Νόμος 4470/2017 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 4470/2017 κυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση για τον Έλεγχο και Διαχείριση του Έρματος και των Ιζημάτων που προέρχονται από τα Πλοία, η οποία υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 13 Φεβρουαρίου 2004. Ο νόμος αυτός ρυθμίζει τις γενικές υποχρεώσεις των Συμβαλλόμενων Μερών για την πρόληψη της ρύπανσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος από ξένα είδη που μεταφέρονται με το έρμα των πλοίων, τις εξαιρέσεις από τους κανονισμούς, την εφαρμογή της Σύμβασης σε διάφορους τύπους πλοίων, και τις εθνικές πολιτικές διαχείρισης έρματος. Αφορά όλα τα Συμβαλλόμενα Μέρη της Σύμβασης, τις λιμενικές αρχές, τους πλοιοκτήτες και τα πληρώματα πλοίων, και καθορίζει διαδικασίες επιθεώρησης, πιστοποίησης, επιβολής κυρώσεων, τεχνικής βοήθειας και επίλυσης διαφορών. Συγκεκριμένα, ορίζει την υποχρέωση ύπαρξης εγκαταστάσεων υποδοχής ιζημάτων στα λιμάνια, την προώθηση επιστημονικής έρευνας, και τη συνεργασία για την εφαρμογή της Σύμβασης, ενώ προβλέπει την έναρξη ισχύος της δώδεκα μήνες μετά την κατάθεση πράξης από τουλάχιστον τριάντα Κράτη που αντιπροσωπεύουν το 35% της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας.

Άρθρα

  1. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 του εγγράφου, συγκεκριμένα οι παράγραφοι 2.3 και το Κεφάλαιο Γ, ορίζει ότι δεν απαιτείται επιπλέον επιθεώρηση πλοίων από άλλα Συμβαλλόμενα Μέρη, ενώ η ευθύνη για την επαλήθευση πρόσθετων μέτρων ανήκει στο Μέρος που τα επιβάλλει. Επίσης, παρέχονται εξαιρέσεις από την εφαρμογή αυτών των κανονισμών για συγκεκριμένες περιπτώσεις πρόσληψης/απόρριψης έρματος, όπως έκτακτες ανάγκες, ατυχήματα, ή όταν το έρμα προέρχεται και επιστρέφει στην ίδια περιοχή. Τέλος, προβλέπεται η δυνατότητα χορήγησης απαλλαγών από τις απαιτήσεις διαχείρισης έρματος για συγκεκριμένα ταξίδια ή πλοία, υπό προϋποθέσεις και με έγκριση του Οργανισμού, καθώς και η ισοδύναμη συμμόρφωση για μικρά σκάφη αναψυχής ή έρευνας/διάσωσης.
  2. Άρθρο 2 Γ. Το Άρθρο 2Γ της Σύμβασης θέτει τις γενικές υποχρεώσεις των Συμβαλλόμενων Μερών για την πρόληψη, ελαχιστοποίηση και εξάλειψη της μεταφοράς επιβλαβών υδρόβιων οργανισμών και παθογόνων παραγόντων μέσω του ελέγχου και διαχείρισης έρματος και ιζημάτων από πλοία, ενώ παράλληλα ενθαρρύνει τη συνεργασία και την ανάπτυξη προτύπων, διασφαλίζοντας τη μη επιβάρυνση του περιβάλλοντος και την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
  3. Άρθρο 3 Ε. Το Άρθρο 3 Ε καθορίζει την εφαρμογή της Σύμβασης σε πλοία που φέρουν τη σημαία Συμβαλλόμενου Μέρους ή δραστηριοποιούνται υπό την εξουσία του, εξαιρώντας συγκεκριμένες κατηγορίες πλοίων όπως αυτά που δεν έχουν σχεδιαστεί για μεταφορά έρματος, πλοία που δραστηριοποιούνται αποκλειστικά σε εσωτερικά ύδατα ή ύδατα άλλου Συμβαλλόμενου Μέρους χωρίς άδεια, πολεμικά πλοία και πλοία με μόνιμο έρμα σε σφραγισμένες δεξαμενές.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 της Σύμβασης ορίζει ότι κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος πρέπει να διασφαλίζει τη συμμόρφωση των πλοίων υπό τη σημαία του ή υπό τη δικαιοδοσία του με τις απαιτήσεις της Σύμβασης, συμπεριλαμβανομένων των προτύπων του Παραρτήματος, και να αναπτύσσει εθνικές πολιτικές για τη Διαχείριση Έρματος στα λιμάνια του.
