Νόμος 3199/2003 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3199/2003 εναρμονίζει την ελληνική νομοθεσία με την Οδηγία 2000/60/ΕΚ για την προστασία και διαχείριση των υδάτων. Ο νόμος καθορίζει το πεδίο εφαρμογής, ορίζει βασικούς όρους όπως "επιφανειακά ύδατα" και "υπόγεια ύδατα", και συστήνει την Εθνική Επιτροπή Υδάτων και την Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Οι Περιφέρειες είναι υπεύθυνες για την εκπόνηση Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων και Προγραμμάτων Μέτρων, με στόχο την προστασία και αειφόρο χρήση των υδάτων έως το 2015. Ο νόμος προβλέπει επίσης άδειες χρήσης νερού, κανόνες κοστολόγησης υπηρεσιών ύδατος, και ποινικές κυρώσεις για ρύπανση, με ισχύ από τη δημοσίευσή του στις 5 Δεκεμβρίου 2003.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 του παρόντος νόμου, σε εναρμόνιση με την Οδηγία 2000/60/ΕΚ (ΕΕ L327/22.12.2000), καθορίζει το πλαίσιο για την εναρμόνιση του εθνικού δικαίου με τις ευρωπαϊκές διατάξεις.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 του νόμου καθορίζει το πεδίο εφαρμογής του για την προστασία και διαχείριση των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, και παρέχει ορισμούς για διάφορους τύπους υδάτων όπως "Επιφανειακά ύδατα", "Υπόγεια ύδατα", "Εσωτερικά ύδατα", "Ποταμός", "Λίμνη", "Μεταβατικά ύδατα", "Παράκτια ύδατα", "Τεχνητό υδατικό σύστημα", "Ιδιαιτέρως τροποποιημένο υδατικό σύστημα", "Σύστημα επιφανειακών υδάτων", "Υδροφόρος ορίζοντας", "Σύστημα υπόγειων υδάτων" και "Λεκάνη απορροής ποταμού".
  3. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 ορίζει τη σύνθεση και τη λειτουργία της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων, με Πρόεδρο τον Υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, και του Εθνικού Συμβουλίου Υδάτων, στο οποίο συμμετέχουν εκπρόσωποι κομμάτων, αυτοδιοικητικών φορέων, συνδικαλιστικών οργανώσεων, βιομηχανιών, δημόσιων επιχειρήσεων, επιμελητηρίων, ερευνητικών ιδρυμάτων και περιβαλλοντικών οργανώσεων. Η Εθνική Επιτροπή Υδάτων υποβάλλει ετήσια έκθεση στη Βουλή και στο Εθνικό Συμβούλιο Υδάτων σχετικά με την κατάσταση του υδάτινου περιβάλλοντος και την εφαρμογή της νομοθεσίας.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 συστήνει την Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, η οποία είναι υπεύθυνη για την κατάρτιση και παρακολούθηση εθνικών προγραμμάτων διαχείρισης υδάτων, την ετήσια έκθεση, το συντονισμό φορέων, την εισήγηση κανόνων κοστολόγησης και τιμολόγησης υδάτων, τη θέσπιση μέτρων προστασίας, την παρακολούθηση ποιότητας και ποσότητας υδάτων, τη διαχείριση υδρολογικών δεδομένων, την παρακολούθηση των Περιφερειακών Διευθύνσεων Υδάτων, τη σύνταξη εκθέσεων για λεκάνες απορροής ποταμών έως 22.12.2004, και την κατάρτιση του Εθνικού Μητρώου προστατευόμενων περιοχών έως 22.12.2004, με στόχο την προστασία και αναβάθμιση των υδάτινων συστημάτων έως το 2015.
  5. Άρθρο 4 π. Το άρθρο 4 παρ. 1 περίπτωση ζ' του παρόντος νόμου καθορίζει τον τρόπο παροχής στοιχείων στην Εθνική Τράπεζα Υδρολογικής και Μετεωρολογικής Πληροφορίας, καθώς και λεπτομέρειες για τη λειτουργία και ενημέρωση της βάσης δεδομένων. Το άρθρο 16 καταργεί κάθε διάταξη που αντιβαίνει στις διατάξεις του νόμου ή αφορά θέματα που ρυθμίζονται ειδικά από αυτόν, από την έναρξη ισχύος του.
