Νόμος 4438/2016 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 4438/2016 ενσωματώνει την Οδηγία 2014/17/ΕΕ στο ελληνικό δίκαιο, ρυθμίζοντας τις συμβάσεις πίστωσης για ακίνητα κατοικίας από καταναλωτές. Ο νόμος καθορίζει το πεδίο εφαρμογής του, τις εξαιρέσεις, τους ορισμούς βασικών όρων όπως "Καταναλωτής", "Πιστωτικός φορέας" και "Συνολικό Ετήσιο Πραγματικό Ποσοστό Επιβάρυνσης (ΣΕΠΠΕ)", και ορίζει ως αρμόδιες αρχές την Τράπεζα της Ελλάδος και το Υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού. Επίσης, θεσπίζει κανόνες για τη χρηματοοικονομική διαπαιδαγώγηση των καταναλωτών, τις υποχρεώσεις των πιστωτικών φορέων και των μεσιτών πιστώσεων για παροχή διαφανούς και ακριβούς πληροφόρησης, την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας, καθώς και τις απαιτήσεις για την εκτίμηση της αξίας των ακινήτων. Τέλος, προβλέπει κυρώσεις για παραβάσεις και ρυθμίζει τη διαφήμιση πιστωτικών συμβάσεων.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 του παρόντος νόμου, το οποίο μεταφέρει την Οδηγία 2014/17/ΕΕ στο ελληνικό δίκαιο, καθορίζει ως σκοπό τη ρύθμιση των συμβάσεων πίστωσης για ακίνητα που προορίζονται για κατοικία από καταναλωτές, τροποποιώντας παράλληλα την Οδηγία 2008/48/ΕΚ.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 του παρόντος νόμου, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 3 της Οδηγίας, καθορίζει το πεδίο εφαρμογής του νόμου σε συμβάσεις πίστωσης που εξασφαλίζονται με υποθήκη, προσημείωση υποθήκης ή δικαίωμα σχετιζόμενο με ακίνητα κατοικίας, καθώς και σε συμβάσεις πίστωσης για την απόκτηση ή διατήρηση δικαιωμάτων κυριότητας επί εγγείου ιδιοκτησίας ή κτιρίου.
  3. Άρθρο 3 τ. Το Άρθρο 3 τ του ΦΕΚ ορίζει εξαιρέσεις από την εφαρμογή του νόμου, όπως συμβάσεις πίστωσης αποδέσμευσης περιθωρίου αξίας, πιστώσεις από εργοδότη σε εργαζομένους, άτοκες πιστώσεις, δυνατότητες υπερανάληψης εντός ενός μηνός, και διακανονισμούς ενώπιον αρχής. Επίσης, προβλέπει τη δυνατότητα εξαίρεσης πιστώσεων κοινής ωφέλειας με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Οικονομίας και Ανάπτυξης, καθορίζοντας απαιτήσεις πληροφόρησης και διαφήμισης. Ορίζει επίσης τον "Καταναλωτή" ως φυσικό πρόσωπο που ενεργεί για σκοπούς εκτός της εμπορικής, επιχειρηματικής ή επαγγελματικής του δραστηριότητας.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 του ΦΕΚ ορίζει τους όρους για "Ενδιάμεσο δάνειο", "Ενδεχόμενη ευθύνη ή εγγύηση", "Συμμετοχικό στεγαστικό δάνειο", "Πρακτική δέσμευσης", "Πρακτική ομαδοποίησης" και "Δάνειο σε ξένο νόμισμα", ενώ το Άρθρο 5 καθορίζει ως αρμόδιες αρχές για την εφαρμογή του νόμου το Υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού και την Τράπεζα της Ελλάδος.
  5. Άρθρο 4 π. Το Άρθρο 4 π του εγγράφου ορίζει τους όρους "Μη πιστωτικό ίδρυμα", "Προσωπικό", "Συνολικό ποσό της πίστωσης", "Συνολικό κόστος της πίστωσης για τον καταναλωτή" (που περιλαμβάνει επιβαρύνσεις, κόστος αποτίμησης ακίνητης περιουσίας, αλλά εξαιρεί φόρους μεταβίβασης, συμβολαιογραφικά έξοδα και έξοδα παραστάσεως, μεταγραφής ή/και καταχώρισης εμπράγματης εξασφάλισης ή μεταβίβασης κυριότητας, καθώς και επιβαρύνσεις λόγω μη συμμόρφωσης), "Συνολικό ποσό πληρωτέο από τον καταναλωτή", "Συνολικό Ετήσιο Πραγματικό Ποσοστό Επιβάρυνσης (ΣΕΠΠΕ)", "Επιτόκιο χορηγήσεων", "Αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας", "Σταθερό μέσο", "Κράτος - μέλος καταγωγής" και "Κράτος - μέλος υποδοχής", καθώς και "Συμβουλευτικές υπηρεσίες".
