Νόμος 4234/2014 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 4234/2014 κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή φοροδιαφυγής επί του εισοδήματος και του κεφαλαίου, καθώς και το τροποποιητικό Πρωτόκολλο που υπογράφηκε στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου 2013. Η συμφωνία αυτή, η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2014, καθορίζει τους όρους για την εφαρμογή της, ορίζει τους φόρους που καλύπτονται, όπως ο φόρος εισοδήματος και κεφαλαίου στην Ελλάδα και ο φόρος εταιρειών στα ΗΑΕ, και ρυθμίζει θέματα όπως η έννοια του "κατοίκου", η φορολόγηση διαφόρων ειδών εισοδήματος (μερίσματα, τόκοι, κέρδη από ακίνητη περιουσία, ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες, μισθωτές υπηρεσίες, αμοιβές διευθυντών, εισοδήματα καλλιτεχνών και αθλητών, συντάξεις, μισθοί δημοσίων υπαλλήλων, αμοιβές διδασκαλίας και έρευνας, φοιτητών και εκπαιδευομένων, καθώς και άλλα εισοδήματα), καθώς και τις διαδικασίες ανταλλαγής πληροφοριών και επίλυσης διαφορών μεταξύ των δύο χωρών. Επίσης, η συμφωνία περιλαμβάνει διατάξεις για τη μη διακριτική μεταχείριση, την προστασία των εμπορικών απορρήτων και την κατάργηση προηγούμενου Πρωτοκόλλου.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της Συμφωνίας ορίζει ότι η συμφωνία εφαρμόζεται σε κατοίκους και καλύπτει φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου, συμπεριλαμβανομένων του Ελληνικού φόρου (φόρος εισοδήματος και κεφαλαίου φυσικών και νομικών προσώπων) και του φόρου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (φόρος εταιρειών), ενώ το Άρθρο 2 περιγράφει τους φόρους που καλύπτονται και τις διαδικασίες ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των Συμβαλλόμενων Κρατών, με περιορισμούς στην αποκάλυψη εμπορικών απορρήτων.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 της Συμφωνίας ορίζει ότι η συμφωνία εφαρμόζεται σε υφιστάμενους και μελλοντικούς φόρους, καθώς και σε "ταυτόσημους ή ουσιωδώς παρόμοιους φόρους" που επιβάλλονται μετά την υπογραφή της. Επίσης, ορίζει τους όρους "Συμβαλλόμενο Κράτος", "Ελληνική Δημοκρατία" (συμπεριλαμβανομένων των κυριαρχικών δικαιωμάτων επί του βυθού και υπεδάφους της Μεσογείου), "Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα" (συμπεριλαμβανομένων των κυριαρχικών δικαιωμάτων επί δραστηριοτήτων εξερεύνησης/εκμετάλλευσης φυσικών πόρων), "πρόσωπο", "εταιρεία", "επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους" και "διεθνείς μεταφορές".
  3. Άρθρο 3. Το Άρθρο 2 του ΦΕΚ τροποποιεί την παράγραφο 1(β) του Άρθρου 4 της Συμφωνίας, ορίζοντας ως "Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα" ένα φυσικό πρόσωπο με διαμονή και υπηκοότητα στα ΗΑΕ, καθώς και εταιρεία συσταθείσα στα ΗΑΕ με έδρα πραγματικής διοίκησης εκεί.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 του ΦΕΚ ορίζει την έννοια του "κατοίκου" για τους σκοπούς της συμφωνίας, διευκρινίζοντας ότι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και οι πολιτικές τους υποδιαιρέσεις θεωρούνται κάτοικοι των ΗΑΕ, ενώ οι κυβερνητικοί οργανισμοί θεωρούνται κάτοικοι του κράτους που τους δημιούργησε για δημόσιους σκοπούς, εξαιρουμένων των μη κερδοσκοπικών. Επίσης, το άρθρο ρυθμίζει την κατάσταση ατόμων που είναι κάτοικοι και των δύο συμβαλλόμενων κρατών, βασιζόμενο σε κριτήρια όπως η μόνιμη οικογενειακή εστία, το κέντρο ζωτικών συμφερόντων, η συνήθης διαμονή και η υπηκοότητα, ενώ για τα νομικά πρόσωπα λαμβάνεται υπόψη η έδρα της πραγματικής διοίκησης.
