Νόμος 3009/2002 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3009/2002 κυρώνει τη Σύμβαση μεταξύ της Ελλάδας και της Πορτογαλίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής σχετικά με τους φόρους εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στη Λισσαβόνα στις 2 Δεκεμβρίου 1999. Η Σύμβαση αυτή, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 25 Απριλίου 2002, καθορίζει τους φόρους που καλύπτονται, τους γενικούς όρους, την έννοια του κατοίκου και της μόνιμης εγκατάστασης, καθώς και τους κανόνες φορολόγησης για διάφορα είδη εισοδήματος όπως κέρδη επιχειρήσεων, μερίσματα, τόκους, δικαιώματα, προσωπικές υπηρεσίες, αμοιβές διευθυντών, καλλιτεχνών, αθλητών, συντάξεις και μισθούς. Επίσης, προβλέπει διαδικασίες για την αποφυγή της διπλής φορολογίας μέσω πίστωσης φόρου, την επίλυση διαφορών, την ανταλλαγή πληροφοριών και την προστασία από δυσμενέστερη φορολόγηση, ενώ εξαιρεί τα φορολογικά προνόμια διπλωματικών αποστολών και προξενικών αρχών.

Άρθρα

  1. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 της Σύμβασης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας καθορίζει τους φόρους εισοδήματος που καλύπτονται, συμπεριλαμβανομένων των φόρων επί του συνολικού εισοδήματος, της ωφέλειας από εκποίηση περιουσίας και της υπεραξίας κεφαλαίου, και αναφέρει ειδικότερα τον φόρο εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων για την Ελλάδα και την Πορτογαλία, καθώς και τον τοπικό φόρο επί του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων για την Πορτογαλία.
  2. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 ορίζει τους γενικούς όρους της Σύμβασης, διευκρινίζοντας ότι "Ελληνική Δημοκρατία" περιλαμβάνει το έδαφός της και τον θαλάσσιο βυθό της Μεσογείου, ενώ "Πορτογαλία" περιλαμβάνει την ηπειρωτική της χώρα, τα νησιά Αζόρες και Μαδέρα, και τους αντίστοιχους θαλάσσιους χώρους. Επίσης, ορίζει τους όρους "πρόσωπο", "εταιρεία", "επιχείρηση Συμβαλλόμενου Κράτους", "διεθνείς μεταφορές", "υπήκοος" και "αρμόδια αρχή" (για την Ελλάδα, ο Υπουργός Οικονομικών ή ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπός του, και για την Πορτογαλία, ο Υπουργός Οικονομικών, ο Γενικός Διευθυντής της Φορολογίας ή οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποί τους).
  3. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 καθορίζει την έννοια του "κατοίκου" για φορολογικούς σκοπούς, διευκρινίζοντας ότι δεν περιλαμβάνει πρόσωπα που φορολογούνται μόνο για εισόδημα από πηγές εντός ενός Κράτους. Σε περίπτωση διπλής κατοικίας φυσικού προσώπου, η κατοικία καθορίζεται με βάση τη μόνιμη οικογενειακή εστία, το κέντρο ζωτικών συμφερόντων, τη συνήθη διαμονή, την υπηκοότητα, ή τέλος με αμοιβαία συμφωνία των αρμόδιων αρχών των Συμβαλλόμενων Κρατών. Για μη φυσικά πρόσωπα, κάτοικος θεωρείται αυτός όπου βρίσκεται η έδρα της πραγματικής διοίκησής του.
  4. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 της Σύμβασης ορίζει τον όρο "μόνιμη εγκατάσταση" ως έναν καθορισμένο τόπο δραστηριοτήτων μιας επιχείρησης, περιλαμβάνοντας κυρίως τόπους διοίκησης, υποκαταστήματα, εργοστάσια, εργαστήρια, ορυχεία, πηγές πετρελαίου ή αερίου, λατομεία, τόπους εξόρυξης φυσικών πόρων, καθώς και εργοτάξια ή έργα κατασκευής, εγκατάστασης ή συναρμολόγησης που διαρκούν πάνω από έξι μήνες, ή παροχή υπηρεσιών (τεχνική βοήθεια, συμβουλές) για συνολικά 120 ημέρες σε οποιαδήποτε δωδεκάμηνη περίοδο, εκτός από συγκεκριμένες δραστηριότητες προπαρασκευαστικού ή βοηθητικού χαρακτήρα.
