Νόμος 3900/2010 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3900/2010 του Ελληνικού Κοινοβουλίου αφορά την οργάνωση και λειτουργία των διοικητικών δικαστηρίων και του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Ρυθμίζει τη διαδικασία επίλυσης ζητημάτων από το ΣτΕ, την άσκηση αιτήσεων αναιρέσεως και εφέσεων κατά αποφάσεων διοικητικών δικαστηρίων, καθώς και τη διαδικασία υποβολής εγγράφων στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ΝΣΚ). Επίσης, τροποποιεί διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ) σχετικά με την αρμοδιότητα των δικαστηρίων, την άσκηση ενδίκων μέσων, την καταβολή παραβόλων, την αναστολή εκτέλεσης οικοδομικών αδειών, την εκδίκαση διαφορών άνω των 150.000 ευρώ στο εφετείο, και την υποχρέωση των ΝΠΔΔ να αποστέλλουν διοικητικό φάκελο στο δικαστήριο. Τέλος, καθορίζει την αρμοδιότητα των δικαστηρίων για διαφορές που αφορούν την αναγνώριση αλλοδαπού ως πρόσφυγα και την κτήση ελληνικής ιθαγένειας, καθώς και για φορολογικές και τελωνειακές διαφορές.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 του ΦΕΚ ορίζει ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) μπορεί να επιλύει ζητήματα που τίθενται σε εκκρεμείς υποθέσεις, με την απόφασή του να δεσμεύει τους διαδίκους και τους παρεμβαίνοντες, ενώ τα διοικητικά δικαστήρια μπορούν να υποβάλλουν προδικαστικά ερωτήματα στο ΣτΕ. Το Άρθρο 2 προβλέπει ότι κατά αποφάσεων διοικητικών δικαστηρίων που κρίνουν διάταξη νόμου αντισυνταγματική ή αντίθετη σε υπερνομοθετική διάταξη, χωρίς προηγούμενη κρίση από το ΣτΕ, χωρεί αίτηση αναιρέσεως ή έφεση ενώπιον του ΣτΕ.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 3 του ΦΕΚ ορίζει ότι εντός τριάντα (30) ημερών από την άσκηση αίτησης αναιρέσεως από το Δημόσιο ή νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, το αναιρεσείον πρέπει να αποστείλει στο Ν.Σ.Κ. αντίγραφα του αναιρετηρίου, των προσβαλλόμενων αποφάσεων και άλλων σχετικών εγγράφων, ενώ το αρμόδιο όργανο του Ν.Σ.Κ. οφείλει εντός τριών (3) μηνών να εκφράσει τη γνώμη του για το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της αίτησης.
  3. Άρθρο 2 τ. Το Άρθρο 51, παράγραφος 9, του ν. 2523/1997, όπως τροποποιήθηκε, αντικαθίσταται για να ορίζει ότι κατά των αποφάσεων που εκδίδονται βάσει αυτού του άρθρου επιτρέπεται προσφυγή ενώπιον του προέδρου πρωτοδικών του αρμόδιου διοικητικού πρωτοδικείου, με προθεσμία άσκησης και εκτέλεσης που δεν αναστέλλεται, εκτός αν συντρέχουν λόγοι αναστολής. Επιπλέον, το Άρθρο 2 του ν. 3068/2002 συμπληρώνεται με παράγραφο 4, η οποία επεκτείνει την αναλογική εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 2 έως 6 του ίδιου νόμου για τον έλεγχο της συμμόρφωσης της Διοίκησης στις αποφάσεις της από τα διοικητικά δικαστήρια.
  4. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 του ΦΕΚ ορίζει ότι η αίτηση αναίρεσης θεωρείται μη ασκηθείσα εάν δεν κατατεθεί κυρωμένο αντίγραφο θετικής γνώμης εντός προθεσμίας, και η συζήτηση αφορά μόνο τους λόγους για τους οποίους υπάρχει θετική γνώμη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ). Επίσης, προβλέπει την έκδοση απόφασης από τον Πρόεδρο του ΝΣΚ για τον καθορισμό του αρμόδιου οργάνου και τη διαδικασία, με έναρξη ισχύος ένα μήνα μετά τη δημοσίευση της απόφασης στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εξαιρουμένων των αιτήσεων από ΟΤΑ, ΑΕΙ και εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα.
  5. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 τροποποιεί το άρθρο 14 του π.δ. 18/1989, καθορίζοντας την αρμοδιότητα των Τμημάτων και της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για διάφορες κατηγορίες υποθέσεων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που παραπέμπονται λόγω σπουδαιότητας ή εισάγονται από τον Πρόεδρο, και ρυθμίζει τη διαδικασία παραπομπής υποθέσεων μεταξύ Τμημάτων και Ολομέλειας.
