Νόμος 3826/2010 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3826/2010 κυρώνει τη Σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής σχετικά με τους φόρους επί του εισοδήματος και κεφαλαίου. Η Σύμβαση, που υπογράφηκε στην Αθήνα στις 16 Φεβρουαρίου 2009, ορίζει τους όρους εφαρμογής, τους τύπους φόρων που καλύπτονται, καθώς και τους ορισμούς για "πρόσωπο", "εταιρεία", "κάτοικο" και "μόνιμη εγκατάσταση". Ρυθμίζει τη φορολόγηση κερδών επιχειρήσεων, εισοδημάτων από ναυτιλία και αεροπορία, μερισμάτων, τόκων, δικαιωμάτων, καθώς και αμοιβών για εξαρτημένη εργασία, υπηρεσίες διευθυντών, δραστηριότητες καλλιτεχνών και αθλητών, συντάξεις και εισοδήματα σπουδαστών. Περιλαμβάνει διατάξεις για την αποφυγή διπλής φορολογίας, τη μη διάκριση, την επίλυση διαφορών, την ανταλλαγή πληροφοριών και την αμοιβαία βοήθεια στην είσπραξη φόρων. Η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία παραλαβής της τελευταίας γνωστοποίησης ολοκλήρωσης των εσωτερικών διαδικασιών και ισχύει μέχρι να καταγγελθεί.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της Σύμβασης ορίζει ότι αυτή εφαρμόζεται σε πρόσωπα που είναι κάτοικοι ενός ή και των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών, ενώ το Άρθρο 2 διευκρινίζει ότι η Σύμβαση καλύπτει φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου που επιβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, τις πολιτικές του υποδιαιρέσεις ή τις τοπικές του αρχές.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 της Σύμβασης ορίζει τους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου, αναφέροντας ειδικότερα στην Ελληνική Δημοκρατία τον φόρο εισοδήματος και κεφαλαίου φυσικών και νομικών προσώπων, και στο Αζερμπαϊτζάν τον φόρο επί των κερδών νομικών προσώπων, τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και τον φόρο επί της περιουσίας.
  3. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 του εγγράφου ορίζει τους όρους "πρόσωπο", "εταιρεία", "επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου κράτους" και "επιχείρηση του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους", "διεθνείς μεταφορές", "υπήκοος" και "αρμόδια αρχή" για την εφαρμογή της Σύμβασης. Συγκεκριμένα, ως αρμόδιες αρχές ορίζονται στην Ελληνική Δημοκρατία ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπός του, και στο Αζερμπαϊτζάν ο Υπουργός Οικονομίας και ο Υπουργός των Φόρων.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 της Σύμβασης ορίζει τον όρο "κάτοικος" ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, διευκρινίζοντας ότι περιλαμβάνει πρόσωπα που φορολογούνται λόγω κατοικίας, διαμονής, εγγραφής ή διοίκησης, αλλά όχι όσους φορολογούνται μόνο για εισόδημα ή κεφάλαιο από πηγές του κράτους. Σε περίπτωση διπλής κατοικίας, καθορίζεται η σειρά προτεραιότητας με βάση την μόνιμη οικογενειακή εστία, το κέντρο ζωτικών συμφερόντων, την συνήθη διαμονή και την υπηκοότητα, ενώ για νομικά πρόσωπα η κατοικία καθορίζεται από την εγγραφή και την έδρα της πραγματικής διοίκησης.
  5. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει τον όρο "μόνιμη εγκατάσταση" για επιχειρήσεις, περιλαμβάνοντας έδρες, υποκαταστήματα, εργοστάσια, εργαστήρια, εγκαταστάσεις εξερεύνησης φυσικών πόρων, ορυχεία, καθώς και εργοτάξια ή έργα κατασκευής που διαρκούν πάνω από εννέα (9) μήνες, ή παροχή υπηρεσιών που διαρκεί πάνω από έξι (6) μήνες σε οποιαδήποτε δωδεκάμηνη περίοδο. Εξαιρούνται δραστηριότητες αποκλειστικά για αποθήκευση, έκθεση, αγορά αγαθών, συλλογή πληροφοριών, ή προπαρασκευαστικού/βοηθητικού χαρακτήρα δραστηριότητες. Επίσης, μια επιχείρηση θεωρείται ότι έχει μόνιμη εγκατάσταση εάν ένα πρόσωπο ενεργεί για λογαριασμό της, έχει εξουσιοδότηση να καταρτίζει συμβόλαια ή να διαπραγματεύεται στοιχεία συμβολαίων που δεσμεύουν την επιχείρηση, εκτός αν οι δραστηριότητες του προσώπου αυτού είναι περιορισμένες σε αυτές π…
  6. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 ορίζει ότι τα κέρδη μιας επιχείρησης φορολογούνται μόνο στο κράτος όπου εδρεύει, εκτός εάν δραστηριοποιείται σε άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος μέσω μόνιμης εγκατάστασης, οπότε τα κέρδη που αποδίδονται σε αυτήν μπορούν να φορολογηθούν στο άλλο κράτος. Επιπλέον, καθορίζει ότι τα κέρδη της μόνιμης εγκατάστασης υπολογίζονται σαν να ήταν ανεξάρτητη επιχείρηση και επιτρέπεται η έκπτωση δαπανών, συμπεριλαμβανομένων εξόδων στελεχών και διοικητικών εξόδων.