  5. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ ορίζει ότι η ακίνητη περιουσία, όπως αυτή καθορίζεται από τη νομοθεσία του κράτους όπου βρίσκεται, μπορεί να φορολογείται σε αυτό το κράτος, περιλαμβάνοντας παραρτήματα, ζώα, εξοπλισμό γεωργίας/δασοκομίας, δικαιώματα επί γης, επικαρπία και δικαιώματα εκμετάλλευσης φυσικών πόρων, αλλά εξαιρώντας πλοία και αεροσκάφη. Οι διατάξεις αυτές ισχύουν για άμεση χρήση, εκμίσθωση ή άλλη χρήση της ακίνητης περιουσίας, καθώς και για εισόδημα από ακίνητη περιουσία επιχείρησης ή για ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες, και επεκτείνονται σε κινητή περιουσία που εξομοιώνεται με ακίνητη σύμφωνα με τη φορολογική νομοθεσία του κράτους όπου βρίσκεται.
  6. Άρθρο 6 κ. Το Άρθρο 6 κ ορίζει πού φορολογούνται τα κέρδη από την εκποίηση περιουσίας, ανάλογα με το αν πρόκειται για περιουσία μόνιμης εγκατάστασης, κινητή περιουσία που σχετίζεται με διεθνείς μεταφορές πλοίων ή αεροσκαφών, ή άλλη περιουσία, η οποία φορολογείται στο κράτος κατοικίας του εκποιητή.
  7. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα κέρδη επιχείρησης φορολογούνται στο κράτος όπου διεξάγονται οι εργασίες, εκτός αν υπάρχει μόνιμη εγκατάσταση στο άλλο κράτος, οπότε φορολογείται το κέρδος που αναλογεί σε αυτήν. Επίσης, διευκρινίζει πότε ένα εργοτάξιο, έργο κατασκευής ή παροχή υπηρεσιών άνω των έξι μηνών ή 120 ημερών αντίστοιχα, συνιστά μόνιμη εγκατάσταση, ενώ εξαιρεί δραστηριότητες αποθήκευσης, έκθεσης, παράδοσης, επεξεργασίας, αγοράς αγαθών, συγκέντρωσης πληροφοριών ή άλλες προπαρασκευαστικές/βοηθητικές δραστηριότητες.
  8. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8, με τίτλο "ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΕΣ ΚΑΙ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ", ορίζει ότι τα κέρδη από την εκμετάλλευση πλοίων και αεροσκαφών σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο Συμβαλλόμενο Κράτος της επιχείρησης, με την εξαίρεση των κερδών από πλοία που φορολογούνται στο κράτος νηολόγησης ή έκδοσης προσωρινών ναυτιλιακών εγγράφων. Οι διατάξεις αυτές επεκτείνονται σε κέρδη από "POOL", κοινοπρακτικές εκμεταλλεύσεις, διεθνή πρακτορεία και ομίλους επιχειρήσεων (consortium) για αεροσκάφη.
  9. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ αφορά τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις, ορίζοντας ότι κέρδη που δεν πραγματοποιήθηκαν λόγω όρων διαφορετικών από αυτούς μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων μπορούν να φορολογηθούν στην επιχείρηση που τα δικαιούται, ενώ το Άρθρο 10 αναφέρει ότι μερίσματα που καταβάλλονται από εταιρεία κατοίκου ενός Συμβαλλόμενου Κράτους σε κάτοικο του άλλου μπορούν να φορολογηθούν στο άλλο Κράτος.
  10. Άρθρο 9θ. Το Άρθρο 9θ του ΦΕΚ ορίζει ότι εάν δύο επιχειρήσεις, μία από κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος, έχουν συνδεδεμένες σχέσεις (διοίκηση, έλεγχος, κεφάλαιο) και οι εμπορικές τους σχέσεις διαφέρουν από αυτές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων, τα κέρδη που δεν θα είχαν πραγματοποιηθεί λόγω αυτών των όρων μπορούν να φορολογηθούν στην επιχείρηση που τα δικαιούται. Το Άρθρο 10 αναφέρει ότι μερίσματα που καταβάλλονται από εταιρεία κατοίκου ενός Συμβαλλόμενου Κράτους σε κάτοικο του άλλου, μπορούν να φορολογούνται στο άλλο Κράτος.
