Νόμος 3393/2005 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3393/2005 κυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση για την αστική ευθύνη για ζημία ρύπανσης από πετρέλαιο κίνησης, 2001, η οποία υιοθετήθηκε από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (Ι.Μ.Ο.) στο Λονδίνο στις 23 Μαρτίου 2001. Ο νόμος ορίζει βασικούς όρους, καθιερώνει τη δικαιοδοσία των δικαστηρίων για αγωγές αποζημίωσης, και καθορίζει την ευθύνη του πλοιοκτήτη για ζημία από ρύπανση, με συγκεκριμένες εξαιρέσεις και χρονικά όρια για την άσκηση αγωγών. Απαιτείται υποχρεωτική ασφάλιση ή χρηματική ασφάλεια για πλοία άνω των 1000 κοχ, ενώ προβλέπονται κυρώσεις για παραβάτες πλοιάρχους και τέλος για τη χορήγηση πιστοποιητικού. Η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται και υπερισχύει άλλων συμβάσεων σε περίπτωση σύγκρουσης.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της Σύμβασης ορίζει βασικούς όρους όπως "Πλοίο", "Πρόσωπο", "Πλοιοκτήτης", "Εγγεγραμμένος στο νηολόγιο κύριος", "Πετρέλαιο κίνησης", "Σύμβαση για την Αστική Ευθύνη" (1992), "Προληπτικά μέτρα", "Περιστατικό", "Ζημία από ρύπανση" και "Κράτος νηολόγησης του πλοίου".
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι αγωγές αποζημίωσης για ζημία από ρύπανση στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένης της χωρικής θάλασσας ή σε περιοχή που αναφέρεται στο άρθρο 2 (α) (ii) ενός ή περισσοτέρων Κρατών Μερών, μπορούν να ασκηθούν μόνο ενώπιον των δικαστηρίων αυτών των Κρατών Μερών, τα οποία υποχρεούνται να διασφαλίζουν τη δικαιοδοσία τους για τέτοιες υποθέσεις.
  3. Άρθρο 2 τ. Το Άρθρο 2 τ του ΦΕΚ ορίζει ότι η εφαρμογή του νόμου μπορεί να επεκταθεί σε πλοία ολικής χωρητικότητας κάτω των 1.000 τόνων με προεδρικό διάταγμα του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, ενώ το Άρθρο τέταρτο απαιτεί από τα υπόχρεα πλοία να φέρουν πιστοποιητικό ασφάλισης σύμφωνα με το άρθρο 7 της «Σύμβασης», αλλιώς δεν επιτρέπεται η είσοδος ή έξοδός τους από ελληνικά λιμάνια.
  4. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 ορίζει την ευθύνη του πλοιοκτήτη για ζημία από ρύπανση που προκαλείται από πετρέλαιο κίνησης, εξαιρουμένων περιπτώσεων πολέμου, πράξεων τρίτων με πρόθεση πρόκλησης ζημίας, ή αμέλειας αρχών συντήρησης ναυσιπλοΐας, ενώ επιτρέπει απαλλαγή αν η ζημία οφείλεται σε πράξη ή αμέλεια του θιγόμενου.
  5. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 της Σύμβασης ορίζει εξαιρέσεις από την εφαρμογή της, όπως ζημίες από ρύπανση (σύμφωνα με τη Σύμβαση για την Αστική Ευθύνη) και, γενικά, πολεμικά ή άλλα κρατικά μη εμπορικά πλοία, εκτός αν ένα Κράτος Μέρος αποφασίσει να εφαρμόσει τη Σύμβαση σε αυτά, γνωστοποιώντας τους όρους στον Γενικό Γραμματέα.
  6. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 του εγγράφου ΦΕΚ αφορά περιστατικά ρύπανσης που εμπλέκουν δύο ή περισσότερα πλοία, ορίζοντας ότι οι πλοιοκτήτες όλων των εμπλεκομένων πλοίων είναι υπεύθυνοι για τη ζημία, εκτός εάν απαλλαγούν σύμφωνα με το Άρθρο 9.