  7. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα κέρδη από τη ναυτιλιακή εκμετάλλευση πλοίων σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο κράτος νηολόγησης του πλοίου, ενώ τα κέρδη από την αεροπορική εκμετάλλευση αεροσκαφών σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο κράτος της πραγματικής διοίκησης της επιχείρησης. Οι διατάξεις αυτές επεκτείνονται και σε κέρδη από συμμετοχή σε "Pool", κοινοπραξίες ή διεθνή πρακτορεία.
  8. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ αφορά τις "Συνδεόμενες επιχειρήσεις" και ορίζει ότι εάν μια επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους συμμετέχει στη διοίκηση, έλεγχο ή κεφάλαιο μιας επιχείρησης του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, ή εάν τα ίδια πρόσωπα συμμετέχουν σε αμφότερες, και οι εμπορικές/οικονομικές σχέσεις τους διαφέρουν από αυτές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων, τα κέρδη που δεν θα είχαν πραγματοποιηθεί μπορούν να προσαυξήσουν τα κέρδη της επιχείρησης και να φορολογηθούν ανάλογα. Επίσης, προβλέπει ότι εάν ένα Κράτος φορολογήσει κέρδη μιας επιχείρησής του που έχουν ήδη φορολογηθεί στο άλλο Κράτος, το άλλο Κράτος θα προσαρμόσει ανάλογα τον φόρο, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις της Συμφωνίας και συμβουλευόμενο τις αρμόδιες αρχές.
  9. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 του ΦΕΚ ορίζει τη φορολογία των μερισμάτων που καταβάλλονται μεταξύ Συμβαλλόμενων Κρατών, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος κατοικίας του δικαιούχου, αλλά με ανώτατο συντελεστή 8% επί του ακαθάριστου ποσού εάν καταβάλλονται από εταιρεία κατοίκου του άλλου κράτους. Ορίζει επίσης τι συνιστά "μερίσματα" και εξαιρεί περιπτώσεις όπου ο δικαιούχος έχει μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο κράτος της εταιρείας που καταβάλλει τα μερίσματα.
  10. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του εγγράφου ΦΕΚ καθορίζει τη φορολόγηση των τόκων που προκύπτουν μεταξύ της Ελλάδας και του Αζερμπαϊτζάν, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος κατοικίας του δικαιούχου ή στο κράτος προέλευσης με ανώτατο συντελεστή 8% του ακαθάριστου ποσού, εκτός από περιπτώσεις ειδικών συμφωνιών μεταξύ των κυβερνήσεων των δύο χωρών.
  11. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 ορίζει τη φορολόγηση των δικαιωμάτων που προκύπτουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος προέλευσης με ανώτατο συντελεστή 8% του ακαθάριστου ποσού, εκτός εάν ο δικαιούχος έχει μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο κράτος προέλευσης, οπότε εφαρμόζονται τα άρθρα 7 ή 14.
  12. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 ορίζει ότι ένα φυσικό πρόσωπο που είναι κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους μπορεί να φορολογηθεί στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος εάν η παρουσία του υπερβαίνει τις 183 ημέρες σε οποιαδήποτε δωδεκάμηνη περίοδο, και μόνο για το εισόδημα που αποκτάται από την άσκηση συγκεκριμένων δραστηριοτήτων, όπως επιστημονικές, φιλολογικές, καλλιτεχνικές, εκπαιδευτικές, διδακτικές, ή δραστηριότητες ιατρών, δικηγόρων, μηχανικών, αρχιτεκτόνων, οδοντιάτρων, λογιστών και ελεγκτών.