  5. Άρθρο 5 Ε. Το Άρθρο 5Ε του ΦΕΚ ορίζει ότι κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος πρέπει να διασφαλίζει επαρκείς εγκαταστάσεις υποδοχής ιζημάτων σε λιμάνια και τερματικούς σταθμούς για τον καθαρισμό ή την επισκευή δεξαμενών έρματος, λειτουργώντας χωρίς καθυστέρηση για τα πλοία και προστατεύοντας το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία. Επιπλέον, τα Συμβαλλόμενα Μέρη υποχρεούνται να ενημερώνουν τον Οργανισμό για τυχόν ανεπάρκειες αυτών των εγκαταστάσεων.
  6. Άρθρο 6 Ε. Το Άρθρο 6Ε της Σύμβασης ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη θα προωθούν την επιστημονική και τεχνική έρευνα και την παρακολούθηση της Διαχείρισης Έρματος, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας και των δυσμενών επιπτώσεων των μεθόδων διαχείρισης και των οργανισμών που μεταφέρονται μέσω του έρματος. Επιπλέον, τα Μέρη θα μοιράζονται πληροφορίες σχετικά με τα ερευνητικά τους προγράμματα και τα αποτελέσματα της παρακολούθησης της Διαχείρισης Έρματος.
  7. Άρθρο 7 Ε. Το Άρθρο 7Ε του εγγράφου ΦΕΚ αφορά την επιθεώρηση και πιστοποίηση πλοίων, διασφαλίζοντας ότι τα πλοία που φέρουν τη σημαία ενός Συμβαλλόμενου Μέρους ή δραστηριοποιούνται υπό τη δικαιοδοσία του επιθεωρούνται και πιστοποιούνται σύμφωνα με τους κανονισμούς του Παραρτήματος.
  8. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη μπορούν να λάβουν μέτρα προειδοποίησης, κράτησης ή αποκλεισμού πλοίου που παραβιάζει το Άρθρο 9, αλλά επιτρέπει την άδεια απόπλου για απόρριψη έρματος ή κατεύθυνση σε ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, εφόσον δεν υπάρχει περιβαλλοντικός κίνδυνος.
  9. Άρθρο 8 Π. Το Άρθρο 8 Π της Σύμβασης ορίζει ότι οι παραβιάσεις των απαιτήσεών της απαγορεύονται και επιφέρουν κυρώσεις, είτε βάσει του δικαίου της Αρχής του πλοίου (όπου η Αρχή ερευνά και μπορεί να ζητήσει αποδεικτικά στοιχεία, εκκινώντας διαδικασία κυρώσεων εντός ενός έτους) είτε βάσει του δικαίου του Συμβαλλόμενου Μέρους εντός της δικαιοδοσίας του (το οποίο είτε εκκινεί διαδικασίες είτε παρέχει πληροφορίες στην Αρχή του πλοίου). Οι κυρώσεις πρέπει να είναι επαρκώς αυστηρές για να αποτρέπουν παραβιάσεις.
  10. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του εγγράφου ΦΕΚ, σε συνδυασμό με τα άρθρα 11 και 12, καθορίζει τις διαδικασίες ελέγχου και επιβολής κυρώσεων για πλοία που παραβιάζουν τη Σύμβαση Διαχείρισης Έρματος, επιτρέποντας την απαγόρευση απόρριψης έρματος, την επιθεώρηση, την ενημέρωση των αρμόδιων αρχών και την αποζημίωση για αδικαιολόγητη καθυστέρηση, ενώ το Άρθρο 9.7 επιβάλλει την αναφορά ατυχημάτων ή ελαττωμάτων που επηρεάζουν τη διαχείριση έρματος.