  7. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ ορίζει ότι, ακόμη και αν ο πλοιοκτήτης δεν δικαιούται να περιορίσει την ευθύνη του, ο εναγόμενος μπορεί να περιορίσει την ευθύνη του στο ποσό της απαιτούμενης ασφάλισης ή άλλης χρηματικής ασφάλειας, ενώ τα Κράτη Μέρη δεν θα επιτρέπουν τη λειτουργία πλοίων χωρίς σχετικό πιστοποιητικό ασφάλισης. Επιπλέον, το Άρθρο 8 θέτει χρονικό όριο τριών ετών για την άσκηση αγωγών αποζημίωσης από την ημέρα της ζημίας.
  8. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 της Σύμβασης για τον Περιορισμό της Ευθύνης για Ναυτικές Απαιτήσεις, 1976, όπως έχει τροποποιηθεί, καθορίζει την υποχρεωτική ασφάλιση ή χρηματική ασφάλεια για πλοία άνω των 1000 κοχ, η οποία πρέπει να καλύπτει ζημία από ρύπανση έως τα όρια ευθύνης που ορίζονται από τη Σύμβαση, και περιγράφει τη διαδικασία έκδοσης και τα στοιχεία του πιστοποιητικού ασφάλισης που εκδίδεται από τις αρμόδιες αρχές των Κρατών Μερών ή από αναγνωρισμένους οργανισμούς.
  9. Άρθρο 7 α. Το Άρθρο 7α ορίζει ότι τα πιστοποιητικά πλοίων που εκδίδονται από ελληνικές ή συμβαλλόμενες αρχές γίνονται αποδεκτά από τις ελληνικές Λιμενικές Αρχές, ενώ το Άρθρο πέμπτο περιγράφει τις περιπτώσεις ακύρωσης πιστοποιητικού, όπως όταν ο κάτοχος παύει να είναι κύριος του πλοίου, η ασφάλιση αποδεικνύεται άκυρη, ή προκύπτουν ζητήματα με τον ασφαλιστή. Το Άρθρο έκτο καθορίζει τις Λιμενικές και Προξενικές Λιμενικές Αρχές ως αρμόδιες για την εφαρμογή του νόμου, ενώ το Άρθρο έβδομο ορίζει το τέλος χορήγησης πιστοποιητικού στα 200 ευρώ υπέρ του Ειδικού Λογαριασμού «Γαλάζιο Ταμείο» του Ε.Τ.Ε.Ρ.Π.Σ.
  10. Άρθρο 7 τ. Το Άρθρο 7 τ ορίζει ότι πλοία με ελληνική σημαία που εισπλέουν ή αποπλέουν από λιμάνια άλλων κρατών, καθώς και πλοία που εισπλέουν ή αποπλέουν από ελληνικά λιμάνια, πρέπει να ικανοποιούν τις απαιτήσεις του άρθρου 7 της «Σύμβασης». Το πιστοποιητικό που απαιτείται, ανάλογα με τη σημαία του πλοίου, πρέπει να έχει εκδοθεί από τις αρμόδιες Αρχές και να είναι γραμμένο στα ελληνικά και αγγλικά για διεθνείς πλόες, εφόσον το πλοίο είναι εγγεγραμμένο στο ελληνικό νηολόγιο.
  11. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 ορίζει ότι τα δικαιώματα αποζημίωσης αποσβέννυνται αν δεν ασκηθεί αγωγή εντός τριών ετών από την ημέρα της ζημίας, με ανώτατο όριο τα έξι έτη από το περιστατικό που την προκάλεσε, υπολογιζόμενο από το πρώτο συμβάν σε περίπτωση σειράς γεγονότων.
  12. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 ορίζει ότι η περίοδος των έξι ετών για περιστατικά που αποτελούνται από σειρά συμβάντων υπολογίζεται από το πρώτο συμβάν, και καθορίζει τη δικαιοδοσία για ζημίες από ρύπανση στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένης της χωρικής θάλασσας, καθώς και την εκτελεστότητα των αποφάσεων στα Κράτη Μέρη χωρίς επανεξέταση της ουσίας της υπόθεσης.
