Νόμος 3353/2005 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3353/2005 κυρώνει τη Συμφωνία, υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών, μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Νήσων Τουρκ και Κάικος για τη φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις, σύμφωνα με την οδηγία 2003/48/ΕΚ. Η συμφωνία ρυθμίζει την παρακράτηση φόρου επί τόκων που καταβάλλονται σε πραγματικούς δικαιούχους που είναι κάτοικοι Ελλάδας ή των Νήσων Τουρκ και Κάικος, καθορίζοντας ποσοστά παρακράτησης και διαδικασίες για την αποφυγή διπλής φορολογίας. Αφορά τις αρμόδιες φορολογικές αρχές της Ελλάδας και των Νήσων Τουρκ και Κάικος, καθώς και τους φορείς πληρωμής και τους πραγματικούς δικαιούχους των τόκων. Η συμφωνία τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με ημερομηνία έκδοσης την 21η Ιουνίου 2005.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της Συμφωνίας ορίζει ότι οι τόκοι που καταβάλλονται από φορέα πληρωμής εγκατεστημένο στις Νήσους Ίτουρκ και Κάϊκος σε πραγματικούς δικαιούχους που είναι κάτοικοι της Ελλάδας υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου που αναφέρεται στη συμφωνία.
  2. Άρθρο 1 τ. Το Άρθρο 1 τ του ΦΕΚ 149 καθορίζει τις αρμόδιες αρχές για την εφαρμογή της οδηγίας σχετικά με την παρακράτηση φόρου επί τόκων που καταβάλλονται σε φυσικά πρόσωπα, ορίζοντας το "Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών" για την Ελλάδα και την "Ώπε Ειπαποίαὶ εγνιοες Οοτηπ5αοη" για τις Νήσους Τουρκ και Κάικος, και περιγράφει τη διαδικασία έκδοσης πιστοποιητικού από την αρμόδια αρχή της φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου, το οποίο ισχύει για τρία έτη και εκδίδεται εντός δύο μηνών από την αίτηση.
  3. Άρθρο 2 Δ. Το Άρθρο 2Δ ορίζει ότι το ποσοστό παρακράτησης φόρου είναι 15% για τα πρώτα τρία έτη, 20% για τα επόμενα τρία έτη και 35% στη συνέχεια. Το Άρθρο 2(1) καθορίζει ότι σε περίπτωση πληρωμής τόκων από φορέα πληρωμής στην Ελληνική Δημοκρατία σε πραγματικούς δικαιούχους που κατοικούν στις Νήσους Τουρκ και Κάικος, ή σε περιπτώσεις που εφαρμόζεται το άρθρο 3(1)(α), ο φορέας πληρωμής πρέπει να ενημερώσει την αρμόδια αρχή για τα στοιχεία ταυτότητας και την κατοικία του δικαιούχου.
  4. Άρθρο 2 π. Το Άρθρο 2 π της Συμφωνίας ορίζει ότι οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος Ἱ της Συμφωνίας, σχετικά με τους τόκους που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια του φορολογικού έτους, κοινοποιούνται αυτομάτως τουλάχιστον μία φορά ετησίως εντός εξαμήνου μετά το τέλος του φορολογικού έτους. Το Άρθρο 4 Βάση αξιολόγησης για την παρακράτηση φόρου αναφέρει ότι ένας φορέας πληρωμής εγκατεστημένος στις Νήσους Τουρκ και Κάικος επιβάλλει φόρο παρακράτησης επί του ακαθάριστου ποσού των τόκων που καταβάλλονται, σύμφωνα με το άρθρο 1 της Συμφωνίας.
  5. Άρθρο 2 τ. Το Άρθρο 2 τ ορίζει ότι οι διατάξεις του δεν παράγουν αποτελέσματα στην Ελληνική Δημοκρατία εάν δεν υπάρχει άμεση φορολόγηση στις νήσους Τουρκ και Κάϊκος, και οι διατάξεις του εφαρμόζονται από την ημερομηνία εφαρμογής της οδηγίας σύμφωνα με τις παραγράφους 27 και 3 του άρθρου 17 της οδηγίας.
