Νόμος 4308/2014 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 4308/2014 του Ελληνικού Κοινοβουλίου καθορίζει το πεδίο εφαρμογής του, τα κριτήρια κατάταξης οντοτήτων σε μεγέθη (πολύ μικρές, μικρές, μεσαίες, μεγάλες) βάσει κριτηρίων ενεργητικού, κύκλου εργασιών και απασχόλησης, και τις υποχρεώσεις τήρησης λογιστικών συστημάτων και αρχείων. Ρυθμίζει επίσης τη δημιουργία και τήρηση αναλυτικών αρχείων για περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις, τις απαιτήσεις για πλήρη, ορθή και συμμορφούμενη τήρηση λογιστικών συστημάτων και αρχείων, καθώς και τη διαδικασία και το χρόνο ενημέρωσης και κατάρτισης χρηματοοικονομικών καταστάσεων. Ο νόμος ορίζει τις υποχρεωτικές ενδείξεις για την έκδοση τιμολογίων και στοιχείων λιανικής πώλησης, τον χρόνο έκδοσής τους, καθώς και τις προϋποθέσεις για την αυθεντικότητα, ακεραιότητα και αναγνωσιμότητα των τιμολογίων. Επιπλέον, καθορίζει τις γενικές αρχές σύνταξης χρηματοοικονομικών καταστάσεων, τις αρχές αναγνώρισης και επιμέτρησης περιουσιακών στοιχείων, υποχρεώσεων, αποθεμάτων, κρατικών επιχορηγήσεων, αναβαλλόμενων φόρων και συναλλαγμάτων σε ξένο νόμισμα, καθώς και τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στο προσάρτημα των χρηματοοικονομικών καταστάσεων.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 του ΦΕΚ καθορίζει το πεδίο εφαρμογής του νόμου, ορίζοντας ποιες οντότητες (ανώνυμες, ΕΠΕ, ετερόρρυθμες, ατομικές επιχειρήσεις, δημόσιες οντότητες) υποχρεούνται να εφαρμόζουν τις ρυθμίσεις του, καθώς και ποιες οντότητες δημοσίου ενδιαφέροντος, θυγατρικές εισηγμένων εταιρειών, χρηματοδοτικά ιδρύματα, επενδυτικές εταιρείες και άλλες, υποχρεούνται στη σύνταξη χρηματοοικονομικών καταστάσεων βάσει των Διεθνών Προτύπων Χρηματοοικονομικής Αναφοράς (Δ.Π.Χ.Α.) σύμφωνα με τον Κανονισμό 1606/2002 της ΕΕ.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 ορίζει τα κριτήρια για την κατάταξη οντοτήτων σε πολύ μικρές, μικρές, μεσαίες και μεγάλες, βασιζόμενο σε όρια ενεργητικού (έως 350.000€ για πολύ μικρές, 4.000.000€ για μικρές, 20.000.000€ για μεσαίες/μεγάλες), κύκλου εργασιών (έως 700.000€ για πολύ μικρές, 8.000.000€ για μικρές, 40.000.000€ για μεσαίες/μεγάλες) και μέσου όρου απασχολούμενων (10 για πολύ μικρές, 50 για μικρές, 250 για μεσαίες/μεγάλες), με ειδική πρόβλεψη για οντότητες της παραγράφου 2(γ) του άρθρου 1 και για περιόδους διαφορετικές του δωδεκάμηνου.
  3. Άρθρο 2 τ. Το Άρθρο 2 τ του νόμου 4276/2014 ορίζει ότι τα σύνθετα τουριστικά καταλύματα πρέπει να επικολλήσουν σε κάθε δωμάτιο ένα ειδικό αυτοκόλλητο νόμιμης λειτουργίας, που εκδίδεται από τον Σ.Ε.Τ.Ε. ή εξουσιοδοτημένες ενώσεις του, με ετήσια ισχύ, αναγράφοντας τον αριθμό μητρώου τουριστικών επιχειρήσεων (ΜΗ.Τ.Ε.) και την επωνυμία της επιχείρησης. Η παράγραφος 21 του άρθρου 7 του ίδιου νόμου επιβάλλει πρόστιμο 1.000 ευρώ ανά κατάλυμα σε όσους δεν συμμορφώνονται με αυτή την υποχρέωση.