  11. Άρθρο 9 Ε. Το Άρθρο 9Ε καθορίζει τις επιθεωρήσεις πλοίων για τη συμμόρφωση με τη Σύμβαση, οι οποίες περιορίζονται στην επαλήθευση του πιστοποιητικού, του βιβλίου έρματος και στη δειγματοληψία, εκτός εάν υπάρχουν σαφείς λόγοι για να πιστευτεί ότι το πλοίο δεν συμμορφώνεται, οπότε επιτρέπεται λεπτομερής επιθεώρηση και λήψη μέτρων για την αποτροπή απόρριψης έρματος που θα απειλούσε το περιβάλλον.
  12. Άρθρο 10 Ε. Το Άρθρο 10 Ε του ΦΕΚ εγγράφου ορίζει τη συνεργασία των Συμβαλλομένων Μερών στον εντοπισμό παραβιάσεων της Σύμβασης και την εφαρμογή των διατάξεών της, ενώ παράλληλα καθορίζει τις αρμοδιότητες του Κράτους Σημαίας και του Κράτους Λιμένα σε περίπτωση διαπίστωσης παραβίασης από πλοίο.
  13. Άρθρο 13 Τ. Το Άρθρο 13 Τ του ΦΕΚ αφορά την Τεχνική Βοήθεια, Συνεργασία και Περιφερειακή Συνεργασία, όπου τα Συμβαλλόμενα Μέρη δεσμεύονται να παρέχουν υποστήριξη για την εκπαίδευση, την τεχνολογία, την έρευνα και την ανάπτυξη, καθώς και να συνεργάζονται για τη μεταφορά τεχνολογίας σχετικά με τον έλεγχο και τη διαχείριση έρματος και ιζημάτων από πλοία, ενώ το Άρθρο 14 Γ αναφέρεται στη Γνωστοποίηση Πληροφοριών, με κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος να υποχρεούται να αναφέρει στον Οργανισμό και στα άλλα Συμβαλλόμενα Μέρη απαιτήσεις και διαδικασίες διαχείρισης έρματος, τη διαθεσιμότητα εγκαταστάσεων διάθεσης και τυχόν αδυναμίες συμμόρφωσης πλοίων.
  14. Άρθρο 14 Γ. Το Άρθρο 14 Γ τροποποιεί τους κανονισμούς Α-3 και Β-4 του Παραρτήματος, ενώ το Άρθρο 15 ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη επιλύουν διαφορές σχετικά με την ερμηνεία ή εφαρμογή της Σύμβασης μέσω διαπραγμάτευσης, διερεύνησης, μεσολάβησης, συμφιλίωσης, διαιτησίας, δικαστικής επίλυσης, προσφυγής σε περιφερειακές αρχές ή ρυθμίσεις ή άλλα ειρηνικά μέσα.
  15. Άρθρο 16 Σ. Το Άρθρο 16 Σ της Σύμβασης δηλώνει ότι καμία διάταξη δεν επηρεάζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις ενός Κράτους βάσει του εθιμικού διεθνούς δικαίου, όπως αυτό αντικατοπτρίζεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, ενώ το Άρθρο 17 ορίζει ότι η Σύμβαση είναι ανοικτή για υπογραφή από 1 Ιουνίου 2004 έως 31 Μαΐου 2005 στην Έδρα του Οργανισμού και στη συνέχεια για προσχώρηση από οποιοδήποτε Κράτος.