  6. Άρθρο 3 Ε. Το Άρθρο 3Ε της Συμφωνίας ορίζει εξαιρέσεις από τη διαδικασία παρακράτησης φόρου για τις Νήσους Τουρκ και Κάικος, επιτρέποντας στους πραγματικούς δικαιούχους να ζητήσουν την μη πραγματοποίηση παρακράτησης φόρου μέσω συγκεκριμένης διαδικασίας.
  7. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 ορίζει ότι η πληρωμή τόκων υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου, με δυνατότητα περιορισμού του ελάχιστου επιπέδου πληροφοριών που υποβάλλονται από τον φορέα πληρωμής. Η Ελληνική Δημοκρατία, εντός εξαμήνου από τη λήξη του φορολογικού έτους, ανακοινώνει αυτόματα στην αρμόδια αρχή των Νήσων Τουρκ και Κάικος τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, σημεία α) έως δ), σχετικά με το σύνολο των τόκων που καταβλήθηκαν κατά το εν λόγω έτος.
  8. Άρθρο 4 π. Το Άρθρο 4 π ορίζει ότι η μεταβίβαση φόρου από τις Νήσους Τουρκ και Κάικος πραγματοποιείται σε μία δόση εντός εξαμήνου μετά το τέλος του φορολογικού έτους, ενώ το Άρθρο 10 διασφαλίζει την εξάλειψη της διπλής φορολογίας, προβλέποντας πίστωση φόρου ή επιστροφή του επιπλέον ποσού παρακρατηθέντος φόρου στον πραγματικό δικαιούχο.
  9. Άρθρο 4 τ. Το Άρθρο 4 τ της Συμφωνίας προβλέπει ότι εάν έχει διενεργηθεί επιπλέον παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των τόκων που εισπράττονται από πραγματικό δικαιούχο, πέραν της προβλεπόμενης στο Άρθρο 4, το συμβαλλόμενο μέρος της φορολογικής κατοικίας του δικαιούχου θα πιστώσει το ποσό αυτής της επιπλέον παρακράτησης φόρου πριν από την εφαρμογή της διαδικασίας που αναφέρεται στο στοιχείο !). Εναλλακτικά, το κράτος φορολογικής κατοικίας μπορεί να αντικαταστήσει την πίστωση φόρου με επιστροφή της παρακράτησης φόρου.
  10. Άρθρο 5 Ο. Το Άρθρο 5 Ο ορίζει ότι ένα φυσικό πρόσωπο δεν θεωρείται πραγματικός δικαιούχος εάν ενεργεί ως φορέας πληρωμής ή εξ ονόματος νομικού προσώπου, οντότητας που φορολογείται επί των κερδών της, ΟΣΕΚΑ εγκεκριμένου σύμφωνα με την οδηγία Β5/611/ΕΟΚ ή ισοδύναμου οργανισμού συλλογικών επενδύσεων στις Νήσους Τουρκ. και Κάικος.
  11. Άρθρο 5 τ. Το Άρθρο 5 τ του εγγράφου καθορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται σε μια συμφωνία, όπως τα στοιχεία ταυτότητας και κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου (σύμφωνα με το άρθρο 6), το όνομα και τη διεύθυνση του φορέα πληρωμής, τον αριθμό λογαριασμού του δικαιούχου ή τα στοιχεία της απαίτησης που γεννά τους τόκους, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τον υπολογισμό της πληρωμής των τόκων.