  11. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα μερίσματα που καταβάλλονται από εταιρεία ενός Συμβαλλόμενου Κράτους σε κάτοικο του άλλου μπορούν να φορολογούνται στο κράτος του δικαιούχου, αλλά ο φόρος δεν μπορεί να υπερβαίνει το 15% του ακαθάριστου ποσού των μερισμάτων, ενώ οι αρμόδιες αρχές των δύο κρατών θα καθορίσουν με αμοιβαία συμφωνία τον τρόπο εφαρμογής αυτού του περιορισμού.
  12. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11, με τίτλο "ΤΟΚΟΙ", καθορίζει τη φορολόγηση των τόκων που προκύπτουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος του δικαιούχου ή στο κράτος προέλευσης με ανώτατο συντελεστή 15% του ακαθάριστου ποσού, εκτός αν η απαίτηση συνδέεται με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο κράτος προέλευσης, οπότε εφαρμόζονται τα άρθρα 7 ή 14.
  13. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 ορίζει ότι τα δικαιώματα που προκύπτουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου μπορούν να φορολογούνται και στα δύο κράτη, με τον φόρο στο κράτος προέλευσης να μην υπερβαίνει το 10% του ακαθάριστου ποσού, εκτός εάν ο δικαιούχος έχει μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο κράτος προέλευσης. Ο όρος "δικαιώματα" περιλαμβάνει πληρωμές για τη χρήση δικαιωμάτων αναπαραγωγής, φιλολογικών, καλλιτεχνικών ή επιστημονικών εργασιών, καθώς και ευρεσιτεχνιών και εμπορικών σημάτων.
  14. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 ορίζει ότι το εισόδημα από ανεξάρτητες προσωπικές υπηρεσίες που αποκτά κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους φορολογείται μόνο σε αυτό το Κράτος, εκτός εάν το πρόσωπο διαθέτει σταθερή βάση στο άλλο Κράτος ή παραμένει εκεί για περισσότερες από 183 ημέρες σε δωδεκάμηνη περίοδο, οπότε μπορεί να φορολογηθεί και στο άλλο Κράτος. Ο όρος "επαγγελματικές υπηρεσίες" περιλαμβάνει επιστημονικές, φιλολογικές, καλλιτεχνικές, εκπαιδευτικές, διδακτικές, καθώς και δραστηριότητες ιατρών, δικηγόρων, μηχανικών, αρχιτεκτόνων, οδοντιάτρων και λογιστών.
  15. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15, με τίτλο "ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ", ορίζει ότι οι αμοιβές για εξαρτημένη εργασία που αποκτάται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους φορολογούνται μόνο σε αυτό το κράτος, εκτός εάν η εργασία ασκείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, οπότε η αμοιβή φορολογείται στο κράτος όπου ασκείται η εργασία.
  16. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 ορίζει ότι οι αμοιβές διευθυντών και παρόμοιες πληρωμές που λαμβάνονται από κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους ως μέλος διοικητικού συμβουλίου ή παρόμοιου οργάνου εταιρείας που είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, μπορούν να φορολογούνται στο άλλο Κράτος, εφόσον η αμοιβή για συνεχή δραστηριότητα φορολογείται σύμφωνα με το Άρθρο 15. Επιπλέον, για την Ελλάδα, το άρθρο αυτό περιλαμβάνει και την αμοιβή εταίρου ως διαχειριστή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης ή προσωπικής εταιρείας, κάτι που αντιστοιχεί στην ερμηνεία της Πορτογαλίας.
  17. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17, με τίτλο "ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΕΣ", ορίζει ότι το εισόδημα που αποκτά κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους από προσωπικές δραστηριότητες ως καλλιτέχνης (θεάτρου, κινηματογράφου, ραδιοφώνου, τηλεόρασης, μουσικός) ή αθλητής, που ασκούνται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, μπορεί να φορολογείται σε αυτό το άλλο Κράτος, ακόμη και αν το εισόδημα δεν περιέρχεται απευθείας στο πρόσωπο που ασκεί τις δραστηριότητες αλλά σε άλλο πρόσωπο.