  5. Άρθρο 4 π. Το Άρθρο 7, παράγραφος 3 της Συμφωνίας τροποποιείται ώστε να ορίζει ότι οι τόκοι που προκύπτουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δεν φορολογούνται εκεί εάν ο πραγματικός δικαιούχος είναι το άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, οποιαδήποτε πολιτική υποδιαίρεση, τοπική αρχή, τοπική κυβέρνηση ή κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους.
  6. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει τον όρο "μόνιμη εγκατάσταση" ως έναν καθορισμένο τόπο επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων γραφείων, εργοστασίων, και τόπων εξόρυξης φυσικών πόρων, με εξαίρεση δραστηριότητες αποθήκευσης, έκθεσης, παράδοσης, αγοράς αγαθών, συλλογής πληροφοριών, ή άλλες προπαρασκευαστικές/βοηθητικές δραστηριότητες, εκτός εάν ένα πρόσωπο έχει την εξουσία να συνάπτει συμβόλαια για λογαριασμό της επιχείρησης. Επίσης, διευκρινίζει ότι η δραστηριότητα μέσω ανεξάρτητων πρακτόρων ή η σχέση ελέγχου μεταξύ εταιρειών δεν συνιστά από μόνη της μόνιμη εγκατάσταση.
  7. Άρθρο 5 τ. Το Άρθρο 5 τ ορίζει ότι δραστηριότητες σχετικές με προκαταρκτικές μελέτες, εξερεύνηση, εξόρυξη ή εκμετάλλευση φυσικών πόρων σε άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος θεωρούνται επιχειρηματική δραστηριότητα σε αυτό, εκτός αν διαρκούν αθροιστικά έως 30 ημέρες σε οποιαδήποτε δωδεκάμηνη περίοδο, λαμβάνοντας υπόψη και τις δραστηριότητες συνδεδεμένων επιχειρήσεων.
  8. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 ορίζει ότι η ακίνητη περιουσία, συμπεριλαμβανομένης της παρεπόμενης περιουσίας, των ζώων, του εξοπλισμού γεωργίας/δασοκομίας, των δικαιωμάτων επί γης, των επικαρπιών και των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης φυσικών πόρων, μπορεί να φορολογείται στο Κράτος όπου βρίσκεται, εκτός εάν ο δικαιούχος είναι το ίδιο το Κράτος ή τοπική αρχή, οπότε φορολογείται μόνο στο Κράτος κατοικίας.
  9. Άρθρο 6 κ. Το Άρθρο 6 κ ορίζει ότι η ωφέλεια από την εκποίηση περιουσίας, εκτός από αυτή που αναφέρεται στις παραγράφους 1, 2 και 3, φορολογείται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος όπου είναι κάτοικος ο εκποιών. Ειδικότερα, η ωφέλεια από την εκποίηση κινητής περιουσίας που αποτελεί μέρος της επιχειρηματικής περιουσίας μίας μόνιμης εγκατάστασης ή καθορισμένης βάσης μπορεί να φορολογείται στο άλλο Κράτος, ενώ η ωφέλεια από την εκποίηση πλοίων ή αεροσκαφών που εκτελούν διεθνείς μεταφορές φορολογείται μόνο στο Κράτος όπου φορολογούνται τα κέρδη από την εκμετάλλευση αυτών.
  10. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 ορίζει ότι τα κέρδη μιας επιχείρησης που προκύπτουν από μόνιμη εγκατάσταση σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος φορολογούνται σε αυτό το Κράτος, με την προϋπόθεση ότι τα κέρδη αυτά αποδίδονται στη μόνιμη εγκατάσταση και ότι αναγνωρίζονται οι σχετικές δαπάνες, ενώ τα κέρδη από διεθνείς ναυτιλιακές και αεροπορικές μεταφορές φορολογούνται μόνο στο Κράτος νηολόγησης/εγγράφων ή έδρας πραγματικής διοίκησης αντίστοιχα, σύμφωνα με το Άρθρο 8.
