Νόμος 2084/1992 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 2084/1992 του Ελληνικού Κοινοβουλίου καθορίζει τις προϋποθέσεις, τον υπολογισμό και τις εισφορές για τη λήψη σύνταξης από διάφορες κατηγορίες ασφαλισμένων, κυρίως του δημοσίου τομέα και των ενόπλων δυνάμεων. Ο νόμος ορίζει έννοιες όπως "απασχόληση" και "αυτοαπασχολούμενοι", θέτει ηλικιακά όρια και απαιτούμενα έτη υπηρεσίας για τη συνταξιοδότηση, ενώ παράλληλα ρυθμίζει ειδικές περιπτώσεις όπως η συνταξιοδότηση μητέρων, ατόμων με αναπηρία και παθόντων εξαιτίας της υπηρεσίας. Επίσης, ορίζει εισφορές για την ασφάλιση αναπηρίας, γήρατος και θανάτου, καθώς και κανόνες για τη συρροή συντάξεων και την απασχόληση συνταξιούχων. Ο νόμος αφορά τακτικούς υπαλλήλους, στρατιωτικούς, δικαστικούς λειτουργούς, εκπαιδευτικούς, προσωπικό ΟΤΑ και άλλες κατηγορίες, με ημερομηνία έναρξης ισχύος την 1η Ιανουαρίου 1993 για πολλές από τις διατάξεις του.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 2 του ΦΕΚ ορίζει έννοιες όπως "Απασχόληση", "Αυτοαπασχολούμενοι", "Μέσο μηνιδίο κατά κεφαλήν ακαθάριστο εθνικό προϊόν (Μ.Μ.Κ.Κ. Α.Ε.Π.)" και "Φορείς κοινωνικής ασφάλισης", ενώ το Άρθρο 3 καθορίζει τις προϋποθέσεις για τη λήψη σύνταξης από δημόσιους υπαλλήλους που διορίστηκαν μετά την 1-1-1993, αναφέροντας ηλικιακά όρια (65ο, 55ο, 50ό έτος), έτη υπηρεσίας (15, 20, 5, 2,5 έτη) και ειδικές περιπτώσεις (μητέρες υπαλλήλους, ανικανότητα λόγω υπηρεσίας ή ατυχήματος).
  2. Άρθρο 1 τ. Το Άρθρο 1 τ, παράγραφος 3, ορίζει ότι οι μη μόνιμοι υπάλληλοι, νομάρχες, έπαρχοι και ιατροί του ΕΣΥ αποκτούν δικαίωμα σύνταξης με τους όρους του π.δ. 1041/1979, ενώ η παράγραφος 4 επεκτείνει αυτό το δικαίωμα σε υπαλλήλους του άρθρου 2 του ίδιου κώδικα, καθώς και σε εκπαιδευτικούς της αλλοδαπής και άλλες κατηγορίες εκπαιδευτικών λειτουργών. Η παράγραφος 6 αυξάνει την εργοδοτική εισφορά κατά 0,67% και την εργατική κατά 0,33% επί των αποδοχών των μισθωτών, με ισχύ από την 1η του τρίτου μήνα μετά τη δημοσίευση του νόμου και εφαρμογή και για ασφαλιζόμενους από 1.1.1993.
  3. Άρθρο 3 τ. Το Άρθρο 3 τ του ΦΕΚ αφορά την συνταξιοδότηση εκπαιδευτικών αναγνωρισμένων σχολείων της αλλοδαπής, προσωπικού ΟΤΑ που υπήχθη στη συνταξιοδότηση του Δημοσίου βάσει των ν. 1518/1985 και 1813/1988, καθώς και δικαστικών λειτουργών και κύριου προσωπικού του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, οι οποίοι αποκτούν δικαίωμα σύνταξης χωρίς την προϋπόθεση ηλικίας υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, ιδίως για τις γυναίκες με ανήλικα ή ανίκανα ή τρία (3) τουλάχιστον παιδιά και συμπληρωμένη εικοσαετή υπηρεσία, ενώ η διάταξη του τρίτου εδαφίου της περίπτ. α' της παρ. 1 του άρθρου 1 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων δεν ισχύει για όσους διορίζονται μετά την 1η Ιανουαρίου 1993.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 ορίζει ότι ως συντάξιμη λογίζεται η υπηρεσία που έχει παρασχεθεί στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ και στα ν.π.δ.δ., καθώς και ο χρόνος στρατιωτικής υπηρεσίας, εκπαιδευτικής άδειας έως δύο έτη και γονικής άδειας ανατροφής παιδιών, εφόσον έχουν καταβληθεί οι προβλεπόμενες ασφαλιστικές εισφορές.
  5. Άρθρο 4 τ. Το Άρθρο 4 τ ορίζει ότι οι ασφαλισμένοι συνεχίζουν να καταβάλλουν την εισφορά του άρθρου 4 του ν.δ. 228/1973, η οποία περιέρχεται στο Δημόσιο και αυξάνεται από 1ης Ιανουαρίου 1995 και μετά στο ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων, ενώ όσοι ασφαλίστηκαν στο Τ.Α.Κ.Ε. από 1ης Οκτωβρίου 1990 έως 31 Δεκεμβρίου 1992 θα καταβάλλουν την προβλεπόμενη εισφορά.