  18. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει ότι οι συντάξεις και παρόμοιες αμοιβές που καταβάλλονται σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους για προηγούμενες υπηρεσίες, φορολογούνται μόνο σε αυτό το Κράτος, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παρ. 2 του Άρθρου 19.
  19. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 ορίζει ότι οι μισθοί, ημερομίσθια και άλλες παρόμοιες αμοιβές που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή τις υποδιαιρέσεις του σε φυσικό πρόσωπο για υπηρεσίες προς αυτό φορολογούνται μόνο στο Κράτος που τις καταβάλλει, εκτός αν οι υπηρεσίες παρέχονται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος και το φυσικό πρόσωπο είναι κάτοικος και υπήκοος αυτού του Κράτους ή δεν έγινε κάτοικος αποκλειστικά για την παροχή των υπηρεσιών. Επίσης, οι συντάξεις που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος ή τις υποδιαιρέσεις του για υπηρεσίες προς αυτό φορολογούνται μόνο στο Κράτος που τις καταβάλλει, εκτός αν ο δικαιούχος είναι κάτοικος και υπήκοος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους. Οι διατάξεις των άρθρων 15, 16, 17 και 18 εφαρμόζονται σε αυτές τις αμοιβές και συντάξεις που σχετίζονται με επιχειρηματι…
  20. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του ΦΕΚ αφορά τους καθηγητές και τους σπουδαστές, προβλέποντας φορολογικές εξαιρέσεις για αμοιβές διδασκαλίας, έρευνας ή διαλέξεων που λαμβάνονται από καθηγητές που επισκέπτονται άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος για έως 2 χρόνια, εφόσον οι αμοιβές προέρχονται από πηγές εκτός του εν λόγω κράτους. Επίσης, τα χρηματικά ποσά που λαμβάνουν σπουδαστές ή μαθητευόμενοι για τη συντήρηση, εκπαίδευση ή εξάσκησή τους, καθώς και αμοιβές από μερική απασχόληση εντός του κράτους σπουδών (μέχρι λογικών ποσών), δεν φορολογούνται εφόσον προέρχονται από πηγές εκτός του κράτους αυτού.
  21. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 της Σύμβασης ορίζει ότι εισοδήματα κατοίκου ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, που δεν καλύπτονται από προηγούμενα άρθρα, φορολογούνται μόνο στο Κράτος κατοικίας, εκτός εάν συνδέονται ουσιαστικά με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο άλλο Κράτος, οπότε εφαρμόζονται τα άρθρα 7 ή 14. Το Άρθρο 22, παράγραφος 1, αναφέρεται στην αποφυγή διπλής φορολογίας, τηρώντας τις διατάξεις της νομοθεσίας της Ελληνικής Δημοκρατίας για την πίστωση φόρου.
  22. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 της Σύμβασης καθορίζει την πίστωση φόρου για την αποφυγή διπλής φορολόγησης μεταξύ Ελλάδας και Πορτογαλίας, επιτρέποντας την πίστωση του πορτογαλικού φόρου έναντι του ελληνικού φόρου για εισόδημα από πηγές Πορτογαλίας, και αντίστροφα, με ειδικές διατάξεις για μερίσματα που καταβάλλονται από εταιρείες που είναι κάτοικοι Πορτογαλίας σε εταιρείες που είναι κάτοικοι Ελλάδας, και για μερίσματα που καταβάλλονται από εταιρείες που είναι κάτοικοι Ελλάδας σε εταιρείες που είναι κάτοικοι Πορτογαλίας, με ποσοστό συμμετοχής τουλάχιστον 25%.
  23. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι κάτοικοι ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, συμπεριλαμβανομένων των απάτριδων, δεν πρέπει να υπόκεινται σε φορολογία ή σχετικές διαδικασίες που είναι πιο επαχθείς από αυτές που εφαρμόζονται στους υπηκόους του κράτους αυτού, και ότι οι μόνιμες εγκαταστάσεις επιχειρήσεων δεν πρέπει να φορολογούνται λιγότερο ευνοϊκά από τις εγχώριες επιχειρήσεις, ενώ οι πληρωμές τόκων, δικαιωμάτων και άλλες δαπάνες από επιχειρήσεις εκπίπτονται υπό τους ίδιους όρους, και οι επιχειρήσεις που ανήκουν σε κατοίκους του άλλου κράτους δεν πρέπει να υπόκεινται σε πιο επαχθείς φορολογίες.