  6. Άρθρο 4 τ. Το Άρθρο 4 τ ορίζει τον "Πιστωτικό φορέα" ως κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που χορηγεί ή υπόσχεται να χορηγήσει πίστωση εντός του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 2, συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών της παρ. 1 του άρθρου 1 του Ν. 4354/2015 (Α΄ 176), όπως τροποποιήθηκε.
  7. Άρθρο 5 τ. Το Άρθρο 5 τ ορίζει ότι η Τράπεζα της Ελλάδος είναι αρμόδια για την εφαρμογή των λοιπών διατάξεων του νόμου και για τη σύναψη μνημονίου συνεργασίας, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 34. Το ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄, Άρθρο 5, αφορά τη χρηματοοικονομική διαπαιδαγώγηση των καταναλωτών.
  8. Άρθρο 6 τ. Το Άρθρο 6 τ, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή, καθορίζει τη συνεργασία της με την Τράπεζα της Ελλάδος, την Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, το Συνήγορο του Καταναλωτή, ενώσεις πιστωτικών φορέων, πιστοποιημένες ενώσεις καταναλωτών και το Μεσολαβητή Τραπεζικών Επενδυτικών Υπηρεσιών για την εκπαίδευση των καταναλωτών σε θέματα υπεύθυνου δανεισμού και διαχείρισης χρέους, ιδίως για συμβάσεις ενυπόθηκης πίστωσης, και την παροχή σαφών πληροφοριών για τη διαδικασία χορήγησης πίστωσης, ειδικά για πρωτοεμφανιζόμενους σε ενυπόθηκη πίστη.
  9. Άρθρο 7 τ. Το Άρθρο 7 τ της Οδηγίας ορίζει ότι οι πιστωτικοί φορείς και οι μεσίτες πιστώσεων πρέπει να ενεργούν με εντιμότητα, δικαιοσύνη, διαφάνεια και επαγγελματισμό προς τους καταναλωτές κατά τον σχεδιασμό πιστωτικών προϊόντων, τη χορήγηση πίστωσης, την πιστωτική διαμεσολάβηση, την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών ή την εκτέλεση συμβάσεων πίστωσης, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες και τις απαιτήσεις του καταναλωτή. Επίσης, καθορίζει ότι οι πολιτικές αμοιβών του προσωπικού δεν πρέπει να εμποδίζουν τη συμμόρφωση με αυτές τις υποχρεώσεις, απαγορεύοντας ιδίως τη σύνδεση της αμοιβής με τον αριθμό ή το ποσοστό των εγκεκριμένων αιτήσεων ή με στόχους πωλήσεων, ενώ η αρμόδια αρχή μπορεί να θεσπίζει κανόνες για την αποτελεσματική εφαρμογή και να ζητά στοιχεία για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης.
  10. Άρθρο 8 γ. Το Άρθρο 8γ, παράγραφος 3, ορίζει ότι η αρμόδια αρχή καθορίζει το κατάλληλο επίπεδο γνώσεων και επάρκειας για το προσωπικό των πιστωτικών φορέων και των μεσιτών πίστωσης, καθώς και για τα πρόσωπα που αναφέρονται στην περίπτωση γ της παραγράφου 2 του άρθρου 28, βασιζόμενη σε επαγγελματικά προσόντα (όπως διπλώματα, πτυχία, κατάρτιση, δοκιμασίες δεξιοτήτων) ή σε επαγγελματική πείρα (ελάχιστος αριθμός ετών εργασίας σε σχετικούς τομείς). Η παράγραφος 4 διευκρινίζει ότι μετά τις 21 Μαρτίου 2019, ο καθορισμός αυτός δεν βασίζεται αποκλειστικά στην επαγγελματική πείρα.
  11. Άρθρο 8 σ. Το Άρθρο 8 σ ορίζει τις ελάχιστες απαιτήσεις γνώσεων και επάρκειας για το προσωπικό των πιστωτικών φορέων και των μεσιτών πίστωσης, καλύπτοντας γνώσεις για πιστωτικά προϊόντα, νομοθεσία προστασίας καταναλωτών, διαδικασίες αγοράς ακινήτων, αποτίμηση εξασφαλίσεων, λειτουργία υποθηκοφυλακείων και κτηματολογίων, αγορά ακινήτων, επαγγελματική δεοντολογία, αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας και χρηματοοικονομικά/οικονομικά θέματα. Η αρμόδια αρχή μπορεί να θεσπίζει διαφορετικά επίπεδα απαιτήσεων.
  12. Άρθρο 8 τ. Το Άρθρο 8 τ ορίζει ότι η παρεχόμενη στον καταναλωτή πληροφόρηση, σύμφωνα με τα άρθρα 12-15 και 22, 26, είναι δωρεάν. Το Άρθρο 8 απαιτεί από πιστωτικούς φορείς και μεσίτες πιστώσεων να διασφαλίζουν ότι το προσωπικό τους διαθέτει κατάλληλες γνώσεις και επάρκεια για την παροχή πιστώσεων και συμβουλευτικών υπηρεσιών, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδας επιβλέπει μεσίτες πιστώσεων από άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, επιβάλλοντας κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης.
