Α.Ν. 477/1968 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Αναγκαστικός Νόμος 477/1968 ρυθμίζει θέματα ιθαγένειας και την οργάνωση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Συγκεκριμένα, ορίζει ότι η πολιτογράφηση δεν ανακαλείται εκτός αν αποδειχθεί απάτη, επιτρέπει στη σύζυγο Έλληνα πολίτη να αποκτήσει την ιθαγένεια, και καθορίζει ότι τα τέκνα άγαμης μητέρας που πολιτογραφείται γίνονται Έλληνες. Επίσης, προβλέπει την απώλεια της ελληνικής ιθαγένειας για Ελληνίδες που παντρεύονται αλλοδαπούς, εκτός αν δηλώσουν την επιθυμία τους να τη διατηρήσουν, και διευκρινίζει ότι η κήρυξη έκπτωσης από την ιθαγένεια δεν επηρεάζει την ιθαγένεια της συζύγου και των τέκνων. Ο νόμος αναγνωρίζει ως Έλληνες πολίτες όσους ήταν εγγεγραμμένοι σε προξενικές αρχές στο εξωτερικό μέχρι το 1947 και τους κατιόντες τους. Τέλος, συστήνει την «Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων της Ελλάδος» ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με έδρα την Αθήνα, με σκοπό την προαγωγή της τοπικής αυτοδιοίκησης και την υποστήριξη της συνεργασίας μεταξύ των δήμων και κοινοτήτων, οι οποίοι υποχρεούνται σε ετήσια εισφορά.