  4. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 του ΦΕΚ ορίζει ότι το λογιστικό σύστημα της οντότητας πρέπει να παρακολουθεί λεπτομερώς στοιχεία ισολογισμού, μεταβολές, λογιστική και φορολογική βάση εσόδων, εξόδων, περιουσιακών στοιχείων, υποχρεώσεων και καθαρής θέσης, με δυνατότητα ηλεκτρονικής ή χειρόγραφης τήρησης αρχείων, χρήσης ξένων γλωσσών για παραστατικά (όχι για βιβλία) και εφαρμογής του σχεδίου λογαριασμών του Παραρτήματος Γ' ή εναλλακτικά του σχεδίου λογαριασμών που ίσχυε στις 31 Δεκεμβρίου 2014, ενώ για την εκπλήρωση της υποχρέωσης τήρησης αρχείων δεν εφαρμόζεται το κριτήριο σημαντικότητας του άρθρου 17 παρ. 5.
  5. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 του ΦΕΚ περιγράφει τη δημιουργία και τήρηση αναλυτικών αρχείων για την παρακολούθηση περιουσιακών στοιχείων (ενσώματων και άυλων παγίων, επενδύσεων, ιδιόκτητων αποθεμάτων, αποθεμάτων τρίτων, λοιπών περιουσιακών στοιχείων, περιουσιακών στοιχείων σε ξένο νόμισμα) και υποχρεώσεων (λογαριασμών καθαρής θέσης, υποχρεώσεων, υποχρεώσεων σε ξένο νόμισμα), με σκοπό τη διασφάλιση της ακρίβειας των χρηματοοικονομικών καταστάσεων.
  6. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 του νόμου ορίζει ότι τα λογιστικά συστήματα και αρχεία πρέπει να είναι πλήρη, ορθά και να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του νόμου, υποστηρίζοντας τη σύνταξη χρηματοοικονομικών καταστάσεων που εγκρίνονται από το αρμόδιο όργανο διοίκησης και υπογράφονται από τον υπεύθυνο λογιστή. Επίσης, κάθε συναλλαγή πρέπει να τεκμηριώνεται με κατάλληλα παραστατικά, ενώ η οντότητα οφείλει να εφαρμόζει δικλίδες για τη διασφάλιση αξιόπιστης αλληλουχίας τεκμηρίων και την αυθεντικότητα των παραστατικών, καθώς και να παρακολουθεί τα αποθέματα, καταγράφοντας πλήρη στοιχεία των εμπλεκόμενων μερών, ποσότητα, είδος και ημερομηνία διακίνησης.
  7. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 ορίζει ότι η ενημέρωση για τα εκδιδόμενα ή λαμβανόμενα παραστατικά γίνεται μηνιαίως ή τριμηνιαίως, ανάλογα με τη σύνταξη ισολογισμού, το αργότερο μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα, ενώ η κατάρτιση των χρηματοοικονομικών καταστάσεων ολοκληρώνεται εντός έξι μηνών από τη λήξη της περιόδου ή εντός του χρονικού ορίου που επιτρέπει την εκπλήρωση των νομοθετικών υποχρεώσεων.
  8. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα λογιστικά αρχεία πρέπει να διαφυλάσσονται για τουλάχιστον πέντε (5) έτη από τη λήξη της περιόδου ή για όσο ορίζει άλλη νομοθεσία, και μπορούν να τηρούνται σε οποιαδήποτε μορφή εφόσον είναι αναζητήσιμα, ενώ για τα τιμολόγια απαιτείται επιπλέον διαφύλαξη δεδομένων που διασφαλίζουν την αυθεντικότητα και την ακεραιότητα του περιεχομένου τους.
  9. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 του ΦΕΚ ορίζει ότι οποιοδήποτε έγγραφο ή μήνυμα περιέχει τις απαραίτητες πληροφορίες για ένα τιμολόγιο, συμπεριλαμβανομένων των τροποποιήσεων, θεωρείται τιμολόγιο, με την οντότητα που πωλεί αγαθά ή υπηρεσίες να είναι υπεύθυνη για την έκδοσή του, εκτός αν συμφωνηθεί αυτο-τιμολόγηση ή έκδοση από τρίτο πρόσωπο. Επίσης, εξαιρεί το Δημόσιο και άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου από την υποχρέωση έκδοσης τιμολογίου για πράξεις που εκτελούν ως δημόσια εξουσία, εφόσον δεν υπόκεινται σε ΦΠΑ, και ορίζει ότι οι οντότητες που συναλλάσσονται με μη υπόχρεους στην έκδοση τιμολογίου πρέπει να εκδίδουν σχετικό παραστατικό με συγκεκριμένες πληροφορίες.
