Νόμος 1923/1991 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 1923/1991 κυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση για τον Περιορισμό της Ευθύνης για Ναυτικές Απαιτήσεις, η οποία υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 19 Νοεμβρίου 1976. Η Σύμβαση αυτή καθορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις για τον περιορισμό της ευθύνης πλοιοκτητών και παρόχων επιθαλάσσιας αρωγής για διάφορες απαιτήσεις, όπως απώλειες ζωής, σωματικές βλάβες, ζημιές σε πράγματα και καθυστερήσεις στη μεταφορά. Ορίζει επίσης τα όρια ευθύνης σε νομισματικές μονάδες, ανάλογα με τη χωρητικότητα του πλοίου και τον αριθμό των επιβατών, ενώ προβλέπει εξαιρέσεις και ειδικές διατάξεις για συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως ζημιές από ρύπανση πετρελαίου ή πυρηνική ενέργεια. Ο νόμος αφορά τα Κράτη-Μέλη της Σύμβασης και καθορίζει τις διαδικασίες για τη σύσταση κεφαλαίου περιορισμού, τη διανομή του και την επίκληση του δικαιώματος περιορισμού ευθύνης.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1 τ. Το Άρθρο 1 τ της Σύμβασης ορίζει ότι η Σύμβαση δεν εφαρμόζεται σε πρόσωπα ή πλοία που δεν έχουν συνήθη διαμονή ή κύριο τόπο δραστηριότητας σε Κράτος-Μέλος, ή σε πλοία που δεν φέρουν τη σημαία Κράτους-Μέλους. Επιπλέον, επιτρέπει στα Κράτη-Μέλη να εξαιρούν πλοία που προορίζονται για εσωτερική ναυσιπλοΐα ή έχουν χωρητικότητα κάτω των 300 κόρων, καθώς και να εφαρμόζουν ειδικές διατάξεις για απαιτήσεις που δεν αφορούν συμφέροντα υπηκόων άλλων Κρατών-Μελών. Τέλος, αναφέρει ότι τα Δικαστήρια Κρατών-Μελών δεν θα εφαρμόζουν τη Σύμβαση σε πλοία που απασχολούνται σε εργασίες εξόρυξης, εάν το Κράτος έχει καθιερώσει χαμηλότερο όριο ευθύνης ή είναι μέλος διεθνούς σύμβασης που ρυθμίζει την ευθύνη για αυτά τα πλοία.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 ορίζει τους όρους "πλοιοκτήτης" και "πρόσωπο που παρέχει υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής", διευκρινίζοντας ότι ο πλοιοκτήτης ή το πρόσωπο που παρέχει επιθαλάσσια αρωγή δικαιούται να περιορίσει την ευθύνη του σύμφωνα με τη Σύμβαση. Το Άρθρο 2Α απαριθμεί τις απαιτήσεις που υπόκεινται σε περιορισμό ευθύνης, συμπεριλαμβανομένων απωλειών ζωής ή σωματικών βλαβών, ζημιών σε πράγματα, καθυστερήσεων στη μεταφορά, προσβολών εξωσυμβατικών δικαιωμάτων, καθώς και απαιτήσεων που σχετίζονται με την ανέλκυση, μετακίνηση, καταστροφή ή εξουδετέρωση επιβλαβών συνεπειών πλοίου ή φορτίου, και μέτρων που λαμβάνονται για την αποτροπή ή μείωση ζημιών.
  3. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 του ΦΕΚ ορίζει ότι ένα πρόσωπο που φέρει ευθύνη δεν μπορεί να περιορίσει την ευθύνη του εάν αποδειχθεί ότι η απώλεια προκλήθηκε από δική του πράξη ή παράλειψη που έγινε με πρόθεση να προκληθεί η απώλεια, ή με αδιαφορία και γνώση ότι μια τέτοια απώλεια είναι πιθανή.
  4. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 της Σύμβασης εξαιρεί από τον περιορισμό απαιτήσεις για επιθαλάσσια αρωγή, συνεισφορά σε γενική αβαρία, ζημιές από ρύπανση πετρελαίου (σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση της 2ης Νοεμβρίου 1969), ζημιές από πυρηνική ενέργεια (σύμφωνα με διεθνείς συμβάσεις ή εθνική νομοθεσία), και απαιτήσεις υπαλλήλων πλοιοκτήτη ή παρόχου υπηρεσιών επιθαλάσσιας αρωγής, εφόσον η νομοθεσία που διέπει τη σύμβασή τους δεν επιτρέπει ή επιτρέπει μεγαλύτερο περιορισμό ευθύνης από αυτόν του Άρθρου 6.