  6. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 του ΦΕΚ καθορίζει τον υπολογισμό της σύνταξης των πολιτικών υπαλλήλων, ορίζοντας ότι αυτή ανέρχεται σε 1,714% του μηνιαίου ασφαλιστέου μισθού για κάθε έτος πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας. Ο μηνιαίος ασφαλιστέος μισθός υπολογίζεται ως ο μέσος όρος των μηνιαίων αποδοχών των πέντε ετών πριν την αίτηση σύνταξης, επί των οποίων έχουν καταβληθεί εισφορές, εξαιρουμένων των δώρων εορτών και του επιδόματος αδείας, και με ελάχιστο αριθμό μηνών ασφάλισης τους σαράντα (40). Για τυφλούς, παραπληγικούς ή τετραπληγικούς υπαλλήλους, εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις των παρ. 1 και 3 του άρθρου 19 του ν. 1694/1987.
  7. Άρθρο 5 α. Το Άρθρο 5 α ορίζει ότι για παθόντες από τραύμα ή νόσημα που προήλθε από την υπηρεσία, η σύνταξη υπολογίζεται βάσει του ποσοστού ανικανότητας και της σύνταξης που αντιστοιχεί σε 35ετή πραγματική συντάξιμη υπηρεσία, με την προϋπόθεση ότι το ποσοστό ανικανότητας είναι τουλάχιστον 50%. Εάν η σύνταξη βάσει ετών υπηρεσίας είναι μεγαλύτερη, καταβάλλεται η μεγαλύτερη. Οι διατάξεις των ν. 1897/1990 και 1977/1991 παραμένουν σε ισχύ για τον υπολογισμό της σύνταξης.
  8. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ 35 Α' ορίζει ότι σε περίπτωση απόλυσης υπαλλήλου λόγω μη υπηρεσιακής σωματικής ή διανοητικής ανικανότητας, η σύνταξη υπολογίζεται με βάση τον ασφαλιστέο μισθό του άρθρου 5 και τα έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
  9. Άρθρο 6 τ. Το Άρθρο 6 τ, με ημερομηνία έναρξης 1.1.1994, ορίζει ότι το Υπουργείο Οικονομικών αποδίδει ετησίως στο Ι.Κ.Α. ποσά που αντιστοιχούν στις μειώσεις των εισφορών Ι.Κ.Α., Ι.Κ.Α.-Τ.Ε.Α.Μ., Ο.Α.Ε.Δ., Ο.Ε.Κ. και Ο.Ε.Ε. του προηγούμενου οικονομικού έτους, σύμφωνα με τα άρθρα 12 του ν. 3213/1955 και 23 του ν. 849/1978.
  10. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7, παράγραφος 4, ορίζει ότι οι διατάξεις των ν. 1897/1990 και 1977/1991 εξακολουθούν να ισχύουν για τον υπολογισμό της σύνταξης των προσώπων που υπάγονται σε αυτές. Το άρθρο αυτό, στο σύνολό του, καθορίζει το δικαίωμα και τις προϋποθέσεις για τη λήψη ισόβιας σύνταξης από το Δημόσιο για τους στρατιωτικούς, ορίζοντας ως στρατιωτικό όσους υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, την Ελληνική Αστυνομία, το Λιμενικό και το Πυροσβεστικό Σώμα.
  11. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ καθορίζει τον υπολογισμό της σύνταξης των στρατιωτικών, ορίζοντας ότι αυτή συνίσταται σε ποσοστό 1,714% του μηνιαίου ασφαλιστέου μισθού για κάθε έτος πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας, με τον μηνιαίο ασφαλιστέο μισθό να υπολογίζεται από τις αποδοχές των πέντε προηγούμενων ετών, εξαιρουμένων των δώρων εορτών και του επιδόματος αδείας, και με ειδικές διατάξεις για μαθητές παραγωγικών σχολών, στρατευμένους οπλίτες, και στρατιωτικούς σε ειδικές κατηγορίες υπηρεσίας.
  12. Άρθρο 9 α. Το Άρθρο 9α ορίζει ότι η σύνταξη για παθόντες από τραύμα ή νόσημα που προήλθε εξαιτίας της υπηρεσίας υπολογίζεται βάσει του ποσοστού ανικανότητας και τριακονταπενταετούς πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας, με ελάχιστο όριο το 85% της σύνταξης ομοιόβαθμου στρατιωτικού που υπέστη την ίδια ανικανότητα σε πόλεμο, εφόσον το ποσοστό ανικανότητας είναι τουλάχιστον 50%.
  13. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 του ΦΕΚ ορίζει ότι σε περίπτωση απόλυσης στρατιωτικού λόγω ανικανότητας που δεν οφείλεται στην υπηρεσία, η σύνταξη υπολογίζεται με βάση τον ασφαλιστέο μισθό του άρθρου 9 και τα έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
  14. Άρθρο 10 τ. Το Άρθρο 10 τ, παράγραφος 2, του ν.1902/1990, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 10 του ν.1976/1991, αναφέρεται στην κάλυψη ελλειμμάτων του Ταμείου Συντάξεων Προσωπικού Η.Σ.Α.Π. μέχρι του ποσού που καταβλήθηκε για τα ελλείμματα του 1992, ενώ το Άρθρο 47, παράγραφοι 1 και 2, ορίζει την αύξηση του συντάξιμου χρόνου για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος από 15 σε 17,5 έτη για συγκεκριμένες κατηγορίες ασφαλισμένων, και την καθιέρωση της 15ετίας ως ελάχιστου συντάξιμου χρόνου για συνταξιοδότηση με αυξημένο όριο ηλικίας από 1.1.1993.
