Νόμος 3521/2006 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3521/2006 κυρώνει τη Σύμβαση για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, η οποία ορίζει την άυλη πολιτιστική κληρονομιά ως πρακτικές, εκφράσεις, γνώσεις και τεχνικές που μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά και αναγνωρίζονται από κοινότητες. Η Σύμβαση προβλέπει τη σύσταση της Γενικής Συνέλευσης και της Διακυβερνητικής Επιτροπής Διαφύλαξης της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς εντός της UNESCO, με αρμοδιότητες την προώθηση των στόχων της Σύμβασης, την παροχή συμβουλών και την προετοιμασία σχεδίων για τη διαφύλαξη της κληρονομιάς. Τα Κράτη μέρη δεσμεύονται να λαμβάνουν μέτρα προστασίας, να δημιουργούν ευρετήρια, να προωθούν την εκπαίδευση και την ευαισθητοποίηση, και να συνεργάζονται διεθνώς. Προβλέπεται επίσης η δημιουργία του «Ταμείου για την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς» και η διαδικασία επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στη Σύμβαση, η οποία τέθηκε σε ισχύ τρεις μήνες μετά την κατάθεση του τριακοστού εγγράφου επικύρωσης.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της Σύμβασης καθορίζει ως σκοπούς την προστασία και τον σεβασμό της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, την ευαισθητοποίηση για τη σημασία της και την προώθηση της διεθνούς συνεργασίας. Το Άρθρο 2 ορίζει την "άυλη πολιτιστική κληρονομιά" ως πρακτικές, εκφράσεις, γνώσεις και τεχνικές που αναγνωρίζονται από κοινότητες, ομάδες και άτομα ως μέρος της πολιτιστικής τους κληρονομιάς.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 του ΦΕΚ 275 ορίζει την "άυλη πολιτιστική κληρονομιά" ως πρακτικές, εκφράσεις, γνώσεις και τεχνογνωσία που μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά και αναγνωρίζονται από κοινότητες ως μέρος της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, ενώ παράλληλα ορίζει τη "διαφύλαξη" ως μέτρα για τη διασφάλιση της βιωσιμότητάς της.
  3. Άρθρο 3. Το Άρθρο 4 της Σύμβασης ιδρύει τη Γενική Συνέλευση των Κρατών μερών ως το ανώτατο όργανό της, η οποία θα συνέρχεται σε τακτική σύνοδο άπαξ ανά δύο έτη.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 ορίζει ότι η Γενική Συνέλευση συνέρχεται τακτικά κάθε δύο έτη ή έκτακτα κατόπιν αιτήματος της Διακυβερνητικής Επιτροπής Διαφύλαξης της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς ή του ενός τρίτου των Κρατών μερών, και υιοθετεί τον εσωτερικό κανονισμό της.
  5. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 προβλέπει τη συγκρότηση της Διακυβερνητικής Επιτροπής Διαφύλαξης της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (εφεξής «η Επιτροπή») εντός της UNESCO, η οποία θα αποτελείται από 18 αντιπροσώπους Κρατών μερών, εκλεγμένους από τη Γενική Συνέλευση των Κρατών μερών.
  6. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ καθορίζει την εκλογή και τη θητεία των Κρατών μελών της Επιτροπής, ορίζοντας ότι εκλέγονται για τέσσερα έτη από τα Κράτη μέρη της Σύμβασης σε Γενική Συνέλευση, με αρχές δίκαιης γεωγραφικής κατανομής και εκ περιτροπής εκλογής, ενώ κανένα κράτος δεν μπορεί να εκλεγεί για δύο συνεχείς θητείες. Επιπλέον, αναφέρεται ότι ο αριθμός των Κρατών μερών της Επιτροπής θα αυξηθεί σε 24 μόλις ο αριθμός των Κρατών μερών της Σύμβασης φτάσει τα 50.
