Νόμος 3858/2010 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3858/2010, όπως δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 102 Τεύχος Α' το 2010, προσαρμόζει την ελληνική νομοθεσία στο πρότυπο της UNCITRAL για τη διασυνοριακή αφερεγγυότητα, με σκοπό την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ ημεδαπών και αλλοδαπών δικαστηρίων και συνδίκων για την αποτελεσματική διαχείριση διεθνών πτωχεύσεων. Ο νόμος ορίζει βασικούς όρους όπως "αλλοδαπή διαδικασία" και "αλλοδαπός σύνδικος", καθορίζει την αρμοδιότητα των ελληνικών δικαστηρίων για την αναγνώριση αλλοδαπών διαδικασιών και τη συνεργασία με αλλοδαπά δικαστήρια, και παρέχει στον αλλοδαπό σύνδικο δικαιώματα όπως η απευθείας πρόσβαση στα ημεδαπά δικαστήρια και η δυνατότητα αίτησης έναρξης πτωχευτικής διαδικασίας στην Ελλάδα. Επίσης, ορίζει τις συνέπειες της αναγνώρισης αλλοδαπής διαδικασίας, την παροχή έννομης προστασίας για την προστασία περιουσιακών στοιχείων και συμφερόντων πιστωτών, και τις διαδικασίες συντονισμού μεταξύ ελληνικών και αλλοδαπών πτωχευτικών διαδικασιών. Τέλος, ο νόμος περιλαμβάνει διατάξεις για την τροποποίηση άλλων νόμων, την αναστολή πλειστηριασμών για συγκεκριμένες περιπτώσεις έως 31 Δεκεμβρίου 2010, και καθορίζει την έναρξη ισχύος του από τη δημοσίευσή του.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 του νόμου, που προσαρμόζεται στο πρότυπο νόμο της UNCITRAL για τη διασυνοριακή αφερεγγυότητα, καθορίζει τον σκοπό και το πεδίο εφαρμογής του, εστιάζοντας στην προώθηση της συνεργασίας μεταξύ ημεδαπών και αλλοδαπών δικαστηρίων και συνδίκων για την αποτελεσματική διαχείριση διεθνών πτωχεύσεων, με εξαιρέσεις για ασφαλιστικές επιχειρήσεις, πιστωτικά ιδρύματα, επιχειρήσεις επενδύσεων και οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων. Τα Άρθρα 26 ορίζουν την υποχρέωση συνεργασίας και την δυνατότητα απευθείας επικοινωνίας μεταξύ ημεδαπών και αλλοδαπών δικαστηρίων και συνδίκων, στο πλαίσιο των διατάξεων του Άρθρου 1.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 του παρόντος νόμου ορίζει τους όρους "Αλλοδαπή διαδικασία", "Αλλοδαπή κύρια διαδικασία", "Αλλοδαπή μη κύρια διαδικασία", "Αλλοδαπός σύνδικος", "Αλλοδαπό δικαστήριο" και "Εγκατάσταση", ενώ το Άρθρο 3 δηλώνει ότι οι διεθνείς υποχρεώσεις του Ελληνικού Κράτους υπερισχύουν σε περίπτωση σύγκρουσης με τις διατάξεις του νόμου.
  3. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 ορίζει ότι το δικαστήριο που είναι αρμόδιο για την κήρυξη πτώχευσης και ο σύνδικος είναι αρμόδιοι για την αναγνώριση αλλοδαπών διαδικασιών και τη συνεργασία με αλλοδαπά δικαστήρια, σύμφωνα με τον Πτωχευτικό Κώδικα. Η αλλοδαπή διαδικασία αναγνωρίζεται ως κύρια αν διεξάγεται στο κράτος του κέντρου συμφερόντων του οφειλέτη, ή ως μη κύρια αν ο οφειλέτης έχει εγκατάσταση σε άλλο κράτος. Η αναγνώριση μπορεί να τροποποιηθεί ή να αρθεί αν αποδειχθεί ότι οι προϋποθέσεις αναγνώρισης ήταν ελλιπείς ή έπαψαν να υφίστανται.
  4. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 του ΦΕΚ ορίζει ότι ο σύνδικος πτώχευσης, που έχει διοριστεί από ημεδαπό δικαστήριο, μπορεί να ασκήσει όλες τις εξουσίες του Πτωχευτικού Κώδικα σε άλλο κράτος, εφόσον αυτό επιτρέπεται από το εφαρμοστέο αλλοδαπό δίκαιο.