  10. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ καθορίζει τις υποχρεωτικές ενδείξεις που πρέπει να περιλαμβάνει ένα τιμολόγιο, όπως ημερομηνία έκδοσης, αύξων αριθμός, Α.Φ.Μ. πωλητή και πελάτη, επωνυμία και διεύθυνση, ποσότητα και είδος αγαθών/υπηρεσιών, ημερομηνία παράδοσης/ολοκλήρωσης, αξία ανά συντελεστή Φ.Π.Α., ποσό Φ.Π.Α. (εκτός ειδικών καθεστώτων), και ειδικές αναφορές όπως "Αυτο-τιμολόγηση", "Αντίστροφη επιβάρυνση", ή αναφορές σε ειδικά καθεστώτα Φ.Π.Α. (π.χ. ταξιδιωτικά πρακτορεία, μεταχειρισμένα αγαθά) και στοιχεία φορολογικού αντιπροσώπου, ενώ τα ποσά μπορούν να εκφράζονται σε οποιοδήποτε νόμισμα, με τον Φ.Π.Α. να εκφράζεται και σε εθνικό νόμισμα.
  11. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 του ΦΕΚ καθορίζει τις υποχρεωτικές ενδείξεις για την έκδοση τιμολογίου, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας έκδοσης, του προσδιορισμού της οντότητας και των αγαθών/υπηρεσιών, του ποσού του Φ.Π.Α., και σε περίπτωση τροποποίησης, αναφορά στο αρχικό τιμολόγιο. Επιπλέον, επιτρέπει την έκδοση συγκεντρωτικού τιμολογίου για πολλαπλές παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, το οποίο πρέπει να περιλαμβάνει τις ίδιες πληροφορίες με το απλό ή απλοποιημένο τιμολόγιο.
  12. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ καθορίζει τον χρόνο έκδοσης τιμολογίου, ορίζοντας ότι γεννάται κατά την αποστολή ή παράδοση αγαθών/υπηρεσιών και πρέπει να εκδίδεται το αργότερο μέχρι τη 15η ημέρα του επόμενου μήνα, με ειδικές διατάξεις για συνεχιζόμενες παροχές, απόκτηση δικαιώματος λήψης υπηρεσίας, συγκεντρωτικά τιμολόγια και συναλλαγές με το Δημόσιο ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.
  13. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του ΦΕΚ ορίζει ότι για πωλήσεις αγαθών ή υπηρεσιών σε ιδιώτες καταναλωτές εκδίδεται στοιχείο λιανικής πώλησης (απόδειξη) αντί τιμολογίου, το οποίο πρέπει να περιλαμβάνει ημερομηνία, μοναδικό αύξοντα αριθμό, Α.Φ.Μ. πωλητή, πλήρη στοιχεία πωλητή, συντελεστή Φ.Π.Α. και μικτή αξία πώλησης. Για εκπτώσεις ή επιστροφές άνω των 50 ευρώ, εκδίδεται πιστωτικό στοιχείο λιανικής πώλησης και τηρείται αρχείο πελάτη. Ο Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων μπορεί να επιβάλει την αναγραφή πρόσθετων στοιχείων.
  14. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 του ΦΕΚ ορίζει ότι το στοιχείο λιανικής πώλησης (απόδειξη ή τιμολόγιο) εκδίδεται κατά την παράδοση αγαθών ή την ολοκλήρωση υπηρεσιών, με ειδικές ρυθμίσεις για παραδόσεις από τρίτους και συνεχιζόμενες παροχές/έργα.
  15. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 ορίζει ότι το τιμολόγιο μπορεί να εκδίδεται σε ηλεκτρονική ή έντυπη μορφή, με το ηλεκτρονικό τιμολόγιο να απαιτεί την αποδοχή του από τον λήπτη και επιτρέπει τη συγκεντρωτική παράθεση επαναλαμβανόμενων ενδείξεων σε περίπτωση μαζικής αποστολής.
  16. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ ορίζει ότι η αυθεντικότητα, η ακεραιότητα και η αναγνωσιμότητα των τιμολογίων, σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή, πρέπει να διασφαλίζονται από την έκδοσή τους έως τη λήξη της περιόδου διαφύλαξής τους, με τη χρήση κατάλληλων μέτρων όπως προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων (EDI), εκκαθάριση συναλλαγών μέσω παρόχου πληρωμών υπό την εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος, ή φορολογικών ηλεκτρονικών μηχανισμών.
  17. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 ορίζει ότι οι χρηματοοικονομικές καταστάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν τον Ισολογισμό, την Κατάσταση Αποτελεσμάτων, την Κατάσταση Μεταβολών Καθαρής Θέσης, την Κατάσταση Χρηματοροών και το Προσάρτημα, πρέπει να παρουσιάζουν εύλογα τα περιουσιακά στοιχεία, τις υποχρεώσεις, την καθαρή θέση, τα έσοδα, τα έξοδα, τα κέρδη και τις ζημίες, καθώς και τις χρηματοροές, με συγκεκριμένες διαφοροποιήσεις για μεγάλες, μεσαίες, πολύ μικρές και μικρές οντότητες του άρθρου 2, και επιτρέπει αποκλίσεις από τα υποδείγματα του Παραρτήματος Β μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
  18. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 του ΦΕΚ ορίζει τις γενικές αρχές σύνταξης χρηματοοικονομικών καταστάσεων, τονίζοντας τη σαφήνεια, τη συνέπεια στη χρήση λογιστικών πολιτικών από περίοδο σε περίοδο για διασφάλιση συγκρισιμότητας, και τις θεμελιώδεις παραδοχές του δουλευμένου και της συνέχισης της δραστηριότητας.
