Νόμος 3823/2010 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3823/2010 κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Κράτους του Κατάρ για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής επί των φόρων εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στη Ντόχα στις 26 Οκτωβρίου 2008. Η συμφωνία αυτή καθορίζει τους κανόνες φορολόγησης για διάφορα είδη εισοδήματος, όπως από ακίνητη περιουσία, επιχειρηματικές δραστηριότητες, μερίσματα, τόκους, δικαιώματα, προσωπικές υπηρεσίες, αμοιβές εργαζομένων, καθώς και για εισοδήματα καλλιτεχνών, αθλητών, συνταξιούχων και σπουδαστών. Ρυθμίζει επίσης θέματα όπως η έννοια της μόνιμης εγκατάστασης, η αποφυγή της διπλής φορολογίας μέσω εκπτώσεων φόρου, η μη διακριτική μεταχείριση, η ανταλλαγή πληροφοριών και η επίλυση διαφορών μεταξύ των δύο χωρών. Η συμφωνία τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα μετά την τελευταία γνωστοποίηση ολοκλήρωσης των εσωτερικών διαδικασιών και ισχύει μέχρι να καταγγελθεί από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της Συμφωνίας ορίζει ότι αυτή εφαρμόζεται σε πρόσωπα που είναι κάτοικοι ενός ή και των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών, ενώ το Άρθρο 2 διευκρινίζει ότι η Συμφωνία αφορά τους φόρους εισοδήματος που επιβάλλονται για λογαριασμό ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, των πολιτικών του υποδιαιρέσεων ή των τοπικών αρχών του.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 της παρούσας Συμφωνίας ορίζει ότι οι φόροι εισοδήματος περιλαμβάνουν όλους τους φόρους που επιβάλλονται στο συνολικό εισόδημα ή σε στοιχεία του, και ειδικότερα στην Ελληνική Δημοκρατία αφορά τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και νομικών προσώπων, ενώ στο Κατάρ τον φόρο εισοδήματος. Η Συμφωνία εφαρμόζεται επίσης σε ταυτόσημους ή παρόμοιους φόρους που επιβάλλονται μετά την ημερομηνία υπογραφής της, με τις αρμόδιες αρχές να ενημερώνουν για ουσιώδεις μεταβολές στη φορολογική τους νομοθεσία.
  3. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 της Συμφωνίας ορίζει γενικούς όρους, συμπεριλαμβανομένων των "Ελληνική Δημοκρατία" και "Κατάρ" ως εδάφη με κυριαρχικά δικαιώματα, "Συμβαλλόμενο Κράτος" ως την Ελλάδα ή το Κατάρ, "πρόσωπο" και "εταιρεία" για φορολογικούς σκοπούς, "επιχείρηση" ανάλογα με την έδρα, "διεθνείς μεταφορές" με αεροσκάφος ή πλοίο, "αρμόδια αρχή" ως τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών ή εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπο, και "υπήκοο" ως φυσικό ή νομικό πρόσωπο.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 ορίζει τον όρο "κάτοικος" για την Ελληνική Δημοκρατία και το Κατάρ, περιλαμβάνοντας πρόσωπα που φορολογούνται λόγω κατοικίας, διαμονής ή τόπου διοίκησης, καθώς και τις αντίστοιχες κρατικές οντότητες. Σε περίπτωση διπλής κατοικίας φυσικού προσώπου, η κατάσταση καθορίζεται με βάση τη μόνιμη οικογενειακή εστία, το κέντρο ζωτικών συμφερόντων, τη συνήθη διαμονή, την υπηκοότητα ή, ελλείψει αυτών, με αμοιβαίο διακανονισμό των αρμόδιων αρχών. Για μη φυσικά πρόσωπα, η κατοικία καθορίζεται από την έδρα της πραγματικής διοίκησης.
  5. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει τον όρο "μόνιμη εγκατάσταση" ως έναν καθορισμένο τόπο επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, περιλαμβάνοντας μεταξύ άλλων έδρες, υποκαταστήματα, εργοστάσια, εργοτάξια άνω των έξι μηνών, και παροχή υπηρεσιών άνω των έξι μηνών, ενώ εξαιρεί δραστηριότητες αποθήκευσης, έκθεσης, αγοράς, συλλογής πληροφοριών ή προπαρασκευαστικού/βοηθητικού χαρακτήρα.