  6. Άρθρο 4 τ. Το Άρθρο 4 τ ορίζει τη σύσταση ειδικών τμημάτων στα δικαστήρια για την εκδίκαση διαφορών που αφορούν φόρους, δασμούς, εισφορές, τέλη και συναφή δικαιώματα του Δημοσίου, των ΟΤΑ και άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, με την Ολομέλεια του δικαστηρίου να τροποποιεί τον κανονισμό της έως το τέλος του δικαστικού έτους 2011-2012. Το Άρθρο 59 αναδιαρθρώνει τις τέσσερις περιφέρειες επιθεώρησης των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, με την ισχύ της διάταξης να αρχίζει στις 16 Σεπτεμβρίου 2011. Τέλος, το Άρθρο 60 αντικαθιστά την περίπτωση β' της παραγράφου 1 του άρθρου 99 του ΚΟΔΚΔΛ, ορίζοντας τον Αντιπρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας που προεδρεύει στο Πρωτοβάθμιο Συμβούλιο Επιθεώρησης.
  7. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 του ΦΕΚ τροποποιεί το άρθρο 21 του π.δ. 18/1989, ορίζοντας ότι οι κοινοποιήσεις δεν επαναλαμβάνονται όταν η συζήτηση μιας υπόθεσης ματαιώνεται λόγω εκτάκτων περιστατικών. Το Άρθρο 6 αντικαθιστά την παράγραφο 1 του άρθρου 22 του π.δ. 18/1989, όπως είχε αντικατασταθεί από το άρθρο 1, παράγραφο 12 του ν. 1968/1991 (ΦΕΚ 150 Α΄), καθορίζοντας ότι ο εισηγητής πρέπει να συντάσσει και να επισυνάπτει στο φάκελο έκθεση με τα στοιχεία της υπόθεσης τρεις ημέρες πριν τη συζήτηση, αλλιώς η υπόθεση αναβάλλεται υποχρεωτικά αν ζητηθεί από διάδικο.
  8. Άρθρο 5 τ. Το άρθρο 5 τ, αναφερόμενο στο άρθρο 5 του προεδρικού διατάγματος της 26.7.1933 (ΦΕΚ 225 Α΄), δηλώνει ότι οι διαδικαστικές πράξεις που έχουν ήδη διενεργηθεί παραμένουν ισχυρές. Το άρθρο 66, μετά τον ανακαθορισμό της εδαφικής περιφέρειας των δήμων στην Αττική βάσει του ν. 3852/2010, διατηρεί την κατά τόπον αρμοδιότητα των δικαστηρίων Αθηνών και Πειραιώς, όπως αυτή οριζόταν πριν από τον ν. 2240/1994.
  9. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ τροποποιεί το π.δ. 18/1989, ορίζοντας ότι η έκθεση του εισηγητή πρέπει να επισυναφθεί εμπρόθεσμα στο φάκελο, ότι ο εισηγητής οφείλει να δηλώσει πέντε ημέρες πριν τη δικάσιμο αν η υπόθεση είναι ώριμη για συζήτηση, και ότι η συζήτηση αρχίζει με την ανάγνωση της έκθεσης του εισηγητή, ενώ επιτρέπει την κατά προτεραιότητα συζήτηση αν όλοι οι πληρεξούσιοι δηλώσουν ότι θα αναφερθούν στο δικόγραφο ή σε υπόμνημα χωρίς προφορική ανάπτυξη.
  10. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 αντικαθιστά την παράγραφο 1 του άρθρου 34Α του π.δ. 18/1989, επιτρέποντας σε δικαστικό σχηματισμό του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) να απορρίπτει προδήλως απαράδεκτα ή αβάσιμα ένδικα βοηθήματα και μέσα, καθώς και να παραπέμπει αναρμοδίως εισαχθείσες υποθέσεις στο αρμόδιο διοικητικό δικαστήριο, με ομόφωνη απόφαση.
  11. Άρθρο 7 τ. Το Άρθρο 7 τ του ΦΕΚ τροποποιεί το άρθρο 7 του ν. 3659/2008, αναριθμώντας τις παραγράφους 3 και 4 σε 4 και 5 αντίστοιχα, και καταλαμβάνει εκκρεμείς υποθέσεις από τις 8 Ιουνίου 2008, ενώ παράλληλα καταργεί συγκεκριμένες διατάξεις του ΚΔΔ και του ν. 702/1977.
  12. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 αντικαθιστά την παράγραφο 1 του άρθρου 36 του π.δ. 18/1989, ορίζοντας ότι τα ένδικα μέσα στο Συμβούλιο της Επικρατείας απορρίπτονται ως απαράδεκτα αν δεν καταβληθεί παράβολο εντός ενός μηνός από την κατάθεση του εισαγωγικού δικογράφου. Τα ποσά των παραβόλων ορίζονται σε 150€ για αίτηση ακύρωσης, έφεση, υπαλληλική προσφυγή, τριτανακοπή ή αίτηση αναίρεσης σε διαφορές κοινωνικής ασφάλισης, 100€ για αίτηση αναστολής εκτέλεσης, αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, αίτηση ερμηνείας και αίτηση διόρθωσης, και 250€ για αίτηση αναίρεσης εκτός διαφορών κοινωνικής ασφάλισης, ενώ το Δημόσιο και οι ΟΤΑ απαλλάσσονται από την υποχρέωση καταβολής.