  6. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει τους όρους "Κατάσταση επιφανειακών υδάτων", "Καλή κατάσταση επιφανειακών υδάτων", "Κατάσταση υπόγειων υδάτων", "Καλή κατάσταση υπόγειων υδάτων", "Οικολογική κατάσταση", "Καλή οικολογική κατάσταση", "Καλό οικολογικό δυναμικό", "Καλή χημική κατάσταση επιφανειακών υδάτων", "Καλή χημική κατάσταση υπόγειων υδάτων", "Επικίνδυνες ουσίες" και "Ουσίες προτεραιότητας", αναφερόμενο σε προεδρικό διάταγμα της παρ. 1 του άρθρου 15 και στο άρθρο 9 παρ. 2. Επίσης, το Άρθρο 5 ορίζει ότι η προστασία και διαχείριση κάθε λεκάνης απορροής ποταμού ανήκει στην Περιφέρεια, με αρμοδιότητα που μπορεί να ασκείται από κοινού ή να κατανέμεται με απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
  7. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ περιγράφει τη συγκρότηση και τις αρμοδιότητες του Περιφερειακού Συμβουλίου Υδάτων, το οποίο γνωμοδοτεί για τα Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων και προωθεί τη δημόσια διαβούλευση, ενώ το Άρθρο 7 ορίζει ότι κάθε Περιφέρεια εκπονεί Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων για έξι χρόνια.
  8. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 ορίζει ότι οι Περιφέρειες καταρτίζουν Πρόγραμμα Μέτρων και Πρόγραμμα Παρακολούθησης της κατάστασης των υδάτων, τα οποία αποτελούν υποχρεωτικά μέρη του Σχεδίου Διαχείρισης. Το Πρόγραμμα Μέτρων, που πρέπει να είναι έτοιμο προς εφαρμογή μέχρι την 1.1.2012, καθορίζει μέτρα για την προστασία, διαχείριση, ποιότητα και αειφόρο χρήση των υδάτων, ενώ το Πρόγραμμα Παρακολούθησης, που τίθεται σε εφαρμογή το αργότερο μέχρι 31.12.2006, εξασφαλίζει τη διαρκή παρακολούθηση των υδάτων.
  9. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 ορίζει τους όρους "Ρύπανση", "Ποιοτικό περιβαλλοντικό πρότυπο", "Υπηρεσίες ύδατος", "Οριακές τιμές εκπομπής", "Έλεγχοι εκπομπών" και "Ποσοτική κατάσταση", ενώ το Άρθρο 3 συνιστά την Εθνική Επιτροπή Υδάτων για τη χάραξη πολιτικής διαχείρισης υδάτων. Επιπλέον, το Άρθρο 9 (παρ. 1 & 2) επιβάλλει σε έργα και δραστηριότητες που προκαλούν ρύπανση υγρών αποβλήτων να εναρμονίζονται με τα Σχέδια Διαχείρισης, ενώ κάθε Περιφέρεια οφείλει να καταρτίζει Πρόγραμμα Ειδικών Μέτρων κατά της ρύπανσης των υδάτων.
  10. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 του ΦΕΚ ορίζει τους γενικούς κανόνες χρήσης των υδάτων, διακρίνοντάς τες σε ύδρευση, άρδευση, βιομηχανική, ενεργειακή και αναψυχή, με την ύδρευση να έχει προτεραιότητα, και θέτει κανόνες για τη βιώσιμη διαχείριση, την προστασία των υδατικών αποθεμάτων και την εξοικονόμηση νερού. Το Άρθρο 11 αναφέρει ότι κάθε νομικό ή φυσικό πρόσωπο μπορεί να χρησιμοποιεί νερό ή να εκτελεί έργα αξιοποίησης υδατικών πόρων για την ικανοποίηση των πραγματικών αναγκών του.
  11. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ ορίζει ότι απαιτείται άδεια για την παροχή, χρήση νερού και την αξιοποίηση υδατικών πόρων, καθώς και για την προστασία από τη ρύπανση από υγρά απόβλητα, με τις άδειες να εκδίδονται από τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας και να καθορίζονται λεπτομέρειες με κοινή υπουργική απόφαση. Επίσης, προβλέπει πρόστιμα από 200 έως 600.000 ευρώ για παραβάσεις του άρθρου, επιβαλλόμενα από τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας.
