Νόμος 1588/1986 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 1588/1986 κυρώνει τη συμπληρωματική Συμφωνία Κοινωνικής Ασφάλειας μεταξύ της Ελλάδας και του Κεμπέκ, η οποία υπογράφτηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1984. Η συμφωνία αυτή ρυθμίζει την υπαγωγή Ελλήνων υπηκόων στο Κεμπέκ και υπηκόων του Κεμπέκ στην Ελλάδα στη νομοθεσία κοινωνικής ασφάλειας της χώρας υποδοχής, παρέχοντάς τους τα ίδια δικαιώματα με τους υπηκόους της χώρας αυτής. Ειδικότερα, καθορίζει την εφαρμοζόμενη νομοθεσία για διάφορες κατηγορίες ασφαλισμένων, τις προϋποθέσεις χορήγησης παροχών και υπηρεσιών, καθώς και τους κανόνες για την αντιμετώπιση επαγγελματικών ασθενειών και ατυχημάτων. Ορίζει επίσης τους αρμόδιους φορείς για την εφαρμογή της συμφωνίας, όπως το ΙΚΑ για την Ελλάδα και τη Γραμματεία της Διεύθυνσης Συμφωνιών Κοινωνικής Ασφάλειας για το Κεμπέκ, και προβλέπει την αμοιβαία βοήθεια και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών.

