Νόμος 3362/2005 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3362/2005 κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Αγίου Μαρίνου, η οποία εναρμονίζει τη φορολόγηση των τόκων αποταμιεύσεων με την Οδηγία 2003/48/ΕΚ. Η συμφωνία ορίζει τον "πραγματικό δικαιούχο" των τόκων, τις διαδικασίες προσδιορισμού της ταυτότητας και της κατοικίας του, καθώς και τους "φορείς πληρωμής" και τις "αρμόδιες αρχές". Ρυθμίζει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του Αγίου Μαρίνου και των κρατών μελών για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, διασφαλίζοντας την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών. Τέλος, καθορίζει τις μεταβατικές διατάξεις, την έναρξη ισχύος της συμφωνίας από την 1η Ιουλίου 2005 για τον Άγιο Μαρίνο, και την εδαφική της εφαρμογή.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της συμφωνίας μεταξύ της Κοινότητας και του Αγίου Μαρίνου στοχεύει στην εναρμόνιση των μέτρων με την Οδηγία 2003/48/ΕΚ, διασφαλίζοντας ότι ο Άγιος Μαρίνος θα εφαρμόζει διαδικασίες και κυρώσεις για την εκτέλεση των καθηκόντων που απαιτούνται από τους φορείς πληρωμής που εδρεύουν στην επικράτειά του. Το Άρθρο 2 ορίζει τον "πραγματικό δικαιούχο" ως φυσικό πρόσωπο που εισπράττει τόκους για δικό του όφελος, εκτός εάν αποδείξει ότι ενεργεί ως φορέας πληρωμής ή εξ ονόματος νομικού προσώπου/επενδυτικού οργανισμού.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 ορίζει ότι ένας φορέας πληρωμής πρέπει να προσδιορίζει τον πραγματικό δικαιούχο των τόκων, εκτός εάν πρόκειται για φυσικό πρόσωπο που ενεργεί για δικό του λογαριασμό, για νομική οντότητα που είναι εγγεγραμμένη στο χρηματιστήριο, ή για οργανισμό συλλογικών επενδύσεων σε τίτλους. Εάν ο φορέας πληρωμής έχει αμφιβολίες για την ταυτότητα του πραγματικού δικαιούχου, πρέπει να λάβει μέτρα για τον προσδιορισμό της, σύμφωνα με το Άρθρο 3, αλλιώς το πρόσωπο στο οποίο καταβάλλονται οι τόκοι θεωρείται ο πραγματικός δικαιούχος.
  3. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 του εγγράφου καθορίζει τον τρόπο προσδιορισμού της ταυτότητας και της κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου, απαιτώντας από τους φορείς πληρωμής να τηρούν αρχεία σύμφωνα με τη νομοθεσία του Αγίου Μαρίνου για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Για φυσικά πρόσωπα που προσκομίζουν διαβατήριο ή ταυτότητα κράτους μέλους της ΕΕ και δηλώνουν κάτοικοι χώρας εκτός ΕΕ ή Αγίου Μαρίνου, η κατοικία προσδιορίζεται με πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας, αλλιώς θεωρείται το κράτος μέλος που εξέδωσε το έγγραφο. Το Άρθρο 4 ορίζει ως "φορέα πληρωμής" στον Άγιο Μαρίνο τις τράπεζες, τους οικονομικούς φορείς, καθώς και φυσικά και νομικά πρόσωπα που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένα εκεί και αποδέχονται, κατέχουν, επενδύουν ή μεταβιβάζουν περιουσιακά στοιχεία τρίτων.
  4. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 του ΦΕΚ ορίζει ότι ως "αρμόδιες αρχές των συμβαλλομένων μερών" νοούνται οι αρχές που αναφέρονται στο Παράρτημα ΙΙ, ενώ για κράτη που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη, αρμόδιες είναι οι αρχές που είναι υπεύθυνες για διμερείς ή πολυμερείς συμβάσεις ή, ελλείψει αυτών, για την έκδοση πιστοποιητικών φορολογικής κατοικίας.
  5. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 ορίζει τους "τόκους" για τους σκοπούς της συμφωνίας, περιλαμβάνοντας τόκους από διάφορες απαιτήσεις, κεφαλαιοποιημένους τόκους κατά την πώληση, και εισόδημα από οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων ή οντότητες που επενδύουν σε χρεωστικούς τίτλους, με ειδικές ρυθμίσεις για τον Άγιο Μαρίνο και περιπτώσεις όπου ο φορέας πληρωμής δεν διαθέτει στοιχεία.
  6. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 θέτει μεταβατικές διατάξεις για διαπραγματεύσιμους χρεωστικούς τίτλους που εκδόθηκαν πριν την 1η Μαρτίου 2001, ορίζοντας ότι δεν θεωρούνται απαιτήσεις υπό προϋποθέσεις, με ειδικές ρυθμίσεις για τίτλους που περιέχουν ρήτρες επανενσωμάτωσης φόρου και εκδίδονται από τον Άγιο Μαρίνο, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010 ή και πέραν αυτής, εφόσον τα κράτη μέλη εφαρμόζουν παρόμοιες διατάξεις με το Άρθρο 7.
