Νόμος 3318/2005 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3318/2005 κυρώνει τη Σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Λετονίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής, η οποία υπογράφηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2002. Η Σύμβαση εφαρμόζεται σε φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου, καθορίζει τους όρους "κάτοικος" και "μόνιμη εγκατάσταση", και ρυθμίζει τη φορολόγηση διαφόρων ειδών εισοδήματος όπως μερίσματα, τόκοι, δικαιώματα, κέρδη από επιχειρήσεις και ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες. Επίσης, προβλέπει διαδικασίες για την αποφυγή της διπλής φορολογίας, την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των φορολογικών αρχών και την ισότιμη μεταχείριση των φορολογουμένων. Η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία της τελευταίας γνωστοποίησης ολοκλήρωσης των συνταγματικών διαδικασιών και παραμένει σε ισχύ μέχρι να καταγγελθεί από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της Σύμβασης ορίζει ότι αυτή εφαρμόζεται σε πρόσωπα που είναι κάτοικοι ενός ή και των δύο Συμβαλλομένων Κρατών, ενώ το Άρθρο 2 διευκρινίζει ότι η Σύμβαση καλύπτει φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου που επιβάλλονται για λογαριασμό των Συμβαλλομένων Κρατών ή των τοπικών αρχών, ανεξάρτητα από τον τρόπο επιβολής τους.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 της Σύμβασης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Λετονίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής, ορίζει ότι η Σύμβαση εφαρμόζεται στους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου, συμπεριλαμβανομένων των φόρων φυσικών και νομικών προσώπων στην Ελλάδα ("Ελληνικός φόρος") και των φόρων εισοδήματος εταιρειών, φυσικών προσώπων και ακίνητης περιουσίας στη Λετονία ("Λετονικός φόρος"), καθώς και σε τυχόν παρόμοιους φόρους που θα επιβληθούν στο μέλλον.
  3. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 του ΦΕΚ κυρώνει τη Σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Λετονίας, η οποία υπογράφηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2002, με σκοπό την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής σχετικά με τους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 ορίζει τον όρο "κάτοικος" για τους σκοπούς της Σύμβασης, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για πρόσωπο που φορολογείται σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος λόγω κατοικίας, διαμονής, δραστηριοτήτων, έδρας ή παρόμοιου κριτηρίου, εξαιρουμένων όσων φορολογούνται μόνο για εισόδημα ή περιουσία από πηγές του εν λόγω Κράτους. Σε περίπτωση διπλής κατοικίας, η ιδιότητα καθορίζεται με βάση τη μόνιμη οικογενειακή εστία, το κέντρο ζωτικών συμφερόντων, τη συνήθη διαμονή, την υπηκοότητα, ή με αμοιβαία συμφωνία των αρμόδιων αρχών των Συμβαλλομένων Κρατών.
  5. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει τον όρο "μόνιμη εγκατάσταση" ως έναν καθορισμένο τόπο επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, περιλαμβάνοντας μεταξύ άλλων έδρα διοίκησης, υποκατάστημα, γραφείο, εργοστάσιο, εργαστήριο, ορυχείο, πηγή πετρελαίου ή αερίου, λατομείο ή άλλο τόπο εξόρυξης φυσικών πόρων. Εργοτάξια, έργα κατασκευής, συναρμολόγησης ή εγκατάστασης, καθώς και δραστηριότητες επίβλεψης ή συμβουλευτικού χαρακτήρα, στοιχειοθετούν μόνιμη εγκατάσταση μόνο εάν διαρκούν περισσότερο από εννέα μήνες. Εξαιρούνται η χρήση διευκολύνσεων για αποθήκευση, έκθεση ή παράδοση αγαθών, καθώς και δραστηριότητες προπαρασκευαστικού ή βοηθητικού χαρακτήρα.