  19. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα ενσώματα, βιολογικά και άυλα πάγια στοιχεία αναγνωρίζονται αρχικά στο κόστος κτήσης και στη συνέχεια επιμετρώνται στο αποσβέσιμο κόστος κτήσεως, περιλαμβάνοντας την υπεραξία, τις δαπάνες βελτίωσης παγίων, και τις δαπάνες επισκευής και συντήρησης εφόσον πληρούν τον ορισμό του περιουσιακού στοιχείου.
  20. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 του ΦΕΚ ορίζει τη λογιστική αναγνώριση και επιμέτρηση των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένης της αρχικής αναγνώρισης στο κόστος, της μεταγενέστερης επιμέτρησης στο κόστος κτήσης μείον απομειώσεις, και της χρήσης του αποσβέσιμου κόστους για έντοκα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία. Επίσης, καθορίζει τις ενδείξεις απομείωσης, τον υπολογισμό της ζημίας απομείωσης, την αναστροφή της, και τις προϋποθέσεις παύσης αναγνώρισης ενός χρηματοοικονομικού περιουσιακού στοιχείου.
  21. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του ΦΕΚ καθορίζει την επιμέτρηση των αποθεμάτων, ορίζοντας ότι αρχικά αναγνωρίζονται στο κόστος κτήσης, το οποίο περιλαμβάνει όλες τις δαπάνες για να φτάσουν στην παρούσα θέση και κατάστασή τους, ενώ μετά την αρχική αναγνώριση επιμετρώνται στην κατ' είδος χαμηλότερη αξία μεταξύ κόστους κτήσης και καθαρής ρευστοποιήσιμης αξίας, επιτρέποντας τη χρήση μεθόδων όπως FIFO και μέσου σταθμικού όρου, αλλά απαγορεύοντας τη μέθοδο LIFO.
  22. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι προκαταβολές δαπανών και τα λοιπά μη χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αναγνωρίζονται αρχικά στο κόστος κτήσης, ενώ μεταγενέστερα επιμετρώνται στο αρχικό κόστος μείον τα χρησιμοποιηθέντα ποσά και τυχόν ζημίες απομείωσης για τις προκαταβολές, και στη χαμηλότερη αξία μεταξύ κόστους κτήσης και ανακτήσιμης αξίας για τα λοιπά μη χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία.
  23. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 του ΦΕΚ ρυθμίζει την αναγνώριση και αποσβεστική μεταχείριση κρατικών επιχορηγήσεων (εξόδων και περιουσιακών στοιχείων) και την αναγνώριση, επιμέτρηση και παρουσίαση αναβαλλόμενων φόρων, συμπεριλαμβανομένου του συμψηφισμού τους, καθώς και τη μετατροπή χρηματοοικονομικών καταστάσεων θυγατρικών σε διαφορετικό νόμισμα.
  24. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 του ΦΕΚ επιτρέπει την εναλλακτική επιμέτρηση περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων στην εύλογη αξία, εφόσον αυτή μπορεί να προσδιοριστεί αξιόπιστα, με ειδικές διατάξεις για ιδιοχρησιμοποιούμενα και επενδυτικά ακίνητα, όπου τα κέρδη αναγνωρίζονται στην καθαρή θέση ή στα αποτελέσματα, ενώ οι ζημιές πρώτα συμψηφίζουν θετικές διαφορές και στη συνέχεια αναγνωρίζονται στα αποτελέσματα.
  25. Άρθρο 24 τ. Το Άρθρο 24 τ ρυθμίζει τις λογιστικές πολιτικές και τις υποχρεώσεις απογραφής για διάφορες κατηγορίες οντοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων οντοτήτων, καθώς και ειδικές απλοποιήσεις για οντότητες εμπορίας υγρών καυσίμων. Συγκεκριμένα, επιτρέπει σε οντότητες με ετήσιο καθαρό κύκλο εργασιών έως 150.000 ευρώ να μην διενεργούν απογραφή αποθεμάτων και να αντιμετωπίζουν τις αγορές ως έξοδο, ενώ καθορίζει κανόνες για την αλλαγή λογιστικών πολιτικών και την αναγνώριση λαθών.