  13. Άρθρο 9 τ. Το Άρθρο 9 τ ορίζει τις απαιτήσεις γνώσεων και επάρκειας για το προσωπικό πιστωτικών φορέων και μεσιτών πιστώσεων που παρέχουν υπηρεσίες στην Ελλάδα, είτε μέσω υποκαταστήματος είτε χωρίς εγκατάσταση, και καθορίζει τον ρόλο της αρμόδιας αρχής στην εποπτεία και τη συνεργασία με άλλες αρχές για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης.
  14. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 ορίζει ότι κάθε διαφήμιση για συμβάσεις πίστωσης που περιέχει πληροφορίες για το επιτόκιο ή άλλα αριθμητικά στοιχεία κόστους της πίστωσης για τον καταναλωτή, πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένες τυποποιημένες πληροφορίες, σύμφωνα με το άρθρο 11 της Οδηγίας.
  15. Άρθρο 10 π. Το Άρθρο 10 π του Ν. 4021/2011, όπως τροποποιείται από το Άρθρο 9 παρ. 1 του Ν. 4370/2016, ορίζει ότι το όριο των καταθέσεων που τηρούνται στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα ισχύει για το σύνολο αυτών, ανεξάρτητα από τον αριθμό, το νόμισμα και τον τόπο κατάθεσης, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που λαμβάνονται έναντι του ηλεκτρονικού χρήματος σύμφωνα με το άρθρο 16 παρ. 3 του Ν. 4021/2011.
  16. Άρθρο 10 τ. Το Άρθρο 10 τ του ΦΕΚ, με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 9 έως 9θ του Ν. 2251/1994, απαγορεύει αθέμιτες, ασαφείς ή παραπλανητικές διαφημιστικές και εμπορικές ανακοινώσεις σχετικά με συμβάσεις πίστωσης.
  17. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ επιτρέπει τις πρακτικές ομαδοποίησης, αλλά απαγορεύει τις πρακτικές δέσμευσης, με εξαίρεση την περίπτωση που οι πιστωτικοί φορείς ζητούν από τους καταναλωτές να ανοίξουν λογαριασμό ειδικού σκοπού για τη συγκέντρωση κεφαλαίου που σχετίζεται με την πίστωση.
  18. Άρθρο 11 τ. Το Άρθρο 11 τ ορίζει τις τυποποιημένες πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στη διαφήμιση πιστώσεων, όπως την ταυτότητα του πιστωτικού φορέα, λεπτομέρειες για την εξασφάλιση της πίστωσης (π.χ. υποθήκη σε ακίνητα), το επιτόκιο, το συνολικό ποσό της πίστωσης, το ΣΕΠΠΕ, τη διάρκεια της σύμβασης, τον αριθμό και το ποσό των δόσεων, καθώς και προειδοποιήσεις για κινδύνους. Επίσης, αναφέρεται στην επανεξέταση της πιστοληπτικής ικανότητας και στην ενημέρωση του καταναλωτή σε περίπτωση απόρριψης αίτησης πίστωσης.
  19. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του νόμου, βασιζόμενο στο Άρθρο 13 της Οδηγίας, ορίζει ότι οι πιστωτικοί φορείς και οι συνδεδεμένοι μεσίτες πιστώσεων πρέπει να παρέχουν σαφείς και κατανοητές γενικές πληροφορίες για τις συμβάσεις πίστωσης, απαγορεύοντας αθέμιτες, ασαφείς ή παραπλανητικές διαφημιστικές ανακοινώσεις που δημιουργούν ψευδείς προσδοκίες στον καταναλωτή σχετικά με τη διαθεσιμότητα ή το κόστος της πίστωσης.
  20. Άρθρο 12 τ. Το Άρθρο 12 τ του ΦΕΚ επιτρέπει στους πιστωτικούς φορείς να ζητούν ασφαλιστήριο συμβόλαιο που συνδέεται με σύμβαση πίστωσης, υποχρεώνοντάς τους να αποδέχονται συμβόλαια από άλλους φορείς εφόσον το επίπεδο εγγύησης είναι αντίστοιχο. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εξειδικεύει λεπτομέρειες εφαρμογής, λαμβάνοντας υπόψη οδηγίες των ευρωπαϊκών αρχών ΕΑΤ, ΕΑΚΑΑ και ΕΑΑΕΣ.
  21. Άρθρο 13 σ. Το Άρθρο 16, παράγραφος 1, ορίζει ότι το ΣΕΠΠΕ (Συνολικό Ετήσιο Πραγματικό Ποσοστό Επιβάρυνσης) υπολογίζεται σύμφωνα με τον μαθηματικό τύπο του Παραρτήματος Ι. Η παράγραφος 2 διευκρινίζει ότι τα έξοδα για τον ειδικό λογαριασμό, τη χρήση μέσου πληρωμής και άλλες συναφείς δαπάνες περιλαμβάνονται στο συνολικό κόστος της πίστωσης για τον καταναλωτή, εφόσον η ύπαρξη του λογαριασμού είναι υποχρεωτική για τη χορήγηση της πίστωσης ή για τη χορήγησή της υπό τους διαφημιζόμενους όρους.
