Νόμος 4153/2013 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 4153/2013 κυρώνει τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ΟΟΣΑ για την αμοιβαία διοικητική συνδρομή σε φορολογικά θέματα, με σκοπό την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής. Ο νόμος ορίζει βασικούς όρους όπως "φορολογική απαίτηση" και "αρμόδια αρχή", και καθορίζει τη διαδικασία αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών, τους ταυτόχρονους φορολογικούς ελέγχους και τη συνδρομή στην είσπραξη φορολογικών απαιτήσεων μεταξύ των συμβαλλόμενων κρατών. Επίσης, ρυθμίζει την επίδοση εγγράφων, την αναστολή ή δόσεις πληρωμών, τη διαχείριση αντικρουόμενων πληροφοριών και τους περιορισμούς στην υποχρέωση παροχής συνδρομής, ενώ ορίζει τις αρμόδιες αρχές για την εφαρμογή των διατάξεων.

Άρθρα

  1. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 του εγγράφου ορίζει τους όρους "φορολογική απαίτηση" (οποιοδήποτε οφειλόμενο και μη καταβληθέν ποσό φόρου, τόκων, προστίμων και εξόδων είσπραξης), "αρμόδια αρχή" (όπως απαριθμείται στο Παράρτημα Β) και "υπήκοοι" (φυσικά και νομικά πρόσωπα που έχουν την υπηκοότητα ή έχουν συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός Μέρους). Επίσης, καθορίζει ότι οι όροι που δεν ορίζονται στη Σύμβαση θα έχουν την έννοια που ορίζεται στη νομοθεσία του Μέρους που εφαρμόζει τη Σύμβαση, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά, και ότι οι τροποποιήσεις στα Παραρτήματα Β και Γ θα ισχύουν τρεις μήνες μετά τη λήψη της γνωστοποίησης από τον Θεματοφύλακα.
  2. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 του εγγράφου ΦΕΚ περιγράφει την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών (Άρθρο 7) μεταξύ των Μερών, όταν υπάρχει υποψία φοροδιαφυγής ή απώλειας φόρου, καθώς και τους ταυτόχρονους φορολογικούς ελέγχους (Άρθρο 8) και τους φορολογικούς ελέγχους στο εξωτερικό (Άρθρο 9), όπου τα Μέρη μπορούν να ζητήσουν ή να επιτρέψουν τη συμμετοχή εκπροσώπων τους σε ελέγχους στο έδαφος του άλλου Μέρους. Επίσης, το Άρθρο 10 αφορά τη διαχείριση αντικρουόμενων πληροφοριών, ενώ το Άρθρο 11 προβλέπει τη συνδρομή στην είσπραξη φορολογικών απαιτήσεων.
  3. Άρθρο 4 κ. Το Άρθρο 4 κ ορίζει ότι εάν οι πληροφορίες στα φορολογικά αρχεία ενός Κράτους δεν επαρκούν για να ανταποκριθούν σε αίτημα παροχής πληροφοριών, το Κράτος αυτό πρέπει να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να παράσχει τις ζητούμενες πληροφορίες στο αιτούν Κράτος. Το Άρθρο 6 αφορά την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ δύο ή περισσοτέρων Μερών, σχετικά με ορισμένες κατηγορίες περιπτώσεων και σύμφωνα με διαδικασίες που θα καθοριστούν με αμοιβαία συμφωνία.
  4. Άρθρο 4 τ. Το Άρθρο 4 τ της Σύμβασης, όπως αντικαταστάθηκε, ορίζει ότι τα Μέρη θα ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικές με τη διοίκηση ή την εφαρμογή της εσωτερικής τους νομοθεσίας για φόρους που καλύπτονται από τη Σύμβαση, ενώ επιπλέον επιτρέπει σε ένα Μέρος να δηλώσει ότι οι αρχές του μπορούν να αφορούν σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 7.
  5. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του Πρωτοκόλλου, που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 27 Μαΐου 2010, ορίζει ότι ένας από τους Θεματοφύλακες θα συντάξει το κείμενο της Σύμβασης, όπως τροποποιείται από το Πρωτόκολλο, και θα αποστείλει επικυρωμένο αντίγραφο σε όλα τα Μέρη. Το Άρθρο δεύτερο του νόμου, που δημοσιεύτηκε στις 22 Μαΐου 2013, καθορίζει τις αρμόδιες αρχές για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με φόρους και εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και για την είσπραξη φορολογικών απαιτήσεων και τη διενέργεια φορολογικών ελέγχων, με αποφάσεις των Υπουργών Οικονομικών, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