  5. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 καθορίζει τα όρια ευθύνης σε νομισματικές μονάδες για πλοία, ανάλογα με τη χωρητικότητά τους, με συγκεκριμένα ποσά για πλοία έως 500 κόρους και κλιμακούμενα ποσά για μεγαλύτερη χωρητικότητα, ενώ αναφέρεται και σε ποσά που πολλαπλασιάζονται με τον αριθμό των επιβατών.
  6. Άρθρο 7 κ. Το Άρθρο 7 κ ορίζει την ευθύνη προσώπων για πράξεις, παραλείψεις ή αμέλειες, ενώ το Άρθρο 10 επιτρέπει τον περιορισμό της ευθύνης ακόμη και χωρίς τη σύσταση κεφαλαίου περιορισμού.
  7. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 της Σύμβασης ορίζει ότι οι ανταπαιτήσεις μεταξύ προσώπων που δικαιούνται περιορισμό ευθύνης και των πιστωτών τους, προερχόμενες από το ίδιο περιστατικό, συμψηφίζονται, εφαρμόζοντας τη Σύμβαση μόνο στο τυχόν υπόλοιπο. Το Κεφάλαιο Π, Άρθρο 9, καθορίζει τα γενικά όρια ευθύνης για απαιτήσεις εκτός από αυτές του Άρθρου 7, υπολογίζοντας τα ποσά σε Μονάδες Υπολογισμού ανάλογα με την χωρητικότητα του πλοίου (π.χ., 59.650.000 Μ.Υ. για απώλεια ζωής/σωματικές βλάβες σε πλοίο έως 500 κόρους, και 167.000 Μ.Υ. για άλλες απαιτήσεις). Επίσης, το Άρθρο 11 ορίζει το όριο ευθύνης για απαιτήσεις επιβατών σε 46.666 Μ.Υ. ανά επιβάτη, με ανώτατο όριο 25.000.000 Μ.Υ.
  8. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ 13/171 ορίζει ότι ένα Κράτος-Μέλος μπορεί να προβλέπει στην εθνική του νομοθεσία ότι, σε περίπτωση αγωγής για απαίτηση που υπόκειται σε περιορισμό, το υπεύθυνο πρόσωπο μπορεί να επικαλεστεί τον περιορισμό ευθύνης μόνο εάν το κεφάλαιο περιορισμού έχει συσταθεί σύμφωνα με τη Σύμβαση και κατά τον χρόνο επίκλησης του δικαιώματος. Επίσης, ορίζει ότι κάθε πρόσωπο που μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο μπορεί να συστήσει κεφάλαιο περιορισμού στο Δικαστήριο ή άλλη αρμόδια αρχή σε οποιοδήποτε Κράτος-Μέλος όπου έχει ασκηθεί αγωγή, καλύπτοντας το σύνολο των ποσών που προσδιορίζονται από τα Άρθρα 6 και 7, μαζί με τον ανάλογο τόκο.
  9. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του εγγράφου ΦΕΚ καθορίζει τη διανομή του κεφαλαίου στους δικαιούχους αναλογικά με τις αναγνωρισθείσες απαιτήσεις τους, ενώ προβλέπει και την υποκατάσταση του υπεύθυνου προσώπου ή του ασφαλιστή του σε περίπτωση προκαταβολής αποζημίωσης. Το Άρθρο 13 αποκλείει άλλες αγωγές κατά περιουσιακών στοιχείων του προσώπου που έχει συστήσει κεφάλαιο περιορισμού, ενώ το Άρθρο 14 ορίζει ότι η νομοθεσία του κράτους μέλους όπου έχει συσταθεί το κεφάλαιο διέπει τη σύσταση, διανομή και διαδικασίες του.
  10. Άρθρο 16 κ. Το Άρθρο 16 κ, παράγραφος 1, ορίζει ότι τα όρια ευθύνης του Άρθρου 6 εφαρμόζονται στο σύνολο των απαιτήσεων που προκύπτουν από ένα συγκεκριμένο περιστατικό, τόσο κατά του προσώπου ή προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του Άρθρου 1, όσο και κατά του πλοιοκτήτη πλοίου που παρέχει υπηρεσίες επιθαλάσσιας αρωγής και των υπευθύνων για τις πράξεις, αμέλειες ή παραλείψεις τους.