  11. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 ορίζει τη φορολόγηση των μερισμάτων που καταβάλλονται μεταξύ Συμβαλλομένων Κρατών, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος κατοικίας του λήπτη, αλλά και στο κράτος κατοικίας της εταιρείας που τα καταβάλλει, με ανώτατο συντελεστή 5% για τον πραγματικό δικαιούχο. Εξαιρούνται από τη φορολόγηση στην πηγή συγκεκριμένοι κρατικοί φορείς και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Ελλάδας (π.χ. Τράπεζα της Ελλάδος) και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (π.χ. Κεντρική Τράπεζα, επενδυτικές αρχές), ενώ ορίζει τον όρο "μερίσματα" και τις εξαιρέσεις όταν ο λήπτης έχει μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο άλλο κράτος.
  12. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ ορίζει τη φορολόγηση των τόκων που προκύπτουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου, επιτρέποντας φορολόγηση στο κράτος κατοικίας του δικαιούχου ή στο κράτος προέλευσης με ανώτατο συντελεστή 5% για τους τόκους που καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου κράτους, εκτός από συγκεκριμένους φορείς όπως η Τράπεζα της Ελλάδος και κυβερνητικά ιδρύματα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ενώ ορίζει ότι οι τόκοι θεωρούνται ότι προκύπτουν στο κράτος κατοικίας του καταβάλλοντος, εκτός αν συνδέονται με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο άλλο κράτος.
  13. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του εγγράφου ΦΕΚ τροποποιεί τη Συμφωνία διαγράφοντας το Άρθρο 25 και εισάγοντας ένα νέο Άρθρο 25 με τίτλο «Εισόδημα από Υδρογονάνθρακες και Φυσικούς Πόρους», το οποίο διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε Συμβαλλόμενου Κράτους να εφαρμόζει την εσωτερική του νομοθεσία και κανονισμούς σχετικά με τη φορολογία εισοδημάτων και κερδών από υδρογονάνθρακες, φυσικούς πόρους και συνδεδεμένες δραστηριότητες που βρίσκονται στο έδαφός του.
  14. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 ορίζει ότι το εισόδημα από ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες, όπως επαγγελματικές, φιλολογικές, καλλιτεχνικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, διδακτικές, ιατρικές, νομικές, μηχανικών, αρχιτεκτόνων, οδοντιάτρων και λογιστών, φορολογείται μόνο στο κράτος κατοικίας του ατόμου, εκτός εάν διατηρεί σταθερή βάση δραστηριοτήτων σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος, οπότε το εισόδημα που αποδίδεται σε αυτή τη βάση μπορεί να φορολογηθεί εκεί.
  15. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι αμοιβές για εξαρτημένη απασχόληση φορολογούνται στον τόπο κατοικίας του εργαζομένου, εκτός αν η εργασία ασκείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, οπότε μπορεί να φορολογηθεί εκεί, με εξαιρέσεις για σύντομη παραμονή (έως 183 ημέρες σε 12μηνο), αμοιβές που καταβάλλονται από μη κάτοικο του άλλου κράτους και δεν βαρύνουν μόνιμη εγκατάσταση, καθώς και για αμοιβές προσωπικού που απασχολείται σε διεθνείς μεταφορές ή αερομεταφορείς.
  16. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 του ΦΕΚ 441 ορίζει ότι οι αμοιβές διευθυντών και άλλες απολαβές που λαμβάνει κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου εταιρείας που είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, μπορούν να φορολογούνται στο άλλο αυτό Κράτος.
  17. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 ορίζει ότι το εισόδημα που αποκτάται από καλλιτέχνες (θεάτρου, κινηματογράφου, ραδιοφώνου, τηλεόρασης, μουσικούς) και αθλητές, από την άσκηση των προσωπικών τους δραστηριοτήτων σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, μπορεί να φορολογείται σε αυτό το άλλο Κράτος, ακόμη και αν το εισόδημα δεν περιέρχεται άμεσα στον καλλιτέχνη ή αθλητή αλλά σε άλλο πρόσωπο.
  18. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει ότι οι συντάξεις και παρόμοιες αμοιβές που καταβάλλονται σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους για προηγούμενη εξαρτημένη απασχόληση, φορολογούνται μόνο σε αυτό το Κράτος. Το Άρθρο 19, παράγραφος α), αναφέρει ότι μισθοί, ημερομίσθια και άλλες παρόμοιες αμοιβές (εκτός συντάξεων) που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, πολιτική υποδιαίρεση, τοπική αρχή, τοπικές κυβερνήσεις ή τα χρηματοπιστωτικά τους ιδρύματα σε φυσικό πρόσωπο για υπηρεσίες προς το Κράτος αυτό, φορολογούνται μόνο σε αυτό το Κράτος.