  15. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 καθορίζει τα κριτήρια για τη λήψη σύνταξης από τα προστατευόμενα παιδιά και τον επιζώντα σύζυγο, ορίζοντας ηλικιακά όρια (18 ή 24 ετών για φοιτητές) και προϋποθέσεις ανικανότητας για εργασία, ενώ παράλληλα θέτει περιορισμούς στη λήψη σύνταξης από τον επιζώντα σύζυγο σε περιπτώσεις πρόωρου γάμου ή αν ο θανών λάμβανε ήδη σύνταξη.
  16. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 καθορίζει τον υπολογισμό της σύνταξης οικογενειών, ορίζοντας ποσοστά 50% για τον επιζώντα σύζυγο και 25% για κάθε παιδί (με διπλασιασμό για ορφανά και από τους δύο γονείς), ενώ οι συντάξεις στρατιωτικών που πεθαίνουν εξαιτίας της υπηρεσίας τους δεν μπορεί να είναι κατώτερες από το 85% της σύνταξης ομοβάθμιου στρατιωτικού που φονεύθηκε σε πόλεμο.
  17. Άρθρο 12 τ. Το Άρθρο 12 τ ορίζει ότι ο συντονιστής διοίκησης λαμβάνει το επίδομα συντονιστή πομ, όπως προβλέπεται από το άρθρο 12 του ν.1586/1986, και δεν δικαιούται επίδομα προϊσταμένου διεύθυνσης ή αντίστοιχου επιπέδου, ενώ το επίδομα καταβάλλεται και σε περίπτωση προσωρινής απουσίας έως δύο μηνών.
  18. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 του ΦΕΚ καθορίζει τις προσαυξήσεις σύνταξης για παιδιά στρατιωτικών (8% για το πρώτο, 10% για το δεύτερο, 12% για το τρίτο και άνω, υπό προϋποθέσεις) και ένα μηνιαίο, αμεταβίβαστο επίδομα ανικανότητας ίσo με το 1/4 του μέσου κατά κεφαλήν μηνιαίου ακαθάριστου εθνικού προϊόντος του 1991, αναπροσαρμοσμένο, για όσους συνταξιοδοτούνται με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω ή είναι τυφλοί και χρήζουν συνεχούς επίβλεψης. Επίσης, ορίζει την ενηλικίωση των τέκνων για συνταξιοδοτικούς σκοπούς την 31η Δεκεμβρίου του 18ου έτους τους ή του 24ου αν σπουδάζουν.
  19. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 του ΦΕΚ καθορίζει την ενηλικίωση των τέκνων συνταξιούχων του Δημοσίου (31 Δεκεμβρίου του έτους συμπλήρωσης 18ου ή 24ου έτους αν σπουδάζουν) και θέτει κατώτατα και ανώτατα όρια για τις συντάξεις, βασιζόμενα στο ΑΕΠ του 1991 και την υπηρεσία, με ειδικές διατάξεις για τραυματισμούς, οικογένειες και εργαζόμενους συνταξιούχους.
  20. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ καθορίζει τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση μειωμένης σύνταξης σε υπαλλήλους που αποχωρούν πριν τη συμπλήρωση του 65ου έτους ηλικίας, με ειδικές διατάξεις για μητέρες με ανήλικα ή ανίκανα παιδιά, καθώς και για υπαλλήλους με δεκαπενταετή υπηρεσία, ενώ ορίζει την έναρξη καταβολής της σύνταξης από την επομένη της λήξης των αποδοχών ενεργείας ή του θανάτου.
  21. Άρθρο 15 τ. Το Άρθρο 15 τ του ΦΕΚ τροποποιεί το άρθρο 11 του ν. 1405/1983, ορίζοντας ότι ο συμμετέχων οργανισμός επιβαρύνεται με τη δαπάνη συνταξιοδότησης όταν ο ασφαλισμένος συμπληρώσει το προβλεπόμενο όριο ηλικίας, ενώ σε περίπτωση πρόωρης συνταξιοδότησης από τον Ι.Κ.Α. για βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, η επιβάρυνση του συμμετέχοντος οργανισμού προκύπτει όταν ο ασφαλισμένος συμπληρώσει το αντίστοιχο όριο ηλικίας του Ι.Κ.Α.
  22. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 του ΦΕΚ καθορίζει κανόνες για τη συρροή συντάξεων και την απασχόληση συνταξιούχων, επιτρέποντας κατ' εξαίρεση τη λήψη έως δύο συντάξεων σε ορφανά τέκνα ή σε συνταξιούχους που λαμβάνουν και προσωπική ή πολεμική σύνταξη, με ανώτατο όριο το ποσό του ασφαλιστέου μισθού της μεγαλύτερης σύνταξης. Επίσης, ορίζει ότι η ανάληψη εργασίας από συνταξιούχο (εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις όπως πολεμική ή προσωπική σύνταξη) οδηγεί σε μείωση της σύνταξης κατά 1/3, ενώ η παράλειψη υποβολής υπεύθυνης δήλωσης στην Υπηρεσία Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους συνεπάγεται αναστολή της σύνταξης για 12 μήνες.
  23. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 του ΦΕΚ ορίζει τις ασφαλιστικές εισφορές και τη διπλή ασφάλιση για τους υπαλλήλους του Δημοσίου, επιβάλλοντας μηνιαία εισφορά υπέρ του Δημοσίου επί των αποδοχών τους, ενώ παράλληλα ρυθμίζει την αναγνώριση υπηρεσιών και την επιλογή ασφάλισης για συγκεκριμένες κατηγορίες προσωπικού, όπως αναφέρεται στο ν. 1405/1983, ν. 1539/1985, ν. 1902/1990 και ν. 1599/1986.