  6. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ ορίζει ότι το εισόδημα από ακίνητη περιουσία που βρίσκεται σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να φορολογείται σε αυτό το Κράτος, διευκρινίζοντας ότι ο όρος "ακίνητη περιουσία" περιλαμβάνει γεωργική και δασική γη, παρεπόμενη περιουσία, ζώα και εξοπλισμό γεωργίας/δασοκομίας, δικαιώματα επί γης, επικαρπία και δικαιώματα προσόδων από φυσικούς πόρους, αλλά εξαιρεί πλοία και αεροσκάφη.
  7. Άρθρο 6 κ. Το Άρθρο 6 κ ορίζει ότι η ωφέλεια από την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, όπως κινητή περιουσία που αποτελεί μέρος μόνιμης εγκατάστασης ή καθορισμένης βάσης για παροχή προσωπικών υπηρεσιών, μπορεί να φορολογείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος όπου βρίσκεται η εγκατάσταση ή η βάση. Επίσης, η ωφέλεια από την εκποίηση πλοίων ή αεροσκαφών που εκτελούν διεθνείς μεταφορές φορολογείται μόνο στο κράτος όπου φορολογούνται τα κέρδη από την εκμετάλλευσή τους, ενώ η ωφέλεια από την εκποίηση άλλων περιουσιακών στοιχείων φορολογείται μόνο στο κράτος κατοικίας του εκποιητή.
  8. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 ορίζει ότι τα κέρδη μιας επιχείρησης φορολογούνται μόνο στο κράτος όπου εδρεύει, εκτός εάν δραστηριοποιείται σε άλλο κράτος μέσω μόνιμης εγκατάστασης, οπότε τα κέρδη που αποδίδονται σε αυτήν μπορούν να φορολογηθούν στο άλλο κράτος. Η φορολόγηση των κερδών της μόνιμης εγκατάστασης βασίζεται στην αρχή της ανεξάρτητης συναλλαγής, επιτρέποντας την έκπτωση δαπανών και καθορίζοντας τα κέρδη με σταθερή μέθοδο κάθε χρόνο, εκτός αν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για αλλαγή.
  9. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα κέρδη από τη ναυτιλιακή εκμετάλλευση πλοίων σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο κράτος νηολόγησης ή έκδοσης ναυτιλιακών εγγράφων, ενώ τα κέρδη από την εκμετάλλευση αεροσκαφών σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο κράτος της έδρας της πραγματικής διοίκησης της επιχείρησης. Οι διατάξεις αυτές ισχύουν και για κέρδη από συμμετοχή σε "pool", κοινοπραξίες ή διεθνή πρακτορεία.
  10. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ αφορά τις "Συνδεόμενες επιχειρήσεις" και ορίζει ότι εάν μια επιχείρηση ενός Συμβαλλόμενου Κράτους συμμετέχει στη διοίκηση, έλεγχο ή κεφάλαιο μιας επιχείρησης του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, ή εάν τα ίδια πρόσωπα συμμετέχουν σε αμφότερες, και οι εμπορικές/οικονομικές σχέσεις τους διαφέρουν από αυτές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων, τα κέρδη που δεν θα είχαν πραγματοποιηθεί μπορούν να προσαυξήσουν τα κέρδη της επιχείρησης και να φορολογηθούν ανάλογα. Επιπλέον, εάν ένα Κράτος φορολογήσει κέρδη μιας επιχείρησής του που έχουν ήδη φορολογηθεί στο άλλο Κράτος, το άλλο Κράτος θα προσαρμόσει ανάλογα τον φόρο, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις της Συμφωνίας και διαβουλευόμενο με τις αρμόδιες αρχές εάν χρειαστεί.
  11. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 του ΦΕΚ ορίζει τη φορολόγηση των μερισμάτων που καταβάλλονται μεταξύ Συμβαλλόμενων Κρατών, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος κατοικίας του δικαιούχου, αλλά με ανώτατο συντελεστή 5% επί του ακαθάριστου ποσού αν ο πραγματικός δικαιούχος είναι κάτοικος του άλλου κράτους. Εξαιρέσεις ισχύουν όταν τα μερίσματα συνδέονται με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο άλλο κράτος, ενώ απαγορεύεται η επιβολή φόρου επί αδιανέμητων κερδών σε περίπτωση που τα μερίσματα καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου κράτους ή συνδέονται με μόνιμη εγκατάσταση/καθορισμένη βάση εκεί.