  6. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 ορίζει ότι η ακίνητη περιουσία, συμπεριλαμβανομένης της παρεπόμενης περιουσίας, των ζώων, του εξοπλισμού γεωργίας/δασοκομίας, των δικαιωμάτων επί γης, της επικαρπίας, και των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης φυσικών πόρων, μπορεί να φορολογείται στο κράτος όπου βρίσκεται, ενώ πλοία και αεροσκάφη δεν θεωρούνται ακίνητη περιουσία. Το Άρθρο 7 αναφέρει ότι τα κέρδη επιχείρησης φορολογούνται μόνο στο κράτος κατοικίας, εκτός αν υπάρχει μόνιμη εγκατάσταση στο άλλο κράτος, όπου τότε μπορεί να φορολογηθεί το κεφάλαιο που συνδέεται με αυτήν ή με καθορισμένη βάση για ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες. Το Άρθρο 24, παράγραφος 1α, ορίζει ότι για κάτοικο της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο φόρος που καταβλήθηκε στη Λετονία για εισόδημα ή κεφάλαιο μπορεί να αναγνωριστεί ως έκπτωση από τον αντίστοιχο φόρο …
  7. Άρθρο 6 κ. Το Άρθρο 6 κ ορίζει πού φορολογείται η ωφέλεια από τη μεταβίβαση περιουσίας, αναφέροντας ότι η ωφέλεια από κινητή περιουσία που αποτελεί μέρος μόνιμης εγκατάστασης ή σταθερής βάσης μπορεί να φορολογείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, ενώ η ωφέλεια από πλοία, αεροσκάφη ή σχετική κινητή περιουσία φορολογείται μόνο στο κράτος όπου φορολογούνται τα κέρδη από την εκμετάλλευσή τους, και κάθε άλλη περιουσία φορολογείται μόνο στο κράτος κατοικίας του μεταβιβάζοντος, εκτός από την περίπτωση μεταβίβασης μετοχών εταιρίας που μπορεί να φορολογηθεί σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.
  8. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 ορίζει ότι τα κέρδη μιας επιχείρησης από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος μπορούν να φορολογούνται στο άλλο Κράτος εάν υπάρχουν μόνιμες εγκαταστάσεις, αποδίδοντας τα κέρδη που θα πραγματοποιούσε μια ανεξάρτητη επιχείρηση, ενώ επιτρέπει την έκπτωση δαπανών που πραγματοποιούνται για τους σκοπούς της μόνιμης εγκατάστασης. Επίσης, διευκρινίζει ότι η ύπαρξη μόνιμης εγκατάστασης δεν προκύπτει από τη δραστηριότητα μεσίτη, γενικού αντιπροσώπου ή ανεξάρτητου πράκτορα, εκτός εάν οι όροι συνεργασίας διαφέρουν από αυτούς μεταξύ ανεξάρτητων προσώπων, και η σχέση ελέγχου μεταξύ εταιρειών δεν καθιστά την καθεμία μόνιμη εγκατάσταση της άλλης.
  9. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 του ΦΕΚ ορίζει τους όρους "Ελληνική Δημοκρατία" και "Λετονία" ως προς τα κυριαρχικά τους δικαιώματα σε θαλάσσιες περιοχές, καθώς και τους όρους "πρόσωπο", "εταιρία", "επιχείρηση Συμβαλλόμενου Κράτους", "διεθνείς μεταφορές", "αρμόδια αρχή" (τον Υπουργό Οικονομικών ή εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο σε κάθε χώρα) και "υπήκοος". Επιπλέον, το Άρθρο 8 καθορίζει ότι τα κέρδη από τη ναυτιλιακή και αεροπορική εκμετάλλευση σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος όπου είναι νηολογημένα τα πλοία ή όπου εδρεύει η επιχείρηση.
  10. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9, "ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ", ορίζει ότι εάν μια επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους συμμετέχει στη διοίκηση, τον έλεγχο ή το κεφάλαιο μιας επιχείρησης του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, ή εάν τα ίδια πρόσωπα συμμετέχουν σε αμφότερες, και οι εμπορικές/οικονομικές σχέσεις τους διαφέρουν από αυτές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων, τα μη πραγματοποιηθέντα κέρδη μπορούν να φορολογηθούν. Επίσης, προβλέπει προσαρμογή φόρου από το άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος σε περίπτωση διπλής φορολόγησης κερδών που θα είχαν πραγματοποιηθεί υπό κανονικές συνθήκες, με τις αρμόδιες αρχές να συμβουλεύονται αμοιβαία. Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται και σε κέρδη από "POOL", κοινοπραξίες ή διεθνή πρακτορεία.