  22. Άρθρο 13 τ. Το Άρθρο 13 τ του ΦΕΚ καθορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στους καταναλωτές σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης, συμπεριλαμβανομένων των μορφών εξασφάλισης, της διάρκειας των συμβάσεων, των ειδών επιτοκίων (σταθερό, κυμαινόμενο), των δανείων σε ξένο νόμισμα, αντιπροσωπευτικών παραδειγμάτων του κόστους, πιθανών επιπλέον εξόδων, εναλλακτικών λύσεων αποπληρωμής, όρων πρόωρης αποπληρωμής, εκτίμησης ακινήτου, συμπληρωματικών υπηρεσιών και συνεπειών αθέτησης υποχρεώσεων. Η αρμόδια αρχή μπορεί να απαιτήσει επιπλέον προειδοποιήσεις. Το Άρθρο 13, παράγραφος 1, ορίζει ότι ο πιστωτικός φορέας και ο μεσίτης πιστώσεων πρέπει να παρέχουν στον καταναλωτή εξατομικευμένες πληροφορίες για τη σύγκριση πιστώσεων και τη λήψη τεκμηριωμένης απόφασης, αμέσως μόλις ο καταναλωτής δώσει τις απαραίτητ…
  23. Άρθρο 13α. Το Άρθρο 13α του Ν. 2251/1994 ορίζει ότι σε περίπτωση παράβασης του άρθρου 37, εφαρμόζεται το άρθρο 19 της κοινής απόφασης 70330 οικ/30.6.2015, ενώ για παραβάσεις του παρόντος νόμου, εκτός αυτών που εμπίπτουν στην προηγούμενη παράγραφο, η Τράπεζα της Ελλάδος μπορεί να επιβάλει διοικητικά μέτρα και κυρώσεις σύμφωνα με το άρθρο 59 του Ν. 4261/2014, με δημοσιοποίηση βάσει του άρθρου 60 του ίδιου νόμου.
  24. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 ορίζει τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριών από τους μεσίτες πιστώσεων στους καταναλωτές, πριν από την έναρξη της δραστηριότητάς τους, συμπεριλαμβανομένης της ταυτότητας και διεύθυνσης του μεσίτη, του αριθμού καταχώρισής του σε Μητρώο και της σχέσης του με πιστωτικούς φορείς.
  25. Άρθρο 14 τ. Το Άρθρο 14 τ του ΦΕΚ ορίζει ότι η Αρχή μπορεί να κάνει χρήση συγκεκριμένων διατάξεων. Επιπλέον, η παράγραφος 6 του άρθρου 41 του Ν. 4389/2016 τροποποιείται ώστε, μέχρι την έναρξη λειτουργίας της Αρχής, τα μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης και ο Εμπειρογνώμονας να συνεδριάζουν ως Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, εφαρμόζοντας αναλόγως τις διατάξεις της παραγράφου 6 του άρθρου 8.
  26. Άρθρο 15 κ. Το άρθρο 15 κ του ΦΕΚ αφορά τη διασφάλιση παροχής υπηρεσιών στους καταναλωτές για την κατανόηση των χρηματοοικονομικών τους αναγκών και την επιλογή κατάλληλων προϊόντων. Το Κεφάλαιο Θ' του ίδιου εγγράφου ρυθμίζει τις συμβάσεις πίστωσης σε ξένο νόμισμα και τις συμβάσεις πίστωσης κυμαινόμενου επιτοκίου.
  27. Άρθρο 15 τ. Το Άρθρο 15 τ του ΦΕΚ ορίζει τις υποχρεώσεις ενημέρωσης των μεσιτών πιστώσεων προς τους καταναλωτές, συμπεριλαμβανομένης της επωνυμίας των πιστωτικών φορέων με τους οποίους συνεργάζονται, του κόστους των υπηρεσιών τους, των διαδικασιών υποβολής παραπόνων, και της ύπαρξης προμηθειών από πιστωτικούς φορείς ή τρίτα μέρη. Επίσης, διευκρινίζει ότι το ποσό της αμοιβής του μεσίτη πιστώσεων κοινοποιείται στον πιστωτικό φορέα για τον υπολογισμό του ΣΕΠΠΕ.
  28. Άρθρο 16 π. Το Άρθρο 16 π του Ν. 4370/2016 τροποποιεί το άρθρο 10, 11, 12 και 13 του ίδιου νόμου, ρυθμίζοντας την κατάρτιση καταλόγου καταθετών από το ΤΕΚΕ βάσει αποφάσεων της Τράπεζας της Ελλάδος ή δικαστικής αρχής, τις απαιτήσεις του Δημοσίου και άλλων αρχών, καθώς και την αναπροσαρμογή των εισφορών στο ΣΚΕ.