  12. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ ορίζει τη φορολόγηση των τόκων μεταξύ δύο Συμβαλλόμενων Κρατών, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος κατοικίας του δικαιούχου, αλλά με ανώτατο συντελεστή 5% στο κράτος προέλευσης, εκτός αν πρόκειται για τόκους που προκύπτουν για την Τράπεζα της Ελλάδος, τις τοπικές αρχές, ή άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που ανήκουν στην Ελληνική Δημοκρατία, ή για την Κυβέρνηση του Κατάρ, οι οποίοι εξαιρούνται από φόρο στο άλλο κράτος.
  13. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του ΦΕΚ καθορίζει τη φορολόγηση των δικαιωμάτων που προκύπτουν σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου, επιτρέποντας φορολόγηση και στα δύο κράτη με ανώτατο όριο 5% του ακαθάριστου ποσού για τον πραγματικό δικαιούχο, εκτός αν τα δικαιώματα συνδέονται με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο κράτος προέλευσης.
  14. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 του ΦΕΚ ορίζει ότι το εισόδημα από μη εξαρτημένες προσωπικές υπηρεσίες φορολογείται μόνο στο κράτος κατοικίας, εκτός εάν ο φορολογούμενος διατηρεί καθορισμένη βάση στο άλλο κράτος ή παραμένει εκεί για 183 ημέρες ή περισσότερες σε οποιαδήποτε δωδεκάμηνη περίοδο, οπότε το εισόδημα μπορεί να φορολογηθεί και στο άλλο κράτος. Ο όρος "επαγγελματικές υπηρεσίες" περιλαμβάνει επιστημονικές, καλλιτεχνικές, εκπαιδευτικές, διδακτικές και δραστηριότητες γιατρών, δικηγόρων, μηχανικών, αρχιτεκτόνων, οδοντιάτρων και λογιστών.
  15. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι αμοιβές για εξαρτημένη απασχόληση φορολογούνται στο κράτος κατοικίας του εργαζομένου, εκτός εάν η απασχόληση ασκείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, οπότε η αμοιβή μπορεί να φορολογηθεί εκεί. Ωστόσο, η αμοιβή φορολογείται μόνο στο πρώτο κράτος εάν ο εργαζόμενος παραμένει στο άλλο κράτος για λιγότερο από 183 ημέρες σε οποιαδήποτε δωδεκάμηνη περίοδο, ο εργοδότης δεν είναι κάτοικος του άλλου κράτους και η αμοιβή δεν βαρύνει μόνιμη εγκατάσταση του εργοδότη εκεί. Τέλος, οι αμοιβές για απασχόληση σε πλοία ή αεροσκάφη που δραστηριοποιούνται σε διεθνείς μεταφορές μπορούν να φορολογηθούν στο κράτος όπου φορολογούνται τα κέρδη από την εκμετάλλευση αυτών, σύμφωνα με το Άρθρο 8.
  16. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι αμοιβές διευθυντών και παρόμοιες πληρωμές που λαμβάνει κάτοικος ενός Συμβαλλόμενου Κράτους από εταιρεία που είναι κάτοικος του άλλου Συμβαλλόμενου Κράτους, μπορεί να φορολογούνται στο άλλο Κράτος.
  17. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 ορίζει ότι το εισόδημα καλλιτεχνών και αθλητών που αποκτάται από την άσκηση προσωπικών δραστηριοτήτων σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος μπορεί να φορολογείται σε αυτό το Κράτος, εκτός εάν η επίσκεψη χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου ή κατά κύριο λόγο από ταμεία των Συμβαλλομένων Κρατών ή στο πλαίσιο πολιτιστικής συμφωνίας.
  18. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει ότι οι συντάξεις και παρόμοιες παροχές που καταβάλλονται σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους μπορούν να φορολογούνται σε αυτό το Κράτος, ενώ το Άρθρο 19, παράγραφος 1α, αναφέρει ότι οι μισθοί και άλλες αμοιβές (εκτός συντάξεων) που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, πολιτική υποδιαίρεση ή τοπική αρχή σε φυσικό πρόσωπο για υπηρεσίες προς αυτό το Κράτος ή την αρχή, φορολογούνται μόνο στο Κράτος αυτό.