  13. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 της Σύμβασης ορίζει ότι τα δικαστήρια κάθε Κράτους Μέρους έχουν δικαιοδοσία να εκδικάζουν αγωγές αποζημίωσης και ότι οι αποφάσεις που εκδίδονται από δικαστήρια με δικαιοδοσία σύμφωνα με το Άρθρο 9, εφόσον είναι εκτελεστές και δεν υπόκεινται πλέον σε τακτικά ένδικα μέσα, θα αναγνωρίζονται στα άλλα Κράτη Μέρη, εκτός εάν εκδόθηκαν μετά από απάτη ή ο εναγόμενος δεν ενημερώθηκε έγκαιρα και δεν του δόθηκε η δυνατότητα να προβάλει τις απόψεις του.
  14. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 της Σύμβασης ορίζει ότι η παρούσα Σύμβαση υπερισχύει άλλων συμβάσεων που βρίσκονται σε ισχύ ή είναι ανοιχτές για υπογραφή, επικύρωση ή προσχώρηση κατά την ημερομηνία υπογραφής της, εφόσον υπάρχει σύγκρουση, χωρίς όμως να επηρεάζονται οι υποχρεώσεις προς κράτη που δεν είναι μέρη της παρούσας Σύμβασης. Το Άρθρο 12 αναφέρει ότι η Σύμβαση θα είναι ανοιχτή προς υπογραφή στην Έδρα του Οργανισμού από την 1η Οκτωβρίου 2001 έως την 30η Σεπτεμβρίου 2002, και στη συνέχεια θα παραμείνει ανοιχτή προς προσχώρηση.
  15. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του ΦΕΚ 242, σελίδα 3942, καθορίζει τις διαδικασίες με τις οποίες τα Κράτη μπορούν να εκφράσουν τη συναίνεσή τους να δεσμεύονται από τη Σύμβαση, είτε μέσω υπογραφής (με ή χωρίς επιφύλαξη επικύρωσης) είτε μέσω προσχώρησης, με την κατάθεση σχετικού εγγράφου στον Γενικό Γραμματέα, και διευκρινίζει ότι τα έγγραφα που κατατίθενται μετά την έναρξη ισχύος τροποποιήσεων θα θεωρούνται ότι εφαρμόζονται στην τροποποιημένη Σύμβαση.
  16. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 της Σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε, επιτρέπει σε Κράτη με πολλαπλά συστήματα δικαίου να δηλώσουν ποιες εδαφικές ενότητες καλύπτονται από τη Σύμβαση, με τις δηλώσεις αυτές να γνωστοποιούνται στον Γενικό Γραμματέα.
  17. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 ορίζει ότι η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ ένα χρόνο μετά την υπογραφή ή κατάθεση εγγράφων από δεκαοκτώ Κράτη (συμπεριλαμβανομένων πέντε Κρατών με τουλάχιστον 1 εκατομμύριο ολικής χωρητικότητας πλοίων), ενώ για μεταγενέστερα Κράτη η έναρξη ισχύος είναι τρεις μήνες μετά την κατάθεση του εγγράφου τους, με τον Γενικό Γραμματέα να είναι ο αρμόδιος για την παραλαβή των εγγράφων.
  18. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 της Σύμβασης αφορά την καταγγελία της από οποιοδήποτε Κράτος Μέρος, η οποία τίθεται σε ισχύ ένα χρόνο μετά την κατάθεση σχετικού εγγράφου στον Γενικό Γραμματέα.
  19. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16, παράγραφος 3, ορίζει ότι η καταγγελία μιας σύμβασης τίθεται σε ισχύ ένα χρόνο μετά την κατάθεσή της στον Γενικό Γραμματέα, εκτός αν ορίζεται διαφορετική, μεγαλύτερη προθεσμία στο έγγραφο καταγγελίας. Οι παράγραφοι 1 και 2 του ίδιου άρθρου αναφέρουν ότι ο Οργανισμός μπορεί να συγκαλέσει διάσκεψη για την αναθεώρηση ή τροποποίηση της Σύμβασης, είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν αιτήματος τουλάχιστον του ενός τρίτου των Κρατών Μερών.