  12. Άρθρο 7 Ο. Το Άρθρο 7 Ο ορίζει τον "φορέα πληρωμής" ως οποιονδήποτε οικονομικό φορέα που καταβάλλει ή διασφαλίζει την καταβολή τόκων στον πραγματικό δικαιούχο, και επεκτείνει αυτόν τον ορισμό σε οντότητες που λαμβάνουν τόκους σε συμβαλλόμενο μέρος, εκτός αν πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις (π.χ. είναι νομικό πρόσωπο, φορολογούνται βάσει γενικών ρυθμίσεων ή είναι ΟΣΕΚΑ εγκεκριμένο σύμφωνα με την οδηγία 85/611/ΕΟΚ). Το άρθρο αναφέρει επίσης συγκεκριμένα νομικά πρόσωπα στη Φινλανδία (ανοῖη υπο (Αν) καὶ Κοπιππαπά Παν Νο (Ιζν)/ορρεί Βοίαρ καὶ ΚοιυπιαπαάϊίΡοϊαρ) και στη Σουηδία (Βαπάεἱοδοίαρ (ΠΡ) καὶ Κοτιπιαπάθο]αρ (ΙΒ)) που εξαιρούνται.
  13. Άρθρο 7 π. Το Άρθρο 7π της Συμφωνίας αφορά την παρακράτηση φόρου επί των τόκων που καταβάλλονται σε οντότητες που αναφέρονται στο Άρθρο 7 παράγραφος 2, με ειδικές διατάξεις για τις Νήσους Τουρκ και Κάικος, και ορίζει τον "πραγματικό δικαιούχο" ως φυσικό πρόσωπο που εισπράττει τόκους για δικό του σκοπό ή προς όφελός του, με κανόνες για τον προσδιορισμό της ταυτότητάς του από τον φορέα πληρωμής, ιδίως για συμβάσεις που έχουν συναφθεί πριν την 1η Ιανουαρίου 2004.
  14. Άρθρο 8 Ο. Το Άρθρο 8 Ορίζει τους "τόκους" για τους σκοπούς της Συμφωνίας, περιλαμβάνοντας τόκους από κάθε είδους απαιτήσεις (π.χ. τίτλους δημοσίου, ομολογιακά δάνεια) εκτός από τόκους δανείων μεταξύ φυσικών προσώπων που δεν ενεργούν επιχειρηματικά, και εξαιρώντας τους τόκους υπερημερίας. Επίσης, περιλαμβάνει δεδουλευμένους ή κεφαλαιοποιημένους τόκους κατά την πώληση, επιστροφή ή εξόφληση απαιτήσεων, καθώς και εισόδημα που προκύπτει από τόκους, άμεσα ή μέσω οντότητας.
  15. Άρθρο 8 π. Το Άρθρο 8 π του ΦΕΚ ορίζει ότι ο φορέας πληρωμής πρέπει να προσδιορίσει τον πραγματικό δικαιούχο του χρεωστικού τίτλου, ο οποίος θεωρείται κάτοχος καθ' όλη τη διάρκεια ύπαρξης του τίτλου εκτός αν προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία για την ημερομηνία αγοράς. Επιπλέον, η παρακράτηση φόρου από τις Νήσους Τουρκ και Κάικος δεν εμποδίζει το άλλο συμβαλλόμενο μέρος να φορολογήσει το εισόδημα σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία.
  16. Άρθρο 9 τ. Το Άρθρο 9 τ αναφέρεται στην πηγή και την κατανομή των εσόδων που προβλέπονται στο Άρθρο 9 της Συμφωνίας. Το Άρθρο 15 ορίζει ότι η Συμφωνία τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα μετά την τελευταία ημερομηνία κατά την οποία οι κυβερνήσεις θα έχουν αμοιβαία γνωστοποιήσει γραπτώς την ολοκλήρωση των διαδικασιών.
  17. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10, παράγραφος 2 της οδηγίας, αναφέρεται στην ισοτιμία της νομοθεσίας των Νήσων Τουρκ και Κάικος σχετικά με τους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων με την κοινοτική νομοθεσία των άρθρων 2 και 6, και προβλέπει την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Νήσων Τουρκ και Κάικος κατά τη μεταβατική περίοδο.