  26. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 ορίζει τις προϋποθέσεις για την αναγνώριση δαπανών ανάπτυξης ως περιουσιακό στοιχείο, το κόστος ιδιοπαραγόμενων παγίων στοιχείων, και τις αρχές των αποσβέσεων για πάγια περιουσιακά στοιχεία με περιορισμένη ωφέλιμη ζωή, εξαιρώντας τη γη από την απόσβεση.
  27. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 του ΦΕΚ ορίζει τα στοιχεία της καθαρής θέσης μιας οντότητας, τα οποία περιλαμβάνουν το καταβληθέν κεφάλαιο των ιδιοκτητών (συμπεριλαμβανομένου του υπέρ το άρτιο ποσού και τυχόν εισφορών με δέσμευση κεφαλαιοποίησης εντός 12 μηνών), αποθεματικά, αποτελέσματα εις νέον, διαφορές εύλογης αξίας, ιδίους τίτλους και κέρδη/ζημίες από τη διάθεση ή ακύρωσή τους. Τα κονδύλια της παραγράφου 1α και 1ε επιμετρώνται στα ονομαστικά τους ποσά, ενώ το άμεσο κόστος στοιχείου καθαρής θέσης παρακολουθείται αφαιρετικά, εκτός αν είναι ασήμαντο και αναγνωρίζεται ως έξοδο. Κέρδη από εύλογη αξία που αναγνωρίζονται στην καθαρή θέση δεν κεφαλαιοποιούνται πριν πραγματοποιηθούν.
  28. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 του ΦΕΚ ορίζει τη μετατροπή συναλλαγών και στοιχείων σε ξένο νόμισμα κατά την αρχική αναγνώριση και στο τέλος κάθε περιόδου αναφοράς, με συγκεκριμένες μεθόδους για νομισματικά και μη νομισματικά στοιχεία (ιστορικό κόστος και εύλογη αξία), καθώς και τον λογιστικό χειρισμό των διαφορών που προκύπτουν.
  29. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 του νόμου καθορίζει κανόνες για την κατάρτιση χρηματοοικονομικών καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης της συνέχισης της δραστηριότητας για τουλάχιστον 12 μήνες, της μη αναγνώρισης μη πραγματοποιηθέντων κερδών, της σύγκρισης κονδυλίων με την προηγούμενη περίοδο, της αναγνώρισης στοιχείων βάσει κριτηρίων, της μη αναγνώρισης ενδεχόμενων περιουσιακών στοιχείων/υποχρεώσεων, της δυνατότητας παράβλεψης απαιτήσεων εάν η επίπτωση δεν είναι σημαντική, της παρακολούθησης βάσει οικονομικής ουσίας, της αναζήτησης ερμηνευτικής καθοδήγησης από Δ.Π.Χ.Α., της αναγνώρισης γεγονότων μετά τη λήξη της περιόδου, της παρέκκλισης από διατάξεις για εύλογη παρουσίαση σε εξαιρετικές περιπτώσεις, και της επιμέτρησης στοιχείων ανάλογα με τη θεμελιώδη παραδοχή της συνέχισης της δραστηριότητας…
  30. Άρθρο 28 α. Το Άρθρο 28 α του νόμου ορίζει ότι τα ποσά προηγούμενων περιόδων προσαρμόζονται για συγκρισιμότητα, η αναγνώριση και επιμέτρηση στοιχείων γίνεται με σύνεση και ξεχωριστά, απαγορεύονται οι συμψηφισμοί εκτός αν προβλέπεται από τον νόμο, οι αρνητικές προσαρμογές αναγνωρίζονται στην περίοδο που συμβαίνουν, και τα στοιχεία αναγνωρίζονται στην τρέχουσα περίοδο βάσει της αρχής του δουλευμένου ή στην τρέχουσα περίοδο αν δεν αναγνωρίστηκαν κατάλληλα σε προηγούμενη.
  31. Άρθρο 28 τ. Το Άρθρο 28 τ, παράγραφος 2, ορίζει ότι η πρώτη εφαρμογή των κανόνων επιμέτρησης και σύνταξης χρηματοοικονομικών καταστάσεων των κεφαλαίων 4 έως 7 αντιμετωπίζεται ως αλλαγή λογιστικών πολιτικών, σύμφωνα με το Άρθρο 28. Η παράγραφος 3 επιτρέπει στην οντότητα, όταν η αναδρομική προσαρμογή είναι πρακτικά δυσχερής ή δαπανηρή, να θεωρήσει τις λογιστικές αξίες του ισολογισμού της προηγούμενης περιόδου ως τεκμαρτό κόστος ή να επιμετρήσει το στοιχείο στην εύλογη αξία του, κατά την αρχή της περιόδου της πρώτης εφαρμογής.