Άρθρα

  1. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 της Συμφωνίας ορίζει ότι για το Κεμπέκ, η νομοθεσία που εφαρμόζεται περιλαμβάνει νόμους για τις υπηρεσίες υγείας, την ασφάλιση ασθένειας, νοσοκομειακής περίθαλψης, εργατικά ατυχήματα και αποζημίωση θυμάτων αμιάντωσης/χαλίκωσης, ενώ για την Ελλάδα, αφορά τη γενική νομοθεσία κοινωνικής ασφάλειας για μισθωτούς, αυτοτελώς απασχολούμενους, ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες, εξαιρουμένων των δημοσίων υπαλλήλων και ναυτικών.
  2. Άρθρο 7 τ. Το Άρθρο 7 τ ορίζει ότι το ίδρυμα του τόπου προσωρινής διαμονής, μετά από ιατρική εξέταση, ειδοποιεί εγγράφως για τη χορηγούμενη παράταση, ενώ το Άρθρο δ αναφέρει ότι για την εφαρμογή του άρθρου 8 της συμπληρωματικής Συμφωνίας, το πρόσωπο πρέπει να προσκομίσει βεβαίωση του αρμόδιου ιδρύματος, και για το Κεμπέκ, απαιτείται εγγραφή στη Διοίκηση της ασφάλισης ασθένειας του Ιζεμπέκ.
  3. Άρθρο 10 τ. Το Άρθρο 10 τ της Συμφωνίας ορίζει τις προϋποθέσεις για τη λήψη παροχών και υπηρεσιών στην Ελλάδα και το Κεμπέκ, απαιτώντας εγγραφή στο αρμόδιο Ίδρυμα ή προσκόμιση βεβαίωσης δικαιούχου βάσει της νομοθεσίας του Κεμπέκ. Επίσης, ορίζει τους όρους για την εφαρμογή των τίτλων "Ατύχημα" και "Επαγγελματική Ασθένεια", συμπεριλαμβανομένων των ορισμών για "υποτροπή", "παροχή σε είδος" και "παροχή σε χρήμα".
  4. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ ορίζει ότι σε περίπτωση επαγγελματικής ασθένειας, τα δικαιώματα του θύματος ή των επιζώντων του εξετάζονται αποκλειστικά σύμφωνα με τη νομοθεσία του μέρους όπου ασκήθηκε τελευταία το επάγγελμα που προκάλεσε την ασθένεια, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της εν λόγω νομοθεσίας. Το Άρθρο 10 συμπληρώνει ότι σε περιπτώσεις όπου οι παροχές εξαρτώνται από περιόδους απασχόλησης ή διαμονής, συνυπολογίζονται και οι περίοδοι που πραγματοποιήθηκαν υπό την άλλη σύμβαση.
  5. Άρθρο 18 ν. Το Άρθρο 18 του ν. ρυθμίζει τον συνυπολογισμό περιόδων διαμονής υπό άλλη νομοθεσία για την άσκηση δραστηριότητας που προκαλεί ασθένεια. Το Άρθρο 20 ορίζει ότι εάν η νομοθεσία ενός Μέρους εξαρτά το δικαίωμα σε παροχές επαγγελματικής ασθένειας από τη διαπίστωση της ασθένειας στο έδαφός του, αυτή η προϋπόθεση θεωρείται εκπληρωμένη εάν η ασθένεια διαπιστωθεί για πρώτη φορά στο έδαφος του άλλου Μέρους.
  6. Άρθρο 20 τ. Το Άρθρο 20 τ της παρούσας Συμφωνίας, με απόκλιση από το άρθρο 14, ορίζει ότι μισθωτοί που αποσπώνται για προσωρινή εργασία (έως 14 μήνες) σε άλλο συμβαλλόμενο μέρος, παραμένουν υπαγόμενοι στη νομοθεσία του πρώτου μέρους, εφόσον δεν υπάρχει σχέση εργοδότη-εργαζομένου στη χώρα απόσπασης. Επίσης, ρυθμίζει την υπαγωγή μελών πληρωμάτων αεροσκαφών και ατόμων που προσλαμβάνονται τοπικά.
  7. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 ορίζει ότι οι παροχές χορηγούνται σε Μέρος εάν η απασχόληση στο έδαφός του είναι ικανή να προκαλέσει την ασθένεια σύμφωνα με τη νομοθεσία του. Το Άρθρο 22, αναφερόμενο στο Άρθρο 19, καθορίζει ότι το βάρος των παροχών φέρει κάθε Μέρος ανάλογα με τη διάρκεια της απασχόλησης που προκάλεσε την ασθένεια σε κάθε χώρα, σε σχέση με το σύνολο των περιόδων απασχόλησης όπου ασκήθηκε όμοια δραστηριότητα.
  8. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 του ΦΕΚ καθορίζει τους κανόνες για την επιδείνωση επαγγελματικής ασθένειας εργαζομένου που μετακινείται μεταξύ δύο χωρών, ορίζοντας ότι ο οργανισμός της πρώτης χώρας καλύπτει την αρχική παροχή, ενώ ο οργανισμός της νέας χώρας καλύπτει τη διαφορά λόγω επιδείνωσης, εφόσον το επάγγελμα στη νέα χώρα μπορεί να την προκαλέσει. Το Άρθρο 24 αναφέρει ως οργανισμούς σύνδεσμο για την Ελλάδα το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ) και για το Κεμπέκ τη Γραμματεία της Διεύθυνσης Συμφωνιών Κοινωνικής Ασφάλειας.
  9. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 αναφέρεται στη Συμπληρωματική Συμφωνία Κοινωνικής Ασφάλειας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης του Κεμπέκ, η οποία υπογράφτηκε στην Αθήνα στις 17 Σεπτεμβρίου 1984. Η συμφωνία αυτή, μαζί με τον κανονισμό εφαρμογής της, ρυθμίζει την υπαγωγή Ελλήνων υπηκόων στο Κεμπέκ και υπηκόων του Κεμπέκ στην Ελλάδα στη νομοθεσία κοινωνικής ασφάλειας της χώρας υποδοχής, παρέχοντάς τους τα ίδια δικαιώματα με τους υπηκόους της χώρας αυτής.
  10. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 της Συμφωνίας ορίζει την αμοιβαία βοήθεια και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και οργανισμών για την εφαρμογή της Συμφωνίας, με τις πληροφορίες να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για αυτόν τον σκοπό και να είναι εμπιστευτικές. Άλλα άρθρα που αναφέρονται είναι το Άρθρο 27 για τους τρόπους πληρωμής, το Άρθρο 35 για τα έξοδα και τη θεώρηση εγγράφων, και το Άρθρο 39 για τις προθεσμίες και τις προσφυγές.
  11. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 ορίζει ότι σε περίπτωση επιδείνωσης επαγγελματικής ασθένειας, το Ίδρυμα που χορήγησε αρχικά τις παροχές οφείλει να τις καταβάλει σύμφωνα με τους νόμους που εφαρμόζει, ενώ οι παροχές σε χρήμα, συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων, παραμένουν επιμερισμένες μεταξύ των Ιδρυμάτων των δύο Μερών (Κεμπέκ και Ελλάδα) σύμφωνα με την αναλογία του άρθρου 15.3. Ο δικαιούχος υποχρεούται να υποβάλει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με την προηγούμενη ασθένεια, και το Ίδρυμα που είχε τον φάκελο οφείλει να παρέχει τις διαθέσιμες πληροφορίες στο Ίδρυμα του άλλου Μέρους μετά από αίτηση.
  12. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου υπ' αριθ. 1588, που κυρώθηκε στις 30 Απριλίου 1986, επικυρώνει τη συμπληρωματική Συμφωνία κοινωνικής ασφάλειας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης του Κεμπέκ, καθώς και τον διοικητικό κανονισμό εφαρμογής της.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 1986

Επιστροφή στη λίστα νόμων