του Εθνικού Ιδρύματος Αποκατάστασης Αναπήρων (Ε.Ι.Α.Α.) σε Δημόσιες Τεχνικές Επαγγελματικές Σχολές Ειδικής Αγωγής και τις υπάγει στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, με μεταφορά προσωπικού και διατήρηση εγκαταστάσεων για πενταετία.
  30. Άρθρο 37. Το Άρθρο 37 επιτρέπει σε δημόσιες υπηρεσίες, ν.π.δ.δ. και ο.τ.α. να αναθέτουν την καθαριότητα κτιριακών εγκαταστάσεων σε ειδικά συνεργεία καθαρισμού με σύμβαση έργου, εφόσον η αμοιβή του αναδόχου δεν υπερβαίνει το κόστος πλήρωσης κενών οργανικών θέσεων, ενώ το Άρθρο 38 επεκτείνει την προστασία του άρθρου 23 του ν. 1882/1990 και στα άτομα που πάσχουν από σιδηροβλαστική αναιμία.
  31. Άρθρο 39. Το Άρθρο 39 του ν. 1759/1988 τροποποιείται με την προσθήκη παραγράφου 4, η οποία επιτρέπει τη μετάθεση γιατρών του Κλάδου Ε.Σ.Υ. με ειδικότητα, μετά από τέσσερα συνεχή έτη στον ίδιο βαθμό σε νοσοκομεία αγόνων Α' περιοχών, σε ομοιόβαθμη θέση εκτός Αττικής και Θεσσαλονίκης, εφόσον είναι εντόπιοι και συνυπηρετούν επί εγγάμων, με απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  32. Άρθρο 40. Το Άρθρο 40 του ΦΕΚ καταργεί κάθε γενική ή ειδική διάταξη που έρχεται σε αντίθεση με τον παρόντα νόμο, ενώ το Άρθρο 41 ορίζει ότι ο νόμος τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά.
  33. Άρθρο 41. Το Άρθρο 41 του νόμου ορίζει ότι η ισχύς του νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, και παραγγέλλει τη δημοσίευση και εκτέλεσή του ως νόμου του Κράτους. Υπογράφεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Γ. Καραμανλή και διάφορους Υπουργούς, με ημερομηνία 18 Ιουλίου 1992, ενώ η Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους τέθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουλίου 1992 από τον Υπουργό Δικαιοσύνης Μ. Παπακωνσταντίνου.
  34. Άρθρο 51 τ. Το Άρθρο 51 τ, όπως συμπληρώθηκε από την παρ. 6 του άρθρου 4 του ν. 1943/1991, προβλέπει την έκδοση προεδρικού διατάγματος εντός έτους από την έναρξη ισχύος του νόμου, με πρόταση των Υπουργών Οικονομικών και Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, για τον καθορισμό ενιαίου οικονομικού προγράμματος χρηματοδότησης των νοσηλευτικών ιδρυμάτων της χώρας.
  35. Άρθρο preamble. Το Άρθρο 1 του Νόμου 2072/1992, που εκδόθηκε στις 23 Ιουλίου 1992, ορίζει τον "Ειδικό τεχνικό προθετικών ή ορθωτικών κατασκευών και άσκηση επαγγέλματος", περιγράφοντας τον ως τεχνικό που σχεδιάζει, μετρά, κατασκευάζει και εφαρμόζει προθετικά και ορθωτικά μηχανήματα βάσει ιατρικών οδηγιών.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 1992

Επιστροφή στη λίστα νόμων