  32. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 του ΦΕΚ καθορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στο προσάρτημα των χρηματοοικονομικών καταστάσεων, όπως επωνυμία, νομικό τύπο, περίοδο αναφοράς, διεύθυνση έδρας, εγγραφή σε μητρώο, κατάσταση συνεχιζόμενης δραστηριότητας ή εκκαθάρισης, κατηγορία οντότητας, δήλωση συμμόρφωσης, κινδύνους για τη συνεχιζόμενη δραστηριότητα, λογιστικές πολιτικές, παρεκκλίσεις από το νόμο, και ανάλυση ενσώματων και άυλων παγίων.
  33. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30 ορίζει ότι ορισμένες οντότητες μπορούν να μην εφαρμόζουν συγκεκριμένες διατάξεις των άρθρων 17, 18, 19, 20, 22, 23 και 24 του νόμου, επιτρέποντάς τους να ακολουθούν τις μεθόδους απόσβεσης παγίων, την απομείωση στοιχείων, την αντιμετώπιση συμβάσεων μίσθωσης, την επιμέτρηση χρηματοοικονομικών στοιχείων, την αναγνώριση ζημιών απομείωσης, την παραγωγή αποθεμάτων, την αναγνώριση προβλέψεων, κρατικών επιχορηγήσεων και αναβαλλόμενης φορολογίας, καθώς και την επιμέτρηση στην εύλογη αξία, σύμφωνα με τη φορολογική νομοθεσία, αντί των ρυθμίσεων του νόμου.
  34. Άρθρο 30 τ. Το Άρθρο 30 τ του νόμου αφορά την εξαίρεση μητρικών οντοτήτων από την υποχρέωση σύνταξης ενοποιημένων χρηματοοικονομικών καταστάσεων, εφόσον πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις που σχετίζονται με την ενοποίηση σε ανώτερο επίπεδο, την τήρηση της Οδηγίας 2013/34/ΕΕ ή των Δ.Π.Χ.Α., και τον έλεγχο των καταστάσεων από νόμιμους ελεγκτές, με εξαίρεση τις οντότητες δημοσίου συμφέροντος.
  35. Άρθρο 31. Το Άρθρο 31 ορίζει τα κριτήρια για τον χαρακτηρισμό ομίλων ως μικρούς, μεσαίους ή μεγάλους, βασιζόμενο σε τρία κριτήρια: σύνολο ενεργητικού (4.000.000€ για μικρούς, 20.000.000€ για μεσαίους/μεγάλους), καθαρό κύκλο εργασιών (8.000.000€ για μικρούς, 40.000.000€ για μεσαίους/μεγάλους) και μέσο όρο απασχολούμενων (50 άτομα για μικρούς, 250 άτομα για μεσαίους/μεγάλους). Επίσης, καθορίζει πώς εφαρμόζονται τα όρια ενεργητικού και κύκλου εργασιών, καθώς και πότε ενεργοποιείται η αλλαγή κατηγορίας μεγέθους για ομίλους που υπερβαίνουν ή παύουν να υπερβαίνουν τα όρια για δύο διαδοχικές περιόδους.
  36. Άρθρο 32. Το Άρθρο 32 καθορίζει τις προϋποθέσεις υποχρεωτικής ενοποίησης χρηματοοικονομικών καταστάσεων από μητρικές οντότητες, οι οποίες περιλαμβάνουν την πλειοψηφία των δικαιωμάτων ψήφου ή διορισμού οργάνων σε θυγατρικές, ή την άσκηση κυριαρχικής επιρροής, με συγκεκριμένες αναφορές σε ποσοστά δικαιωμάτων ψήφου (20%) και σε περιπτώσεις όπου τρίτα μέρη δεν κατέχουν τέτοια δικαιώματα.
  37. Άρθρο 32 π. Το άρθρο 32 παράγραφος 7 απαλλάσσει τις μητρικές οντότητες, συμπεριλαμβανομένων αυτών του δημοσίου συμφέροντος, από την υποχρέωση ενοποίησης εάν όλες οι θυγατρικές τους είναι είτε μη σημαντικές ατομικά και συνολικά, είτε μπορούν να εξαιρεθούν βάσει της παραγράφου 6.