  5. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ ορίζει ότι το δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί την εφαρμογή του νόμου εάν αυτή είναι αντίθετη προς τη δημόσια τάξη, ενώ το Άρθρο 7 διευκρινίζει ότι ο νόμος δεν περιορίζει την εξουσία του δικαστηρίου ή του συνδίκου να παράσχει πρόσθετη συνδρομή σε αλλοδαπό σύνδικο σύμφωνα με άλλες ελληνικές διατάξεις.
  6. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 του παρόντος νόμου ορίζει ότι δεν περιορίζεται η εξουσία του δικαστηρίου ή του συνδίκου να παράσχει πρόσθετη συνδρομή σε αλλοδαπό σύνδικο, σύμφωνα με άλλες διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, και τονίζει την ανάγκη λήψης υπόψη της διεθνούς προέλευσης του νόμου και της επιδίωξης ομοιογενούς εφαρμογής του και τήρησης της καλής πίστης κατά την ερμηνεία του.
  7. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ παρέχει στον αλλοδαπό σύνδικο το δικαίωμα απευθείας πρόσβασης στα ημεδαπά δικαστήρια, ενώ το Άρθρο 10 ορίζει ότι η δικαιοδοσία των ημεδαπών δικαστηρίων, σε περίπτωση αίτησης αλλοδαπού συνδίκου, περιορίζεται μόνο στο αντικείμενο της αίτησης και δεν επεκτείνεται σε άλλες υποθέσεις ή περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη σε άλλη χώρα.
  8. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 επιτρέπει σε αλλοδαπό σύνδικο να υποβάλει αίτηση για την έναρξη πτωχευτικής διαδικασίας στην Ελλάδα, σύμφωνα με το άρθρο 5 του Πτωχευτικού Κώδικα, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 2 και 3 του ίδιου Κώδικα.
  9. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του Πτωχευτικού Κώδικα προβλέπει ότι ο αλλοδαπός σύνδικος, μετά την αναγνώριση αλλοδαπής διαδικασίας, δικαιούται να συμμετέχει σε διαδικασίες του Πτωχευτικού Κώδικα που αφορούν στον οφειλέτη. Το Άρθρο 13, παράγραφος 1, διασφαλίζει ότι οι αλλοδαποί πιστωτές έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους Έλληνες πιστωτές όσον αφορά την έναρξη και τη συμμετοχή σε πτωχευτική διαδικασία στην Ελλάδα.
  10. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13, παράγραφος 1, αφορά απαιτήσεις αλλοδαπών πιστωτών με συνήθη διαμονή, κατοικία ή έδρα στην Ελλάδα, ορίζοντας ότι δεν θα καταταχθούν σε τάξη κατώτερη από την τάξη των ανέγγυων πιστωτών, εκτός αν πρόκειται για πιστωτές μειωμένης εξασφάλισης σύμφωνα με την περίπτωση δ' της παραγράφου 1 του άρθρου 21 του Πτωχευτικού Κώδικα.
  11. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 του Πτωχευτικού Κώδικα αφορά τις γνωστοποιήσεις προς πιστωτές που έχουν συνήθη διαμονή, κατοικία ή έδρα σε άλλο Κράτος για πτωχευτική διαδικασία στην Ελλάδα, ορίζοντας ότι αυτές γίνονται ατομικά ή με άλλη κατάλληλη μορφή, εφόσον το δικαστήριο το κρίνει, και περιλαμβάνουν εύλογο χρόνο αναγγελίας απαιτήσεων, υποχρέωση αναγγελίας εμπραγμάτων δικαιωμάτων και άλλες αναγκαίες πληροφορίες. Το Άρθρο 15, αντίστοιχα, παρέχει στον αλλοδαπό σύνδικο το δικαίωμα να αιτηθεί την αναγνώριση αλλοδαπής διαδικασίας, υποβάλλοντας επικυρωμένο αντίγραφο της απόφασης έναρξης, βεβαίωση του αλλοδαπού δικαστηρίου ή άλλη αποδεκτή απόδειξη.
  12. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ ορίζει ότι με την αίτηση αναγνώρισης αλλοδαπής διαδικασίας, ο αλλοδαπός σύνδικος πρέπει να δηλώσει όλες τις γνωστές αλλοδαπές διαδικασίες του οφειλέτη, ενώ το δικαστήριο μπορεί να ζητήσει μετάφραση των υποβαλλόμενων εγγράφων στα ελληνικά.