  16. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 του ΦΕΚ ορίζει ότι για Κράτη που επικυρώνουν, αποδέχονται, εγκρίνουν ή προσχωρούν στη Σύμβαση μετά την εκπλήρωση των απαιτήσεων θέσης της σε ισχύ αλλά πριν την ημερομηνία έναρξης ισχύος, η πράξη τους τίθεται σε εφαρμογή κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της Σύμβασης ή τρεις μήνες μετά την κατάθεση της πράξης τους, όποια ημερομηνία είναι μεταγενέστερη. Επίσης, ορίζει ότι πράξεις που κατατίθενται μετά την έναρξη ισχύος της Σύμβασης τίθενται σε εφαρμογή τρεις μήνες μετά την κατάθεσή τους, και ότι πράξεις που κατατίθενται μετά την τροποποίηση της Σύμβασης ισχύουν για την τροποποιημένη Σύμβαση.
  17. Άρθρο 17 Υ. Το Άρθρο 17 Υ της Σύμβασης ορίζει τις διαδικασίες προσχώρησης και επικύρωσης από τα Κράτη, επιτρέποντας την επέκταση της Σύμβασης σε όλες ή σε συγκεκριμένες εδαφικές μονάδες, ενώ το Άρθρο 18 Θέση σε Ισχύ καθορίζει ότι η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ δώδεκα μήνες μετά την υπογραφή ή κατάθεση πράξης από τουλάχιστον τριάντα Κράτη, των οποίων οι εμπορικοί στόλοι αθροιστικά συνιστούν τουλάχιστον 35% της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας.
  18. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19, παράγραφος 2, ορίζει ότι με απόφαση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και συναρμόδιων Υπουργών, μπορούν να γίνονται αποδεκτές αποφάσεις του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού σχετικά με την εφαρμογή της Σύμβασης και τον απαιτούμενο εξοπλισμό των πλοίων. Η παράγραφος 3 επιτρέπει στον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής να κωδικοποιεί τις διατάξεις της Σύμβασης, του Παραρτήματος και των Πρωτοκόλλων σε ενιαίο κείμενο. Ο νόμος τίθεται σε ισχύ με τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ενώ η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ με την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 18 αυτής.
  19. Άρθρο 19 Τ. Το Άρθρο 19 Τ της Σύμβασης περιγράφει τη διαδικασία τροποποίησης της Σύμβασης, η οποία απαιτεί πρόταση από Συμβαλλόμενο Μέρος, κοινοποίηση από τον Γενικό Γραμματέα τουλάχιστον έξι μήνες πριν την εξέταση, έγκριση από την Επιτροπή με πλειοψηφία δύο τρίτων, και αποδοχή από τα Συμβαλλόμενα Μέρη, με διαφορετικές προϋποθέσεις για τροποποιήσεις άρθρων και παραρτημάτων.
  20. Άρθρο 19 α. Το Άρθρο 19 α, που δημοσιεύτηκε στις 8 Μαΐου 2017, παραγγέλλει τη δημοσίευση ενός νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπιο Β. Παυλόπουλο και διάφορους Υπουργούς, ενώ παράλληλα περιγράφει τις αρμοδιότητες του Εθνικού Τυπογραφείου για την εκτύπωση, διαχείριση και κυκλοφορία των ΦΕΚ, συμπεριλαμβανομένων των κόστων και των τρόπων αποστολής κειμένων προς δημοσίευση.
  21. Άρθρο 19 τ. Το Άρθρο 19 τ, που αφορά τις Επιθεωρήσεις για Διαχείριση Έρματος, ορίζει ότι πλοία ολικής χωρητικότητας 400 και άνω, εκτός από πλωτές πλατφόρμες, FSU και FPSO, υπόκεινται σε αρχικές, ανανεωτικές (κάθε πέντε έτη), ενδιάμεσες (πριν ή μετά τη δεύτερη/τρίτη επετειακή ημερομηνία πιστοποιητικού) και ετήσιες επιθεωρήσεις, καθώς και σε πρόσθετες επιθεωρήσεις μετά από αλλαγές, για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με το σχέδιο Διαχείρισης Έρματος. Η Αρχή καθιερώνει μέτρα για πλοία που δεν υπόκεινται σε αυτές τις διατάξεις και μπορεί να αναθέτει τις επιθεωρήσεις σε δικούς της επιθεωρητές ή σε αναγνωρισμένους οργανισμούς.