  18. Άρθρο 10 π. Το Άρθρο 10 π του ΦΕΚ ορίζει ότι οι Νήσοι Ίουρκ και Κάικος, κατά τη μεταβατική περίοδο, μπορούν να επιλέξουν να εφαρμόσουν τις διατάξεις για την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών σύμφωνα με το Κεφάλαιο Η της οδηγίας, και αν το πράξουν, δεν θα εφαρμόζουν πλέον την παρακράτηση φόρου στην πηγή και την κατανομή των εσόδων.
  19. Άρθρο 10 τ. Το Άρθρο 10 τ αναφέρεται στις σχέσεις των Νήσων Τουρκ και Κάικος με την ΕΕ, καθορίζοντας ότι δεν υπάγονται στο φορολογικό έδαφος της ΕΕ και ότι, κατά τη μεταβατική περίοδο, θα εφαρμόζουν παρακράτηση φόρου αντί για αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τόκους αποταμιεύσεων, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2005.
  20. Άρθρο 12 τ. Το Άρθρο 12 τ του εγγράφου ΦΕΚ αφορά την αναστολή και αποκατάσταση της εφαρμογής της Συμφωνίας, η οποία μπορεί να συμβεί προσωρινά ή μόνιμα σύμφωνα με το ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο, ή εάν ένα κράτος μέλος αναστείλει τις εκτελεστικές του διατάξεις, με την εφαρμογή να αποκαθίσταται μόλις παύσουν οι λόγοι αναστολής. Επίσης, αναφέρεται η δυνατότητα αναστολής από οποιοδήποτε συμβαλλόμενο μέρος με κοινοποίηση στο άλλο, εφόσον τρίτες χώρες ή εδάφη παύσουν να εφαρμόζουν συγκεκριμένα μέτρα, με την αναστολή να τίθεται σε ισχύ το νωρίτερο δύο μήνες μετά τη γνωστοποίηση και να αποκαθίσταται όταν τα μέτρα αποκατασταθούν. Το άρθρο παραθέτει επίσης μια εκτενή λίστα δημόσιων αρχών και οργανισμών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των Βελγίου, Ισπανίας και Ελλάδας, με συγκεκριμένες κυβερνή…
  21. Άρθρο 13 Α. Το Άρθρο 13Α του ΦΕΚ ορίζει ότι όλες οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται μεταξύ των αρμόδιων αρχών των συμβαλλόμενων μερών είναι απόρρητες και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για σκοπούς άμεσης φορολογίας, εκτός εάν υπάρχει προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του άλλου μέρους. Επιπλέον, οι πληροφορίες μπορούν να κοινοποιηθούν σε πρόσωπα που αφορούν, σε αρχές για σκοπούς άμεσης φορολογίας, σε ακροαματικές διαδικασίες ή δικαστικές ενέργειες, καθώς και σε αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών, εφόσον υπάρχει η σύμφωνη γνώμη της αρχής που παρείχε τις πληροφορίες.
  22. Άρθρο 14 τ. Το Άρθρο 14 τ ορίζει τη μεταβατική περίοδο για την παρακράτηση φόρου επί τόκων από διαπραγματεύσιμους χρεωστικούς τίτλους, με ποσοστά 15% για τα πρώτα τρία έτη, 20% για τα επόμενα τρία, και 35% στη συνέχεια, αρχής γενομένης από την 1η Μαρτίου 2002, ενώ επιτρέπει στα συμβαλλόμενα μέρη να φορολογούν το εισόδημα σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία.
  23. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 ορίζει ότι η ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας θα είναι η ημερομηνία κατά την οποία οι κυβερνήσεις θα έχουν γνωστοποιήσει γραπτώς την ολοκλήρωση των συνταγματικών διατυπώσεων, και οι διατάξεις θα εφαρμόζονται σύμφωνα με τις παραγράφους 27 και 3 του άρθρου 17 της οδηγίας.