  13. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 ορίζει ότι το δικαστήριο μπορεί να απαιτήσει μετάφραση εγγράφων στην ελληνική γλώσσα, ενώ παράλληλα τεκμαίρεται η γνησιότητα των υποβαλλόμενων εγγράφων και ο τόπος της καταστατικής έδρας ή της συνήθους διαμονής του οφειλέτη ως κέντρο των κύριων συμφερόντων του, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο.
  14. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17, παράγραφος 3, ορίζει ότι ο τόπος της καταστατικής έδρας ή της συνήθους διαμονής του οφειλέτη τεκμαίρεται ως το κέντρο των κύριων συμφερόντων του, ενώ η παράγραφος 1 καθορίζει τις προϋποθέσεις για την αναγνώριση αλλοδαπής διαδικασίας, εφόσον πρόκειται για διαδικασία κατά την έννοια του άρθρου 2(α), ο αλλοδαπός σύνδικος είναι πρόσωπο ή όργανο κατά την έννοια του άρθρου 2(δ), υποβάλλονται τα στοιχεία της παραγράφου 2 του άρθρου 15, και η αίτηση υποβάλλεται στο αρμόδιο δικαστήριο.
  15. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει ότι ο αλλοδαπός σύνδικος πρέπει να ενημερώνει αμελλητί το δικαστήριο για ουσιώδεις μεταβολές στην αλλοδαπή διαδικασία ή για άλλες σχετικές διαδικασίες που αφορούν τον ίδιο οφειλέτη. Το Άρθρο 19 επιτρέπει στο δικαστήριο, κατόπιν αιτήματος του αλλοδαπού συνδίκου, να χορηγήσει προσωρινή προστασία, όπως αναστολή αναγκαστικής εκτέλεσης ή ανάθεση διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, εφόσον υπάρχει επείγουσα ανάγκη για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη ή των συμφερόντων των πιστωτών, με δημοσιοποίηση των μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 8 του Πτωχευτικού Κώδικα.
  16. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του Πτωχευτικού Κώδικα ρυθμίζει τις συνέπειες της αναγνώρισης αλλοδαπής κύριας διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη, και ορίζει ότι η έκταση, τροποποίηση ή άρση αυτής της αναστολής διέπεται από συγκεκριμένα άρθρα του Πτωχευτικού Κώδικα (19, 25, 26, 66, 67, 77, 78, 135, 146, 147, 166), ενώ παράλληλα διασφαλίζει το δικαίωμα του πιστωτή να ζητήσει μέτρα διασφάλισης της απαίτησής του και να κινήσει διαδικασία ή να αναγγείλει απαιτήσεις σύμφωνα με τα άρθρα 5, 89-95 του ίδιου Κώδικα.
  17. Άρθρο 20 δ. Το Άρθρο 20 δ ορίζει ότι το άρθρο 20 δεν εφαρμόζεται όταν η διαδικασία στην Ελλάδα είναι αλλοδαπή κύρια διαδικασία, και καθορίζει την επανεξέταση και τροποποίηση της έννομης προστασίας που έχει ήδη παρασχεθεί, καθώς και την τροποποίηση ή άρση της αναστολής, αν δεν είναι συμβατές με την ελληνική διαδικασία. Επίσης, απαιτεί από το δικαστήριο να πεισθεί ότι η προστασία που παρέχεται σε σύνδικο αλλοδαπής κύριας διαδικασίας σχετίζεται με περιουσιακά στοιχεία που πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διαχείρισης ή αφορά πληροφορίες που απαιτούνται για τη διαδικασία.
  18. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 του ΦΕΚ περιγράφει τη δυνητική έννομη προστασία που μπορεί να παρασχεθεί από το δικαστήριο, μετά από αίτημα του αλλοδαπού συνδίκου, για την προστασία περιουσιακών στοιχείων οφειλέτη ή συμφερόντων πιστωτών, εφόσον έχει αναγνωριστεί μια αλλοδαπή διαδικασία (κύρια ή μη κύρια). Αυτή η προστασία μπορεί να περιλαμβάνει την αναστολή διώξεων, αναγκαστικής εκτέλεσης, ή διάθεσης περιουσιακών στοιχείων, καθώς και την ανάθεση διαχείρισης ή διάθεσης περιουσιακών στοιχείων στην Ελλάδα στον αλλοδαπό σύνδικο ή σε άλλο ορισμένο πρόσωπο, υπό την προϋπόθεση ότι τα συμφέροντα των Ελλήνων πιστωτών προστατεύονται επαρκώς.