  22. Άρθρο 20 Κ. Το Άρθρο 20 Κ ορίζει ότι οποιοδήποτε Συμβαλλόμενο Μέρος μπορεί να καταγγείλει τη Σύμβαση μετά από δύο χρόνια από την έναρξη ισχύος της, με γραπτή ειδοποίηση προς τον Θεματοφύλακα, η οποία θα τίθεται σε ισχύ ένα έτος μετά τη λήψη της ή αργότερα, όπως ορίζεται στην ειδοποίηση.
  23. Άρθρο 21 Θ. Το Άρθρο 21 Θ ορίζει τον Γενικό Γραμματέα ως θεματοφύλακα της Σύμβασης, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τη διαβίβαση επικυρωμένων αντιγράφων στα συμβαλλόμενα κράτη και για την ενημέρωσή τους σχετικά με υπογραφές, επικυρώσεις, την ημερομηνία έναρξης ισχύος, και καταγγελίες της Σύμβασης, καθώς και για την καταχώρησή της στα Ηνωμένα Έθνη.
  24. Άρθρο 22 Γ. Το Άρθρο 22 Γ, υπογεγραμμένο στο Λονδίνο στις 13 Φεβρουαρίου 2004, αφορά τους "Κανονισμούς για τον Έλεγχο και Διαχείριση Έρματος και Ιζημάτων που Προέρχονται από Πλοία" και ορίζει βασικούς όρους όπως "Επετειακή Ημερομηνία", "Χωρητικότητα Έρματος", "Εταιρεία", "Κατασκευασθέν", "Μείζων μετασκευή", "Από την πλησιέστερη ξηρά" (με ειδικές συντεταγμένες για την Αυστραλία) και "Ενεργός Ουσία".
  25. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 του εγγράφου ΦΕΚ αναγνωρίζει την απειλή που συνιστούν οι επιβλαβείς υδρόβιοι οργανισμοί και παθογόνοι μικροοργανισμοί που μεταφέρονται μέσω των υδάτων έρματος των πλοίων για τη βιοποικιλότητα και το περιβάλλον, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για παγκόσμια ρύθμιση και διαχείριση, όπως ζητήθηκε από τη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη το 1992 και την Παγκόσμια Σύνοδο Κορυφής για την Αειφόρο Ανάπτυξη το 2002.
  26. Άρθρο 102 τ. Το Άρθρο 102 τ, που αναφέρεται στο Άρθρο 22 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ορίζει ότι η Σύμβαση καταρτίστηκε σε έξι επίσημες γλώσσες (Αραβική, Κινεζική, Αγγλική, Γαλλική, Ρωσική, Ισπανική) και υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 13 Φεβρουαρίου 2004.
  27. Άρθρο 196. Το Άρθρο 196(1) της UNCLOS του 1982, σε συνδυασμό με στόχους της Σύμβασης για τη Βιοποικιλότητα (CBD) του 1992 και αποφάσεις των COP 4 (1998) και COP 6 (2002), καθώς και με συστάσεις της UNCED (1992) και της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής για την Αειφόρο Ανάπτυξη (2002), αναγνωρίζει την απειλή που συνιστά η μεταφορά επιβλαβών υδρόβιων οργανισμών και παθογόνων παραγόντων μέσω του έρματος πλοίων για τη βιοποικιλότητα, την ανθρώπινη υγεία και τους πόρους, και τονίζει την ανάγκη για καθολικά ισχύοντες κανονισμούς και οδηγίες για τη διαχείριση του έρματος.
  28. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 4470/2017 κυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση για τον Έλεγχο και Διαχείριση του Έρματος και των Ιζημάτων που προέρχονται από τα Πλοία, η οποία υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 13 Φεβρουαρίου 2004, με σκοπό την πρόληψη, μείωση και έλεγχο της ρύπανσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος από την εισαγωγή ξένων ειδών μέσω του έρματος των πλοίων.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2017

Επιστροφή στη λίστα νόμων