  13. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ τροποποιεί το άρθρο 36 του π.δ. 18/1989, επιτρέποντας την επιβολή εικοσαπλάσιου παραβόλου σε περίπτωση προφανώς απαράδεκτου ή αβάσιμου ενδίκου μέσου.
  14. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του π.δ. 18/1989 προσθέτει το άρθρο 52Α, το οποίο ορίζει ότι η εκτέλεση οικοδομικής άδειας που εκδόθηκε βάσει διατάξεων για εκτός σχεδίου δόμηση αναστέλλεται αυτοδικαίως για εξήντα (60) ημέρες από την κοινοποίηση της αίτησης ακύρωσης στην αρμόδια αρχή.
  15. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 αντικαθιστά τις παραγράφους 3 και 4 του άρθρου 53 του π.δ. 18/1989, όπως τροποποιήθηκαν από το άρθρο 35 του ν. 3772/2009, ορίζοντας ότι η αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο εάν ο διάδικος ισχυριστεί στο εισαγωγικό δικόγραφο ότι δεν υπάρχει νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Επιπλέον, η αίτηση αυτή κοινοποιείται στον ασκήσαντα την αίτηση ακυρώσεως ή στον δικηγόρο του, ενώ κατά τα λοιπά ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 52.
  16. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 του ΦΕΚ καθορίζει την αρμοδιότητα των δικαστηρίων για την εκδίκαση διαφορών: οι διαφορές από διοικητικές συμβάσεις και οι φορολογικές/τελωνειακές διαφορές άνω των 150.000 ευρώ εκδικάζονται σε πρώτο και τελευταίο βαθμό στο εφετείο, ενώ χρηματικές διαφορές έως 20.000 ευρώ υπάγονται στο μονομελές πρωτοδικείο. Επίσης, ορίζει ότι διαφορές που προκύπτουν από συγκεκριμένα άρθρα νόμων (ν. 2523/1997, ν. 2960/2001, ν. 1406/1983, ν. 3659/2008) εκδικάζονται από τον πρόεδρο πρωτοδικών του διοικητικού πρωτοδικείου, ο οποίος αποφαίνεται ανεκκλήτως. Τέλος, προβλέπει ότι σε περιπτώσεις όπου η πρωτόδικη απόφαση εκδίδεται από μονομελές πρωτοδικείο, η εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό ανήκει στο μονομελές εφετείο.
  17. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14, παράγραφος 3, του ΚΔΔ ορίζει ότι σε περίπτωση αγωγής που αφορά πράξεις, παραλείψεις ή ενέργειες περισσοτέρων αρχών, η αρμοδιότητα καθορίζεται από την έδρα οποιασδήποτε από αυτές τις αρχές, κατά την επιλογή του ενάγοντος. Η διάταξη αυτή ισχύει για εφέσεις κατά αποφάσεων που θα δημοσιευθούν ένα έτος μετά τη δημοσίευση του παρόντος.
  18. Άρθρο 14 τ. Το Άρθρο 14 τ του ΦΕΚ αναφέρεται στον χαρακτηρισμό εκτάσεων κατά το άρθρο 14 του ν. 998/1979 και την κήρυξη εκτάσεων ως αναδασωτέων κατά τα άρθρα 38 και 41 του ίδιου νόμου, καθώς και στην εφαρμογή της νομοθεσίας περί συμβολαιογράφων, υποθηκοφυλάκων, δικαστικών επιμελητών, επιμελητών ανηλίκων, ορκωτών ελεγκτών-λογιστών, εκτελωνιστών και χρηματιστών.
  19. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15, παράγραφος 1, τροποποιεί το άρθρο 27 του ΚΔΔ, ορίζοντας ότι η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου εφαρμόζεται εφόσον το αντικείμενο της φορολογικής διαφοράς δεν υπερβαίνει τα 150.000 ευρώ. Η παράγραφος 3 του Άρθρου 15 αναφέρεται στην εφαρμογή της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του ν. 3659/2008 σε εκκρεμείς υποθέσεις στις 8 Ιουνίου 2008.