  24. Άρθρο 17 ε. Το Άρθρο 17 ε του ΦΕΚ ορίζει ότι ο χρόνος διαθεσιμότητας, αυθαίρετης αποχής από τα καθήκοντα, αργίας, προσωρινής απόλυσης, έκτισης ποινικής καταδίκης, προσωρινής κράτησης, ειδικής άδειας (άρθρα 6 των ν. 1680/1987 και 1682/1987) και υπηρεσίας που συμπίπτει με χρόνο ασφάλισης σε άλλο οργανισμό δεν είναι συντάξιμος, εκτός αν υπάρξει απαλλαγή ή εφαρμοστούν οι διατάξεις της διαδοχικής ασφάλισης. Επίσης, ο χρόνος μετά την κατάληψη από το όριο ηλικίας δεν είναι συντάξιμος, ενώ εισφορές που έχουν καταβληθεί για αυτούς τους χρόνους δεν επιστρέφονται. Τέλος, αναφέρεται ότι έξι (6) μήνες συντάξιμου χρόνου λογίζονται ως πλήρες έτος για τον υπολογισμό της σύνταξης των πολιτικών υπαλλήλων, λαμβάνοντας υπόψη ποσοστό του μηνιαίου ασφαλιστέου μισθού και τη συντάξιμη υπηρεσία τους.
  25. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 του ΦΕΚ καθορίζει την έκταση εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 3 έως 17, καλύπτοντας τακτικούς υπαλλήλους και στρατιωτικούς που διορίστηκαν από 1ης Ιανουαρίου 1993 και μετά, ενώ παράλληλα ρυθμίζει την ασφάλιση άλλων υπαλλήλων και στρατιωτικών στο Ι.Κ.Α. ή σε άλλους φορείς, καθώς και τη συνταξιοδότηση βουλευτών, δημάρχων και προέδρων κοινοτήτων που αποκτούν την ιδιότητα μετά την 1η Ιανουαρίου 1993. Επίσης, αναφέρεται στην εφαρμογή των διατάξεων του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων για θέματα που δεν ρυθμίζονται από τον παρόντα νόμο, καθώς και για υπαλλήλους ο.τ.α. και ν.π.δ.δ., ενώ προβλέπει ειδικό νόμο για τον καθορισμό κατηγοριών υπαλλήλων που θα υπαχθούν στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
  26. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (π.δ. 1041/1979) τροποποιεί τις προϋποθέσεις και την ηλικία συνταξιοδότησης για υπαλλήλους και στρατιωτικούς, θέτοντας ειδικές διατάξεις για μητέρες με άγαμα ή ανίκανα παιδιά, χήρες, διαζευγμένες, άγαμες μητέρες, έγγαμες γυναίκες και άνδρες, με ημερομηνίες αναφοράς όπως 31η Δεκεμβρίου 1982, 31η Δεκεμβρίου 1992, 31η Δεκεμβρίου 1997, 1η Ιανουαρίου 1993 και 1η Ιανουαρίου 1998, και καθορίζοντας συγκεκριμένες ηλικίες συνταξιοδότησης (π.χ. 42, 53, 55, 50, 58, 60 ετών) και απαιτούμενα έτη υπηρεσίας (π.χ. 15, 17.5 έτη).
  27. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του ΦΕΚ ρυθμίζει την υποχρέωση υποβολής επικυρωμένου αντιγράφου εκκαθαριστικού σημειώματος φόρου εισοδήματος από άγαμες ή διαζευγμένες θυγατέρες που λαμβάνουν σύνταξη, με έναρξη από το 1993, καθώς και την επιβολή μηνιαίας κράτησης υπέρ συντάξεως (3% από 1/1/1993, 5% από 1/1/1994) σε υπαλλήλους που προσλήφθηκαν μέχρι 30/9/1990, και προσωρινής ειδικής μηνιαίας εισφοράς (1%-5% ανάλογα με το ύψος της σύνταξης) σε συντάξεις και χορηγίες από 1/1/1993.
  28. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 καταργεί τους Κλάδους Σύνταξης και Ασθένειας του Τ.Α.Κ.Ε. από 1ης Ιανουαρίου 1993, υπαγάγοντας τους ασφαλισμένους και συνταξιούχους τους στο Δημόσιο, ενώ οι ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι κατά την 31η Δεκεμβρίου 1992 εξακολουθούν να διέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία και να καταβάλλουν την προβλεπόμενη κράτηση σύμφωνα με το άρθρο 59.
  29. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 ορίζει εισφορές για την ασφάλιση αναπηρίας, γήρατος και θανάτου, με ποσοστά που βαρύνουν εργοδότες (10%), Κράτος (10% ή 20%), και αυτοαπασχολούμενους (20% ή 30% επί ασφαλιστικών κατηγοριών που θα καθοριστούν με προεδρικό διάταγμα εντός 6 μηνών από την έναρξη ισχύος του νόμου, με πρόταση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών και Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων). Οι αποδοχές για τον υπολογισμό των εισφορών περιλαμβάνουν πάσης φύσεως αποδοχές, εξαιρουμένων εκτάκτων παροχών, και το Κράτος δεν υπολογίζει εισφορά επί αποδοχών που υπερβαίνουν το διπλάσιο του μέσου μηνιαίου κατά κεφαλήν Α.Ε.Π. του 1991, αναπροσαρμοσμένου με την αύξηση των συντάξεων δημοσίων υπαλλήλων.