  24. Άρθρο 15 α. Το Άρθρο δεύτερο ορίζει ότι ο παρών νόμος και η Συμφωνία που κυρώνεται τίθενται σε ισχύ από τη δημοσίευσή τους στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με ημερομηνία έκδοσης την 21η Ιουνίου 2005, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Γρ. Παπούλια και τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφη και Εξωτερικών Π. Μολυβιάτη, ενώ η Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους τέθηκε στις 23 Ιουνίου 2005 από τον Υπουργό Δικαιοσύνης Α. Παπαληγούρα.
  25. Άρθρο 16 Λ. Το Άρθρο 16 Λ καθορίζει ότι η Συμφωνία παραμένει σε ισχύ εκτός εάν καταγγελθεί από ένα συμβαλλόμενο μέρος, το οποίο πρέπει να κοινοποιήσει γραπτώς την καταγγελία του, με την οποία η Συμφωνία παύει να ισχύει 12 μήνες μετά την ημερομηνία γνωστοποίησης. Επίσης, το άρθρο 2 της συμφωνίας δεν παράγει αποτελέσματα στην Ελληνική Δημοκρατία εάν δεν υπάρχει άμεση φορολόγηση στις νήσους Τουρκ και Κάικος.
  26. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17, όπως αναφέρεται στην επιστολή της Ελληνικής Δημοκρατίας στις 2 Νοεμβρίου 2004, αφορά την έναρξη ισχύος της Συμφωνίας για τη φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις μεταξύ της Ελλάδας και των Νήσων Τουρκ και Κάικος, η οποία εξαρτάται από την ολοκλήρωση των εσωτερικών συνταγματικών διαδικασιών και την αμοιβαία ενημέρωση, σύμφωνα με το Άρθρο 17(1) της Οδηγίας 2003/48/ΕΚ. Η επιστολή της Κυβέρνησης των Νήσων Τουρκ και Κάικος, που χρονολογείται επίσης το 2004, επιβεβαιώνει τη συμφωνία με το περιεχόμενο της ελληνικής επιστολής.
  27. Άρθρο 17 τ. Το Άρθρο 17 τ του ΦΕΚ αναφέρεται στην εφαρμογή της Οδηγίας 2003/48/ΕΚ για τη φορολόγηση των τόκων αποταμιεύσεων, ορίζοντας ότι τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν τις απαραίτητες διατάξεις έως την 1η Ιανουαρίου 2004, με εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2005, υπό την προϋπόθεση ότι η Ελβετική Συνομοσπονδία, το Λιχτενστάιν, ο Άγιος Μαρίνος, το Μονακό και η Ανδόρα εφαρμόζουν ισοδύναμα μέτρα μέσω συμφωνιών με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ενώ οι Νήσοι Τερκς και Κάικος σημειώνουν ότι το Συμβούλιο καλεί την Επιτροπή να διαπραγματευτεί με άλλα οικονομικά κέντρα για την υιοθέτηση παρόμοιων μέτρων κατά τη μεταβατική περίοδο του άρθρου 10.
  28. Άρθρο 28. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου υπ' αριθ. 85353 κυρώνει τη Συμφωνία, υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών, μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Νήσων Τουρκ και Κάικος για τη φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις, σύμφωνα με την οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου, η οποία ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με τον ν. 3212/2005 (ΦΕΚ 35 Α΄). Η Συμφωνία αυτή εγκρίθηκε από την Ομάδα Εργασίας Υψηλού Επιπέδου του Συμβουλίου Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 22 Ιουνίου 2004 και τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία εφαρμογής της Οδηγίας 2003/48/ΕΚ.
  29. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3353/2005 κυρώνει τη Συμφωνία υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Νήσων Τουρκ και Κάικος, η οποία αφορά τη φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2005

Επιστροφή στη λίστα νόμων