  12. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 καθορίζει ότι η Εθνική Επιτροπή Υδάτων, με απόφαση που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, θα καθορίσει τις διαδικασίες, τη μέθοδο και τα επίπεδα ανάκτησης του κόστους των υπηρεσιών ύδατος, λαμβάνοντας υπόψη την ανάλυση των λεκανών απορροής, τις επιπτώσεις των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, την οικονομική ανάλυση, την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», καθώς και τα κοινωνικά, περιβαλλοντικά και οικονομικά αποτελέσματα και τις γεωγραφικές/κλιματολογικές συνθήκες.
  13. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 του ΦΕΚ ορίζει ποινικές κυρώσεις για όσους προκαλούν ρύπανση ή υποβάθμιση των υδάτων, είτε με πράξη είτε με παράλειψη, παραβιάζοντας τις διατάξεις του νόμου ή των κατ' εξουσιοδότησή του εκδιδόμενων διαταγμάτων/αποφάσεων, καθώς και για όσους ασκούν δραστηριότητα χωρίς την απαιτούμενη άδεια ή υπερβαίνουν τα όρια αυτής, επιβάλλοντας τις προβλεπόμενες ποινικές κυρώσεις.
  14. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του Ν. 1650/1986, στο πλαίσιο του Κεφαλαίου ΣΤ', εξουσιοδοτεί την έκδοση προεδρικού διατάγματος για τον καθορισμό της διαδικασίας παρακολούθησης των υδάτων και των υδατικών οικοσυστημάτων, του ελέγχου των πηγών ρύπανσης, την ενσωμάτωση της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ και τη ρύθμιση άλλων θεμάτων προστασίας και διαχείρισης υδάτων, καθώς και αποφάσεων των αρμόδιων Υπουργών για τον καθορισμό των υπόχρεων φορέων.
  15. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 του ΦΕΚ καταργεί διατάξεις που αντιβαίνουν στον παρόντα νόμο, ορίζει ότι οι Περιφέρειες αναλαμβάνουν την αρμοδιότητα έκδοσης αδειών της παραγράφου 2 του άρθρου 11 από 1.1.2005, και καθορίζει ότι οι άδειες χρήσης υδάτων που εκδίδονται μέχρι την 1.1.2005 έχουν μέγιστη διάρκεια τριών ετών, ενώ προβλέπει έκδοση κοινής υπουργικής απόφασης για τον καθορισμό διαδικασιών και προθεσμιών για την υποβολή αιτήσεων αδειοδότησης χρήσης υδάτων.
  16. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 του νόμου ορίζει ότι η ισχύς του νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με ημερομηνία δημοσίευσης την 5η Δεκεμβρίου 2003, και υπογράφεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο και διάφορους Υπουργούς, ενώ η Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους τέθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2003 από τον Υπουργό Δικαιοσύνης Φ. Πετσαλνίκο.
  17. Άρθρο 26 τ. Το άρθρο 26 τ του Ν. 1650/1986 προβλέπει πρόστιμα έως 1.500.000 ευρώ για εξαιρετικά σοβαρές περιπτώσεις ρύπανσης ή υποβάθμισης υδάτων, ενώ μπορεί να επιβληθεί προσωρινή ή οριστική διακοπή λειτουργίας επιχείρησης, με πρόστιμο έως 50.000 ευρώ ημερησίως για τη μη συμμόρφωση, κατόπιν απόφασης του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας μετά από εισήγηση της Διεύθυνσης Υδάτων.
  18. Άρθρο 28 τ. Το άρθρο 28 τ του Ν. 1650/1986, στο Κεφάλαιο ΣΤ' Εξουσιοδοτικές, Καταργούμενες, Μεταβατικές και Τελικές Διατάξεις, αφορά την τροποποίηση του άρθρου 28 του Ν. 1650/1986.
  19. Άρθρο preamble. Το Άρθρο preamble του Νόμου 3199/2003, ο οποίος εναρμονίζει την ελληνική νομοθεσία με την Οδηγία 2000/60/ΕΚ, θέτει τις βασικές έννοιες και το πεδίο εφαρμογής για την προστασία και διαχείριση των υδάτων.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2003

Επιστροφή στη λίστα νόμων