Νόμος 3983/2011 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3983/2011 θεσπίζει την εθνική περιβαλλοντική στρατηγική για την προστασία και διαχείριση των θαλάσσιων υδάτων, εναρμονίζοντας την ελληνική νομοθεσία με την Οδηγία 2008/56/ΕΚ. Ο νόμος καθορίζει το πλαίσιο για την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης των θαλάσσιων υδάτων έως το 2020, μέσω θαλάσσιων στρατηγικών που προστατεύουν, διατηρούν και αποκαθιστούν το θαλάσσιο περιβάλλον. Αφορά όλα τα θαλάσσια ύδατα της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων των θαλάσσιων υποπεριοχών της Μεσογείου όπως η Αδριατική, το Ιόνιο, η Κεντρική Μεσόγειος και το Αιγαίο Πέλαγος. Αρμόδια αρχή για την εφαρμογή του νόμου είναι η Ειδική Γραμματεία Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ενώ συστήνεται και η Εθνική Επιτροπή Θαλάσσιας Περιβαλλοντικής Στρατηγικής (ΕΕΘΠΕΣ) για την έγκριση εκθέσεων και γνωμοδοτήσεων. Ο νόμος προβλέπει την αρχική αξιολόγηση της περιβαλλοντικής κατάστασης έως τις 15 Ιουλίου 2012, τον καθορισμό περιβαλλοντικών στόχων και δεικτών έως την ίδια ημερομηνία, και την ανάπτυξη προγραμμάτων παρακολούθησης έως τις 15 Ιουλίου 2014, με στόχο την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης έως το 2016. Επίσης, ορίζει κυρώσεις για όσους προκαλούν ρύπανση ή υποβάθμιση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και προβλέπει τη συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών στη διαδικασία εφαρμογής του νόμου.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 του παρόντος νόμου εναρμονίζει το εθνικό δίκαιο με την Οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, θεσπίζοντας κανόνες, μέτρα και διαδικασίες για τη διαμόρφωση και εφαρμογή εθνικής περιβαλλοντικής στρατηγικής για την προστασία και διαχείριση των θαλάσσιων υδάτων.
  2. Άρθρο 1 Ο. Το Άρθρο 1 Ο του ΦΕΚ, βασισμένο στην Οδηγία 2008/56/ΕΚ, καθορίζει το πλαίσιο για τη λήψη μέτρων έως το 2020 με σκοπό την επίτευξη ή διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης του θαλάσσιου περιβάλλοντος, μέσω θαλάσσιων στρατηγικών που προστατεύουν, διατηρούν, αποκαθιστούν και μειώνουν τη ρύπανση, ακολουθώντας την οικοσυστημική προσέγγιση για αειφόρο χρήση των θαλάσσιων αγαθών και υπηρεσιών. Το Άρθρο 3 ορίζει ότι ο νόμος εφαρμόζεται σε όλα τα θαλάσσια ύδατα και λαμβάνει υπόψη τις επιπτώσεις από τρίτες χώρες.
  3. Άρθρο 2 Ο. Το Άρθρο 2 Ο του ΦΕΚ, που αφορά την εφαρμογή του νόμου σε δραστηριότητες με σκοπό την άμυνα ή την εθνική ασφάλεια, ορίζει ότι ο νόμος δεν εφαρμόζεται σε αυτές τις δραστηριότητες, αλλά οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να προσπαθούν να διασφαλίζουν τη συμβατότητά τους με τους στόχους του νόμου, στο μέτρο που είναι λογικό και εφικτό.
  4. Άρθρο 2 κ. Το Άρθρο 2 κ καθορίζει τις αρμοδιότητες της Εθνικής Επιτροπής Θαλάσσιας Περιβαλλοντικής Στρατηγικής (ΕΕΘΠΕΣ), η οποία εγκρίνει ετήσιες εκθέσεις για την υλοποίηση της θαλάσσιας πολιτικής και γνωμοδοτεί για προγράμματα μέτρων και υποδιαιρέσεις θαλάσσιων υποπεριοχών, ενώ η σύνθεσή της περιλαμβάνει τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ως Πρόεδρο και άλλους Γενικούς Γραμματείς Υπουργείων.