Άρθρα

  1. Άρθρο 9 π. Το Άρθρο 9 παρ. 1 ορίζει ότι η πολιτογράφηση δεν ανακαλείται, εκτός αν αποδειχθεί απάτη από τον ενδιαφερόμενο, ενώ το Άρθρο 11 (αντικαθιστάμενο) επιτρέπει στη σύζυγο Έλληνα πολίτη να αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια εντός ενός έτους από την πολιτογράφηση του συζύγου της, με έγγραφη δήλωση και όρκο, η οποία υποβάλλεται στο Υπουργείο Εσωτερικών.
  2. Άρθρο 11 δ. Το άρθρο 11 δ του ΦΕΚ ορίζει ότι τα άγαμα τέκνα άγαμης, χήρας ή διαζευγμένης γυναίκας που πολιτογραφείται στην Ελλάδα, γίνονται Έλληνες από την πολιτογράφηση της μητέρας τους, εφόσον δεν έχουν συμπληρώσει το 20ο έτος της ηλικίας τους. Εάν τα τέκνα είναι αλλογενή, μπορούν να αποποιηθούν την ελληνική ιθαγένεια εντός ενός έτους από τη συμπλήρωση του 20ού έτους της ηλικίας τους, με δήλωση στον Δήμαρχο, τον Πρόεδρο της Κοινότητας ή την Προξενική Αρχή.
  3. Άρθρο 16 τ. Το Άρθρο 16 τ του ΦΕΚ αντικαθιστά το άρθρο 16 του Ν.Δ. 1810/1951, ορίζοντας ότι Ελληνίδα που παντρεύεται αλλοδαπό αποβάλλει την ελληνική ιθαγένεια, εκτός αν δηλώσει προ του γάμου την επιθυμία της να τη διατηρήσει, δήλωση που γίνεται στον Δήμαρχο, Πρόεδρο Κοινότητας ή Προξενική Αρχή και κοινοποιείται στο Υπουργείο Εσωτερικών. Επίσης, το Άρθρο 7 αντικαθιστά την παράγραφο 2 του άρθρου 20 του Ν.Δ. 1810/1951, ορίζοντας ότι η έκπτωση από την ιθαγένεια κηρύσσεται με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών μετά από σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου Ιθαγενείας, και προσθέτει παράγραφο 3 στο ίδιο άρθρο, διευκρινίζοντας ότι η κήρυξη έκπτωσης από την ιθαγένεια ατόμου δεν επηρεάζει την ιθαγένεια της συζύγου και των τέκνων του.
  4. Άρθρο 20 τ. Το Άρθρο 20 τ προσθέτει παράγραφο 4 στο Άρθρο 20 του Νομοθετικού Διατάγματος, ορίζοντας ότι η κήρυξη κάποιου ως έκπτωτου της ελληνικής ιθαγένειας, βάσει προηγούμενης παραγράφου, μπορεί να αφορά και πράξεις που έχουν τελεστεί στο παρελθόν, πριν την έναρξη ισχύος του εν λόγω Διατάγματος.
  5. Άρθρο 22 π. Το Άρθρο 22 π, παράγραφος 2, β) αφορά την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας από γυναίκα που διατηρεί την ελληνική της ιθαγένεια μετά από γάμο με αλλοδαπό, η οποία επέρχεται με δήλωση της μητέρας προς το Υπουργείο Εσωτερικών. Το Άρθρο 10, προσθέτοντας ένα άρθρο 26 bis, ορίζει ότι ο όρος "αλλοδαπός" στη νομοθεσία περί ιθαγένειας σημαίνει αυτόν που δεν έχει καμία ιθαγένεια (ανιθαγενής), εκτός αν προκύπτει διαφορετικά.
  6. Άρθρο 26 δ. Το Άρθρο 26 δίς του Νομικού Διατάγματος ορίζει ότι ο όρος "άλλοδαπός" στην ελληνική νομοθεσία περί ιθαγένειας, εφόσον δεν προκύπτει διαφορετικά, νοείται ως πρόσωπο που δεν έχει καμία ιθαγένεια (ανιθαγενής).
  7. Άρθρο 32. Το Άρθρο 32 αναγνωρίζει ως Έλληνες πολίτες, ανεξαρτήτως εγγραφής στα μητρώα αρρένων και δημοτολόγια, όσους ήταν εγγεγραμμένοι στα μητρώα Προξενικών Αρχών σε Τουρκία και Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία μέχρι το τέλος του 1947, αναγνωρισμένοι ως Έλληνες από τις τοπικές αρχές, και δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του Ν. 1524/1918, καθώς και τους κατιόντες τους. Η απόφαση αυτή εκδόθηκε στην Αθήνα στις 22 Ιουλίου 1968, υπογράφεται από τον Αντιβασιλέα Γεώργιο Ζωιτάκη και το Υπουργικό Συμβούλιο, και επικυρώθηκε με τη σφραγίδα του Κράτους στις 24 Ιουλίου 1968 από τον Υπουργό Δικαιοσύνης Αδαμ. Ανδρουτσόπουλο.
  8. Άρθρο 90 τ. Το Άρθρο 90 τ τροποποιεί το άρθρο 90 του Κωδ. Ν. 3641, ορίζοντας ότι για τον υπολογισμό του επιδόματος τριετιών του Προέδρου, Εισαγγελέα και Αντιπροέδρων του Αρείου Πάγου, συνυπολογίζεται και η προηγούμενη υπηρεσία τους στον Άρειο Πάγο ή στην Εισαγγελία ως Αντιπροέδρων, Αρεοπαγιτών ή Αντεισαγγελέων. Η ισχύς του παρόντος άρχεται από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, στις 22 Ιουλίου 1968, με υπογραφές του Αντιβασιλέα Γεωργίου Ζωιτάκη και μελών του Υπουργικού Συμβουλίου.
  9. Άρθρο preamble. Το Άρθρο 477 του Βασιλείου της Ελλάδος, που δημοσιεύτηκε στις 24 Ιουλίου 1988, συστήνει την «Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων της Ελλάδος» ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, με έδρα την Αθήνα και υποχρεωτικά μέλη όλους τους δήμους και τις κοινότητες της χώρας. Σκοπός της Ένωσης είναι η προαγωγή της δημοτικής και κοινοτικής διοίκησης, η έρευνα ζητημάτων τοπικής αυτοδιοίκησης, η υποστήριξη της συνεργασίας μεταξύ των οργανισμών και η έκδοση δελτίου δραστηριοτήτων. Οι πόροι της Ένωσης περιλαμβάνουν ετήσια εισφορά των δήμων και κοινοτήτων ύψους 0,20% επί των τακτικών εσόδων τους (με δυνατότητα αύξησης έως 0,30% με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών), η οποία επιβάλλεται από το 1968, καθώς και έσοδα από δωρεές, κληρονομιές και άλλες εισφορές.

Πρόσφατες αναφορές

Νομοθεσία του 1968

Επιστροφή στη λίστα νόμων