Νόμος 3228/2004 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3228/2004 κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Τουρκίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στην Άγκυρα στις 2 Δεκεμβρίου 2003. Η συμφωνία αυτή καθορίζει τους όρους για την επιβολή φόρων εισοδήματος, ορίζει τους φορολογικούς κατοίκους, τις μόνιμες εγκαταστάσεις και τις πηγές εισοδήματος, και ρυθμίζει τη φορολόγηση διαφόρων ειδών εισοδήματος όπως μερίσματα, τόκοι, δικαιώματα, μισθοί, και κέρδη επιχειρήσεων. Επίσης, προβλέπει διαδικασίες αμοιβαίου διακανονισμού και ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών της Ελλάδας (Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών) και της Τουρκίας (Υπουργός Οικονομικών) για την αποφυγή της διπλής φορολόγησης και την ορθή εφαρμογή της συμφωνίας.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της Συμφωνίας ορίζει ότι η συμφωνία εφαρμόζεται σε κατοίκους ενός ή και των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών, ενώ το Άρθρο 2 διευκρινίζει ότι η συμφωνία αφορά φόρους εισοδήματος που επιβάλλονται για λογαριασμό των Συμβαλλόμενων Κρατών, των πολιτικών υποδιαιρέσεων ή των τοπικών αρχών, με περιορισμούς στην υποχρέωση παροχής πληροφοριών που θα αντίκεινται στη νομοθεσία, τη διοικητική πρακτική, θα αποκαλύπτουν απόρρητα ή θα είναι αντίθετες με τη δημόσια τάξη.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 ορίζει τους "φόρους εισοδήματος" ως φόρους που επιβάλλονται στο συνολικό εισόδημα ή σε στοιχεία του, συμπεριλαμβανομένων κερδών από εκποίηση περιουσίας και υπεραξίας κεφαλαίου. Ειδικότερα, η Συμφωνία εφαρμόζεται στην Ελληνική Δημοκρατία στον φόρο εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων ("Ελληνικός φόρος") και στην Τουρκία στον φόρο εισοδήματος, φόρο εισοδήματος εταιριών και την επιβάρυνση αυτών ("Τουρκικός φόρος"), καθώς και σε παρόμοιους φόρους που θα επιβληθούν στο μέλλον.
  3. Άρθρο 2 α. Το Άρθρο 2α του ΦΕΚ ορίζει τους όρους "υπήκοος", "επιχείρηση Συμβαλλόμενου Κράτους", "Συμβαλλόμενο Κράτος" (Ελληνική Δημοκρατία ή Δημοκρατία της Τουρκίας), "αρμόδια αρχή" (Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών στην Ελλάδα, Υπουργός Οικονομικών στην Τουρκία) και "διεθνείς μεταφορές" για την εφαρμογή της Συμφωνίας, διευκρινίζοντας ότι οι μη οριζόμενοι όροι λαμβάνουν την έννοια που έχουν σύμφωνα με τους νόμους του εκάστοτε Συμβαλλόμενου Κράτους, ιδίως όσον αφορά τους φόρους.
  4. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 του Νόμου 5228, με ημερομηνία 9 Φεβρουαρίου 2004, ορίζει τους γενικούς όρους "Ελληνική Δημοκρατία" και "Τουρκία", περιλαμβάνοντας τα εδάφη, τα χωρικά ύδατα και τις θαλάσσιες περιοχές όπου οι δύο χώρες έχουν δικαιοδοσία ή κυριαρχικά δικαιώματα για την εξερεύνηση, εξόρυξη και διατήρηση φυσικών πόρων, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.
  5. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 ορίζει τον όρο "κάτοικος" για τους σκοπούς της Συμφωνίας, διευκρινίζοντας ότι περιλαμβάνει πρόσωπα που φορολογούνται λόγω διαμονής, κατοικίας ή έδρας δραστηριοτήτων, καθώς και τα ίδια τα Κράτη και τις υποδιαιρέσεις τους, αλλά όχι όσους φορολογούνται μόνο για εισόδημα από πηγές του συγκεκριμένου Κράτους. Σε περίπτωση διπλής κατοικίας για φυσικά πρόσωπα, η ιδιότητα καθορίζεται με βάση τη μόνιμη οικογενειακή εστία, το κέντρο ζωτικών συμφερόντων, τη συνήθη διαμονή, την υπηκοότητα, ή αμοιβαία συμφωνία των αρμόδιων αρχών, ενώ για μη φυσικά πρόσωπα, βάσει του εγγεγραμμένου γραφείου.