  20. Άρθρο 15 τ. Το Άρθρο 15 τ ορίζει την αρμοδιότητα των διοικητικών πρωτοδικείων και εφετείων για διαφορές που προκύπτουν από πράξεις σχετικά με την αναγνώριση αλλοδαπού ως πρόσφυγα (σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης και το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης) και την κτήση/απώλεια ελληνικής ιθαγένειας, ενώ εξαιρεί περιπτώσεις αδειών οικονομικής δραστηριότητας που διέπονται από ειδική νομοθεσία. Το Άρθρο 50 αναφέρει ότι οι διατάξεις των άρθρων 47, 48 και 49 ισχύουν και για εκκρεμείς υποθέσεις, με τις αιτήσεις ακυρώσεως που εκκρεμούν στο ΣτΕ να διαβιβάζονται στα αρμόδια διοικητικά πρωτοδικεία και εφετεία.
  21. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16, παράγραφος 1, τροποποιεί το άρθρο 29 του ΚΔΔ, επιτρέποντας στους εκπροσώπους του Δημοσίου και άλλων ΝΠΔΔ να διορίζουν υπαλλήλους τους ως δικαστικούς πληρεξουσίους σε φορολογικές διαφορές με αντικείμενο έως 150.000 ευρώ, ενώ η παράγραφος 2 ορίζει ότι αυτή η διάταξη δεν ισχύει για εκκρεμείς υποθέσεις.
  22. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 του ΦΕΚ τροποποιεί τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ) αντικαθιστώντας την παράγραφο 2 του άρθρου 64, επιτρέποντας στον Υπουργό Οικονομικών ή σε εξουσιοδοτημένα όργανά του να ασκούν προσφυγή υπέρ του Δημοσίου κατά πράξεων φορολογικών οργάνων, και καταργεί την παράγραφο 4 του άρθρου 33 του ν. 702/1977.
  23. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του ΚΔΔ προσθέτει παράγραφο 5, η οποία ορίζει ότι σε περίπτωση προσφυγής κατά πράξης ή παράλειψης φορολογικής ή τελωνειακής αρχής, το δικαστήριο ελέγχει την προσβαλλόμενη πράξη ή παράλειψη κατά το νόμο και την ουσία, εντός των ορίων της. Επιπλέον, ορίζει ότι ο εισηγητής, αν κρίνει το ένδικο βοήθημα προδήλως απαράδεκτο ή αβάσιμο, μπορεί να προτείνει την εισαγωγή του στο δικαστικό σχηματισμό σε συμβούλιο, με τους πάρεδρους να συμμετέχουν με αποφασιστική ψήφο.
  24. Άρθρο 21 τ. Το Άρθρο 35, προσθέτοντας νέο εδάφιο στην παράγραφο 3 του άρθρου 204 του ΚΔΔ, ορίζει ότι σε φορολογικές και τελωνειακές διαφορές, εάν η αίτηση αναστολής δεν κριθεί εντός 90 ημερών από τη χορήγηση προσωρινής διαταγής, ο αρμόδιος δικαστής υποχρεούται να επανέλθει αυτεπαγγέλτως για να κρίνει αν υπάρχει λόγος δημόσιου συμφέροντος για ανάκληση της προσωρινής διαταγής.
  25. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 του ΚΔΔ προσθέτει παράγραφο 3 στο άρθρο 93, ορίζοντας ότι για χρηματικές φορολογικές και τελωνειακές διαφορές, ο εκκαλών πρέπει να καταβάλει το 50% του κύριου οφειλόμενου ποσού, όπως καθορίζεται από την πρωτόδικη απόφαση, μέχρι την ημερομηνία της αρχικής δικασίμου, αλλιώς η έφεσή του θα απορριφθεί, εκτός αν έχει χορηγηθεί αναστολή.
  26. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 του ΚΔΔ τροποποιεί την παράγραφο 3 του άρθρου 115, ορίζοντας ότι σε περίπτωση ομοδικίας, ο αριθμός των ομοδίκων σε κάθε δικόγραφο δεν μπορεί να υπερβαίνει τους πενήντα. Το Άρθρο 26 αντικαθιστά την παράγραφο 2 του άρθρου 122, διευκρινίζοντας πότε οι πράξεις και οι παραλείψεις θεωρούνται συναφείς, ακόμη και αν αναφέρονται σε διαφορετικά φορολογικά έτη.
  27. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 του ΚΔΔ αντικαθιστά την παράγραφο 1 του άρθρου 126, ορίζοντας ότι τα ένδικα βοηθήματα ασκούνται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου, ενώ στις φορολογικές και τελωνειακές διαφορές απαιτείται, επί ποινή απαραδέκτου, η επίδοση επικυρωμένου αντιγράφου του δικογράφου της προσφυγής στην αρμόδια αρχή εντός είκοσι ημερών από τη λήξη της προθεσμίας άσκησης της προσφυγής.
  28. Άρθρο 27 τ. Το Άρθρο 27 τ του ΦΕΚ τροποποιεί το Άρθρο 27 του ΚΔΔ, προσθέτοντας παράγραφο 4 που ορίζει ότι η παράγραφος 3 εφαρμόζεται εφόσον το αντικείμενο της φορολογικής διαφοράς δεν υπερβαίνει τα 150.000 ευρώ, ενώ η διάταξη αυτή δεν καταλαμβάνει εκκρεμείς υποθέσεις κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος.