  11. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 του ΦΕΚ ορίζει τη φορολόγηση των μερισμάτων που καταβάλλονται μεταξύ Συμβαλλομένων Κρατών, επιτρέποντας φορολόγηση στο κράτος κατοικίας του λήπτη, αλλά με ανώτατα όρια 5% ή 10% του ακαθάριστου ποσού των μερισμάτων, ανάλογα με το ποσοστό συμμετοχής του λήπτη στην εταιρεία που τα καταβάλλει.
  12. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ καθορίζει τη φορολόγηση των τόκων μεταξύ Συμβαλλόμενων Κρατών, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος προέλευσης με ανώτατο συντελεστή 10% για κατοίκους του άλλου κράτους, εκτός αν ο δικαιούχος είναι το ίδιο το κράτος, η κεντρική τράπεζα ή οι τοπικές αρχές του, οπότε εξαιρούνται από φόρο. Ορίζεται επίσης ο όρος "τόκος" και οι περιπτώσεις όπου οι διατάξεις δεν εφαρμόζονται, όπως όταν οι τόκοι συνδέονται με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο κράτος προέλευσης.
  13. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του ΦΕΚ ορίζει τη φορολόγηση των δικαιωμάτων που προκύπτουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου, επιτρέποντας τη φορολόγηση και στα δύο κράτη με ανώτατα όρια 5% για χρήση εξοπλισμού και 10% για άλλες περιπτώσεις, ενώ ορίζει τον όρο "δικαιώματα" ως πληρωμές για χρήση πνευματικών δικαιωμάτων, ευρεσιτεχνιών, εμπορικών σημάτων, σχεδίων, ή εμπειρίας σε βιομηχανικό, εμπορικό ή επιστημονικό εξοπλισμό.
  14. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 της Σύμβασης ορίζει ότι η ωφέλεια που αποκτάται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους από τη μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας που βρίσκεται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, μπορεί να φορολογείται στο κράτος αυτό.
  15. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14, με τίτλο "ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ", ορίζει ότι το εισόδημα από ανεξάρτητες επαγγελματικές υπηρεσίες ενός φυσικού προσώπου, κατοίκου ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, φορολογείται μόνο σε αυτό το Κράτος, εκτός εάν υπάρχει καθορισμένη βάση στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, όπου τότε φορολογείται το εισόδημα που αποδίδεται σε αυτήν τη βάση, με την προϋπόθεση διαμονής άνω των 183 ημερών σε περίοδο 12 μηνών. Ο όρος "επαγγελματικές υπηρεσίες" περιλαμβάνει επιστημονικές, φιλολογικές, καλλιτεχνικές, εκπαιδευτικές, διδακτικές, καθώς και δραστηριότητες ιατρών, δικηγόρων, μηχανικών, αρχιτεκτόνων, οδοντιάτρων και λογιστών.
  16. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ, με τίτλο "ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ", ορίζει ότι οι μισθοί και άλλες παρόμοιες αμοιβές που αποκτά κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους για εξαρτημένη απασχόληση φορολογούνται μόνο στο κράτος κατοικίας του, εκτός αν η απασχόληση ασκείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, οπότε η αμοιβή μπορεί να φορολογηθεί και εκεί. Ωστόσο, η αμοιβή φορολογείται μόνο στο πρώτο κράτος κατοικίας εάν ο δικαιούχος παραμένει στο άλλο κράτος για λιγότερο από 183 ημέρες σε διάστημα δώδεκα μηνών και η αμοιβή καταβάλλεται από ή για λογαριασμό εργοδότη που δεν είναι κάτοικος του άλλου κράτους.
  17. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι αμοιβές διευθυντών και παρόμοιες πληρωμές που λαμβάνονται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους για τη συμμετοχή του σε διοικητικό συμβούλιο ή παρόμοιο όργανο εταιρείας που είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, μπορούν να φορολογούνται σε αυτό το άλλο Κράτος.