  6. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει τον όρο "μόνιμη εγκατάσταση" ως έναν καθορισμένο τόπο επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, περιλαμβάνοντας μεταξύ άλλων έδρα διοίκησης, υποκατάστημα, γραφείο, εργοστάσιο, εργαστήριο, ορυχείο, πηγή πετρελαίου ή αερίου, λατομείο ή άλλο τόπο εξόρυξης φυσικών πόρων. Επίσης, περιλαμβάνει εργοτάξια ή έργα κατασκευής, συναρμολόγησης ή εγκατάστασης που διαρκούν πάνω από δέκα (10) μήνες, καθώς και την παροχή επαγγελματικών ή συμβουλευτικών υπηρεσιών που διαρκούν αθροιστικά πάνω από έξι (6) μήνες εντός οποιασδήποτε δωδεκάμηνης περιόδου. Εξαιρούνται η χρήση διευκολύνσεων για αποθήκευση ή έκθεση αγαθών, η διατήρηση αποθέματος για αποθήκευση ή έκθεση, και η διατήρηση αποθέματος για επεξεργασία από άλλη επιχείρηση.
  7. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 ορίζει ότι το εισόδημα από ακίνητη περιουσία που βρίσκεται σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να φορολογείται σε αυτό το Κράτος, διευκρινίζοντας τον ορισμό της "ακίνητης περιουσίας" και τις περιπτώσεις που δεν θεωρείται "μόνιμη εγκατάσταση" για φορολογικούς σκοπούς.
  8. Άρθρο 6 κ. Το Άρθρο 6 κ ορίζει πού φορολογείται η ωφέλεια από τη μεταβίβαση περιουσίας, με ειδικές διατάξεις για μόνιμες εγκαταστάσεις, σταθερές βάσεις, διεθνείς μεταφορές (πλοία, αεροσκάφη, φορτηγά οχήματα) και άλλες περιουσίες, ενώ το Άρθρο 14 αναφέρει ότι το εισόδημα από ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες φορολογείται μόνο στο κράτος κατοικίας του φυσικού προσώπου.
  9. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7, "ΚΕΡΔΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ", ορίζει ότι τα κέρδη μιας επιχείρησης φορολογούνται στο κράτος της έδρας της, εκτός εάν δραστηριοποιείται σε άλλο κράτος μέσω μόνιμης εγκατάστασης, οπότε τα κέρδη που αποδίδονται σε αυτήν μπορούν να φορολογηθούν στο άλλο κράτος. Επίσης, καθορίζει ότι τα κέρδη της μόνιμης εγκατάστασης υπολογίζονται ως εάν ήταν ανεξάρτητη επιχείρηση και επιτρέπονται εκπτώσεις δαπανών, με εξαίρεση τις πληρωμές προς το κεντρικό κατάστημα ή άλλες μόνιμες εγκαταστάσεις.
  10. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 της Συμφωνίας ορίζει τους γενικούς όρους "Ελληνική Δημοκρατία", "Τουρκία", "φόρος", "πρόσωπο", "εταιρία" και "εγγεγραμμένο γραφείο", ενώ παράλληλα καθορίζει ότι τα κέρδη από τη ναυτιλιακή, αεροπορική και οδική εκμετάλλευση σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος νηολόγησης ή έδρας της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων των κερδών από "POOL", κοινοπραξίες και διεθνή πρακτορεία.
  11. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9, "Συνδεόμενες Επιχειρήσεις", ορίζει ότι εάν μια επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους συμμετέχει στη διοίκηση, τον έλεγχο ή το κεφάλαιο μιας επιχείρησης του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, ή εάν τα ίδια πρόσωπα συμμετέχουν σε αμφότερες, και οι εμπορικές/οικονομικές σχέσεις τους διαφέρουν από αυτές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων, τα κέρδη που δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω αυτών των όρων μπορούν να φορολογηθούν. Επίσης, προβλέπει προσαρμογή φόρου από το άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος σε περίπτωση διπλής φορολόγησης κερδών που θα είχαν πραγματοποιηθεί υπό ανεξάρτητους όρους, με τις αρμόδιες αρχές να συμβουλεύονται αμοιβαία.