  29. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 του ΚΔΔ τροποποιεί το Άρθρο 128, ορίζοντας ότι αντίγραφο του δικογράφου επιδίδεται στους καθ' ων εξήντα τουλάχιστον ημέρες πριν τη δικάσιμο (εκτός από φορολογικές/τελωνειακές διαφορές), και η κλήση επιδίδεται επίσης εξήντα τουλάχιστον ημέρες πριν τη δικάσιμο. Επιπλέον, οι προθεσμίες μπορούν να συντομευτούν σε τουλάχιστον δεκαπέντε ημέρες για εξαιρετικούς λόγους, με πράξη του προέδρου του συμβουλίου ή του δικαστή.
  30. Άρθρο 28 τ. Το Άρθρο 28 τ του ΦΕΚ τροποποιεί την παράγραφο 2 του άρθρου 215 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ), η οποία είχε αντικατασταθεί προηγουμένως με το άρθρο 28 του ν. 3659/2008, ορίζοντας ότι οι διατάξεις των παραγράφων 3 και 5 του άρθρου 205 εφαρμόζονται αναλόγως στην προσωρινή επιδίκαση απαίτησης.
  31. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 αντικαθιστά το Άρθρο 129 του ΚΔΔ, ορίζοντας ότι το Δημόσιο και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου υποχρεούνται να αποστέλλουν στο δικαστήριο τον διοικητικό φάκελο μαζί με αναλυτική έκθεση απόψεων για τη διαφορά, συμπεριλαμβανομένων των νομικών και πραγματικών ισχυρισμών.
  32. Άρθρο 29 τ. Το Άρθρο 42, παράγραφος 1, αντικαθιστά την παράγραφο 1 του άρθρου 218 του ΚΔΔ, ορίζοντας ότι το μονομελές πρωτοδικείο είναι αρμόδιο πρωτοβάθμιο δικαστήριο για διαφορές του άρθρου 216, και το τριμελές εφετείο δευτεροβάθμιο.
  33. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30 του ΦΕΚ τροποποιεί το άρθρο 142 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ) προσθέτοντας την περίπτωση "επιτευχθεί διοικητική επίλυση της διαφοράς" ως λόγο κατάργησης της δίκης και αντικαθιστώντας το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 του ίδιου άρθρου, ορίζοντας ότι η κατάργηση διαπιστώνεται με δικαστική απόφαση, με επιφύλαξη των οριζομένων στην παρ. 7 του άρθρου 143.
  34. Άρθρο 31. Το Άρθρο 31 του ΚΔΔ αντικαθιστά το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 179, ορίζοντας ότι το δικαστήριο μπορεί να διατάζει την εξέταση μαρτύρων είτε ενώπιόν του είτε ενώπιον του εισηγητή δικαστή, κατόπιν πρότασης διαδίκου ή αυτεπαγγέλτως.
  35. Άρθρο 32. Το Άρθρο 32 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ) τροποποιεί το Άρθρο 191, αντικαθιστώντας τον τίτλο του σε "Σύνταξη και υπογραφή του πρωτοτύπου" και προσθέτοντας παράγραφο 2, η οποία ορίζει ότι μετά τη δημοσίευση της απόφασης, κάθε διάδικος δικαιούται να λάβει φωτοτυπικό αντίγραφο του σχεδίου για την καθαρογραφή του, ενώ η γραμματεία υποχρεούται να παρέχει τα απαραίτητα στοιχεία. Επίσης, ορίζεται ότι ο δικαστής που παραδίδει το σχέδιο σε ηλεκτρονική μορφή, παραδίδει και το πρωτότυπο.
  36. Άρθρο 35 τ. Το Άρθρο 35 τ τροποποιεί το άρθρο 52 του π.δ. 18/1989, επιτρέποντας στον Πρόεδρο του Συμβουλίου ή του αρμόδιου Τμήματος να εισάγει αιτήσεις στην Επιτροπή υπό πενταμελή σύνθεση λόγω σπουδαιότητας, και παραπέμπει στην Επιτροπή της Ολομέλειας υπό πενταμελή σύνθεση σε περίπτωση αντίθετης νομολογίας, με τους πάρεδρους να συμμετέχουν με αποφασιστική ψήφο. Επίσης, ορίζει ότι η αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του ΣτΕ δεν επιτρέπεται για διαφορές κάτω των 40.000 ευρώ, εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις συντάξεων και εφάπαξ παροχών, ενώ για διοικητικές συμβάσεις το όριο είναι 200.000 ευρώ, με δυνατότητα αναπροσαρμογής με προεδρικό διάταγμα.