  18. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17, με τίτλο "ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΕΣ", ορίζει ότι το εισόδημα που αποκτάται από καλλιτέχνες (θεάτρου, κινηματογράφου, ραδιοφώνου, τηλεόρασης, μουσικούς) ή αθλητές, κάτοικους ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, από την άσκηση των προσωπικών τους δραστηριοτήτων στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, μπορεί να φορολογείται σε αυτό το άλλο Κράτος. Επιπλέον, εάν το εισόδημα αυτό δεν περιέρχεται απευθείας στον καλλιτέχνη ή αθλητή αλλά σε άλλο πρόσωπο, μπορεί να φορολογείται στο Κράτος όπου ασκούνται οι δραστηριότητες.
  19. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει ότι οι συντάξεις και παρόμοιες αμοιβές που καταβάλλονται σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους για προηγούμενη εξαρτημένη απασχόληση φορολογούνται αποκλειστικά σε αυτό το Κράτος, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 2 του Άρθρου 19.
  20. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19, με τίτλο "ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ", ορίζει ότι οι μισθοί, ημερομίσθια και παρόμοιες αμοιβές, καθώς και οι συντάξεις, που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή τοπική αρχή σε φυσικό πρόσωπο για υπηρεσίες προς αυτό, φορολογούνται μόνο στο Κράτος που τις καταβάλλει, εκτός εάν οι υπηρεσίες παρέχονται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος και το φυσικό πρόσωπο είναι υπήκοος και κάτοικος αυτού του Κράτους. Οι διατάξεις των Άρθρων 15, 16, 17 και 18 εφαρμόζονται σε αμοιβές και συντάξεις που σχετίζονται με επιχειρηματική δραστηριότητα Κράτους ή τοπικής αρχής.
  21. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 ορίζει ότι τα χρηματικά ποσά που λαμβάνει ένας σπουδαστής ή μαθητευόμενος, ο οποίος είναι ή ήταν κάτοικος άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους πριν μεταβεί στο πρώτο για εκπαίδευση ή άσκηση, δεν φορολογούνται στο πρώτο Κράτος, εφόσον προέρχονται από πηγές εκτός αυτού.
  22. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21, "ΥΠΕΡΑΚΤΙΕΣ (OFFSHORE) ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ", ορίζει ότι ένας κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους που διεξάγει υπεράκτιες δραστηριότητες στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος θεωρείται ότι έχει μόνιμη εγκατάσταση εκεί, εκτός εάν οι δραστηριότητες διαρκούν λιγότερο από 30 ημέρες σε περίοδο 12 μηνών, λαμβάνοντας υπόψη τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις.
  23. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 της Σύμβασης ορίζει ότι εισοδήματα κατοίκου ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, που δεν αναφέρονται σε προηγούμενα άρθρα, φορολογούνται μόνο στο κράτος κατοικίας, εκτός εάν συνδέονται ουσιαστικά με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο άλλο κράτος, οπότε εφαρμόζονται τα Άρθρα 7 ή 14. Το Άρθρο 23 αναφέρει ότι κεφάλαιο που αντιπροσωπεύεται από ακίνητη περιουσία, η οποία ανήκει σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους και βρίσκεται στο άλλο, μπορεί να φορολογείται στο άλλο κράτος.
  24. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 της Σύμβασης καθορίζει τους κανόνες για την αποφυγή διπλής φορολογίας μεταξύ της Ελλάδας και της Λετονίας, επιτρέποντας εκπτώσεις φόρου εισοδήματος ή κεφαλαίου που καταβλήθηκαν στην άλλη χώρα, με ανώτατο όριο το αντίστοιχο ποσό φόρου που θα οφειλόταν στην χώρα κατοικίας, ενώ παράλληλα ρυθμίζει τη φορολόγηση κερδών από μεταφορά προμηθειών και προσωπικού για εξερεύνηση και εκμετάλλευση υφαλοκρηπίδας και φυσικών πόρων, καθώς και μισθών για υπεράκτια εργασία.
  25. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 της Σύμβασης ορίζει ότι οι κάτοικοι ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων χωρίς υπηκοότητα, δεν θα υπόκεινται σε φορολογία ή σχετικές υποχρεώσεις που είναι διαφορετικές ή πιο επαχθείς από αυτές που ισχύουν για τους υπηκόους του εν λόγω Κράτους, ενώ παράλληλα διασφαλίζει την ισότιμη φορολόγηση των μόνιμων εγκαταστάσεων επιχειρήσεων και την έκπτωση τόκων, δικαιωμάτων και άλλων πληρωμών. Το Άρθρο 26, με τίτλο "ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΜΟΙΒΑΙΟΥ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ", προβλέπει ότι εάν ένα πρόσωπο θεωρεί ότι φορολογείται κατά παράβαση της Σύμβασης, μπορεί να προσφύγει στην αρμόδια αρχή του κράτους κατοικίας του ή υπηκοότητάς του.