  19. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 του ΦΕΚ ορίζει ότι το δικαστήριο, κατά την παροχή, άρνηση, τροποποίηση ή άρση έννομης προστασίας σύμφωνα με τα άρθρα 19 ή 21, πρέπει να διασφαλίζει την επαρκή προστασία των συμφερόντων των πιστωτών και άλλων ενδιαφερόμενων προσώπων, συμπεριλαμβανομένου του οφειλέτη, και μπορεί να θέσει όρους ή να τροποποιήσει/άρει την προστασία αυτεπάγγελτα ή κατόπιν αιτήματος.
  20. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 του ΦΕΚ ορίζει ότι ο αλλοδαπός σύνδικος, μετά την αναγνώριση αλλοδαπής διαδικασίας, μπορεί να ζητήσει από τα ελληνικά δικαστήρια την ανάκληση, ακύρωση ή αναγνώριση της ανενέργειας πράξεων που είναι επιβλαβείς για τους πιστωτές, ενώ σε περίπτωση αλλοδαπής μη κύριας διαδικασίας, το δικαστήριο πρέπει να βεβαιωθεί ότι οι ενέργειες του συνδίκου αφορούν περιουσιακά στοιχεία που εμπίπτουν στη διαχείριση της εν λόγω διαδικασίας σύμφωνα με τον Πτωχευτικό Κώδικα.
  21. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 του ΦΕΚ ορίζει ότι, μετά την αναγνώριση αλλοδαπής πτωχευτικής διαδικασίας, ο αλλοδαπός σύνδικος αποκτά τη δυνατότητα παρέμβασης σε κάθε ελληνική διαδικασία όπου ο οφειλέτης είναι διάδικος, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του Πτωχευτικού Κώδικα.
  22. Άρθρο 24 τ. Το Άρθρο 37 του ΦΕΚ ορίζει ότι το ποσοστό που αποδίδεται στο Ταμείο Χρηματοδοτήσεως Δικαστικών Κτιρίων από το στοιχείο α΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 4 του ν. 663/1977 διαμορφώνεται σε 30%, ενώ επιπλέον, από το εισπραττόμενο ποσό του παραβόλου μήνυσης, το Δημόσιο αποδίδει στο ίδιο Ταμείο ποσοστό 60%.
  23. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα ημεδαπά δικαστήρια οφείλουν να συνεργάζονται, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, με αλλοδαπά δικαστήρια ή αλλοδαπούς συνδίκους σε θέματα που αναφέρονται στο άρθρο 1, είτε άμεσα είτε μέσω του ημεδαπού συνδίκου.
  24. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26, παράγραφος 2, επιτρέπει στα δικαστήρια να επικοινωνούν απευθείας ή να ζητούν πληροφορίες/συνδρομή από αλλοδαπά δικαστήρια ή αλλοδαπούς συνδίκους, ενώ η παράγραφος 1 αναφέρεται στη συνεργασία και απευθείας επικοινωνία μεταξύ ημεδαπού και αλλοδαπών συνδίκων σε συγκεκριμένα θέματα.
  25. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 περιγράφει τις μορφές συνεργασίας μεταξύ συνδίκων και αλλοδαπών δικαστηρίων ή συνδίκων, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης επικοινωνίας, του διορισμού προσώπων, της παροχής πληροφοριών, του συντονισμού διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων, της έγκρισης συμφωνιών, του συντονισμού συντρεχουσών διαδικασιών και της αμοιβαίας ενημέρωσης. Το Άρθρο 28 ορίζει ότι πτωχευτική διαδικασία στην Ελλάδα μπορεί να ξεκινήσει μετά την αναγνώριση αλλοδαπής κύριας διαδικασίας μόνο εάν ο οφειλέτης έχει περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα.
  26. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 του ΦΕΚ ορίζει ότι η διαδικασία αφορά περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη που βρίσκονται στην Ελλάδα, περιορίζοντας τα αποτελέσματά της σε αυτά, στο βαθμό που απαιτείται για τη συνεργασία και τον συντονισμό σύμφωνα με τα άρθρα 25, 26 και 27, καθώς και σε άλλα περιουσιακά στοιχεία που πρέπει να διαχειριστεί η διαδικασία σύμφωνα με τον Πτωχευτικό Κώδικα.