  37. Άρθρο 36. Το Άρθρο 36 του ΦΕΚ τροποποιεί την παράγραφο 3 του άρθρου 205 του ΚΔΔ, ορίζοντας ότι το Δικαστήριο, κατά τη διαταγή αναστολής εκτέλεσης ή άλλου μέτρου, μπορεί να λάβει μέτρα για τη διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος, όπως η κατάθεση εγγυητικής επιστολής από αναγνωρισμένη τράπεζα ή η εγγραφή προσημείωσης υποθήκης σε ακίνητο του αιτούντος, για ποσά που καθορίζονται από το Δικαστήριο.
  38. Άρθρο 37. Το Άρθρο 37 προσθέτει το άρθρο 205Α στον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ), επιτρέποντας στα δικαστήρια, κατόπιν αίτησης της αρμόδιας αρχής ή οργάνου του Υπουργού Οικονομικών, να διατάξουν την εκτέλεση προσβαλλόμενης πράξης σε φορολογικές και τελωνειακές διαφορές, ακόμη και αν η προσφυγή αναστέλλει την εκτέλεση, εφόσον η προσφυγή είναι προδήλως απαράδεκτη/αβάσιμη ή η αναστολή καθιστά δυσχερή την εκτέλεση χωρίς ανεπανόρθωτη βλάβη στον προσφεύγοντα.
  39. Άρθρο 38. Το Άρθρο 38 προσθέτει το άρθρο 209Α στον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ), επιτρέποντας την αναστολή εκτέλεσης φορολογικών και τελωνειακών αποφάσεων, εφόσον το ένδικο μέσο κρίνεται προδήλως βάσιμο και η απόφαση δεν έχει ήδη εκτελεστεί, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 206, 207 και 209 του ΚΔΔ.
  40. Άρθρο 39. Το Άρθρο 39 του ΚΔΔ αντικαθιστά το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 212, ορίζοντας ότι σε περίπτωση αναρμοδιότητας, η αίτηση παραπέμπεται υποχρεωτικά στο αρμόδιο δικαστήριο μαζί με την κύρια υπόθεση. Το Άρθρο 40 προσθέτει στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 213 του ΚΔΔ, ότι για νομικά πρόσωπα, ο κίνδυνος σοβαρού οικονομικού κλονισμού μπορεί να αποτελέσει λόγο προσωρινής επιδίκασης.
  41. Άρθρο 39 τ. Το Άρθρο 39 τ του εγγράφου ΦΕΚ, που προσθέτει παράγραφο 6 στο Άρθρο 4 του ΚΟΔΚΔΛ, ορίζει τη δυνατότητα σύστασης τμημάτων στα διοικητικά πρωτοδικεία και εφετεία, εφόσον λειτουργούν τουλάχιστον τρία τμήματα, με απόφαση του τριμελούς συμβουλίου διεύθυνσης ή του προϊσταμένου.
  42. Άρθρο 41. Το Άρθρο 41 του εγγράφου τροποποιεί την παράγραφο 2 του άρθρου 215 του ΚΔΔ, η οποία είχε αντικατασταθεί προηγουμένως. Δεν παρέχονται περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με το περιεχόμενο της τροποποίησης ή τα θέματα που ρυθμίζει.
  43. Άρθρο 43. Το Άρθρο 43, παράγραφος 2, τροποποιεί την παράγραφο 2 του άρθρου 220 του ΚΔΔ, ορίζοντας ότι η ανακοπή κατά του προγράμματος πλειστηριασμού, όπως αναφέρεται στην περίπτωση γ' της παραγράφου 1 του άρθρου 217, πρέπει να ασκείται εντός προθεσμίας δέκα ημερών από την επίδοση του προγράμματος.
  44. Άρθρο 44. Το Άρθρο 44 του ΦΕΚ 213 αντικαθιστά την παράγραφο 1 του άρθρου 276 του ΚΔΔ, επιτρέποντας την απαλλαγή από την προκαταβολή του τέλους δικαστικού ενσήμου (ευεργέτημα πενίας) για φυσικά πρόσωπα που αποδεικνύουν κίνδυνο για τη διατροφή τους, καθώς και για μη κερδοσκοπικά νομικά πρόσωπα και ενώσεις προσώπων που αποδεικνύουν ότι η προκαταβολή καθιστά αδύνατη ή προβληματική την εκπλήρωση του σκοπού τους. Οι παράγραφοι 4 και 6 του ίδιου άρθρου τροποποιούνται για να ορίζουν ότι η αίτηση απαλλαγής υποβάλλεται τουλάχιστον είκοσι ημέρες πριν την πρώτη συζήτηση, συνοδεύεται από αποδεικτικά στοιχεία, και σε περίπτωση απόρριψης, το ποσό καταβάλλεται έως την πρώτη συζήτηση, ενώ σε περίπτωση αποδοχής, η απαλλαγή ισχύει μέχρι την οριστική απόφαση.