  12. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα μερίσματα που καταβάλλονται από εταιρία ενός Συμβαλλόμενου Κράτους σε κάτοικο του άλλου μπορούν να φορολογηθούν στο κράτος κατοικίας του δικαιούχου, με ανώτατο συντελεστή φόρου 15% επί του ακαθάριστου ποσού των μερισμάτων, εφόσον ο δικαιούχος είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους.
  13. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ καθορίζει τη φορολόγηση των τόκων μεταξύ δύο Συμβαλλόμενων Κρατών, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος κατοικίας του δικαιούχου ή στο κράτος προέλευσης με ανώτατο συντελεστή 12%, εκτός από εξαιρέσεις για τόκους που καταβάλλονται στις Κεντρικές Τράπεζες της Ελλάδας και της Τουρκίας. Ορίζει επίσης την έννοια του "τόκου" και τις περιπτώσεις όπου οι διατάξεις δεν εφαρμόζονται, όπως όταν οι τόκοι συνδέονται με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση.
  14. Άρθρο 11 φ. Το Άρθρο 11 φ προβλέπει ειδική φορολογική μεταχείριση για τόκους από εταιρικά δάνεια και μετοχές σε συγκεκριμένους τομείς (υποδομές, ορυχεία, βαριά βιομηχανία, επεξεργασία τροφίμων) για τα πρώτα πέντε έτη εφαρμογής της Συμφωνίας, εάν ο φόρος στο ένα Συμβαλλόμενο Κράτος είναι μικρότερος του 12%, παρέχοντας πίστωση στο Κράτος κατοικίας έως 12% του ακαθάριστου εισοδήματος, με εξαιρέσεις για φοροδιαφυγή ή καταχρήσεις. Το Άρθρο 23 διασφαλίζει τη μη διάκριση στη φορολογία υπηκόων των Συμβαλλόμενων Κρατών.
  15. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του ΦΕΚ ορίζει τη φορολόγηση των δικαιωμάτων που προκύπτουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος προέλευσης με ανώτατο συντελεστή 10% επί του ακαθάριστου ποσού, εφόσον ο δικαιούχος είναι κάτοικος του άλλου κράτους. Ο όρος "δικαιώματα" περιλαμβάνει πληρωμές για χρήση ή δικαίωμα χρήσης πνευματικών δικαιωμάτων, ευρεσιτεχνιών, εμπορικών σημάτων, σχεδίων, μυστικών τύπων, πληροφοριών εμπειρίας ή βιομηχανικού εξοπλισμού.
  16. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 ορίζει ότι εισόδημα από επαγγελματικές υπηρεσίες φορολογείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος εάν ασκείται εκεί για διάστημα άνω των 183 ημερών σε δωδεκάμηνη περίοδο ή μέσω σταθερής βάσης, με τον όρο "επαγγελματικές υπηρεσίες" να περιλαμβάνει επιστημονικές, φιλολογικές, καλλιτεχνικές εργασίες, δικαιώματα αναπαραγωγής, ευρεσιτεχνίες, εμπορικά σήματα, σχέδια, μυστικά τύπου, διαδικασίες παραγωγής και πληροφορίες βιομηχανικής, εμπορικής ή επιστημονικής εμπειρίας.
  17. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15, με τίτλο "ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ", καθορίζει τη φορολόγηση μισθών και ημερομισθίων που αποκτώνται από κατοίκους ενός Συμβαλλόμενου Κράτους έναντι εξαρτημένης απασχόλησης, ορίζοντας ότι φορολογούνται μόνο στο κράτος κατοικίας εκτός αν η απασχόληση ασκείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, όπου τότε μπορεί να φορολογηθεί εκεί. Ειδικές εξαιρέσεις προβλέπονται για περιπτώσεις όπου ο εργαζόμενος παραμένει στο άλλο κράτος για λιγότερο από 183 ημέρες σε διάστημα δώδεκα μηνών, ο εργοδότης δεν είναι κάτοικος του άλλου κράτους και η αμοιβή δεν βαρύνει μόνιμη εγκατάσταση, καθώς και για αμοιβές που σχετίζονται με διεθνείς μεταφορές σε πλοία, αεροσκάφη ή φορτηγά οχήματα.