  38. Άρθρο 33. Το Άρθρο 33 ορίζει ότι οι μικροί και μεσαίοι όμιλοι, καθώς και οι μητρικές οντότητες που είναι θυγατρικές άλλης οντότητας κράτους-μέλους της ΕΕ και πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις κατοχής μετοχών (100% ή 90%+ με έγκριση), απαλλάσσονται από την υποχρέωση σύνταξης ενοποιημένων χρηματοοικονομικών καταστάσεων, εκτός εάν κάποια οντότητα του ομίλου είναι δημοσίου συμφέροντος. Η απαλλαγή απαιτεί οι εν λόγω οντότητες να ενοποιούνται στις καταστάσεις ενός μεγαλύτερου συνόλου οντοτήτων που διέπεται από το δίκαιο κράτους-μέλους, οι οποίες συντάσσονται σύμφωνα με την Οδηγία 2013/34/ΕΕ ή τα Δ.Π.Χ.Α. που έχουν υιοθετηθεί βάσει του Κανονισμού 1606/2002.
  39. Άρθρο 34. Το Άρθρο 34 του νόμου καθορίζει τους κανόνες κατάρτισης ενοποιημένων χρηματοοικονομικών καταστάσεων, ορίζοντας ότι αυτές συντάσσονται σύμφωνα με τα υποδείγματα Β.7 έως Β.10 του Παραρτήματος Β', εφαρμόζοντας τα άρθρα 16 έως 29 με τις απαραίτητες προσαρμογές, και περιγράφοντας τη διαδικασία ενσωμάτωσης περιουσιακών στοιχείων, υποχρεώσεων, μετοχών, καθώς και την αντιμετώπιση υπεραξίας και δικαιωμάτων που δεν ασκούν έλεγχο.
  40. Άρθρο 34 π. Το Άρθρο 34 π, παράγραφοι 8 και 9, ορίζει ότι οι ενοποιημένες χρηματοοικονομικές καταστάσεις δεν απαιτείται να εφαρμόζονται όταν η αξία των συμμετοχικών δικαιωμάτων σε συγγενή ή κοινοπραξία δεν είναι σημαντική, και οι προβλέψεις της παραγράφου 14 του Άρθρου 34 εφαρμόζονται στη μετατροπή χρηματοοικονομικών καταστάσεων συγγενών ή κοινοπραξιών που έχουν συνταχθεί σε διαφορετικό νόμισμα από αυτό της επενδύτριας οντότητας.
  41. Άρθρο 35. Το Άρθρο 35 περιγράφει τη μέθοδο της "καθαρής θέσης" για την αναγνώριση συγγενών ή κοινοπραξιών κατά την απόκτησή τους στο κόστος κτήσης, τη μεταβολή της καθαρής θέσης και των μερισμάτων, την αντιμετώπιση της "υπεραξίας" ως θετικής διαφοράς, την εμφάνιση του "αποτελέσματος από συγγενείς και κοινοπραξίες" στα ενοποιημένα αποτελέσματα, και την εφαρμογή των παραγράφων 1 έως 6 στις ενοποιημένες χρηματοοικονομικές καταστάσεις της συγγενούς ή κοινοπραξίας.
  42. Άρθρο 36. Το Άρθρο 36 ορίζει ότι οι σημειώσεις των ενοποιημένων χρηματοοικονομικών καταστάσεων πρέπει να περιλαμβάνουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων αυτών του Άρθρου 29, για να διευκολύνουν την αξιολόγηση της συνολικής χρηματοοικονομικής θέσης των οντοτήτων που ενοποιούνται, λαμβάνοντας υπόψη τις ουσιώδεις προσαρμογές που προκύπτουν από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους σε σχέση με τις ετήσιες καταστάσεις.
  43. Άρθρο 37. Το Άρθρο 37 του νόμου ορίζει ότι η πρώτη εφαρμογή των κανόνων επιμέτρησης και σύνταξης χρηματοοικονομικών καταστάσεων των κεφαλαίων 4 έως 7 αντιμετωπίζεται ως αλλαγή λογιστικών πολιτικών, σύμφωνα με το Άρθρο 28, και ο νόμος τίθεται σε ισχύ όπως ορίζεται στο Άρθρο 44.
  44. Άρθρο 38. Το Άρθρο 38 του ΦΕΚ ορίζει ότι για παραβάσεις που διαπράχθηκαν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014, παραμένει σε ισχύ το άρθρο 10 του ν. 1809/1988, ενώ για περιόδους που ξεκινούν μετά την 31η Δεκεμβρίου 2014, παύουν να ισχύουν συγκεκριμένες παράγραφοι και άρθρα (16 παρ. 8δ, 42 παρ. 2, 42α παρ. 1-4, 7-8, 42β έως 43, 43α παρ. 1-2).
  45. Άρθρο 39. Το Άρθρο 39 του ΦΕΚ ρυθμίζει εξαιρέσεις από τις διατάξεις του νόμου για συγκεκριμένα φυσικά πρόσωπα, όπως αγρότες ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ, άτομα με ευκαιριακές συναλλαγές έως 10.000 ευρώ ετησίως, και συγγραφείς/εισηγητές, ενώ προβλέπει τη σύσταση επιτροπής για την αξιολόγηση και προσαρμογή του νόμου. Το Άρθρο 40 αφορά τη μεταβατική χρήση φορολογικών ηλεκτρονικών μηχανισμών του ν. 1809/1988, εκτός αν κριθούν ακατάλληλοι από τον Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων.