  45. Άρθρο 45. Το Άρθρο 45 του ΦΕΚ αντικαθιστά τις παραγράφους 2, 3 και 4 του άρθρου 277 του ΚΔΔ, ορίζοντας το ύψος του παραβόλου για διάφορες διαδικασίες, όπως η ένσταση, η αντένσταση, οι αιτήσεις προσωρινής δικαστικής προστασίας, η αίτηση διόρθωσης ή ερμηνείας, η προσφυγή και η ανακοπή.
  46. Άρθρο 46. Το Άρθρο 46 του ΦΕΚ ορίζει ότι με διάταγμα είναι δυνατή η μεταφορά αρμοδιοτήτων και υποθέσεων μεταξύ των διοικητικών δικαστηρίων και των πολιτικών δικαστηρίων, καθώς και η μεταφορά υποθέσεων μεταξύ των βαθμών δικαιοδοσίας των διοικητικών δικαστηρίων.
  47. Άρθρο 47. Το Άρθρο 47 τροποποιεί το άρθρο 1 του ν. 702/1977, προσθέτοντας νέες αρμοδιότητες στα διοικητικά πρωτοδικεία, όπως η εφαρμογή της νομοθεσίας περί Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (εκτός από την οργάνωση και λειτουργία των υπηρεσιών τους), η χορήγηση αδειών για επαγγελματικές δραστηριότητες, εγκαταστάσεις και κυκλοφορία προϊόντων, η εφαρμογή της αθλητικής νομοθεσίας και ο χαρακτηρισμός εκτάσεων.
  48. Άρθρο 48. Το Άρθρο 48 τροποποιεί τον ν. 1406/1983, καθορίζοντας ότι οι διαφορές που αφορούν την επιβολή κυρώσεων για παραβάσεις επαγγελματικής δραστηριότητας, ίδρυσης/λειτουργίας εγκαταστάσεων και κυκλοφορίας προϊόντων, καθώς και αυτές που προκύπτουν από την εφαρμογή της νομοθεσίας περί επενδύσεων, υπάγονται στην αρμοδιότητα του διοικητικού εφετείου ως διαφορές ουσίας σε πρώτο και τελευταίο βαθμό. Επίσης, ορίζει ότι οι διαφορές από την έκδοση διοικητικών πράξεων που αφορούν αποκλειστικά την επιβολή προστίμου εκδικάζονται από τα διοικητικά πρωτοδικεία.
  49. Άρθρο 49. Το Άρθρο 49 του ΦΕΚ αντικαθιστά το άρθρο 15 του ν. 3068/2002, ορίζοντας ότι οι ακυρωτικές διαφορές που προκύπτουν από την προσβολή ατομικών διοικητικών πράξεων υπάγονται στην αρμοδιότητα του τριμελούς διοικητικού πρωτοδικείου.
  50. Άρθρο 50. Το Άρθρο 51 τροποποιεί την παράγραφο 9 του άρθρου 13 του ν. 2523/1997 (ΦΕΚ 179 Α΄), ρυθμίζοντας ειδικά θέματα διαδικασιών ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων.
  51. Άρθρο 52. Το Άρθρο 52, παράγραφος 2, του ν. 703/1977, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 1, παράγραφος 25, του ν. 2837/2000 (ΦΕΚ 178 Α΄), ορίζει ότι η προθεσμία για την άσκηση προσφυγής και η άσκησή της δεν αναστέλλουν την εκτέλεση της απόφασης της Επιτροπής Ανταγωνισμού, αλλά το Δικαστήριο σε Συμβούλιο μπορεί να αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης, εν όλω ή εν μέρει ή υπό όρους, κατόπιν αίτησης του ενδιαφερομένου, εφόσον υπάρχει αποχρών λόγος.
  52. Άρθρο 53. Το Άρθρο 53 αντικαθιστά το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 30 του ν. 1650/1986 και την παράγραφο 7 του άρθρου 9 του ν. 2947/2001, ορίζοντας ότι κατά των αποφάσεων επιβολής προστίμων χωρεί προσφυγή στο διοικητικό πρωτοδικείο, σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, και οι διατάξεις αυτές ισχύουν και για εκκρεμείς υποθέσεις.
  53. Άρθρο 54. Το Άρθρο 54 του ΦΕΚ ορίζει ότι σε ακυρωτικές διαφορές που αφορούν τη νομοθεσία περί αλλοδαπών και υπάγονται στο διοικητικό πρωτοδικείο, μπορεί να ζητηθεί η αναστολή εκτέλεσης της διοικητικής πράξης πριν την αίτηση ακύρωσης, με προθεσμία 30 ημερών για την άσκηση της αίτησης ακύρωσης.