  13. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι αμοιβές για εξαρτημένη εργασία φορολογούνται στο κράτος κατοικίας του εργαζομένου, εκτός αν η εργασία ασκείται στο άλλο συμβαλλόμενο κράτος, οπότε η αμοιβή μπορεί να φορολογηθεί εκεί. Ωστόσο, η αμοιβή φορολογείται μόνο στο κράτος κατοικίας εάν ο εργαζόμενος παραμένει στο άλλο κράτος για λιγότερο από 183 ημέρες σε οποιαδήποτε δωδεκάμηνη περίοδο, ο εργοδότης δεν είναι κάτοικος του άλλου κράτους και η αμοιβή δεν επιβαρύνει μόνιμη εγκατάσταση του εργοδότη εκεί. Τέλος, οι αμοιβές για εργασία σε πλοία ή αεροσκάφη που δραστηριοποιούνται σε διεθνείς μεταφορές μπορούν να φορολογούνται στο κράτος όπου φορολογούνται τα κέρδη από τη λειτουργία τους, σύμφωνα με το Άρθρο 8.
  14. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι αμοιβές διευθυντών, μελών Διοικητικού ή επιβλέποντος Συμβουλίου ή άλλου παρόμοιου οργάνου μιας εταιρείας, που είναι κάτοικοι ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, μπορούν να φορολογούνται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, εφόσον η εταιρεία είναι κάτοικος αυτού του άλλου Κράτους.
  15. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 του ΦΕΚ ορίζει ότι το εισόδημα καλλιτεχνών και αθλητών που αποκτάται από την άσκηση προσωπικών δραστηριοτήτων σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να φορολογείται σε αυτό το Κράτος, εκτός εάν η δραστηριότητα χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου ή κατά μεγάλο μέρος από κρατικά κεφάλαια του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους.
  16. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει ότι συντάξεις και παρόμοιες αμοιβές που καταβάλλονται σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους για προηγούμενη απασχόληση, μπορούν να φορολογούνται σε αυτό το Κράτος. Το Άρθρο 19, παράγραφος 1α, αναφέρει ότι μισθοί, ημερομίσθια και άλλες παρόμοιες αμοιβές (εκτός συντάξεων) που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, διοικητική-γεωγραφική υποδιαίρεση ή τοπική αρχή σε φυσικό πρόσωπο για υπηρεσίες προς αυτό, φορολογούνται μόνο στο Κράτος που τις καταβάλλει.
  17. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 ορίζει ότι μισθοί, ημερομίσθια και παρόμοιες αμοιβές που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, την υποδιαίρεσή του ή την τοπική του αρχή, φορολογούνται μόνο στο Κράτος αυτό, εκτός εάν οι υπηρεσίες παρέχονται στο άλλο Κράτος και το φυσικό πρόσωπο είναι υπήκοος ή κάτοικος αυτού του άλλου Κράτους αποκλειστικά για την παροχή των υπηρεσιών. Επίσης, οι συντάξεις που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή τις υποδιαιρέσεις του για υπηρεσίες προς αυτό, φορολογούνται μόνο στο Κράτος αυτό, εκτός εάν το φυσικό πρόσωπο είναι κάτοικος και υπήκοος του άλλου Κράτους. Οι διατάξεις των Άρθρων 15, 16 και 18 εφαρμόζονται σε μισθούς και συντάξεις που συνδέονται με επιχειρηματική δραστηριότητα ενός Συμβαλλόμενου Κράτους ή των υποδιαιρέσεών του.
  18. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 ορίζει ότι χρηματικά ποσά που λαμβάνει ένας σπουδαστής ή μαθητευόμενος, ο οποίος είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους και βρίσκεται στο πρώτο Κράτος αποκλειστικά για εκπαίδευση ή άσκηση, δεν φορολογούνται στο πρώτο Κράτος, εφόσον προέρχονται από πηγές εκτός αυτού του Κράτους.
  19. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 της Συμφωνίας ορίζει ότι εισόδημα κατοίκου ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, που δεν ρυθμίζεται από άλλα άρθρα, φορολογείται μόνο σε αυτό το Κράτος, εκτός εάν συνδέεται ουσιαστικά με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο άλλο Κράτος, οπότε εφαρμόζονται τα Άρθρα 7 ή 14. Επιπλέον, κέρδη από χαρτοπαιξία και τυχερά παιχνίδια που προκύπτουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος μπορούν να φορολογηθούν στο άλλο.
  20. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 ορίζει ότι η έκπτωση φόρου που καταβλήθηκε σε άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος δεν μπορεί να υπερβαίνει το τμήμα του φόρου εισοδήματος ή κεφαλαίου που αντιστοιχεί στο εισόδημα ή κεφάλαιο που μπορεί να φορολογηθεί στο άλλο κράτος. Το Άρθρο 24 διασφαλίζει τη μη διακριτική μεταχείριση, ορίζοντας ότι οι υπήκοοι ενός Συμβαλλόμενου Κράτους δεν πρέπει να υπόκεινται σε φορολογία ή επιβαρύνσεις διαφορετικές ή πιο επαχθείς από αυτές που επιβάλλονται στους υπηκόους του άλλου κράτους υπό τις ίδιες συνθήκες.