  18. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι αμοιβές διευθυντών και παρόμοιες πληρωμές που λαμβάνει κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου εταιρίας που είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, μπορούν να φορολογούνται στο άλλο Κράτος.
  19. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17, με τίτλο "ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΕΣ", ορίζει ότι το εισόδημα που αποκτάται από καλλιτέχνες και αθλητές, κατοίκους ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, από την άσκηση των δραστηριοτήτων τους στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, μπορεί να φορολογείται εκεί, εκτός εάν οι δραστηριότητες πραγματοποιούνται στο πλαίσιο πολιτιστικής συμφωνίας και χρηματοδοτούνται ουσιαστικά από δημόσια κεφάλαια του άλλου κράτους.
  20. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει ότι οι συντάξεις και παρόμοιες αμοιβές για προηγούμενη εξαρτημένη απασχόληση, καθώς και οι ισόβιες παροχές που καταβάλλονται σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, φορολογούνται αποκλειστικά σε αυτό το Κράτος. Ο όρος "ισόβιες παροχές" αναφέρεται σε περιοδικές καταβολές έναντι επαρκούς ανταλλάγματος.
  21. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 του ΦΕΚ καθορίζει τη φορολόγηση μισθών, ημερομισθίων και συντάξεων που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, πολιτική υποδιαίρεση ή τοπική αρχή σε φυσικό πρόσωπο για υπηρεσίες που παρασχέθηκαν προς αυτό, με ειδικές εξαιρέσεις εάν οι υπηρεσίες παρέχονται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος και το φυσικό πρόσωπο είναι υπήκοος και κάτοικος αυτού του Κράτους. Οι διατάξεις των Άρθρων 15, 16, 17 και 18 εφαρμόζονται σε παρόμοιες αμοιβές και συντάξεις που σχετίζονται με επιχειρηματική δραστηριότητα που διεξάγεται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή τις υποδιαιρέσεις του.
  22. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του ΦΕΚ αφορά την φορολόγηση εκπαιδευτικών και σπουδαστών, προβλέποντας την απαλλαγή από φόρους στα Συμβαλλόμενα Κράτη για ποσά συντήρησης, εκπαίδευσης ή εξάσκησης σπουδαστών που προέρχονται από πηγές εκτός του κράτους διαμονής τους, καθώς και για αποζημιώσεις εκπαιδευτικών που επισκέπτονται άλλο κράτος για διδασκαλία ή έρευνα έως δύο έτη, εφόσον φορολογούνται στο κράτος προέλευσής τους. Επιπλέον, ορίζει ότι η αποζημίωση σπουδαστών ή εκπαιδευομένων από εργασία σε άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, για απόκτηση πρακτικής εμπειρίας έως 183 ημέρες ετησίως, δεν φορολογείται σε αυτό το άλλο κράτος.
  23. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 της Σύμβασης ορίζει ότι εισοδήματα που προκύπτουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και δεν καλύπτονται από προηγούμενα άρθρα μπορούν να φορολογηθούν εκεί, εκτός εάν ο λήπτης είναι κάτοικος του ενός κράτους και η δραστηριότητα ή η περιουσία συνδέεται ουσιαστικά με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο άλλο κράτος, οπότε εφαρμόζονται τα Άρθρα 7 ή 14.
  24. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 ρυθμίζει την πίστωση φόρου εισοδήματος που καταβλήθηκε σε άλλο κράτος, ορίζοντας ότι δεν θα υπερβαίνει τον υπολογισθέντα φόρο που αντιστοιχεί στο εισόδημα που μπορεί να φορολογηθεί στο άλλο κράτος. Η παράγραφος 2 αναφέρεται σε τόκους, αλλά το κείμενο είναι ελλιπές για να παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες.