  30. Άρθρο 22 τ. Το Άρθρο 22 τ ορίζει το ποσοστό εισφοράς για την ασφάλιση ασθένειας-μητρότητας στους φορείς ασφάλισης ασθένειας των αυτοαπασχολούμενων σε 11,45%, κατανεμημένο κατά 7,65% στους ασφαλισμένους και 3,80% στο Κράτος, ενώ για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους ισχύουν διαφορετικά ποσοστά και κανονισμοί, με δυνατότητα μεταβολής τους με απόφαση των αρμόδιων Υπουργών μετά από αναλογιστική μελέτη.
  31. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23, παράγραφος 4, ορίζει ότι ο τρόπος απόδοσης της εισφοράς του Κράτους στους οικείους φορείς καθορίζεται με απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών και Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Το άρθρο αυτό, μαζί με το Άρθρο 24, ρυθμίζει τις πρόσθετες ειδικές εισφορές για την ασφάλιση αναπηρίας, γήρατος, θανάτου και επαγγελματικού κινδύνου για διάφορες κατηγορίες εργαζομένων, όπως αυτούς σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, στην Ολυμπιακή Αεροπορία, σε μεταλλεία και ορυχεία, καθώς και τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης λόγω γήρατος. Συγκεκριμένα, αναφέρονται ποσοστά εισφορών όπως 3,60%, 4,40%, 2,20%, 7,50%, 2,50%, 5% και 1%, καθώς και ηλικιακά όρια 65 ετών και ημέρες ασφάλισης 4.500 ή 15 έτη.
  32. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 του ΦΕΚ καθορίζει προϋποθέσεις συνταξιοδότησης για διάφορες κατηγορίες ασφαλισμένων, συμπεριλαμβανομένων όσων εργάζονται σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, σε υπόγειες στοές, εναέριες ή υποθαλάσσιες εργασίες, καθώς και για μητέρες με ανήλικα ή ανίκανα παιδιά, με συγκεκριμένες ηλικίες και απαιτούμενα έτη ασφάλισης, ενώ αναφέρεται και σε ισχύουσες διατάξεις των ν. 612/1977 και ν. 1902/1990.
  33. Άρθρο 24 π. Το Άρθρο 24 π του ΦΕΚ αφορά την αναπροσαρμογή των εισφορών του Ο.Α.Ε.Δ., Ο.Ε.Κ. και Ο.Ε.Ε. για το προηγούμενο οικονομικό έτος, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 12 του ν. 3213/1955, 23 του ν. 849/1978 (όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 24 παρ. 7 του ν. 1116/1981), 24 του ν.δ. 3083/1954 (όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 15 του ν.3210/1955) και του άρθρου 5 του ν.δ. 3619/1956.
  34. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 του ΦΕΚ 138 Α' του ν. 1902/1990, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 28 του α.ν. 1846/1951 (ΦΕΚ 179 Α'), ορίζει τις προϋποθέσεις για τη συνταξιοδότηση λόγω αναπηρίας, επιβεβαιώνοντας ότι η παράγραφος 40 του ν. 1902/1990 εξακολουθεί να ισχύει.
  35. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 ορίζει ότι οι προθεσμίες υποβολής αίτησης συνταξιοδότησης, η διαδικασία αναγγελίας και διαπίστωσης εργατικού ατυχήματος ή ατυχήματος κατά την απασχόληση, καθώς και η εξομοίωση επαγγελματικών ασθενειών με αυτά, καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ενώ για ατυχήματα εκτός εργασίας, οι ασφαλισμένοι δικαιούνται σύνταξη αναπηρίας ή θανάτου εφόσον έχουν πραγματοποιήσει το μισό απαιτούμενο χρόνο ασφάλισης.
  36. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 του νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση σύνταξης λόγω θανάτου σε επιζώντα σύζυγο και προστατευόμενα παιδιά, εφόσον ο θανών ήταν συνταξιούχος ή ασφαλισμένος με τις απαιτούμενες ημέρες/έτη ασφάλισης. Ο επιζών σύζυγος δικαιούται σύνταξη εάν είναι ανάπηρος (67%+) ή εάν το μηνιαίο εισόδημά του δεν υπερβαίνει το 40πλάσιο του ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη, προσαυξημένο για τα παιδιά, ενώ τα παιδιά δικαιούνται σύνταξη αν είναι άγαμα έως 18 ετών (ή 24 ετών αν σπουδάζουν) ή αν είναι ανίκανα για εργασία πριν τα 18 τους. Το δικαίωμα σύνταξης καταργείται με το θάνατο, το γάμο, τη συμπλήρωση ορίων ηλικίας ή την παύση της ανικανότητας για εργασία.
  37. Άρθρο 27 τ. Το Άρθρο 27 τ του α.ν. 1846/1951, όπως τροποποιήθηκε, καθορίζει τις προϋποθέσεις ασφάλισης για τη λήψη σύνταξης αναπηρίας, απαιτώντας συγκεκριμένο αριθμό ημερών ή ετών εργασίας ανάλογα με την ηλικία και τη φύση της αναπηρίας, ενώ οι υγειονομικές επιτροπές γνωμοδοτούν για την αναπηρία και τη διάρκειά της, με δυνατότητα οριστικής σύνταξης υπό προϋποθέσεις.
