Νόμος 4212/2013 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 4212/2013 ενσωματώνει στο ελληνικό δίκαιο τις Οδηγίες 2011/77/ΕΕ και 2012/28/ΕΕ, τροποποιώντας τον ν. 2121/1993 για την πνευματική ιδιοκτησία και τα συγγενικά δικαιώματα. Κύριος σκοπός του είναι η αύξηση της διάρκειας προστασίας για ορισμένα έργα και ερμηνείες, φτάνοντας τα 70 έτη μετά τον θάνατο του δημιουργού ή του τελευταίου επιζώντος δημιουργού για μουσικές συνθέσεις με στίχους και για ερμηνείες σε φωνογραφήματα. Επίσης, ρυθμίζει τη διάρκεια προστασίας για ερμηνείες που δεν είναι σε φωνογράφημα, ορίζοντας τα 50 έτη από την πρώτη νόμιμη δημοσίευση ή παρουσίαση στο κοινό. Ο νόμος αφορά δημιουργούς, ερμηνευτές, παραγωγούς φωνογραφημάτων και φορείς χρήσης ορφανών έργων, ενώ καθορίζει και τις προϋποθέσεις για την παύση της διάθεσης φωνογραφημάτων στην αγορά μετά από 50 έτη.

Πρόσφατες αναφορές

• Τροποποίηση: Νόμος 4481 — ΦΕΚ Α' 100/2017 (άρθρα 2, 29, 30)
  Ο Νόμος 4481/2017 προσαρμόζει την ελληνική νομοθεσία στην Οδηγία 2014/26/ΕΕ, ρυθμίζοντας τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης και προστασίας δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων. Ο νόμος καθορίζει τις προϋποθέσεις αδειοδότησης, τις αρμοδιότητες, τη διαφάνεια και τη χρηστή διαχείριση των οργανισμών αυτών, ενώ παράλληλα τροποποιεί διατάξεις προγενέστερων νόμων, όπως ο ν. 2121/1993. Αφορά τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης και προστασίας που είναι εγκατεστημένοι στην Ελλάδα, καθώς και τους δικαιούχους και τους χρήστες έργων. Ειδικότερα, ορίζει ότι οι οργανισμοί πρέπει να ενεργούν προς το συμφέρον των δικαιούχων, να διανέμουν τα εισπραχθέντα δικαιώματα εντός εννέα μηνών και τα έξοδα διαχείρισης να μην υπερβαίνουν το 20% των ακαθάριστων εσόδων. Επίσης, προβλέπει τη σύγκληση γενικής συνέλευσης τουλάχιστον μία φορά ετησίως και τη λειτουργία εποπτικού συμβουλίου. Ο νόμος περιλαμβάνει και μεταβατικές διατάξεις για τους ήδη λειτουργούντες οργανισμούς.
• Αρχική δημοσίευση: Νόμος 4212 — ΦΕΚ Α' 257/2013
  Ο Νόμος 4212/2013 ενσωματώνει στο ελληνικό δίκαιο τις Οδηγίες 2011/77/ΕΕ και 2012/28/ΕΕ, τροποποιώντας τον ν. 2121/1993 για την πνευματική ιδιοκτησία και τα συγγενικά δικαιώματα. Κύριος σκοπός του είναι η αύξηση της διάρκειας προστασίας για ορισμένα έργα και ερμηνείες, φτάνοντας τα 70 έτη μετά τον θάνατο του δημιουργού ή του τελευταίου επιζώντος δημιουργού για μουσικές συνθέσεις με στίχους και για ερμηνείες σε φωνογραφήματα. Επίσης, ρυθμίζει τη διάρκεια προστασίας για ερμηνείες που δεν είναι σε φωνογράφημα, ορίζοντας τα 50 έτη από την πρώτη νόμιμη δημοσίευση ή παρουσίαση στο κοινό. Ο νόμος αφορά δημιουργούς, ερμηνευτές, παραγωγούς φωνογραφημάτων και φορείς χρήσης ορφανών έργων, ενώ καθορίζει και τις προϋποθέσεις για την παύση της διάθεσης φωνογραφημάτων στην αγορά μετά από 50 έτη.

Σχετικοί νόμοι

• Νόμος 2121/1993

Νομοθεσία του 2013

Επιστροφή στη λίστα νόμων