  19. Άρθρο 18 Ο. Το Άρθρο 18 Ο, στο πλαίσιο της Συμφωνίας, διευκρινίζει ότι το αφορολόγητο των υπηκόων του Κατάρ και των Κρατών Μελών του G.C.C., σύμφωνα με τη νομοθεσία του Κατάρ, δεν θεωρείται διακριτική μεταχείριση βάσει του άρθρου 24 της Συμφωνίας.
  20. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 ορίζει ότι μισθοί, ημερομίσθια και παρόμοιες αμοιβές, καθώς και συντάξεις που καταβάλλονται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, πολιτική υποδιαίρεση ή τοπική αρχή, φορολογούνται μόνο στο Κράτος που παρέχει την αμοιβή ή τη σύνταξη, εκτός εάν οι υπηρεσίες παρέχονται στο άλλο Κράτος και το φυσικό πρόσωπο είναι κάτοικος και υπήκοος αυτού του άλλου Κράτους. Οι διατάξεις των άρθρων 15, 16, 17 και 18 εφαρμόζονται σε αμοιβές και συντάξεις που σχετίζονται με επιχειρηματική δραστηριότητα που διεξάγεται από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, πολιτική υποδιαίρεση ή τοπική αρχή.
  21. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του ΦΕΚ απαλλάσσει από τη φορολογία στην Ελλάδα αμοιβές καθηγητών και ερευνητών που προέρχονται από την Ελλάδα και επισκέπτονται άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος για διδασκαλία, διαλέξεις ή έρευνα σε εκπαιδευτικά ή πολιτιστικά ιδρύματα, για περίοδο έως τρία έτη, εφόσον η έρευνα δεν γίνεται για ιδιωτικό όφελος.
  22. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα χρηματικά ποσά που λαμβάνει ένας σπουδαστής ή μαθητευόμενος για τη συντήρηση, εκπαίδευση ή εξάσκησή του, προερχόμενα από πηγές εκτός του Συμβαλλόμενου Κράτους που επισκέπτεται, δεν φορολογούνται σε αυτό το Κράτος. Επιπλέον, για επιχορηγήσεις, υποτροφίες και αμοιβές από απασχόληση, ο σπουδαστής ή μαθητευόμενος δικαιούται τις ίδιες φορολογικές εξαιρέσεις, ελαφρύνσεις ή μειώσεις που ισχύουν για τους κατοίκους του Κράτους που επισκέπτεται.
  23. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22, "Άλλα εισοδήματα", ορίζει ότι εισοδήματα κατοίκου ενός Συμβαλλόμενου Κράτους, που δεν ρυθμίζονται από προηγούμενα άρθρα, φορολογούνται μόνο στο Κράτος κατοικίας, εκτός εάν σχετίζονται με μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο άλλο Κράτος, οπότε εφαρμόζονται τα Άρθρα 7 ή 14. Το Άρθρο 23, "Μέθοδοι για την αποφυγή της διπλής φορολογίας", προβλέπει ότι το Κράτος κατοικίας παραχωρεί έκπτωση φόρου ίση με τον φόρο που καταβλήθηκε στο άλλο Κράτος για εισοδήματα που μπορούν να φορολογηθούν και στα δύο.
  24. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 ορίζει ότι η έκπτωση φόρου που καταβάλλεται σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό του φόρου που αντιστοιχεί στο εισόδημα που φορολογείται στο άλλο Κράτος, και διευκρινίζει ότι ο "καταβληθείς φόρος εισοδήματος" περιλαμβάνει και φόρους που θα είχαν καταβληθεί στην Ελλάδα ή στο Κατάρ εάν χορηγούνταν εξαιρέσεις ή μειώσεις.