  7. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12, παράγραφος 1, ορίζει ότι η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα μέρη να επιβάλουν άλλες μορφές παρακράτησης φόρου στην πηγή, πέραν αυτών που αναφέρονται στη συμφωνία, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο ή τις συμβάσεις διπλής φορολογίας. Η παράγραφος 2 διευκρινίζει ότι οι διατάξεις των συμβάσεων διπλής φορολογίας μεταξύ του Αγίου Μαρίνου και των κρατών μελών δεν εμποδίζουν την επιβολή της παρακράτησης στην πηγή που προβλέπει η παρούσα συμφωνία.
  8. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 της συμφωνίας ορίζει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του Αγίου Μαρίνου και των κρατών μελών κατόπιν αιτήσεως, για την αντιμετώπιση φορολογικής απάτης και παρόμοιων αδικημάτων, απαιτώντας την παροχή στοιχείων όπως ταυτότητα προσώπου, επιθυμητές πληροφορίες, φορολογικό στόχο και λόγους ύπαρξης των πληροφοριών στη δικαιοδοσία του κράτους που δέχεται την αίτηση.
  9. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 της συμφωνίας ορίζει ότι όλες οι πληροφορίες που υποβάλλονται από ένα συμβαλλόμενο μέρος αντιμετωπίζονται ως εμπιστευτικές και αποκαλύπτονται μόνο σε πρόσωπα ή αρχές που είναι αρμόδια για την αξιολόγηση, συλλογή, επιβολή ή δίωξη σχετικά με τη φορολογία που καλύπτει η συμφωνία, με δυνατότητα κοινοποίησης σε δημόσιες δικαστικές διαδικασίες ή αποφάσεις, και μόνο με ρητή γραπτή συμφωνία της αρμόδιας αρχής του συμβαλλόμενου μέρους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση για κοινοποίηση σε τρίτους.
  10. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 της συμφωνίας ορίζει ότι η κοινολόγηση πληροφοριών απαιτεί ρητή γραπτή συμφωνία της αρμόδιας αρχής του συμβαλλόμενου μέρους, ενώ προβλέπει διαβουλεύσεις για την επίλυση διαφωνιών μεταξύ της αρμόδιας αρχής του Αγίου Μαρίνου και άλλων αρμόδιων αρχών που αναφέρονται στο Παράρτημα Ι, με πιθανή συμμετοχή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε θέματα ερμηνείας. Επιπλέον, καθορίζει ότι τα συμβαλλόμενα μέρη θα διεξάγουν διαβουλεύσεις τουλάχιστον κάθε τρία έτη ή κατόπιν αιτήματος για την εξέταση και βελτίωση της λειτουργίας της συμφωνίας, καθώς και για την αξιολόγηση διεθνών εξελίξεων, με δυνατότητα τροποποίησης της συμφωνίας βάσει αυτής της αξιολόγησης.
  11. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 ορίζει ότι η συμφωνία τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα μετά την τελευταία κοινοποίηση, με τον Άγιο Μαρίνο να την εφαρμόζει από την 1η Ιουλίου 2005, ενώ το Άρθρο 17 καθορίζει ότι η εφαρμογή της συμφωνίας εξαρτάται από την έγκριση και εφαρμογή ισοδύναμων μέτρων από τρίτες χώρες και εδάφη, και επιτρέπει την αναστολή της εφαρμογής της.
  12. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 καθορίζει το εδαφικό πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας, η οποία ισχύει στα εδάφη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Αγίου Μαρίνου. Το Άρθρο 20 αναφέρει ότι τα παραρτήματα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας και περιγράφει τις διαδικασίες τροποποίησης των καταλόγων αρμοδίων αρχών και εξομοιουμένων οντοτήτων. Το Άρθρο 21 ορίζει ότι η συμφωνία συντάσσεται σε 22 αυθεντικές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής και της μαλτέζικης.
  13. Άρθρο 28 π. Το Άρθρο 28 π του Νόμου 85362, που κυρώθηκε στις 23 Ιουνίου 2005, επικυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Αγίου Μαρίνου, η οποία θεσπίζει μέτρα ισοδύναμα με την οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου για τη φορολόγηση των τόκων από αποταμιεύσεις, καθώς και το συνοδευτικό Μνημόνιο Συμφωνίας.
  14. Άρθρο 158. Το Άρθρο 158 του ΦΕΚ ορίζει ότι σε περίπτωση καταγγελίας ή αναστολής της συμφωνίας, οι απαιτήσεις φυσικών προσώπων σύμφωνα με το άρθρο 10 δεν επηρεάζονται, ενώ ο Άγιος Μαρίνος θα καταρτίσει λογαριασμό κλεισίματος και θα πραγματοποιήσει τελική πληρωμή στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
  15. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3362/2005 κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Δημοκρατίας του Αγίου Μαρίνου, η οποία θεσπίζει μέτρα ισοδύναμα με την οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη φορολόγηση των εισοδημάτων από τόκους αποταμιεύσεων.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2005

Επιστροφή στη λίστα νόμων