  5. Άρθρο 3 Ο. Το Άρθρο 3 Ο ορίζει "Θαλάσσια περιοχή ή υποπεριοχή" ως μια θαλάσσια περιοχή ή υποπεριοχή που προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5, με σκοπό την ευκολότερη εφαρμογή του νόμου και οριοθετείται με συνεκτίμηση υδρολογικών, ωκεανογραφικών και βιογεωγραφικών χαρακτηριστικών. Επίσης, ορίζει τη "Θαλάσσια στρατηγική" ως τη στρατηγική που χαράσσεται και εφαρμόζεται για κάθε συγκεκριμένη θαλάσσια υποπεριοχή.
  6. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 του νόμου, που αντιστοιχεί στο Άρθρο 3 της Οδηγίας 2008/56/ΕΚ, ορίζει τα "Θαλάσσια ύδατα" ως τα ύδατα, τον βυθό και το υπέδαφος πέραν της γραμμής βάσης της αιγιαλίτιδας ζώνης, εντός των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας ή άλλου κράτους-μέλους σύμφωνα με τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (ν. 2321/1995), καθώς και τα παράκτια ύδατα, τον πυθμένα και το υπέδαφός τους, όπως ορίζονται στον ν. 3199/2003 (παρ. 2ζ του άρθρου 2) και το π.δ. 51/2007, εφόσον δεν ρυθμίζονται από άλλες διατάξεις.
  7. Άρθρο 4 Ο. Το Άρθρο 4 Ο ορίζει ότι η αρμόδια αρχή μπορεί να υποδιαιρέσει τη θαλάσσια περιοχή της Μεσογείου σε υποπεριοχές όπως η Αδριατική Θάλασσα, το Ιόνιο Πέλαγος και η Κεντρική Μεσόγειος, και το Αιγαίο Πέλαγος - Ανατολική Μεσόγειος (Θάλασσα της Λεβαντίνης), ενημερώνοντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σύμφωνα με την Οδηγία 2008/56/ΕΚ.
  8. Άρθρο 4 π. Το Άρθρο 4 π καθορίζει τα γεωγραφικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά των θαλάσσιων υποπεριοχών, οι οποίες μπορούν να επαναπροσδιοριστούν σύμφωνα με την παράγραφο 3 του Άρθρου 5. Το Άρθρο 21 επιβάλλει κυρώσεις σε όσους προκαλούν ρύπανση ή υποβάθμιση του θαλάσσιου περιβάλλοντος κατά παράβαση των θεσπισμένων μέτρων.
  9. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5, που βασίζεται στο Άρθρο 4 της Οδηγίας 2008/56/ΕΚ, ορίζει ότι τα θαλάσσια ύδατα της Ελλάδας αποτελούν μέρος της θαλάσσιας περιοχής της Μεσογείου και απαιτεί συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών (Ειδική Γραμματεία Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής) και άλλων κρατών μελών της ΕΕ για τον συντονισμό μέτρων που αποσκοπούν στην επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων, με αρχική αξιολόγηση της περιβαλλοντικής κατάστασης έως τις 15 Ιουλίου 2012.
  10. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 ορίζει την "Περιβαλλοντική κατάσταση" ως τη συνολική κατάσταση του περιβάλλοντος στα θαλάσσια ύδατα, λαμβάνοντας υπόψη φυσικούς και ανθρωπογενείς παράγοντες, και την "Καλή περιβαλλοντική κατάσταση" ως την κατάσταση που επιτρέπει στα θαλάσσια ύδατα να είναι καθαρά, υγιή και παραγωγικά, διασφαλίζοντας την αειφορία των χρήσεων και δραστηριοτήτων για τις παρούσες και μελλοντικές γενιές, με την προστασία των ειδών, των οικοτόπων και την αποφυγή ρύπανσης. Επίσης, αναφέρεται η ανάπτυξη θαλάσσιας στρατηγικής για κάθε θαλάσσια υποπεριοχή της Μεσογείου, σύμφωνα με το Άρθρο 5 της Οδηγίας 2008/56/ΕΚ.