  54. Άρθρο 56. Το Άρθρο 56 τροποποιεί το άρθρο 2 του ν. 3068/2002, διαγράφοντας και προσθέτοντας εδάφια σχετικά με τη δικαιοδοσία των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων και των λοιπών ειδικών δικαστηρίων, αναδιαρθρώνοντας τη σύνθεση του τριμελούς συμβουλίου, προσθέτοντας αναφορά στη ρύθμιση της προηγούμενης παραγράφου και επεκτείνοντας την αναλογική εφαρμογή των άρθρων 2 έως 6 του ν. 3068/2002 για τον έλεγχο της συμμόρφωσης της Διοίκησης στις αποφάσεις των διοικητικών δικαστηρίων.
  55. Άρθρο 57. Το Άρθρο 57 τροποποιεί τον Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών (ΚΟΔΚΔΛ) ως εξής: Η περίπτωση η' του άρθρου 29, όπως αντικαταστάθηκε από τον ν. 3659/2008, ορίζει ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης μπορεί να ασκεί αίτηση αναιρέσεως ή έφεση υπέρ του νόμου στο Συμβούλιο της Επικρατείας, χωρίς τέλη, εισφορές ή παράβολα, και να ζητά πληροφορίες από κάθε αρχή. Η περίπτωση θ' του άρθρου 29, όπως προστέθηκε από τον ν. 3659/2008, επιτρέπει τον αυτεπάγγελτο ή κατόπιν αιτήματος προσδιορισμό δικασίμου εντός δύο μηνών για υποθέσεις με μείζονα νομικά ζητήματα, με δημοσίευση απόφασης εντός δύο μηνών, ενώ η εκδίκαση παρόμοιων υποθέσεων αναστέλλεται μέχρι την οριστική απόφαση του ΣτΕ, εκτός της προσωρινής δικαστικής προστασίας.
  56. Άρθρο 58. Το Άρθρο 58 τροποποιεί το άρθρο 82 του ΚΟΔΚΔΛ, ορίζοντας τη σύνθεση του Συμβουλίου Επιθεώρησης (πρόεδρος: αντιπρόεδρος ΣτΕ, μέλη: δύο σύμβουλοι ΣτΕ), την προέλευση των επιθεωρητών από διαφορετικά Τμήματα, και τη διαδικασία κλήρωσης για την ανάδειξη των μελών του Συμβουλίου και των επιθεωρητών, με τη σύνταξη πρακτικού που διαβιβάζεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στον Γενικό Επίτροπο της Επικρατείας των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων. Επίσης, καταργείται η παράγραφος 2 του άρθρου 43 του ν. 3772/2009.
  57. Άρθρο 60. Το Άρθρο 60 του ΦΕΚ τροποποιεί το άρθρο 99 του ΚΟΔΚΔΛ, προσθέτοντας την περίπτωση γ' στην παράγραφο 1, η οποία ορίζει ότι ο Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας που προεδρεύει στο Συμβούλιο Επιθεώρησης των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων είναι αρμόδιος για τους δικαστικούς λειτουργούς των διοικητικών δικαστηρίων.
  58. Άρθρο 61. Το Άρθρο 61 του ΦΕΚ αυξάνει σταδιακά, από την 1η Ιανουαρίου 2011 έως την 1η Ιανουαρίου 2013, τις οργανικές θέσεις των δικαστικών λειτουργών των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων, προσθέτοντας συγκεκριμένο αριθμό θέσεων σε Προέδρους Εφετών, Εφέτες, Προέδρους Πρωτοδικών και Πάρεδρους-Πρωτοδικών, με αναλυτική αναφορά στους νέους συνολικούς αριθμούς για κάθε βαθμίδα.
  59. Άρθρο 62. Το Άρθρο 62 του ΦΕΚ ορίζει ότι η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας μπορεί να μεταβάλλει τη σειρά, την αρίθμηση και τη διατύπωση άρθρων και παραγράφων, καθώς και να καταργεί ή να προσθέτει διατάξεις, για την πληρότητα και την ενότητα της κωδικοποίησης.
  60. Άρθρο 63. Το Άρθρο 63 τροποποιεί το άρθρο 145 του ν. 2812/2000, επιτρέποντας στους δικαστικούς υπαλλήλους να ζητήσουν παράταση υπηρεσίας έως τρία επιπλέον έτη, πέραν των 35 ετών πραγματικής και συντάξιμης δημόσιας υπηρεσίας και του ορίου ηλικίας υποχρεωτικής αποχώρησης, με ανώτατο όριο το 65ο έτος ηλικίας, κατόπιν αίτησης έξι μήνες πριν τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων και απόφασης του υπηρεσιακού συμβουλίου βάσει υπηρεσιακών αναγκών. Η πρώτη εφαρμογή της διάταξης προβλέπει προθεσμία υποβολής αιτήσεων δεκαπέντε ημερών από τη δημοσίευση του νόμου, ενώ αιτήσεις και αποφάσεις από την 1η Ιουνίου 2010 έως τη δημοσίευση του νόμου θεωρούνται έγκυρες.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2010

Επιστροφή στη λίστα νόμων