  27. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 του ΦΕΚ αφορά τον συντονισμό μεταξύ πτωχευτικής διαδικασίας στην Ελλάδα και αλλοδαπής διαδικασίας για τον ίδιο οφειλέτη, με το δικαστήριο να επιδιώκει συνεργασία και συντονισμό σύμφωνα με τα άρθρα 25, 26 και 27. Ειδικότερα, αν η ελληνική διαδικασία είναι ήδη σε εξέλιξη κατά την αίτηση αναγνώρισης αλλοδαπής διαδικασίας, κάθε έννομη προστασία πρέπει να είναι συμβατή με την ελληνική διαδικασία, και αν η αλλοδαπή διαδικασία αναγνωριστεί ως κύρια, εφαρμόζονται περαιτέρω διατάξεις.
  28. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30 του εγγράφου ΦΕΚ αφορά τον συντονισμό πολλαπλών αλλοδαπών διαδικασιών που αφορούν τον ίδιο οφειλέτη, προβλέποντας τη συνεργασία και τον συντονισμό από το δικαστήριο, με σκοπό τη συμβατότητα των παρεχόμενων έννομων προστασιών με την κύρια αλλοδαπή διαδικασία, όπως ορίζεται στα άρθρα 19, 21, 25, 26 και 27.
  29. Άρθρο 31. Το Άρθρο 31 του ΦΕΚ ορίζει ότι η αναγνώριση αλλοδαπής κύριας διαδικασίας αποτελεί τεκμήριο παύσης πληρωμών του οφειλέτη, διευκολύνοντας έτσι τον συντονισμό των διαδικασιών σύμφωνα με τον Πτωχευτικό Κώδικα, εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο.
  30. Άρθρο 32. Το Άρθρο 32 του Πτωχευτικού Κώδικα ορίζει ότι ένας πιστωτής που έχει ήδη εισπράξει μέρος της απαίτησής του σε διαδικασία πτώχευσης σε άλλο κράτος, δεν δικαιούται να λάβει περαιτέρω ικανοποίηση για την ίδια απαίτηση σε ελληνική πτωχευτική διαδικασία, εφόσον η αναλογία της ικανοποίησής του είναι μικρότερη από αυτήν άλλων πιστωτών της ίδιας κατηγορίας. Το Άρθρο 33 τροποποιεί το άρθρο 40 του ν. 3772/2009, επεκτείνοντας την εφαρμογή του σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου με κρατική ιδιοκτησία και στις θυγατρικές τους.
  31. Άρθρο 33. Το Άρθρο 33 τροποποιεί το άρθρο 40 του ν. 3772/2009, επεκτείνοντας την εφαρμογή του σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου με κρατική συμμετοχή και στις θυγατρικές τους, ενώ θέτει ως προϋπόθεση για τους υπαλλήλους την συμπλήρωση τριετούς υπηρεσίας και την μη υπέρβαση του πεντηκοστού έτους ηλικίας.
  32. Άρθρο 34. Το Άρθρο 34 τροποποιεί τις διατάξεις των άρθρων 100 παρ. 1, 103 παρ. 2 περ. δ΄, 104 παρ. 1 περ. στ΄ και 110 του Πτωχευτικού Κώδικα (ν. 3588/2007) για τη μεταβατική περίοδο έως την 31η Δεκεμβρίου 2014.
  33. Άρθρο 35. Το Άρθρο 35 του νόμου τροποποιεί τα άρθρα 99 και 101 του ν. 3588/2007 (Πτωχευτικός Κώδικας), προσθέτοντας παράγραφο 4 στο άρθρο 99, η οποία ορίζει ότι οι προσωρινές διαταγές παύουν αυτοδικαίως να ισχύουν μετά από δύο (2) μήνες από την έκδοσή τους, χωρίς δυνατότητα παράτασης.
  34. Άρθρο 36. Το Άρθρο 36 του ΦΕΚ παρατείνει την ισχύ των διατάξεων του άρθρου 45 του ν. 3772/2009 (ΦΕΚ 112 Α΄) έως την έναρξη ισχύος του παρόντος. Το Άρθρο 37, παράγραφος 1, αναφέρεται στο προβλεπόμενο από το στοιχείο α΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 4 του ν. 663/1977 (ΦΕΚ 215 Α΄), όπως αυτό τροποποιήθηκε.