  11. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 της Σύμβασης επιτρέπει στα Κράτη να διατηρούν το δικαίωμα εξαίρεσης από την εφαρμογή του Άρθρου 2 παράγραφος 1 (β) και (ε) κατά την υπογραφή, επικύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση, ενώ απαγορεύει άλλες επιφυλάξεις στις ουσιώδεις διατάξεις. Επιπλέον, ορίζει ότι οι επιφυλάξεις που διατυπώνονται κατά την υπογραφή απαιτούν επιβεβαίωση κατά την επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση, και επιτρέπει στα Κράτη να αποσύρουν τις επιφυλάξεις τους οποτεδήποτε με δήλωση προς τον Γενικό Γραμματέα, με την άρση να παράγει αποτελέσματα κατά την ημερομηνία παραλαβής της δήλωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται.
  12. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 της Σύμβασης ορίζει ότι οποιοδήποτε Κράτος-Μέλος μπορεί να καταγγείλει τη Σύμβαση μετά από ένα χρόνο από την έναρξη ισχύος της, με την καταγγελία να παράγει αποτελέσματα την πρώτη ημέρα του μήνα μετά την πάροδο ενός έτους από την κατάθεση του οργάνου καταγγελίας στον Γενικό Γραμματέα. Το Άρθρο 20 αναφέρει ότι ο Οργανισμός μπορεί να συγκαλέσει διάσκεψη για την αναθεώρηση ή τροποποίηση της Σύμβασης.
  13. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του εγγράφου ΦΕΚ αφορά την αναθεώρηση και τροποποίηση της Σύμβασης, ορίζοντας ότι ο Οργανισμός μπορεί να συγκαλέσει διάσκεψη για αυτόν τον σκοπό, είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν αιτήματος τουλάχιστον του ενός τρίτου των Μελών. Μετά την έναρξη ισχύος μιας τροποποίησης, τα όργανα επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης θα θεωρούνται ότι αναφέρονται στη τροποποιημένη Σύμβαση, εκτός αν εκφράζεται αντίθετη επιθυμία.
  14. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 του εγγράφου αφορά την αναθεώρηση των ποσών περιορισμού και της μονάδας υπολογισμού, επιτρέποντας στον Οργανισμό να συγκαλεί Διάσκεψη για τροποποίηση των ποσών που καθορίζονται στα Άρθρα 6, 7 και 8(2), ή για αντικατάσταση των μονάδων υπολογισμού που ορίζονται στο Άρθρο 8(1) και (2), με απόφαση που λαμβάνεται με πλειοψηφία δύο τρίτων των παρόντων και ψηφιζόντων Κρατών-Μελών, εφόσον υπάρχει αίτημα από τουλάχιστον το ένα τέταρτο των Κρατών-Μελών και η τροποποίηση οφείλεται σε σημαντική αλλαγή της πραγματικής αξίας των ποσών.
  15. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22, με τίτλο "Θεματοφύλακας", ορίζει ότι ο Γενικός Γραμματέας θα διαβιβάζει επικυρωμένα αντίγραφα της Σύμβασης στα Κράτη που κλήθηκαν στη Διάσκεψη για τον Περιορισμό Ευθύνης για Ναυτικές Απαιτήσεις και σε όσα προσχωρήσουν, ενώ παράλληλα θα ενημερώνει όλα τα συμβαλλόμενα Κράτη για υπογραφές, καταθέσεις οργάνων, επιφυλάξεις, ημερομηνίες έναρξης ισχύος, τροποποιήσεις, καταγγελίες και επικοινωνίες που προβλέπονται από τη Σύμβαση. Με την έναρξη ισχύος της Σύμβασης, ένα επικυρωμένο αντίγραφο θα διαβιβάζεται στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών για καταχώρηση και δημοσίευση.
  16. Άρθρο 102 τ. Το Άρθρο 23 της Σύμβασης, που συντάχθηκε στο Λονδίνο στις 19 Νοεμβρίου 1976, ορίζει ότι η Σύμβαση είναι αυθεντική στις αγγλικές, γαλλικές, ρωσικές και ισπανικές γλώσσες. Ο νόμος αυτός, που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 5 Φεβρουαρίου 1991, τέθηκε σε ισχύ με την υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή και των Υπουργών Εξωτερικών Α. Σαμαρά και Εμπορικής Ναυτιλίας Αρ. Παυλίδη.
  17. Άρθρο preamble. Το Άρθρο Πρώτο του Νόμου 1923, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 13 στις 14 Φεβρουαρίου 1991, κυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση "για τον περιορισμό της ευθύνης για ναυτικές απαιτήσεις", η οποία υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 19 Νοεμβρίου 1976.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 1991

Επιστροφή στη λίστα νόμων