  11. Άρθρο 6 Ο. Το Άρθρο 6 Ο του ΦΕΚ αφορά τη θέσπιση και εφαρμογή θαλάσσιων στρατηγικών, με την αρμόδια αρχή να συντονίζει τις ενέργειές της με τρίτες χώρες και κράτη μέλη της ΕΕ, αξιοποιώντας διεθνή πλαίσια όπως η Περιφερειακή Σύμβαση για τη Μεσόγειο Θάλασσα και τη νομοθεσία (ν. 3199/2003, π.δ. 51/2007) που συμμορφώνεται με την οδηγία 2000/60/ΕΚ. Το Άρθρο 8, που βασίζεται στην Οδηγία 2008/56/ΕΚ, περιγράφει την αρχική αξιολόγηση των θαλάσσιων υδάτων για κάθε θαλάσσια υποπεριοχή της Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένης της ανάλυσης των βασικών γνωρισμάτων και της περιβαλλοντικής κατάστασης.
  12. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7, που αντιστοιχεί στο Άρθρο 6 της Οδηγίας 2008/56/ΕΚ, ορίζει ότι για την επίτευξη συντονισμού, θα αξιοποιηθούν, όπου είναι εφικτό και σκόπιμο, οι υφιστάμενες περιφερειακές θεσμικές δομές συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προβλέπονται από την Περιφερειακή Σύμβαση για τη Μεσόγειο Θάλασσα, η οποία καλύπτει τη συγκεκριμένη θαλάσσια υποπεριοχή.
  13. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 περιγράφει τη διαδικασία αξιολόγησης της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης των θαλάσσιων υποπεριοχών, λαμβάνοντας υπόψη χημικά χαρακτηριστικά, υδρομορφολογία, ανθρώπινες δραστηριότητες και τις επιπτώσεις τους, όπως αναφέρονται στον Πίνακα 2 του Παραρτήματος ΙΙΙ. Η αρμόδια αρχή υποχρεούται να γνωστοποιήσει την αρχική αξιολόγηση και τον προσδιορισμό της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή εντός τριών μηνών από την ολοκλήρωσή τους.
  14. Άρθρο 8 Ο. Το Άρθρο 8 Ο περιγράφει την ανάλυση που απαιτείται για την αξιολόγηση της κατάστασης των θαλάσσιων υδάτων, συμπεριλαμβανομένων των οικοτόπων, των πιέσεων από ανθρώπινες δραστηριότητες, και της οικονομικής/κοινωνικής ανάλυσης της χρήσης των υδάτων και του κόστους υποβάθμισης, λαμβάνοντας υπόψη τα παράκτια και μεταβατικά ύδατα, καθώς και τις διασυνοριακές επιπτώσεις.
  15. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9, που ολοκληρώνεται έως τις 15 Ιουλίου 2012, καθορίζει τη δέσμη χαρακτηριστικών της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης για κάθε θαλάσσια υποπεριοχή, λαμβάνοντας υπόψη περιβαλλοντικούς στόχους, δείκτες, και στοιχεία όπως τύπους οικοτόπων, βιολογικά και φυσικοχημικά χαρακτηριστικά, ενώ παράλληλα θεσπίζει πρόγραμμα παρακολούθησης έως τις 15 Ιουλίου 2014.
  16. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 ορίζει την "Περιφερειακή σύμβαση για τη θάλασσα" ως οποιαδήποτε διεθνή σύμβαση ή συμφωνία για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, αναφέροντας ως παράδειγμα τη "Σύμβαση της Βαρκελώνης" για τη Μεσόγειο, η οποία κυρώθηκε με το ν. 855/1978. Επίσης, αναφέρεται στην κατάρτιση Προγραμμάτων Μέτρων έως το 2015 και την έναρξη λειτουργίας τους έως το 2016, με στόχο την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης, και τονίζει την ανάγκη συμβατότητας των προγραμμάτων παρακολούθησης με την εθνική και κοινοτική νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένων των κοινών υπουργικών αποφάσεων 37338/1807/2010 και 33318/3028/1998, καθώς και των Οδηγιών 2009/147/ΕΚ και 92/43/ΕΟΚ.
  17. Άρθρο 10 Ο. Το Άρθρο 10 Ο ορίζει ότι η αρμόδια αρχή, κατά τον καθορισμό περιβαλλοντικών στόχων και δεικτών για τα θαλάσσια ύδατα, λαμβάνει υπόψη υφιστάμενους εθνικούς, κοινοτικούς ή διεθνείς στόχους, διασφαλίζοντας τη συμβατότητά τους και λαμβάνοντας υπόψη διασυνοριακές επιπτώσεις. Οι στόχοι αυτοί εγκρίνονται από τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και γνωστοποιούνται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή εντός τριών μηνών από τη θέσπισή τους.