  6. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα ερωτήματα σχετικά με τις προθεσμίες εκτέλεσης φορολογικών απαιτήσεων διέπονται από τη νομοθεσία του Αιτούντος Κράτους, με το προς αίτηση Κράτος να μην υποχρεούται να αποδεχθεί αίτηση συνδρομής μετά από 15 έτη από την ημερομηνία του αρχικού τίτλου εκτέλεσης. Το Άρθρο 15 διευκρινίζει ότι η φορολογική απαίτηση προς είσπραξη, για την οποία παρέχεται συνδρομή, δεν έχει προνομιακή μεταχείριση στο προς αίτηση Κράτος.
  7. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 επιτρέπει στο "προς ο η αίτηση Κράτος" να αναστείλει ή να επιτρέψει πληρωμή με δόσεις, εφόσον η νομοθεσία του το προβλέπει, ενώ το Άρθρο 17 ορίζει τη διαδικασία επίδοσης εγγράφων, συμπεριλαμβανομένων δικαστικών αποφάσεων, που αφορούν σε φόρους που καλύπτονται από τη Σύμβαση, επιτρέποντας και την απευθείας ταχυδρομική επίδοση.
  8. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 περιγράφει τη διαδικασία υποβολής και ανάκλησης επιφυλάξεων σε μια Σύμβαση, ορίζοντας ότι οι επιφυλάξεις τίθενται σε ισχύ μετά από τρεις μήνες από τη λήψη τους από τους Θεματοφύλακες, ενώ η ανάκληση ισχύει από την ημερομηνία λήψης της κοινοποίησης. Επίσης, το Άρθρο 31 επιτρέπει σε οποιοδήποτε Μέρος να καταγγείλει τη Σύμβαση με τριμηνιαία προειδοποίηση στους Θεματοφύλακες, οι οποίοι είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης και ο ΟΟΣΑ, και η Σύμβαση υπογράφηκε στο Στρασβούργο στις 25 Ιανουαρίου 1988.
  9. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19, ως μέρος του Άρθρου 18, εδαφίου στ, της Σύμβασης, και συγκεκριμένα στο Άρθρο 21, αφορά την προστασία των προσώπων και τους περιορισμούς στην υποχρέωση παροχής συνδρομής, διασφαλίζοντας ότι καμία διάταξη της Σύμβασης δεν επηρεάζει τα δικαιώματα και τις εγγυήσεις που παρέχονται από την ισχύουσα νομοθεσία.
  10. Άρθρο 21 π. Το Άρθρο 21 παρ. 2 εδάφιο ζ' της Σύμβασης διαγράφεται και αντικαθίσταται, ενώ το Άρθρο 19 της Σύμβασης διαγράφεται επίσης. Η νέα διάταξη του Άρθρου 21 ορίζει ότι η διοικητική πρακτική του Κράτους Αίτησης πρέπει να επιβάλλει στο Κράτος Αίτησης την υποχρέωση να μην λαμβάνει μέτρα αντίθετα προς τη δημόσια τάξη (ordre public) ή τη νομοθεσία του Κράτους Αίτησης.
  11. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28, παρ. 1 του Συντάγματος κυρώνει τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Ο.Ο.Σ.Α. για την αμοιβαία διοικητική συνδρομή σε φορολογικά θέματα, μαζί με τα Παραρτήματα Α΄ και Β΄ και το Πρωτόκολλο Τροποποίησης, που υπογράφηκαν στο Παρίσι στις 21 Φεβρουαρίου 2012, με σκοπό την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής μέσω της ανταλλαγής πληροφοριών, της συνδρομής στην είσπραξη και της επίδοσης εγγράφων.
  12. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30 της Σύμβασης ορίζει ότι οι πληροφορίες που λαμβάνονται από ένα Μέρος μπορούν να χρησιμοποιηθούν για άλλους σκοπούς μόνο με την άδεια της αρμόδιας αρχής του Μέρους που τις παρέχει, ενώ το Άρθρο 23 καθορίζει ότι οι δικαστικές ενέργειες σχετικά με μέτρα που λαμβάνονται βάσει της Σύμβασης ασκούνται αποκλειστικά ενώπιον της αρμόδιας αρχής του Κράτους που τα λαμβάνει.
  13. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 4153, που κυρώθηκε στις 23 Μαΐου 2013, επικυρώνει τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης και του ΟΟΣΑ σχετικά με την αμοιβαία διοικητική συνδρομή σε φορολογικά θέματα, μαζί με τα Παραρτήματα Α΄ και Β΄ και το Πρωτόκολλο Τροποποίησης αυτής.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2013

Επιστροφή στη λίστα νόμων