  29. Άρθρο 16 τ. Το Άρθρο 16 τ της Οδηγίας ορίζει ότι οι πιστωτικοί φορείς και οι μεσίτες πιστώσεων πρέπει να παρέχουν στον καταναλωτή επαρκείς εξηγήσεις σχετικά με τις προτεινόμενες συμβάσεις πίστωσης και τις συμπληρωματικές υπηρεσίες, ώστε να μπορεί να αξιολογήσει την καταλληλότητά τους για τις ανάγκες και την οικονομική του κατάσταση. Αυτές οι εξηγήσεις περιλαμβάνουν τις προσυμβατικές πληροφορίες (σύμφωνα με το άρθρο 13 για πιστωτικούς φορείς και τα άρθρα 13 και 14 για μεσίτες πιστώσεων), τα βασικά χαρακτηριστικά των προϊόντων, τις επιπτώσεις τους στον καταναλωτή (συμπεριλαμβανομένης της υπερημερίας), και τις συνέπειες χωριστής καταγγελίας συμπληρωματικών υπηρεσιών που προσφέρονται ομαδοποιημένα.
  30. Άρθρο 17 δ. Το Άρθρο 17 δ ορίζει ότι η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας του καταναλωτή από τον πιστωτικό φορέα βασίζεται σε επαρκείς πληροφορίες για το εισόδημα, τις δαπάνες και τις οικονομικές του συνθήκες, τις οποίες ο πιστωτικός φορέας αντλεί από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του καταναλωτή, και επαληθεύει κατάλληλα. Ο μεσίτης πιστώσεων διαβιβάζει αυτές τις πληροφορίες στον πιστωτικό φορέα, ο οποίος πρέπει να ενημερώνει τον καταναλωτή για τις απαιτούμενες πληροφορίες και προθεσμίες, διασφαλίζοντας ότι τα αιτήματα είναι αναλογικά και περιορισμένα στα απαραίτητα για την αξιολόγηση. Ο πιστωτικός φορέας δεν μπορεί να καταγγείλει τη σύμβαση λόγω ελλιπών πληροφοριών, εκτός αν αποδειχθεί δόλος από τον καταναλωτή, και οφείλει να προειδοποιεί τον καταναλωτή ότι η μη παροχή απαραίτη…
  31. Άρθρο 17 τ. Το Άρθρο 17 τ του ΦΕΚ περιγράφει τον τρόπο υπολογισμού του Συνολικού Ετήσιου Πραγματικού Επιτοκίου (ΣΕΠΠΕ) για συμβάσεις πίστωσης, λαμβάνοντας υπόψη σταθερά ή κυμαινόμενα επιτόκια, καθώς και την ενημέρωση του καταναλωτή για πιθανές αυξήσεις του επιτοκίου μέσω του ESIS. Επίσης, αναφέρεται σε συμβάσεις με αρχική περίοδο σταθερού επιτοκίου τουλάχιστον πέντε (5) ετών, όπου ο υπολογισμός του ΣΕΠΠΕ καλύπτει μόνο την αρχική περίοδο.
  32. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 του ΦΕΚ ορίζει ότι η εκτίμηση της αξίας κατοικιών για σκοπούς ενυπόθηκων πιστώσεων πρέπει να γίνεται με αξιόπιστα πρότυπα εκτίμησης, σύμφωνα με την υποπαράγραφο Γ7 της παρ. Γ' του άρθρου πρώτου του Ν. 4152/2013 (Α΄ 107).
  33. Άρθρο 18 τ. Το Άρθρο 18 τ, που αναφέρεται στην αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας καταναλωτή από πιστωτικό φορέα πριν από την παροχή πίστωσης, ορίζει ότι η αξιολόγηση πρέπει να είναι ενδελεχής, να βασίζεται σε καταγεγραμμένες διαδικασίες και να μην στηρίζεται κυρίως στην αύξηση της αξίας του ακινήτου, εκτός αν πρόκειται για κατασκευή ή ανακαίνιση. Επίσης, ο πιστωτικός φορέας δεν μπορεί να καταγγείλει ή να τροποποιήσει τη σύμβαση λόγω λανθασμένης αξιολόγησης, εκτός αν αποδειχθεί απόκρυψη ή παραποίηση πληροφοριών από τον καταναλωτή, και υποχρεούται να ενημερώνει τον καταναλωτή σύμφωνα με την κοινή απόφαση 70330 οικ/30.6.2015.
  34. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 ορίζει ότι οι πιστωτικοί φορείς πρέπει να παρέχουν στους καταναλωτές εξατομικευμένες πληροφορίες μέσω του "Ευρωπαϊκού Τυποποιημένου Δελτίου Πληροφοριών" (ESIS) πριν από τη δέσμευση με σύμβαση πίστωσης, με μια περίοδο μελέτης δέκα (10) ημερών πριν από τη σύναψη της σύμβασης, κατά τη διάρκεια της οποίας ο καταναλωτής δεν μπορεί να αποδεχτεί την προσφορά πριν από την παρέλευση πέντε (5) ημερών.