  24. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 περιγράφει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών και αμφιβολιών σχετικά με την ερμηνεία ή εφαρμογή της Σύμβασης, ορίζοντας προθεσμία δύο ετών για την υποβολή ενστάσεων και προβλέποντας αμοιβαία συμφωνία μεταξύ των αρμόδιων αρχών των Συμβαλλόμενων Κρατών για την αποφυγή διπλής φορολογίας, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν καλύπτονται ρητά από τη Σύμβαση.
  25. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 της Σύμβασης ορίζει ότι οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλομένων Κρατών θα ανταλλάσσουν πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή της Σύμβασης και των εσωτερικών νομοθεσιών τους σχετικά με τους καλυπτόμενους φόρους, με την προϋπόθεση ότι η φορολογία δεν είναι αντίθετη με τη Σύμβαση, και οι πληροφορίες αυτές θα παραμένουν απόρρητες και θα χρησιμοποιούνται μόνο για τους σκοπούς της φορολογικής επιβολής, είσπραξης, δίωξης ή εκδίκασης προσφυγών. Ωστόσο, η ανταλλαγή πληροφοριών δεν επιβάλλει στα κράτη την υποχρέωση να λαμβάνουν μέτρα αντίθετα με τη νομοθεσία τους, να παρέχουν πληροφορίες που δεν μπορούν να αποκτηθούν νόμιμα, ή να αποκαλύπτουν εμπορικά, βιομηχανικά ή επαγγελματικά απόρρητα ή πληροφορίες που αντίκεινται στη δημόσια τάξη.
  26. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 της Σύμβασης ορίζει ότι καμία διάταξη δεν επηρεάζει τα φορολογικά προνόμια των μελών διπλωματικών αποστολών και προξενικών αρχών, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ή ειδικές συμφωνίες.
  27. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 της Σύμβασης ορίζει την έναρξη ισχύος της, η οποία θα γίνει με την ανταλλαγή των οργάνων επικύρωσης, και καθορίζει ότι οι διατάξεις της θα εφαρμόζονται στην Ελληνική Δημοκρατία και την Πορτογαλική Δημοκρατία από συγκεκριμένες ημερομηνίες του έτους που ακολουθεί την έναρξη ισχύος της, ανάλογα με τον τύπο των φόρων.
  28. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 της Σύμβασης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας ορίζει ότι η Σύμβαση μπορεί να καταγγελθεί από οποιοδήποτε Συμβαλλόμενο Κράτος με έγγραφη αναγγελία λήξης τουλάχιστον 6 μήνες πριν από το τέλος οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους, με συγκεκριμένες ημερομηνίες έναρξης ισχύος της παύσης εφαρμογής για φόρους παρακρατούμενους στην πηγή και άλλους φόρους, όπως αναφέρεται στην Λισσαβώνα, 2α Δεκεμβρίου 1999.
  29. Άρθρο 28 π. Το Άρθρο 28 π του ΦΕΚ αφορά την κύρωση της Σύμβασης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στη Λισσαβόνα στις 2 Δεκεμβρίου 1999. Η Σύμβαση αυτή, σύμφωνα με το Άρθρο 1, εφαρμόζεται σε πρόσωπα που είναι κάτοικοι του ενός ή και των δύο Συμβαλλομένων Κρατών.
  30. Άρθρο 28π. Το Άρθρο 28π του ΦΕΚ αφορά την κύρωση της Σύμβασης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής σχετικά με τους φόρους εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στη Λισσαβόνα στις 2 Δεκεμβρίου 1999 και τέθηκε σε ισχύ στις 25 Απριλίου 2002, εφαρμόζεται σε πρόσωπα που είναι κάτοικοι ενός ή και των δύο συμβαλλόμενων κρατών.
  31. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3009/2002 κυρώνει τη Σύμβαση μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής αναφορικά με τους φόρους εισοδήματος.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2002

Επιστροφή στη λίστα νόμων