  21. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 του ΦΕΚ ορίζει ότι πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων αυτών χωρίς υπηκοότητα, που είναι κάτοικοι ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, δεν πρέπει να υπόκεινται σε φορολογία ή επιβαρύνσεις που είναι διαφορετικές ή πιο επαχθείς από αυτές που επιβάλλονται στους υπηκόους του εν λόγω Κράτους, υπό τις ίδιες συνθήκες, ιδίως όσον αφορά την κατοικία. Επίσης, οι μόνιμες εγκαταστάσεις επιχειρήσεων δεν πρέπει να φορολογούνται λιγότερο ευνοϊκά από τις εγχώριες επιχειρήσεις, ενώ οι τόκοι, δικαιώματα και άλλες πληρωμές που καταβάλλονται σε κατοίκους του άλλου κράτους εκπίπτουν υπό τους ίδιους όρους. Τέλος, οι επιχειρήσεις που ανήκουν ή ελέγχονται από κατοίκους του άλλου κράτους δεν πρέπει να υπόκεινται σε πιο επαχθή φορολογία.
  22. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 του ΦΕΚ ορίζει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών και αμφιβολιών σχετικά με την ερμηνεία ή εφαρμογή της Σύμβασης, επιτρέποντας στις αρμόδιες αρχές των Συμβαλλόμενων Κρατών να επιλύουν ζητήματα μέσω αμοιβαίας συμφωνίας, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν προβλέπονται από τη Σύμβαση, εντός τριών ετών από την πρώτη κοινοποίηση της πράξης που οδηγεί σε φορολογία αντίθετη με τη Σύμβαση.
  23. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 της Σύμβασης ορίζει ότι οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών θα ανταλλάσσουν πληροφορίες απαραίτητες για την εφαρμογή της Σύμβασης και των εσωτερικών νομοθεσιών τους σχετικά με φόρους, με τις πληροφορίες να θεωρούνται απόρρητες και να χρησιμοποιούνται μόνο για συγκεκριμένους σκοπούς, ενώ δεν επιβάλλεται η λήψη διοικητικών μέτρων πέραν της νομοθεσίας ή η αποκάλυψη εμπορικών απορρήτων.
  24. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 της Σύμβασης ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Κράτη θα παρέχουν αμοιβαία βοήθεια στην είσπραξη φορολογικών απαιτήσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν φόρους, τόκους, διοικητικές ποινές και έξοδα είσπραξης, επιβαλλόμενους για λογαριασμό τους ή των υποδιαιρέσεών τους. Εάν μια φορολογική απαίτηση δεν μπορεί να εισπραχθεί στο ένα Κράτος, το άλλο Κράτος θα την εισπράξει σύμφωνα με τους δικούς του νόμους, ενώ οι προσφυγές σχετικά με την ύπαρξη ή το μέγεθος της απαίτησης εκδικάζονται μόνο στο Κράτος προέλευσης.
  25. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 της Σύμβασης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής, ορίζει ότι τα φορολογικά προνόμια των διπλωματικών και προξενικών αποστολών, όπως αυτά καθορίζονται από το διεθνές δίκαιο ή ειδικές συμφωνίες, δεν επηρεάζονται από τη Σύμβαση.
  26. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 του ΦΕΚ ορίζει ότι η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία παραλαβής της τελευταίας γνωστοποίησης ολοκλήρωσης των εσωτερικών διαδικασιών από τα Συμβαλλόμενα Κράτη, με εφαρμογή των διατάξεων για φόρους που παρακρατούνται στη πηγή από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου ημερολογιακού έτους μετά την έναρξη ισχύος, και για άλλους φόρους από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου ημερολογιακού έτους μετά την έναρξη ισχύος.
  27. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30 της Σύμβασης ορίζει ότι η Σύμβαση ισχύει μέχρι να καταγγελθεί από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, με έγγραφη ειδοποίηση τουλάχιστον έξι μήνες πριν το τέλος οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους μετά από πέντε έτη από την έναρξη ισχύος της, και καθορίζει τις ημερομηνίες παύσης ισχύος για διάφορους φόρους. Η Σύμβαση υπογράφηκε στην Αθήνα στις 16 Φεβρουαρίου 2009 μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν.
  28. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3826, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 29 στις 25 Φεβρουαρίου 2010, κυρώνει τη Σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής σχετικά με τους φόρους επί του εισοδήματος και κεφαλαίου, η οποία υπογράφηκε στην Αθήνα στις 16 Φεβρουαρίου 2009.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2010

Επιστροφή στη λίστα νόμων