  19. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 ορίζει ότι οι μισθοί, τα ημερομίσθια και οι παρόμοιες αμοιβές που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή τις τοπικές του αρχές για υπηρεσίες που παρέχονται σε αυτό, φορολογούνται μόνο στο εν λόγω Κράτος, εκτός εάν ο αποδέκτης είναι κάτοικος και υπήκοος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους ή η παροχή υπηρεσιών γίνεται αποκλειστικά για τον σκοπό αυτό. Επίσης, οι συντάξεις που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή τις τοπικές του αρχές για υπηρεσίες προς αυτό, φορολογούνται μόνο στο Κράτος αυτό, εκτός εάν ο αποδέκτης είναι κάτοικος και υπήκοος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους. Οι διατάξεις των Άρθρων 15, 16 και 18 εφαρμόζονται σε αμοιβές που σχετίζονται με επιχειρηματική δραστηριότητα που διεξάγεται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή τις τοπικές του αρχές.
  20. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι αμοιβές που λαμβάνει κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους για διδασκαλία ή έρευνα σε ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, για περίοδο έως τρία έτη, δεν φορολογούνται στο δεύτερο κράτος. Επίσης, οι πληρωμές που λαμβάνει σπουδαστής ή εκπαιδευόμενος, ο οποίος προέρχεται από το άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος και βρίσκεται στο πρώτο για εκπαίδευση ή άσκηση, δεν φορολογούνται στο πρώτο κράτος, εφόσον προέρχονται από πηγές εκτός αυτού.
  21. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 της Συμφωνίας ορίζει ότι "Άλλα Εισοδήματα" που δεν ρυθμίζονται από προηγούμενα άρθρα, φορολογούνται μόνο στο κράτος κατοικίας του λήπτη, εκτός εάν συνδέονται ουσιαστικά με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, οπότε εφαρμόζονται τα Άρθρα 7 ή 14 αντίστοιχα.
  22. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 ορίζει ότι η ακίνητη περιουσία που ανήκει σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους και βρίσκεται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να φορολογείται στο άλλο Κράτος, ενώ η κινητή περιουσία που αποτελεί μέρος επαγγελματικής περιουσίας μόνιμης εγκατάστασης ή συνδέεται με καθορισμένη βάση για ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες, μπορεί επίσης να φορολογείται στο άλλο Κράτος.
  23. Άρθρο 23. Το Άρθρο 24 του ΦΕΚ ορίζει τη μη διακριτική μεταχείριση, δηλώνοντας ότι οι υπήκοοι ενός Συμβαλλόμενου Κράτους δεν πρέπει να υπόκεινται σε φορολογία ή σχετικές επιβαρύνσεις στο άλλο Κράτος που είναι διαφορετικές ή πιο επαχθείς από αυτές που επιβάλλονται στους υπηκόους του άλλου Κράτους υπό τις ίδιες συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων των μόνιμων εγκαταστάσεων επιχειρήσεων. Το Άρθρο 25, "Ειδικές Διατάξεις", αναφέρει ότι οι διατάξεις της Συμφωνίας δεν περιορίζουν αποκλειστικότητες, απαλλαγές, εκπτώσεις, πιστώσεις ή άλλες επιχορηγήσεις που έχουν συμφωνηθεί ή θα συμφωνηθούν σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός Συμβαλλόμενου Κράτους για τον καθορισμό του φόρου που επιβάλλεται από αυτό.
  24. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 ορίζει ότι εισοδήματα και κέρδη από επενδύσεις σε νεοσύστατες επιχειρήσεις τεχνολογίας (πληροφορικής, επικοινωνιών, ανθρωπιστικών επιστημών, υγείας, ηλεκτρονικών, νέων υλικών) στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, που αποκτώνται από κρατικούς φορείς ή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, φορολογούνται μόνο στο Κράτος κατοικίας τους. Το Άρθρο 26 περιγράφει τη διαδικασία αμοιβαίου διακανονισμού, επιτρέποντας σε φορολογούμενους που θεωρούν ότι υφίστανται φορολόγηση αντίθετη στη συμφωνία να προσφύγουν στην αρμόδια αρχή του κράτους κατοικίας τους ή υπηκοότητάς τους.