  46. Άρθρο 40. Το Άρθρο 40 διατηρεί σε ισχύ τις αποφάσεις 1220/2012 και 1221/2012 του Υπουργείου Οικονομικών σχετικά με τις ιδιότητες και τα τεχνικά χαρακτηριστικά των φορολογικών ηλεκτρονικών μηχανισμών, εκτός αν κριθεί από τον Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων ότι δεν πληρούν τις προδιαγραφές του άρθρου 12, παρ. 9, ενώ επιτρέπει τη χορήγηση εγκρίσεων βάσει αυτών των αποφάσεων μέχρι την έκδοση νέας απόφασης. Το Άρθρο 41 προσθέτει παράγραφο 6 στο άρθρο 2 του ν. 4276/2014, η οποία αφορά τα τουριστικά καταλύματα από 1.4.2015 και εφεξής.
  47. Άρθρο 42. Το Άρθρο 42 του ΦΕΚ αφορά διάφορες ρυθμίσεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Οικονομικών, επιτρέποντας την ανασυγκρότηση συλλογικών οργάνων μέσω αποφάσεων του Υπουργού Οικονομικών και τροποποιώντας τις ημερομηνίες "30 Νοεμβρίου 2014" σε "19 Δεκεμβρίου 2014" σε συγκεκριμένες διατάξεις των νόμων 4223/2013 και 3427/2005.
  48. Άρθρο 43γ. Το άρθρο 43γ του ΦΕΚ αναφέρεται στην κατάργηση διατάξεων που αφορούν την εταιρική νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένων άρθρων από τους κ.ν. 2190/1920, ν. 2065/1992, ν.δ. 400/1970 και κ.ν. 3190/1955.
  49. Άρθρο 44. Το Άρθρο 44 του ΦΕΚ, που δημοσιεύτηκε στις 24 Νοεμβρίου 2014, αφορά τη δημοσίευση και εκτέλεση του νόμου του Κράτους, με υπογραφές του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Γρ. Παπούλια και των Υπουργών Γκίκα Χαρδουβέλη (Οικονομικών), Κωνσταντίνου Σκρέκα (Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας), Κυριάκου Μητσοτάκη (Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης) και Όλγας Κεφαλογιάννη (Τουρισμού), καθώς και του Υπουργού Δικαιοσύνης Χαράλαμπου Αθανασίου. Το υπόλοιπο κείμενο αφορά τιμοκαταλόγους και διαδικασίες πληρωμής για το Εθνικό Τυπογραφείο.
  50. Άρθρο 101 τ. Το άρθρο 101 τ του ΦΕΚ ρυθμίζει την κατάργηση κανονιστικών πράξεων, εγκυκλίων και οδηγιών που εκδόθηκαν βάσει καταργούμενων διατάξεων, με έναρξη ισχύος την 1η Ιανουαρίου 2015, και αντικαθιστά παραπομπές σε διατάξεις του κ.ν. 2190/1920 με αντίστοιχες διατάξεις του παρόντος νόμου, όπως συγκεκριμένα παραπομπές στην παρ. 1 του άρθρου 42α ή στο άρθρο 42γ του κ.ν. 2190/1920 να αναφέρονται στο άρθρο 16 του παρόντος νόμου, και παραπομπές στην παρ. 5 του άρθρου 42ε του κ.ν. 2190/1920 να αναφέρονται στο άρθρο 32 του παρόντος νόμου.
  51. Άρθρο 103 τ. Το Άρθρο 103 τ ορίζει ότι το χρεωστικό ή πιστωτικό υπόλοιπο της καθαρής θέσης του ενοποιημένου ισολογισμού στις 31.12.2014 μεταφέρεται στα αποτελέσματα εις νέον, ενώ το Άρθρο 38 καταργεί από 1.1.2015 την υποπαράγραφο Ε1 της παραγράφου Ε΄ του ν. 4093/2012 και τον ν. 1809/1988, μαζί με τις σχετικές διατάξεις, ερμηνευτικές εγκυκλίους και Οδηγίες.
  52. Άρθρο preamble. Το άρθρο preamble του Νόμου 4308, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 251 στις 24 Νοεμβρίου 2014, εισάγει τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα και άλλες συναφείς ρυθμίσεις, με το Κεφάλαιο 1 να ορίζει το πεδίο εφαρμογής και τις κατηγορίες οντοτήτων βάσει μεγέθους.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2014

Επιστροφή στη λίστα νόμων