  35. Άρθρο 19 τ. Το Άρθρο 19 τ του Ν. 4152/2013 ορίζει ότι οι εκτιμητές ακινήτων που ενεργούν για πιστωτικούς φορείς πρέπει να είναι επαγγελματικά επαρκείς, εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Πιστοποιημένων Εκτιμητών και ανεξάρτητοι από τη διαδικασία έγκρισης της πίστωσης, ενώ το Άρθρο 19 αφορά τη διαβίβαση και επαλήθευση πληροφοριών από τον καταναλωτή, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και της δυνατότητας επιτόπιων ελέγχων από αρμόδιες αρχές άλλων κρατών-μελών σε υποκαταστήματα μεσιτών πιστώσεων.
  36. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 επιτρέπει σε πιστωτικούς φορείς με έδρα σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ να έχουν πρόσβαση στο διατραπεζικό αρχείο δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς και σε παρόμοιες βάσεις δεδομένων στην Ελλάδα, με σκοπό την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας και την παρακολούθηση των υποχρεώσεων των καταναλωτών, υπό τους ίδιους όρους με τους εθνικούς φορείς.
  37. Άρθρο 21 τ. Το Άρθρο 21 του Κεφαλαίου Η' ορίζει ότι οι πιστωτικοί φορείς ή οι μεσίτες πιστώσεων πρέπει να ενημερώνουν ρητώς τους καταναλωτές, στο πλαίσιο συγκεκριμένης συναλλαγής, εάν παρέχουν ή μπορούν να παράσχουν συμβουλευτικές υπηρεσίες. Αυτό το άρθρο ισχύει με την επιφύλαξη των διατάξεων του Ν. 2472/1997.
  38. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 ορίζει ότι οι πιστωτικοί φορείς σε συμβάσεις πίστωσης σε ξένο νόμισμα πρέπει είτε να επιτρέπουν στον καταναλωτή να μετατρέψει τη σύμβαση σε εναλλακτικό νόμισμα αν η συναλλαγματική ισοτιμία αποκλίνει πάνω από 20%, είτε να παρέχουν χρηματοπιστωτικό μέσο αντιστάθμισης του συναλλαγματικού κινδύνου.
  39. Άρθρο 22 τ. Το Άρθρο 22 τ του ΦΕΚ ορίζει τις υποχρεώσεις των πιστωτικών φορέων και των μεσιτών πιστώσεων κατά την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών σε καταναλωτές, απαιτώντας την παροχή συγκεκριμένων πληροφοριών πριν από τη σύναψη σύμβασης, την αξιολόγηση της χρηματοοικονομικής κατάστασης του καταναλωτή, και την εξέταση ενός ευρέος φάσματος πιστωτικών συμβάσεων, ενώ επιτρέπει τη χρήση των όρων "ανεξάρτητες συμβουλές" υπό προϋποθέσεις.
  40. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 του εγγράφου, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 24 της Οδηγίας, ορίζει ότι για συμβάσεις πίστωσης με κυμαινόμενο επιτόκιο, οι δείκτες ή τα επιτόκια αναφοράς που χρησιμοποιούνται από τον πιστωτικό φορέα πρέπει να είναι σαφείς, προσιτοί, αντικειμενικοί και επαληθεύσιμοι, ενώ ο πιστωτικός φορέας υποχρεούται να τηρεί αρχεία αυτών των δεικτών, εκτός αν ο πάροχος των δεικτών έχει αντίστοιχη υποχρέωση.
  41. Άρθρο 23 τ. Το Άρθρο 23 τ ορίζει ότι σε συμβάσεις πίστωσης με αντιστάθμιση συναλλαγματικού κινδύνου, το εναλλακτικό νόμισμα πρέπει να είναι είτε το νόμισμα του εισοδήματος/περιουσιακών στοιχείων του καταναλωτή είτε το νόμισμα της χώρας κατοικίας του, και ο πιστωτικός φορέας υποχρεούται να ειδοποιεί τον καταναλωτή εγγράφως εάν η διακύμανση της συναλλαγματικής ισοτιμίας υπερβεί το 20%.
  42. Άρθρο 23Α. Το Άρθρο 23Α επιτρέπει στον Πρόεδρο του Ν.Σ.Κ., μετά από εισήγηση του αρμόδιου μέλους, να αναθέτει τη σύνταξη νομικών ή τεχνικών γνωμοδοτήσεων σε Έλληνες ή αλλοδαπούς ειδικούς εμπειρογνώμονες για υποθέσεις που αφορούν το Ν.Σ.Κ. ή διεθνείς διαιτητικές δίκες, χωρίς την τήρηση διαδικασιών δημοσίων συμβάσεων. Η σύμβαση, που υπογράφεται από τον Πρόεδρο του Ν.Σ.Κ., καθορίζει τον εμπειρογνώμονα, το αντικείμενο και χρόνο παράδοσης της γνωμοδότησης, τους όρους εμπιστευτικότητας, την αμοιβή και τον τρόπο πληρωμής, καθώς και την επίλυση διαφορών. Η δαπάνη βαρύνει τον προϋπολογισμό του αρμόδιου Υπουργείου ή φορέα.