  26. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 του ΦΕΚ 46 περιγράφει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών μεταξύ Συμβαλλόμενων Κρατών σχετικά με τη φορολογία, προβλέποντας την προσφυγή εντός τριών ετών από την επιβολή φορολογίας που δεν συνάδει με τη Σύμβαση και την προσπάθεια επίλυσης μέσω αμοιβαίας συμφωνίας των αρμόδιων αρχών, ακόμη και για περιπτώσεις που δεν καλύπτονται ρητά από τη Σύμβαση.
  27. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 της Σύμβασης ορίζει ότι οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών θα ανταλλάσσουν πληροφορίες απαραίτητες για την εφαρμογή της Σύμβασης και των εσωτερικών νομοθεσιών τους σχετικά με τους καλυπτόμενους φόρους, με τις πληροφορίες να παραμένουν απόρρητες και να χρησιμοποιούνται μόνο για συγκεκριμένους σκοπούς, ενώ δεν επιβάλλεται η λήψη μέτρων αντίθετων με τη νομοθεσία ή η αποκάλυψη εμπορικών απορρήτων.
  28. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 της Σύμβασης ορίζει ότι τα φορολογικά προνόμια των μελών διπλωματικών και προξενικών αποστολών, όπως αυτά καθορίζονται από το διεθνές δίκαιο ή ειδικές συμφωνίες, δεν επηρεάζονται από τις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης.
  29. Άρθρο 28 π. Το Άρθρο 28 π του ΦΕΚ, που αφορά τους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου, αναφέρει τη σύναψη Σύμβασης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Λετονίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής, η οποία εφαρμόζεται σε πρόσωπα που είναι κάτοικοι του ενός ή και των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών, με ημερομηνία 23 Φεβρουαρίου 2005.
  30. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 ορίζει ότι η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία της τελευταίας γνωστοποίησης ολοκλήρωσης των συνταγματικών διαδικασιών από τις Κυβερνήσεις των Συμβαλλομένων Κρατών, με εφαρμογή για φόρους που παρακρατούνται στην πηγή και άλλους φόρους εισοδήματος ή κεφαλαίου από την 1η Ιανουαρίου του ημερολογιακού έτους που ακολουθεί την έναρξη ισχύος της Σύμβασης.
  31. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30, με τίτλο "ΛΗΞΗ", ορίζει ότι η Σύμβαση ισχύει μέχρι να καταγγελθεί από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, απαιτώντας γραπτή ανακοίνωση έξι (6) μήνες πριν το τέλος οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους, με την κατάργηση να ισχύει για φόρους που παρακρατούνται στην πηγή από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους και για άλλους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου από την 1η Ιανουαρίου του έτους εντός του οποίου δόθηκε η ανακοίνωση. Η Σύμβαση υπογράφηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2002, σε τρεις γλώσσες (Ελληνικά, Λετονικά, Αγγλικά), με το αγγλικό κείμενο να υπερισχύει σε περίπτωση διαφοράς.
  32. Άρθρο 80. Το Άρθρο 80, με τίτλο "ΛΗΞΗ", ορίζει ότι η Σύμβαση παραμένει σε ισχύ μέχρι να καταγγελθεί από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, απαιτώντας γραπτή ανακοίνωση έξι (6) μήνες πριν από το τέλος οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους. Η Σύμβαση υπεγράφη στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2002, σε τρεις γλώσσες (Ελληνικά, Λετονικά, Αγγλικά), με το αγγλικό κείμενο να υπερισχύει σε περίπτωση διαφοράς.
  33. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3318, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 46 στις 23 Φεβρουαρίου 2005, κυρώνει τη Σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Λετονίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής σχετικά με τους φόρους εισοδήματος και κεφαλαίου, η οποία υπογράφηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2002.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2005

Επιστροφή στη λίστα νόμων