Νόμος 1126/1981 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων
Ο Νόμος 1126/1981 κυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση για την προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς, η οποία υπογράφηκε στο Παρίσι στις 23 Νοεμβρίου 1972. Η Σύμβαση αυτή, που υιοθετήθηκε από την UNESCO, αναγνωρίζει την ανάγκη προστασίας πολιτιστικών και φυσικών μνημείων παγκόσμιας αξίας, τα οποία απειλούνται από σύγχρονες αιτίες και απαιτούν διεθνή συνεργασία και συλλογική βοήθεια. Ειδικότερα, το Άρθρο 5α της Σύμβασης αναγνωρίζει την αρχαιολογική κληρονομιά ως ουσιώδη για την κατανόηση της ιστορίας των πολιτισμών και τονίζει την κοινή ευθύνη των ευρωπαϊκών κρατών για την προστασία της, προτείνοντας την εφαρμογή αυστηρών επιστημονικών μεθόδων. Το Άρθρο 21 τ ορίζει τη διαδικασία εξέτασης αιτήσεων διεθνούς συνδρομής από την Επιτροπή Παγκοσμίου Κληρονομίας, ενώ το Άρθρο 31 επιτρέπει σε Κράτος Μέλος να δηλώσει ότι δεν θα δεσμεύεται από συγκεκριμένες διατάξεις κατά την κύρωση. Τέλος, το Άρθρο 32 τ καθορίζει ότι οι συνδρομές των κρατών μελών πρέπει να καταβάλλονται τουλάχιστον κάθε δύο χρόνια, ενώ το Άρθρο 102 τ αναφέρεται στην καταχώρηση της Σύμβασης στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών.
Άρθρα
- Άρθρο 5 α. Το Άρθρο 5α της Σύμβασης αναγνωρίζει την αρχαιολογική κληρονομιά ως ουσιώδη για την κατανόηση της ιστορίας των πολιτισμών και τονίζει την κοινή ευθύνη των ευρωπαϊκών κρατών για την προστασία της. Προτείνει την εφαρμογή αυστηρών επιστημονικών μεθόδων στην αρχαιολογική έρευνα και τις ανακαλύψεις για τη διατήρηση της ιστορικής τους σημασίας, την αποτροπή παράνομων ανασκαφών και την αναμόρφωση της αγοράς αρχαιολογικών ευρημάτων.
- Άρθρο 21 τ. Το Άρθρο 21 τ του εγγράφου ορίζει τη διαδικασία εξέτασης αιτήσεων διεθνούς συνδρομής από την Επιτροπή Παγκοσμίου Κληρονομίας, απαιτώντας λεπτομερή περιγραφή των προτεινόμενων ενεργειών, κόστους, επείγοντος και λόγων αδυναμίας κάλυψης της δαπάνης από το αιτούν Κράτος, ενώ δίνει προτεραιότητα σε αιτήσεις που αφορούν φυσικές καταστροφές.
- Άρθρο 31. Το Άρθρο 31 επιτρέπει σε ένα Κράτος Μέλος της Σύμβασης, κατά την κατάθεση των οργάνων κύρωσης, αποδοχής ή προσχώρησης, να δηλώσει ότι δεν θα δεσμεύεται από τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου, ενώ η ανάκληση αυτής της δήλωσης, που κοινοποιείται στον Γενικό Διευθυντή της UNESCO, δεν επηρεάζει την υποχρεωτική συνδρομή που οφείλεται πριν από την επόμενη Γενική Συνέλευση των Κρατών Μελών.
- Άρθρο 32 τ. Το Άρθρο 32 τ ορίζει ότι οι συνδρομές των κρατών μελών της Σύμβασης πρέπει να καταβάλλονται τουλάχιστον κάθε δύο χρόνια και να μην είναι κατώτερες από αυτές που θα όφειλαν αν είχαν δεσμευτεί από την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου, ενώ τα κράτη που καθυστερούν την πληρωμή της συνδρομής τους για το τρέχον και το προηγούμενο ημερολογιακό έτος δεν είναι εκλέξιμα στην Επιτροπή της Παγκόσμιας Κληρονομίας.
- Άρθρο 102 τ. Το Άρθρο 102 τ του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών αναφέρεται στην καταχώρηση της Σύμβασης στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών, ενώ το Άρθρο 39 ορίζει ότι η Σύμβαση έγινε στο Παρίσι στις 23 Νοεμβρίου 1972 και θα κατατεθεί στα αρχεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (UNESCO). Ο νόμος 1127/1981 κυρώνει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία της Αρχαιολογικής Κληρονομιάς, που υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 6 Μαΐου 1969, με σκοπό την προστασία του ευρωπαϊκού αρχαιολογικού πλούτου μέσω επιστημονικών μεθόδων και την απαγόρευση παράνομων ανασκαφών.
- Άρθρο preamble. Το Άρθρο 1 του Νόμου 1126/1981 κυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση για την προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς, η οποία υπογράφηκε στο Παρίσι στις 23 Νοεμβρίου 1972. Η Σύμβαση αυτή, που υιοθετήθηκε από την UNESCO, αναγνωρίζει την ανάγκη προστασίας πολιτιστικών και φυσικών μνημείων παγκόσμιας αξίας, τα οποία απειλούνται από σύγχρονες αιτίες και απαιτούν διεθνή συνεργασία και συλλογική βοήθεια.
Πρόσφατες αναφορές
- Αρχική δημοσίευση: Νόμος 1126 — ΦΕΚ Α' 32/1981
Ο Νόμος 1126/1981 κυρώνει τη Διεθνή Σύμβαση για την προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς, η οποία υπογράφηκε στο Παρίσι στις 23 Νοεμβρίου 1972. Η Σύμβαση αυτή, που υιοθετήθηκε από την UNESCO, αναγνωρίζει την ανάγκη προστασίας πολιτιστικών και φυσικών μνημείων παγκόσμιας αξίας, τα οποία απειλούνται από σύγχρονες αιτίες και απαιτούν διεθνή συνεργασία και συλλογική βοήθεια. Ειδικότερα, το Άρθρο 5α της Σύμβασης αναγνωρίζει την αρχαιολογική κληρονομιά ως ουσιώδη για την κατανόηση της ιστορίας των πολιτισμών και τονίζει την κοινή ευθύνη των ευρωπαϊκών κρατών για την προστασία της, προτείνοντας την εφαρμογή αυστηρών επιστημονικών μεθόδων. Το Άρθρο 21 τ ορίζει τη διαδικασία εξέτασης αιτήσεων διεθνούς συνδρομής από την Επιτροπή Παγκοσμίου Κληρονομίας, ενώ το Άρθρο 31 επιτρέπει σε Κράτος Μέλος να δηλώσει ότι δεν θα δεσμεύεται από συγκεκριμένες διατάξεις κατά την κύρωση. Τέλος, το Άρθρο 32 τ καθορίζει ότι οι συνδρομές των κρατών μελών πρέπει να καταβάλλονται τουλάχιστο…
Σχετικοί νόμοι
Νομοθεσία του 1981
Επιστροφή στη λίστα νόμων