  38. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 του ΦΕΚ καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού των μηνιαίων συντάξιμων αποδοχών για τη σύνταξη γήρατος και αναπηρίας, λαμβάνοντας υπόψη τις αποδοχές των πέντε (5) ετών πριν την αίτηση, προσαυξημένες κατά την αύξηση των συντάξεων, ενώ για τους αυτοαπασχολούμενους βασίζεται στις ασφαλιστικές κατηγορίες που θα καθοριστούν με προεδρικό διάταγμα.
  39. Άρθρο 28 τ. Το Άρθρο 34 του ΦΕΚ 165 ορίζει το ποσό της πλήρους μηνιαίας σύνταξης από φορείς επικουρικής ασφάλισης σε 20% των συντάξιμων αποδοχών για 35 έτη ή 10.500 ημέρες ασφάλισης, με προσαρμογές για διαφορετικό χρόνο ασφάλισης, προσαυξήσεις για πρόσθετες εισφορές, κατώτερα όρια για συντάξεις αναπηρίας (15 ή 20 έτη ασφάλισης ανάλογα με την αιτία) και εφαρμογή του άρθρου 31 για περιπτώσεις θανάτου, με ελάχιστο ποσό σύνταξης για επιζώντα συζύγο και τέκνα στο 80% του οριζόμενου ποσού.
  40. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 ορίζει τον υπολογισμό του ποσού της μηνιαίας σύνταξης λόγω γήρατος ή αναπηρίας, το οποίο ανέρχεται σε 1,714% επί των μηνιαίων συντάξιμων αποδοχών ή ασφαλιστικών κατηγοριών για κάθε έτος συντάξιμης υπηρεσίας ή 300 ημέρες εργασίας, με ανώτατο όριο το τετραπλάσιο του μέσου μηνιαίου κατά κεφαλήν ΑΕΠ του 1991, αναπροσαρμοσμένο με την αύξηση των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων. Ειδικότερα για τη σύνταξη αναπηρίας, προβλέπεται πλήρης σύνταξη για βαριά αναπηρία, τρία τέταρτα (3/4) για αναπηρία και μερική σύνταξη για μερική αναπηρία, σύμφωνα με τις διατάξεις του α.ν. 1846/1951 και του ν.1902/1990.
  41. Άρθρο 29 υ. Το Άρθρο 29 υ καθορίζει την προσαύξηση της βασικής σύνταξης γήρατος ή αναπηρίας κατά 8% για το πρώτο παιδί, 10% για το δεύτερο και 12% για το τρίτο και άνω, εφόσον πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις για τα παιδιά, ενώ για συνταξιούχους λόγω απόλυτης αναπηρίας ή τυφλότητας, η βασική σύνταξη προσαυξάνεται κατά 25% του μέσου μηνιαίου κατά κεφαλήν ΑΕΠ του 1991, αναπροσαρμοσμένου με τις αυξήσεις των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων.
  42. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30 του ΦΕΚ ορίζει την προσαύξηση της βασικής σύνταξης γήρατος ή αναπηρίας, υπολογιζόμενης κατά το άρθρο 29, κατά 8% για το πρώτο παιδί, 10% για το δεύτερο και 12% για το τρίτο και άνω παιδιά.
  43. Άρθρο 31. Το Άρθρο 31 του νόμου καθορίζει τον υπολογισμό της σύνταξης λόγω θανάτου για τα μέλη οικογένειας δημοσίων υπαλλήλων, ορίζοντας ότι η σύνταξη του επιζώντος συζύγου ανέρχεται στο 50% της βασικής σύνταξης του θανόντος, η οποία υπολογίζεται επί του ποσού της σύνταξης αναπηρίας ή γήρατος ή επί του ποσού που θα εδικαιούτο ο θανών αν καθίστατο ανάπηρος σε ποσοστό 80%.
  44. Άρθρο 32. Το Άρθρο 32 του ΦΕΚ καθορίζει την πρόσθετη ειδική εισφορά για την επικουρική ασφάλιση, ορίζοντας ποσοστά 2% για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα (με κατανομή 1,25% στον ασφαλισμένο και 0,75% στον εργοδότη) και 3% για εργαζομένους σε υπόγειες στοές μεταλλείων, υποθαλάσσιες εργασίες και τη Δ.Ε.Η. (με κατανομή 2% στον εργοδότη και 1% στον ασφαλισμένο). Επιπλέον, ορίζει εισφορά 6% για αυτοαπασχολούμενους σε φορείς επικουρικής ασφάλισης, η οποία βαρύνει αποκλειστικά τους ασφαλισμένους. Το Άρθρο 33 αναφέρει ότι οι διατάξεις των άρθρων 24 έως 28 του νόμου εφαρμόζονται και στους φορείς επικουρικής ασφάλισης.
  45. Άρθρο 34. Το Άρθρο 34 ορίζει ότι το ποσό της πλήρους μηνιαίας σύνταξης που χορηγείται από τους φορείς επικουρικής ασφάλισης για 35 έτη ή 10.500 ημέρες ασφάλισης ανέρχεται σε 20% των συντάξιμων αποδοχών, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 24 έως 28 του παρόντος νόμου.
  46. Άρθρο 35. Το Άρθρο 35 ορίζει ότι το συνολικό ποσοστό εισφοράς για την ασφάλιση ασθένειας-μητρότητας στους φορείς ασφάλισης ασθένειας που ασφαλίζουν μισθωτούς είναι 11,45%, κατανεμημένο κατά 2,55% στους ασφαλισμένους, 5,10% στους εργοδότες και 3,80% στο Κράτος. Επίσης, αναφέρεται ότι το συνολικό ποσό σύνταξης επιζώντος συζύγου και τέκνων δεν μπορεί να είναι κατώτερο του 80% του ποσού που ορίζεται στην προηγούμενη παράγραφο.