  35. Άρθρο 38. Το Άρθρο 38 ορίζει ότι το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ) θα εποπτεύεται από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αντικαθιστώντας την αναφορά στον Υπουργό Προεδρίας σε σχετικές διατάξεις.
  36. Άρθρο 39. Το Άρθρο 39 του ΦΕΚ αντικαθιστά την παράγραφο 4 του άρθρου 5 του π.δ. 270/1991, ορίζοντας ότι το Τμήμα Στέγης Φιλοξενίας Ανηλίκων Αθηνών θα προΐσταται υπάλληλος του κλάδου ΠΕ Διοικητικού - Οικονομικού, ή εναλλακτικά, υπάλληλος του κλάδου ΤΕ Κοινωνικής Εργασίας, εάν δεν υπάρχει διαθέσιμος υπάλληλος του πρώτου κλάδου.
  37. Άρθρο 40. Το Άρθρο 40 του ΦΕΚ, που αφορά τη Ναυτιλία Λ. Κατσέλη, αναστέλλει τους πλειστηριασμούς από 1ης Ιουλίου 2010 έως 31 Δεκεμβρίου 2010, εφόσον οι απαιτήσεις δεν υπερβαίνουν τα 200.000 ευρώ και επισπεύδονται από πιστωτικά ιδρύματα, εταιρείες παροχής πιστώσεων ή τους εκδοχείς αυτών.
  38. Άρθρο 41. Το Άρθρο 41 ορίζει ότι ο νόμος τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με ημερομηνία έκδοσης την 28η Ιουνίου 2010, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Γρ. Παπούλια και τους Υπουργούς Οικονομικών, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Επιπλέον, το κείμενο περιλαμβάνει λεπτομερείς τιμές πώλησης για τα Φύλλα Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) σε έντυπη και ψηφιακή μορφή, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις διαδικασίες παραγγελίας, αποστολής και πληρωμής, συμπεριλαμβανομένων εκπτώσεων για συγκεκριμένους φορείς.
  39. Άρθρο 100 π. Το Άρθρο 100 π τροποποιεί τον "Κώδικα" παρατείνοντας την προθεσμία από δύο (2) σε τέσσερις (4) μήνες στο άρθρο 100 παράγραφος 1 εδάφιο πρώτο, και την προθεσμία από δύο (2) σε τέσσερα (4) έτη στο άρθρο 103 παράγραφος 2 περίπτωση δ'.
  40. Άρθρο 101 π. Το Άρθρο 101 π, παράγραφος 4, ορίζει ότι σε περίπτωση άρνησης ή παραίτησης του ορισθέντος μεσολαβητή, το πτωχευτικό δικαστήριο θέτει αυτεπαγγέλτως τέλος στη διαδικασία συνδιαλλαγής, με την επιφύλαξη εφαρμογής του άρθρου 386 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
  41. Άρθρο 103 π. Το άρθρο 103 π τροποποιεί το άρθρο 103 παράγραφο 2 περίπτωση δ' αυξάνοντας το όριο από δύο (2) σε τέσσερα (4) έτη, το άρθρο 104 παράγραφο 1 περίπτωση στ' παρατείνοντας την περίοδο από έξι (6) μήνες σε ένα (1) έτος, και το άρθρο 110 εδάφιο πρώτο μειώνοντας το ποσοστό από είκοσι τοις εκατό (20%) σε δέκα τοις εκατό (10%).
  42. Άρθρο 110 ε. Το Άρθρο 110 ε τροποποιεί τον Πτωχευτικό Κώδικα, μειώνοντας το όριο του 20% σε 10% και παρατείνοντας την προθεσμία από ένα σε τρία έτη, με τις αλλαγές να καταργούνται αυτοδικαίως την 1η Ιανουαρίου 2015, οπότε επανέρχονται σε ισχύ οι αρχικές διατάξεις.
  43. Άρθρο preamble. Το άρθρο preamble του Νόμου 3858/2010, με τίτλο "Προσαρμογή του Ελληνικού Δικαίου στο πρότυπο νόμου του έτους 1997 για τη «Διασυνοριακή πτώχευση» της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για το Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο και άλλες διατάξεις", θέτει τις γενικές διατάξεις του νόμου, ο οποίος προσαρμόζει την ελληνική νομοθεσία στο διεθνές πρότυπο για τη διασυνοριακή πτώχευση.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2010

Επιστροφή στη λίστα νόμων