  25. Άρθρο 25 μ. Το Άρθρο 25μ του ΦΕΚ αφορά την κατάργηση του Πρωτοκόλλου που υπεγράφη στο Άμπου Ντάμπι στις 18 Ιανουαρίου 2010, τη δήλωση ότι οι διατάξεις του νέου Πρωτοκόλλου υπερισχύουν σε περίπτωση ανακολουθίας με τη Συμφωνία, και την έναρξη ισχύος του Πρωτοκόλλου ως αναπόσπαστο μέρος της Συμφωνίας μετά την αμοιβαία γνωστοποίηση ολοκλήρωσης των εσωτερικών διαδικασιών από την Ελληνική Δημοκρατία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Το Πρωτόκολλο υπογράφηκε στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου 2013, σε τρεις γλώσσες (Ελληνικά, Αραβικά, Αγγλικά), με το Αγγλικό κείμενο να υπερισχύει σε περίπτωση απόκλισης, και υπογράφηκε από τους Υπουργούς Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα (Ελλάδα) και Obaid Humaid Al Tayer (ΗΑΕ).
  26. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 ορίζει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών και αμφιβολιών σχετικά με την ερμηνεία ή εφαρμογή της Συμφωνίας, προβλέποντας προθεσμία τριών ετών για την υποβολή ενστάσεων και την προσπάθεια επίλυσης μέσω αμοιβαίας συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών των Συμβαλλόμενων Κρατών, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από τη Συμφωνία.
  27. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 της Συμφωνίας ορίζει ότι οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών θα ανταλλάσσουν πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή της Συμφωνίας και των εσωτερικών νομοθεσιών σχετικά με τους καλυπτόμενους φόρους, διασφαλίζοντας την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών που λαμβάνονται.
  28. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28, παρ. 1, του Συντάγματος επικυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για την αποφυγή διπλής φορολογίας και την αποτροπή φοροδιαφυγής επί του εισοδήματος και του κεφαλαίου, η οποία υπογράφηκε στο Άμπου Ντάμπι στις 18 Ιανουαρίου 2010, καθώς και το τροποποιητικό Πρωτόκολλο που υπογράφηκε στην Αθήνα στις 27 Ιουνίου 2013. Η Συμφωνία αφορά φόρους επί του εισοδήματος, του κεφαλαίου και της υπεραξίας από ανατίμηση κεφαλαίου, ενώ το Άρθρο 28 (Τελικές Διατάξεις) διατηρεί τα φορολογικά προνόμια των διπλωματικών και προξενικών αποστολών σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και ειδικές συμφωνίες.
  29. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29, με τίτλο "Θέση σε Ισχύ", ορίζει ότι η Συμφωνία τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία λήψης της τελευταίας γνωστοποίησης ολοκλήρωσης των συνταγματικών διαδικασιών από τα Συμβαλλόμενα Κράτη, με εφαρμογή των διατάξεων για παρακρατούμενους φόρους σε ποσά που καταβλήθηκαν ή πιστώθηκαν από την 1η Ιανουαρίου του έτους θέσης σε ισχύ, και για λοιπούς φόρους σε φορολογικές περιόδους που ξεκινούν από την ίδια ημερομηνία. Η Συμφωνία υπογράφηκε στο Αμπού Ντάμπι, με ημερομηνία 451 (πιθανώς αναφέρεται σε έτος, αλλά δεν είναι σαφές), και εκπροσωπείται από τον Σπύρο Κουβέλη, Υφυπουργό Εξωτερικών για την Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας.
  30. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30 της Συμφωνίας ορίζει τη λήξη της ισχύος της μετά από δέκα έτη, επιτρέποντας σε κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος να την καταγγείλει έξι μήνες πριν το τέλος οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους μετά τα πρώτα πέντε έτη. Η Συμφωνία, που υπεγράφη στο Άμπου Ντάμπι στις 18 Ιανουαρίου 2010 μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, αφορά την αποφυγή διπλής φορολογίας και την αποτροπή φοροδιαφυγής, και καταργεί προηγούμενο Πρωτόκολλο.
  31. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 4234/2014 κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής, η οποία υπογράφηκε στις 18 Ιανουαρίου 2010, καθώς και το τροποποιητικό Πρωτόκολλο της 27ης Ιουνίου 2013.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2014

Επιστροφή στη λίστα νόμων