  47. Άρθρο 36. Το Άρθρο 36 του ΦΕΚ καθορίζει ότι οι φορείς ασφάλισης ασθένειας χορηγούν παροχές ασθένειας και μητρότητας σε είδος και χρήμα, τουλάχιστον ισότιμες με αυτές του Ι.Κ.Α., σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις τους. Το Άρθρο 37 ορίζει τη συνολική εισφορά ασφάλισης για εφάπαξ βοήθημα σε 4%, η οποία βαρύνει αποκλειστικά τους ασφαλισμένους, και εφαρμόζει αναλόγως τις διατάξεις των παρ. 1 και 3 του άρθρου 32 για τον υπολογισμό της εισφοράς σε φορείς ασφάλισης πρόνοιας.
  48. Άρθρο 38. Το Άρθρο 38, παράγραφος 1, ορίζει ότι ο ασφαλισμένος σε φορέα ασφάλισης πρόνοιας δικαιούται εφάπαξ βοήθημα εφόσον λαμβάνει κύρια σύνταξη λόγω γήρατος ή αναπηρίας και πληροί τις προϋποθέσεις του Ταμείου, ενώ η παράγραφος 2 προβλέπει την επιστροφή των εισφορών στους μη δικαιούμενους εφάπαξ βοηθήματος. Το Άρθρο 39, παράγραφος 1, επιτρέπει την υποχρεωτική ασφάλιση σε έναν φορέα κύριας ασφάλισης, έναν επικουρικής, έναν ασθένειας και έναν πρόνοιας, ενώ η παράγραφος 2 καθορίζει τη διαδικασία επιλογής ενός φορέα ασφάλισης για όσους υποχρεούνται σε ασφάλιση σε περισσότερους του ενός.
  49. Άρθρο 39. Το Άρθρο 39 του ΦΕΚ ορίζει την υποχρεωτική ασφάλιση σε φορείς όπως το Τ.Σ.Α.Υ. και το Ταμείο Συντάξεως Μηχανικών και Εργοληπτών Δημόσιων Έργων, επιτρέποντας την προαιρετική ασφάλιση σε περισσότερους φορείς κατόπιν αίτησης και καταβολής του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών (ασφαλισμένου, εργοδότη, Κράτους). Ο Υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων επιλύει αμφισβητήσεις και ρυθμίζει λεπτομέρειες σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου.
  50. Άρθρο 40. Το Άρθρο 40 του ΦΕΚ ορίζει ότι ως χρόνος ασφάλισης στους φορείς κοινωνικής ασφάλισης λογίζεται, εκτός από τον χρόνο πραγματικής απασχόλησης, ο χρόνος στρατιωτικής υπηρεσίας (σύμφωνα με τον ν.1358/1983), γονικής άδειας (σύμφωνα με τον ν. 1483/1984), επιδότησης λόγω ασθένειας και ανεργίας (έως 200 ημέρες για κάθε περίπτωση την τελευταία δεκαετία), εκπαιδευτικής άδειας άνευ αποδοχών (έως 2 έτη), και ο χρόνος λήψης σύνταξης αναπηρίας, με συγκεκριμένους όρους αναγνώρισης και εξαγοράς. Το Άρθρο 41 προβλέπει ότι αν συνταξιούχος λόγω γήρατος, αναπηρίας ή θανάτου αναλάβει απασχόληση, η σύνταξή του περιορίζεται κατά 1/3 του υπολειπόμενου ποσού.
  51. Άρθρο 41. Το Άρθρο 41 του ΦΕΚ καθορίζει τους κανόνες για τους συνταξιούχους λόγω γήρατος, αναπηρίας ή θανάτου που αναλαμβάνουν απασχόληση, ορίζοντας πότε διακόπτεται η σύνταξη (αν τα κέρδη υπερβαίνουν συγκεκριμένα όρια), πώς καταβάλλονται οι εισφορές, πώς επηρεάζεται ο χρόνος ασφάλισης και την υποχρέωση δήλωσης της απασχόλησης στον φορέα συνταξιοδότησης, με ποινή αναστολής της σύνταξης για 12 μήνες σε περίπτωση παράλειψης ή ανακριβούς δήλωσης.
  52. Άρθρο 42. Το Άρθρο 42 του ΦΕΚ αφορά την προαιρετική συνέχιση της ασφάλισης για υποχρεωτικά ασφαλισμένους σε φορέα κύριας ασφάλισης, ορίζοντας προϋποθέσεις όπως η πραγματοποίηση 1.500 ημερών εργασίας και η μη υπαγωγή σε άλλο φορέα, καθώς και τις εισφορές, την κατάταξη σε ασφαλιστικές κλάσεις, και τις συνέπειες καθυστέρησης καταβολής εισφορών, με αναφορά στο α.ν. 1846/1951.
  53. Άρθρο 43. Το Άρθρο 43 ορίζει ότι οι διατάξεις των άρθρων 22 έως 43 του νόμου εφαρμόζονται σε ασφαλισμένους που εντάσσονται για πρώτη φορά στην υποχρεωτική ασφάλιση οποιουδήποτε φορέα κύριας ασφάλισης από 1.1.1993 και μετά, εξαιρουμένου του Ο.Γ.Α., εκτός αν ορίζεται διαφορετικά.