  43. Άρθρο 24 τ. Το Άρθρο 24 του Κεφαλαίου Ι΄ του ΦΕΚ, που αφορά την καλή εκτέλεση των συμβάσεων πίστωσης, κατοχυρώνει το δικαίωμα του καταναλωτή να αποπληρώσει πλήρως ή εν μέρει τις υποχρεώσεις του από τη σύμβαση πίστωσης πριν από τη λήξη της.
  44. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 ορίζει ότι οι πιστωτικοί φορείς πρέπει να τηρούν αρχεία για τα είδη ακινήτων που γίνονται δεκτά ως εμπράγματη εξασφάλιση και τις πολιτικές χορήγησης πιστώσεων με εμπράγματη εξασφάλιση.
  45. Άρθρο 25 τ. Το Άρθρο 25 τ της Οδηγίας κατοχυρώνει το δικαίωμα του καταναλωτή να εξοφλήσει πρόωρα μια σύμβαση πίστωσης, δικαιούμενος μείωση του συνολικού κόστους κατά τους τόκους και τις επιβαρύνσεις του εναπομένοντος χρόνου. Σε περίπτωση σταθερού επιτοκίου, ο πιστωτικός φορέας δικαιούται εύλογη αποζημίωση, η οποία δεν υπερβαίνει τους τόκους μέχρι τη λήξη του σταθερού επιτοκίου, και υπολογίζεται βάσει μαθηματικού τύπου στο Παράρτημα III. Ο πιστωτικός φορέας υποχρεούται να παρέχει στον καταναλωτή, χωρίς καθυστέρηση, όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την αξιολόγηση της πρόωρης εξόφλησης, συμπεριλαμβανομένης της προβλεπόμενης επιβάρυνσης και των λογικών παραδοχών.
  46. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26, βασιζόμενο στο άρθρο 27 της Οδηγίας, ορίζει ότι ο πιστωτικός φορέας υποχρεούται να ενημερώνει τον καταναλωτή εγγράφως ή με άλλο σταθερό μέσο για οποιαδήποτε αλλαγή στο επιτόκιο χορηγήσεων, πριν από την έναρξη ισχύος του νέου επιτοκίου, σύμφωνα με τα Κεφάλαια Α΄ και Γ' της πράξης 2501/2002 (Α΄277) της Τράπεζας της Ελλάδας.
  47. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 ορίζει ότι οι πιστωτικοί φορείς πρέπει να συμμορφώνονται με τον Κώδικα Δεοντολογίας της Τράπεζας της Ελλάδος (απόφαση ΕΠΑΘ 195/1/2016) και ότι σε περίπτωση υπερημερίας του καταναλωτή, οι πρόσθετες επιβαρύνσεις περιορίζονται στο ανώτατο όριο επιτοκίου υπερημερίας που ορίζεται από την Τράπεζα της Ελλάδος και στην αποκατάσταση των αναγκαίων δαπανών του πιστωτικού φορέα ως επισπεύδοντα για τη διαδικασία πλειστηριασμού.
  48. Άρθρο 27 τ. Το Άρθρο 27 τ, που αναφέρεται στην Πράξη 2501/2002 του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, καθορίζει τις υποχρεώσεις ενημέρωσης των πιστωτικών φορέων προς τους καταναλωτές σχετικά με μεταβολές στα επιτόκια χορηγήσεων, περιλαμβάνοντας λεπτομέρειες για το ποσό των οφειλόμενων καταβολών και τυχόν αλλαγές στον αριθμό ή την περιοδικότητα των πληρωμών. Επιπλέον, προβλέπει παρεκκλίσεις και ειδικές διαδικασίες ενημέρωσης όταν οι μεταβολές συνδέονται με επιτόκια αναφοράς, δημοσιοποιούνται μέσω δημοπρασιών στις κεφαλαιαγορές, ή όταν τα μέρη συμφωνούν σε περιοδική ενημέρωση.
  49. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 ορίζει ότι για την άσκηση δραστηριοτήτων πιστωτικής διαμεσολάβησης ή παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών από μεσίτη πιστώσεων στην Ελλάδα, απαιτείται άδεια λειτουργίας ως «μεσίτη στεγαστικής πίστης» από την Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ).
  50. Άρθρο 28 τ. Το Άρθρο 28 τ, παράγραφος 4, ορίζει ότι σε περίπτωση ανεξόφλητου χρέους μετά από αναγκαστική εκτέλεση, ο πιστωτικός φορέας διευκολύνει την αποπληρωμή λαμβάνοντας υπόψη τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης, όπως ορίζονται από το ΚΥ.Σ.Δ.Ι.Χ. σύμφωνα με το άρθρο 73 του Ν. 4389/2016, καθώς και άλλα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη.
  51. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 ορίζει ότι οι συνδεδεμένοι μεσίτες πιστώσεων λαμβάνουν άδεια λειτουργίας μέσω του πιστωτικού φορέα για τον οποίο ενεργούν αποκλειστικά, με τον πιστωτικό φορέα να φέρει πλήρη ευθύνη για τις πράξεις ή παραλείψεις τους και να διασφαλίζει τη συμμόρφωσή τους με τις επαγγελματικές απαιτήσεις του άρθρου 28, παράγραφος 2.