  25. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 του ΦΕΚ, με τίτλο "Μη διακριτική μεταχείριση", απαγορεύει τη φορολογική διάκριση εις βάρος υπηκόων ενός Συμβαλλόμενου Κράτους στο άλλο, εξασφαλίζοντας ίση φορολόγηση για μόνιμες εγκαταστάσεις επιχειρήσεων και επιτρέποντας την έκπτωση τόκων, δικαιωμάτων και άλλων πληρωμών σε κατοίκους του άλλου κράτους, ενώ παράλληλα διασφαλίζει ότι επιχειρήσεις με ξένη ιδιοκτησία δεν θα φορολογούνται δυσμενέστερα.
  26. Άρθρο 24 Σ. Το Άρθρο 24 Σ αναφέρεται στην επικύρωση μιας συμφωνίας που υπογράφηκε στη Ντόχα στις 26 Οκτωβρίου 2008, μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Κράτους του Κατάρ, με τα κείμενα να είναι αυθεντικά στα ελληνικά, αραβικά και αγγλικά, με το αγγλικό να υπερισχύει σε περίπτωση διαφωνίας. Το Άρθρο δεύτερο ορίζει ότι ο νόμος και η συμφωνία τίθενται σε ισχύ από τη δημοσίευσή τους στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 28 παρ. 1 αντίστοιχα, με την εκτέλεσή τους ως νόμου του Κράτους να διατάσσεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Γρ. Παπούλια και τους αρμόδιους Υπουργούς στις 16 Φεβρουαρίου 2010.
  27. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 περιγράφει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών και αμφιβολιών σχετικά με την ερμηνεία ή εφαρμογή της Συμφωνίας, προβλέποντας ότι οι αρμόδιες αρχές των Συμβαλλόμενων Κρατών θα προσπαθούν να επιλύσουν τις διαφορές με αμοιβαίο διακανονισμό, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν προβλέπονται από τη Συμφωνία, και μπορούν να επικοινωνούν απευθείας ή μέσω μικτής επιτροπής.
  28. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 της Συμφωνίας ορίζει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών των Συμβαλλομένων Κρατών για την εφαρμογή της Συμφωνίας και των εσωτερικών νομοθεσιών τους σχετικά με τους καλυπτόμενους φόρους, με τις πληροφορίες να θεωρούνται απόρρητες και να χρησιμοποιούνται μόνο για συγκεκριμένους φορολογικούς σκοπούς, ενώ θέτει περιορισμούς στην υποχρέωση παροχής πληροφοριών που θα παραβίαζαν τη νομοθεσία, την πρακτική, ή θα αποκάλυπταν εμπορικά απόρρητα ή πληροφορίες αντίθετες με τη δημόσια τάξη.
  29. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 της Συμφωνίας ορίζει ότι τα φορολογικά προνόμια των μελών διπλωματικών και προξενικών αποστολών, όπως αυτά καθορίζονται από τους γενικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου ή από ειδικές συμφωνίες, δεν επηρεάζονται από τη συγκεκριμένη Συμφωνία.
  30. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 ορίζει ότι η Συμφωνία τίθεται σε ισχύ την τριακοστή ημέρα μετά την τελευταία γνωστοποίηση ολοκλήρωσης των εσωτερικών διαδικασιών από τα Συμβαλλόμενα Κράτη, και οι διατάξεις της εφαρμόζονται σε φόρους που παρακρατούνται στην πηγή από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου ημερολογιακού έτους μετά την έναρξη ισχύος, και σε άλλους φόρους για οικονομικά έτη που ξεκινούν από την ίδια ημερομηνία.
  31. Άρθρο 28 π. Το Άρθρο 28 π κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Κράτους του Κατάρ, που υπογράφηκε στη Ντόχα στις 26 Οκτωβρίου 2008, για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής επί των φόρων εισοδήματος.
  32. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 της Συμφωνίας ορίζει τη λήξη της, η οποία ισχύει μέχρι να καταγγελθεί από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, με έγγραφη καταγγελία τουλάχιστον έξι μήνες πριν το τέλος οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους που αρχίζει μετά από πέντε έτη από την έναρξη ισχύος της, η οποία έγινε στην Ντόχα στις 26 Οκτωβρίου 2008.
  33. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3823, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 22 στις 16 Φεβρουαρίου 2010, κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Κράτους του Κατάρ για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την αποτροπή της φοροδιαφυγής επί των φόρων εισοδήματος.

Πρόσφατες αναφορές

Νομοθεσία του 2010

Επιστροφή στη λίστα νόμων