  54. Άρθρο 43 τ. Το Άρθρο 43 τ ορίζει ότι για τους στρατιωτικούς που έχουν συμπληρώσει 28 πτητικά ή καταδυτικά εξάμηνα, το 1/6 του εξαμηνιαίου πτητικού ή καταδυτικού επιδόματος κατά τον χρόνο εξόδου τους συμπεριλαμβάνεται στον ασφαλιστέο μισθό για την προσαύξηση της σύνταξης σύμφωνα με το άρθρο 43 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων. Επιπλέον, το Άρθρο 15 αναφέρει ότι ο υπόλοιπος δικαιούται μειωμένη σύνταξη μετά τη συμπλήρωση του 60ού έτους ηλικίας και των προϋποθέσεων των άρθρων 3 και 7 του νόμου.
  55. Άρθρο 44. Το Άρθρο 44 του ΦΕΚ αυξάνει την εισφορά για τον κλάδο σύνταξης του ΙΚΑ κατά 2,75 μονάδες από 1ης Ιανουαρίου 1993, με νέες εισφορές 13,33% για τους εργοδότες και 6,67% για τους ασφαλισμένους, ενώ παράλληλα ρυθμίζει την προοδευτική αύξηση των εισφορών σε άλλους φορείς κύριας ασφάλισης μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων, καθώς και τις κατώτατες εισφορές για αυτοαπασχολούμενους από 1ης Ιανουαρίου 1995.
  56. Άρθρο 45. Το Άρθρο 45 ορίζει πρόσθετες ειδικές εισφορές για την κύρια ασφάλιση σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, καθώς και σε υπόγειες και υποθαλάσσιες εργασίες, με διαφορετικά ποσοστά για ασφαλισμένους και εργοδότες, και ισχύ από 1.1.1993, ενώ αντικαθιστά και διατάξεις σχετικά με την εισφορά επαγγελματικού κινδύνου που βαρύνει τον εργοδότη.
  57. Άρθρο 46. Το Άρθρο 46 καθορίζει τα ποσοστά εισφορών εργοδοτών και ασφαλισμένων σε ειδικά ταμεία κύριας ασφάλισης τραπεζών (ΙΚΑ, ΤΑΠ-ΟΤΕ, ΤΣΠ-ΗΣΑΠ) από 1.1.1993 και 1.1.1995 αντίστοιχα, ενώ για τη Δ.Ε.Η. ορίζει τα "οιονεί έσοδα" του ασφαλιστικού της συστήματος, τα ποσοστά εισφορών ασφαλισμένων για τρία έτη, την "οιονεί εισφορά" της Δ.Ε.Η. ως εργοδότη, ανώτατο όριο δαπανών 35 δισεκατομμυρίων δραχμών, και αυξάνει σταδιακά τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης για βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα μέχρι τα 55 ή 60 έτη, καθώς και περιορίζει το ανώτατο όριο του εφάπαξ από 1.1.1993.
  58. Άρθρο 47. Το Άρθρο 47 ορίζει αυξημένα όρια ηλικίας και συντάξιμου χρόνου για άνδρες και γυναίκες που ασφαλίστηκαν σε φορείς κύριας ασφάλισης μέχρι 31-12-1982 ή από 1-1-1983 έως 31-12-1992, με ελάχιστο συντάξιμο χρόνο 25 ετών από 1-1-1998 και μετά, εξαιρώντας συγκεκριμένες κατηγορίες ασφαλισμένων όπως του ΙΚΑ και των Ειδικών Ταμείων του άρθρου 9 του ν.1976/1991, ενώ καταργεί προϋποθέσεις συνταξιοδότησης για διοικητικά στελέχη από 24-8-1992 και τροποποιεί την ισχύουσα διάταξη για λήψη σύνταξης από άλλο φορέα.
  59. Άρθρο 47 τ. Το Άρθρο 47 τ του νόμου ρυθμίζει τη μειωμένη σύνταξη γήρατος για ασφαλισμένους που δεν πληρούν τα ηλικιακά όρια, με μείωση 1/200 της πλήρους σύνταξης για κάθε μήνα που λείπει, έως 60 μήνες, ενώ ορίζει ότι η συνταξιοδότηση μητέρων με ανήλικα ή ανίκανα παιδιά γίνεται στο 42ο έτος, με αύξηση του ορίου έως το 50ο έτος από 1.1.1993, και καταργεί διατάξεις για συνταξιοδότηση χωρίς όριο ηλικίας από 1.1.1998, ενώ μειώνει το όριο ηλικίας για ανασφάλιστους υπερήλικες από τον ΟΓΑ από 68 σε 65 έτη από 1.1.1993.
  60. Άρθρο 48. Το Άρθρο 48 του ΦΕΚ τροποποιεί τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, αυξάνοντας τα σταδιακά για τους άνδρες από 1-1-1998 έως το 60ό έτος, και επεκτείνει τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης για εργαζομένους σε υπόγειες στοές μεταλλείων-λιγνιτωρυχείων και σε υποθαλάσσιες εργασίες, καθώς και για ασφαλισμένους σε συγκεκριμένα ταμεία όπως το Τ.Σ.Ε.Α.Π.Γ.Ο., το Τ.Α.Π.Π.Γ.Ν. "Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ" και το Τ.Α.Π.Α.Ε. "Η ΕΘΝΙΚΗ".

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 1992

Επιστροφή στη λίστα νόμων