  52. Άρθρο 29 τ. Το Άρθρο 29 τ ορίζει τις απαιτήσεις για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας σε "μεσίτες στεγαστικής πίστης" από την ΤτΕ, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλισης επαγγελματικής ευθύνης (σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 1125/2014), εχέγγυα εντιμότητας (λευκό ποινικό μητρώο, μη πτώχευση) και κατάλληλο επίπεδο γνώσεων, ενώ η αρμόδια αρχή τηρεί δημόσιο Μητρώο μεσιτών πιστώσεων.
  53. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30 του ΦΕΚ αναγνωρίζει την άδεια λειτουργίας μεσιτών πιστώσεων που χορηγείται σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, επιτρέποντας την άσκηση των δραστηριοτήτων τους στην Ελλάδα χωρίς την ανάγκη νέας άδειας.
  54. Άρθρο 30 τ. Το Άρθρο 30 τ ορίζει ότι οι πιστωτικοί φορείς οφείλουν να παρακολουθούν τις δραστηριότητες των συνδεδεμένων μεσιτών πιστώσεων, διασφαλίζοντας τη συνεχή τήρηση των απαιτήσεων γνώσεων και επάρκειας τόσο των μεσιτών όσο και του προσωπικού τους, και να παρέχουν την απαραίτητη τεκμηρίωση στην αρμόδια αρχή, με την επιφύλαξη του άρθρου 33.
  55. Άρθρο 32 τ. Το Άρθρο 32 τ ρυθμίζει την παροχή υπηρεσιών από μεσίτες πιστώσεων σε καταναλωτές στην Ελλάδα, επιτρέποντας σε μεσίτες με άδεια σε άλλο κράτος-μέλος να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα μετά από κοινοποίηση στην αρμόδια αρχή εντός ενός μηνός, ενώ η αρμόδια αρχή στην Ελλάδα, ως κράτος-μέλος υποδοχής, μπορεί να θέσει όρους για τη δραστηριότητά τους.
  56. Άρθρο 33 τ. Το Άρθρο 33 τ του ΦΕΚ ορίζει τους λόγους ανάκλησης της άδειας λειτουργίας ενός μεσίτη πιστώσεων, όπως η παραίτηση, η απόκτηση της άδειας με ψευδείς δηλώσεις, η μη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις, ή σοβαρές παραβάσεις, και προβλέπει την ενημέρωση των αρμόδιων αρχών των κρατών-μελών υποδοχής εντός 14 ημερών, καθώς και τη διαγραφή από το Μητρώο από την ΤτΕ. Το Άρθρο 32, αντίστοιχα, αναφέρει ότι οι αδειοδοτημένοι μεσίτες πιστώσεων από την ΤτΕ υπόκεινται στην εποπτεία της.
  57. Άρθρο 34. Το Άρθρο 34 του ΦΕΚ ορίζει την υποχρέωση συνεργασίας των αρμόδιων ελληνικών αρχών του άρθρου 4 με τις αντίστοιχες αρχές άλλων κρατών-μελών, παρέχοντας συνδρομή και ανταλλάσσοντας πληροφορίες για την εφαρμογή του νόμου, καθώς και συνεργασία σε ελέγχους και εποπτεία.
  58. Άρθρο 34 τ. Το Άρθρο 34 τ της Οδηγίας ορίζει ότι οι μεσίτες πιστώσεων που έχουν λάβει άδεια από την ΤτΕ υπόκεινται στην εποπτεία της, ενώ οι συνδεδεμένοι μεσίτες πιστώσεων υπόκεινται σε άμεση εποπτεία από την αρμόδια αρχή, εκτός αν πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις που αφορούν την παροχή υπηρεσιών εκτός Ελλάδος και τον τύπο του πιστωτικού φορέα για τον οποίο ενεργούν.
  59. Άρθρο 36 τ. Το Άρθρο 36 τ ορίζει την Τράπεζα της Ελλάδος ως σημείο επαφής για τη συνεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων αρχών διαφορετικών κρατών-μελών κατά τη διενέργεια ελέγχων και την άσκηση εποπτείας, με δυνατότητα άρνησης παροχής συνεργασίας μόνο για λόγους εθνικής κυριαρχίας, ασφάλειας, δημόσιας τάξης ή ύπαρξης δικαστικής διαδικασίας.
  60. Άρθρο 37. Το Άρθρο 37 του ΦΕΚ ορίζει ότι για την εξωδικαστική επίλυση διαφορών μεταξύ καταναλωτών και πιστωτικών φορέων/μεσιτών πιστώσεων, σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του παρόντος νόμου, εφαρμόζεται η κοινή υπουργική απόφαση 70330/30.6.2015, ενώ οι πιστωτικοί φορείς και οι μεσίτες πιστώσεων υποχρεούνται να συνεργάζονται με τους αναγνωρισμένους φορείς εναλλακτικής επίλυσης διαφορών (Ε.Ε.Δ.).

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2016

Επιστροφή στη λίστα νόμων