  20. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 της Σύμβασης ορίζει ότι ο Γενικός Γραμματέας θα λειτουργεί ως Θεματοφύλακας, ενημερώνοντας τα Κράτη Μέρη για υπογραφές, προσχωρήσεις, έναρξη ισχύος, καταγγελίες και άλλες σχετικές δηλώσεις, ενώ το Άρθρο 18 προβλέπει την αποστολή της Σύμβασης στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών για καταχώρηση και δημοσίευση μόλις τεθεί σε ισχύ.
  21. Άρθρο 18 τ. Το Άρθρο 18 τ αναφέρει ότι το τέλος του παραβόλου μπορεί να αναπροσαρμόζεται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Εμπορικής Ναυτιλίας. Το Άρθρο όγδοο ορίζει κυρώσεις για παραβάτες πλοιάρχους, με πρόστιμα από 600 έως 30.000 ευρώ, δυνατότητα απαγόρευσης απόπλου, και προσφυγή κατά της απόφασης επιβολής προστίμου, ενώ τα πρόστιμα εισπράττονται σύμφωνα με το άρθρο 18 του ν. 743/1977. Το Άρθρο ένατο ορίζει ότι ο νόμος τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 14 της Σύμβασης.
  22. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 της Σύμβασης, που συντάχθηκε στο Λονδίνο στις 23 Μαρτίου 2001, ορίζει ότι η Σύμβαση είναι εξίσου αυθεντική σε αραβική, κινεζική, αγγλική, γαλλική, ρωσική και ισπανική γλώσσα. Οι Επεξηγηματικές Σημειώσεις παρέχουν οδηγίες για την αναγραφή πληροφοριών σχετικά με την εξασφάλιση, όπως η αρμόδια δημόσια αρχή, το ποσό της εξασφάλισης από πολλαπλές πλευρές, οι μορφές εξασφάλισης, η ημερομηνία έναρξης ισχύος και η διεύθυνση του ασφαλιστή/εγγυητή.
  23. Άρθρο 28 π. Το Άρθρο 28 π του ΦΕΚ 242 κυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση για την αστική ευθύνη για ζημία ρύπανσης από πετρέλαιο κίνησης, 2001, που υιοθετήθηκε από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (Ι.Μ.Ο.) στο Λονδίνο στις 23 Μαρτίου 2001, και το Παράρτημά της.
  24. Άρθρο 102 τ. Το Άρθρο 102 τ αναφέρεται στην καταχώρηση και δημοσίευση της Σύμβασης σύμφωνα με το Άρθρο 102 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Το Άρθρο 19 ορίζει ότι η Σύμβαση συντάχθηκε σε έξι αυθεντικές γλώσσες: αραβική, κινεζική, αγγλική, γαλλική, ρωσική και ισπανική.
  25. Άρθρο 194 τ. Το Άρθρο 194 τ της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, 1982, υπενθυμίζει την υποχρέωση των Κρατών να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την πρόληψη, τον περιορισμό και τον έλεγχο της ρύπανσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
  26. Άρθρο 235 τ. Το Άρθρο 235 τ υπενθυμίζει την υποχρέωση των κρατών να συνεργάζονται για την περαιτέρω ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου σχετικά με την αποζημίωση για θαλάσσια ρύπανση, αναγνωρίζοντας την επιτυχία προηγούμενων συμβάσεων όπως η Διεθνής Σύμβαση για την Αστική Ευθύνη για Ζημία από Πετρελαϊκή Ρύπανση, 1992, και τη Διεθνή Σύμβαση σχετικά με την Ίδρυση Διεθνούς Κεφαλαίου για την Αποζημίωση για Ζημία από Πετρελαϊκή Ρύπανση, 1992, καθώς και την υιοθέτηση της Διεθνούς Σύμβασης για την Ευθύνη και Αποζημίωση για Ζημία σχετικά με τη Θαλάσσια Μεταφορά Επικίνδυνων και Επιβλαβών Ουσιών, 1996.
  27. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3393/2005 κυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση για την αστική ευθύνη για ζημία ρύπανσης από πετρέλαιο κίνησης, 2001, η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 242 στις 4 Οκτωβρίου 2005.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2005

Επιστροφή στη λίστα νόμων