  18. Άρθρο 10 κ. Το Άρθρο 10 κ ορίζει αρμοδιότητες του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, συμπεριλαμβανομένης της έγκρισης Προγραμμάτων Παρακολούθησης, και την αρχική αξιολόγηση της περιβαλλοντικής κατάστασης των θαλάσσιων υδάτων και των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε αυτά.
  19. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11, βασιζόμενο στην αρχική αξιολόγηση του άρθρου 8, ορίζει τη διαμόρφωση και υλοποίηση συντονισμένων προγραμμάτων παρακολούθησης από την αρμόδια αρχή για τη συνεχή εκτίμηση της περιβαλλοντικής κατάστασης των θαλάσσιων υδάτων, σύμφωνα με τα Παραρτήματα III και V και τους καθορισμένους περιβαλλοντικούς στόχους.
  20. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12, παράγραφος 3, ορίζει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, σε περίπτωση κρίσιμης θαλάσσιας κατάστασης στα σύνορά της με άλλο κράτος-μέλος της ΕΕ στην ίδια θαλάσσια υποπεριοχή, θα εκπονήσει κοινό σχέδιο δράσης με τα ενδιαφερόμενα μέρη, το οποίο θα περιλαμβάνει την επιτάχυνση προγραμμάτων μέτρων και ενδεχομένως αυστηρότερα προστατευτικά μέτρα, ενημερώνοντας την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για αναθεωρημένα χρονοδιαγράμματα και ενσωμάτωση σε πιλοτικό σχέδιο σύμφωνα με την Οδηγία 2008/56/ΕΚ.
  21. Άρθρο 12 κ. Το Άρθρο 12 κ ορίζει ότι οι περιβαλλοντικοί στόχοι και οι σχετικοί δείκτες, σύμφωνα με το άρθρο 10, εισηγούνται για έγκριση στον Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, ενώ για παραβάσεις του άρθρου 12 και των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται σε εφαρμογή του, επιβάλλονται οι ποινικές και διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 28 και 30 του ν. 1650/1986, όπως τροποποιήθηκαν.
  22. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14, που αντιστοιχεί στο Άρθρο 15 της Οδηγίας 2008/56/ΕΚ, αφορά τις συστάσεις για κοινοτική δράση, ορίζοντας ότι η αρμόδια αρχή ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όταν εντοπίζει ένα θέμα που επηρεάζει την περιβαλλοντική κατάσταση των θαλάσσιων υδάτων και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με εθνικά μέτρα, ή συνδέεται με άλλη κοινοτική πολιτική ή διεθνή συμφωνία.
  23. Άρθρο 14 Ο. Το Άρθρο 14 Ο του ΦΕΚ καθορίζει τις περιπτώσεις όπου η αρμόδια αρχή μπορεί να μην επιτύχει τους περιβαλλοντικούς στόχους για τα θαλάσσια ύδατα εντός του χρονοδιαγράμματος, όπως δράση ή αδράνεια τρίτων, φυσικές αιτίες, ανωτέρα βία, τροποποιήσεις λόγω επιτακτικού δημόσιου συμφέροντος, ή φυσικές συνθήκες που εμποδίζουν την έγκαιρη βελτίωση. Η αρμόδια αρχή πρέπει να αιτιολογήσει αυτές τις περιπτώσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και να λάβει κατά περίπτωση μέτρα για την αποφυγή περαιτέρω υποβάθμισης και το μετριασμό των δυσμενών επιπτώσεων, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι η επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης δεν καθίσταται οριστικά αδύνατη.
  24. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15, το οποίο αντιστοιχεί στο Άρθρο 17 της Οδηγίας 2008/56/ΕΚ, ορίζει ότι η αρμόδια αρχή είναι υπεύθυνη για την επικαιροποίηση των θαλάσσιων στρατηγικών κάθε έξι έτη, επανεξετάζοντας την αρχική αξιολόγηση και τον καθορισμό της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης, καθώς και τους περιβαλλοντικούς στόχους.
  25. Άρθρο 15 Ο. Το Άρθρο 15 Ο, στο Κεφάλαιο Δ΄, αφορά την επικαιροποίηση, τις εκθέσεις και την ενημέρωση του κοινού, προβλέποντας ότι η αρμόδια αρχή απευθύνει συστάσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μέτρα σχετικά με θέματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1.