  25. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23, υπό την προϋπόθεση των διατάξεων της παραγράφου 4 του Άρθρου 10, ορίζει ότι η φορολογία που επιβάλλεται σε μόνιμη εγκατάσταση επιχείρησης ενός Συμβαλλόμενου Κράτους στο άλλο δεν θα είναι λιγότερο ευνοϊκή από αυτήν που επιβάλλεται σε επιχειρήσεις του άλλου Κράτους που ασκούν τις ίδιες δραστηριότητες, ενώ οι επιχειρήσεις του ενός Κράτους που ελέγχονται από κατοίκους του άλλου δεν θα υπόκεινται σε πιο επαχθή φορολογία.
  26. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24, με τίτλο "ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΜΟΙΒΑΙΟΥ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ", ορίζει ότι ένα πρόσωπο που θεωρεί ότι φορολογείται κατά παράβαση της Συμφωνίας μπορεί να προσφύγει στην αρμόδια αρχή του κράτους κατοικίας ή υπηκοότητάς του εντός τριών ετών από την πρώτη κοινοποίηση της φορολογικής πράξης. Οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών θα προσπαθήσουν να επιλύσουν τη διαφορά με αμοιβαία συμφωνία, ακόμη και για θέματα ερμηνείας ή εφαρμογής της Συμφωνίας, ή για την αποφυγή διπλής φορολογίας σε περιπτώσεις που δεν προβλέπονται.
  27. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 της Συμφωνίας ορίζει ότι οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών θα ανταλλάσσουν πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή της Συμφωνίας και των εσωτερικών νομοθεσιών τους σχετικά με τους φόρους που καλύπτονται από αυτήν, διασφαλίζοντας την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών και την αποκάλυψή τους μόνο σε αρμόδια πρόσωπα και αρχές για σκοπούς φορολογικής βεβαίωσης, είσπραξης, δίωξης ή εκδίκασης προσφυγών.
  28. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 του ΦΕΚ 32, με τίτλο "ΜΕΛΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΞΕΝΙΚΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ", δηλώνει ότι η Συμφωνία δεν επηρεάζει τα φορολογικά προνόμια των μελών διπλωματικών ή προξενικών αποστολών, όπως αυτά ορίζονται από το διεθνές δίκαιο ή ειδικές συμφωνίες.
  29. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 ορίζει ότι η Συμφωνία τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία της τελευταίας γνωστοποίησης από τα Συμβαλλόμενα Κράτη για την ολοκλήρωση των εσωτερικών νομικών διαδικασιών, και οι διατάξεις της εφαρμόζονται για φόρους που παρακρατούνται στην πηγή από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους μετά την έναρξη ισχύος, και για άλλους φόρους από φορολογικά έτη που ξεκινούν την ίδια ημερομηνία.
  30. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28, με τίτλο "ΛΗΞΗ", ορίζει ότι η Συμφωνία ισχύει μέχρι να καταγγελθεί από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, με γραπτή ανακοίνωση τουλάχιστον έξι (6) μήνες πριν από το τέλος οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους, μετά από πέντε (5) έτη από την έναρξη ισχύος της. Η λήξη επηρεάζει τους φόρους που παρακρατούνται στην πηγή και τους άλλους φόρους εισοδήματος ανάλογα με την ημερομηνία καταβολής ή έναρξης του φορολογικού έτους. Η Συμφωνία υπογράφηκε στην Άγκυρα στις 2 Δεκεμβρίου 2003, σε τρεις γλώσσες, με το αγγλικό κείμενο να υπερισχύει σε περίπτωση διαφωνίας.
  31. Άρθρο 28 π. Το Άρθρο 28 π του ΦΕΚ κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Τουρκίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στην Άγκυρα στις 2 Δεκεμβρίου 2003.
  32. Άρθρο 28π. Το Άρθρο 28π του ΦΕΚ κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Τουρκίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στην Άγκυρα στις 2 Δεκεμβρίου 2003. Η συμφωνία αυτή εφαρμόζεται σε πρόσωπα που είναι κάτοικοι ενός ή και των δύο συμβαλλόμενων κρατών και καλύπτει φόρους εισοδήματος που επιβάλλονται για λογαριασμό καθενός από τα κράτη, τις πολιτικές υποδιαιρέσεις ή τις τοπικές αρχές.
  33. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3228, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 32 στις 9 Φεβρουαρίου 2004, κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Τουρκίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2004

Επιστροφή στη λίστα νόμων