  26. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16, το οποίο αντιστοιχεί στο Άρθρο 18 της Οδηγίας 2008/56/ΕΚ, ορίζει ότι η αρμόδια αρχή πρέπει να υποβάλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εντός τριών ετών από τη δημοσιοποίηση κάθε προγράμματος μέτρων ή της επικαιροποίησής του, μια ενδιάμεση έκθεση που περιγράφει την πρόοδο εφαρμογής του.
  27. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17, που αντιστοιχεί στο άρθρο 19 της Οδηγίας 2008/56/ΕΚ, ορίζει ότι η αρμόδια αρχή πρέπει να διασφαλίζει την έγκαιρη και ουσιαστική συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών στη διαδικασία εφαρμογής του νόμου, καλώντας, όπου είναι δυνατόν, οργανισμούς διαχείρισης, την Περιφερειακή Σύμβαση για τη θάλασσα, επιστημονικούς φορείς και περιφερειακά συμβούλια.
  28. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει τις αρμοδιότητες της Εθνικής Επιτροπής Θαλάσσιας Περιβαλλοντικής Στρατηγικής (ΕΕΘΠΕΣ), η οποία εγκρίνει το Εθνικό Πρόγραμμα Θαλάσσιας Στρατηγικής μετά από εισήγηση του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, και καθορίζει το πλαίσιο για τη συντονισμένη εφαρμογή του νόμου από τις δημόσιες αρχές.
  29. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 ορίζει την Ειδική Γραμματεία Υδάτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ως αρμόδια αρχή για την εφαρμογή του νόμου, με αρμοδιότητες όπως η κατάρτιση και παρακολούθηση του Εθνικού Προγράμματος Θαλάσσιας Στρατηγικής, η συνεργασία με άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ και τρίτες χώρες, και η εκπόνηση προγραμμάτων μέτρων για την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης του θαλάσσιου περιβάλλοντος, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της Εθνικής Επιτροπής Θαλάσσιας Περιβαλλοντικής Στρατηγικής (ΕΕΘΠΕΣ).
  30. Άρθρο 19 Ο. Το Άρθρο 19 Ο του ΦΕΚ αφορά τη δημοσίευση και υποβολή στο κοινό για σχόλια των συνοπτικών στοιχείων των θαλάσσιων στρατηγικών ή των επικαιροποιήσεών τους από την αρμόδια αρχή, συμπεριλαμβανομένης της αρχικής αξιολόγησης και του προσδιορισμού της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης, καθώς και των περιβαλλοντικών στόχων που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 9.
  31. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20, παράγραφος 2, ορίζει τη σύνθεση της ΓΕΕΘΠΕΣ, η οποία περιλαμβάνει τον Ειδικό Γραμματέα Υδάτων, εκπροσώπους από διάφορα Υπουργεία, Α.Ε.Ι., ΤΕΕ, Γεωτεχνικό Επιμελητήριο, ΕΛΚΕΘΕ, ΙΝΑΛΕ-ΕΘΙΑΓΕ, ΙΓΜΕ, Υδρογραφική Υπηρεσία, Σύμβαση Βαρκελώνης, Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, Ομοσπονδίες Αλιέων, ΜΚΟ και ΕΚΠΑΑ, με τον Ειδικό Γραμματέα Υδάτων να ασκεί καθήκοντα Προέδρου.
  32. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 του νόμου ορίζει ότι τα Παραρτήματα Ι έως VI, τα οποία προσαρτώνται, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του νόμου. Το Άρθρο 25 καθορίζει ότι ο νόμος τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
  33. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 του ΦΕΚ, ημερομηνίας 16 Ιουνίου 2011, παραγγέλλει τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος νόμου του Κράτους, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Γρ. Παπούλια και τους αρμόδιους Υπουργούς, ενώ στις 17 Ιουνίου 2011, ο Υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Καστανίδης θεωρεί και θέτει τη Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους, συνοδευόμενο από λεπτομερείς τιμοκαταλόγους για την έντυπη και ψηφιακή μορφή των ΦΕΚ, καθώς και εκπτώσεις για συγκεκριμένους φορείς.
  34. Άρθρο preamble. Το άρθρο preamble του Νόμου 3983/2011, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 144 στις 17 Ιουνίου 2011, θεσπίζει την εθνική στρατηγική για την προστασία και διαχείριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος, εναρμονιζόμενος με την Οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2011

Επιστροφή στη λίστα νόμων