  7. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 της Σύμβασης ορίζει ότι τα Κράτη μέλη της Επιτροπής επιλέγουν ειδικούς στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά και καθορίζει τις αρμοδιότητες της Επιτροπής, οι οποίες περιλαμβάνουν την προώθηση των στόχων της Σύμβασης, την παροχή συμβουλών για βέλτιστες πρακτικές προστασίας της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς και την προετοιμασία σχεδίου χρησιμοποίησης των πόρων του Ταμείου.
  8. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 ορίζει ότι η Επιτροπή υιοθετεί τον εσωτερικό κανονισμό της με πλειοψηφία των δύο τρίτων, μπορεί να δημιουργεί προσωρινά συμβουλευτικά όργανα ad hoc και να καλεί δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς και φυσικά πρόσωπα αναγνωρισμένου κύρους για γνωμοδοτήσεις.
  9. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ αφορά τη διαπίστευση μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) με αναγνωρισμένο κύρος στους τομείς της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, οι οποίες θα παρέχουν συμβουλευτικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή, ενώ η Επιτροπή θα προτείνει στη Γενική Συνέλευση τα κριτήρια και τον τρόπο διαπίστευσης.
  10. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 περιγράφει τον ρόλο της Γραμματείας στην προετοιμασία εγγράφων και ημερήσιων διατάξεων για τη Γενική Συνέλευση και την Επιτροπή, καθώς και την εκτέλεση των αποφάσεών τους. Το Άρθρο 11 αναθέτει στα Κράτη μέρη την ευθύνη λήψης μέτρων για την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς εντός της επικράτειάς τους.
  11. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 ορίζει ότι κάθε Κράτος μέρος είναι υπεύθυνο για τη λήψη μέτρων προστασίας της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς στο έδαφός του, συμπεριλαμβανομένης της αναγνώρισης και του καθορισμού των στοιχείων της με τη συμμετοχή των κοινοτήτων, των ομάδων και των ΜΚΟ.
  12. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 ορίζει ότι κάθε Κράτος μέρος πρέπει να δημιουργήσει και να ενημερώνει τακτικά ένα ή περισσότερα "ευρετήρια" άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς που υφίσταται στο έδαφός του, παρέχοντας σχετικά στοιχεία στην Επιτροπή κατά την υποβολή των περιοδικών εκθέσεων σύμφωνα με το Άρθρο 29.
  13. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 ορίζει μέτρα για την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσής της σε διαρθρωτικά προγράμματα, του ορισμού αρμόδιων οργανισμών, της ενθάρρυνσης επιστημονικών μελετών και της υιοθέτησης νομικών, τεχνικών, διοικητικών και οικονομικών μέτρων για την εκπαίδευση, τη διαχείριση, την πρόσβαση και την τεκμηρίωση της κληρονομιάς αυτής.
  14. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς ορίζει ότι κάθε Κράτος Μέρος πρέπει να καταβάλλει προσπάθειες για την αναγνώριση, τον σεβασμό και την αξιοποίηση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς μέσω εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ευαισθητοποίησης του κοινού, ειδικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων για κοινότητες, ενίσχυσης δεξιοτήτων, άτυπων μέσων μεταβίβασης γνώσεων, ενημέρωσης για απειλές και προώθησης της εκπαίδευσης για την προστασία φυσικών χώρων και τόπων μνήμης.
  15. Άρθρο 15. Το Άρθρο 16 του ΦΕΚ αναφέρεται στη δημιουργία, ενημέρωση και δημοσίευση ενός Αντιπροσωπευτικού Καταλόγου της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας από την Επιτροπή, κατόπιν πρότασης των Κρατών μερών, με σκοπό την αύξηση της αντίληψης, της επίγνωσης και την ενθάρρυνση του διαλόγου για την πολιτισμική πολυμορφία.
  16. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16, παράγραφος 2, ορίζει ότι η Επιτροπή διαμορφώνει και υποβάλλει στη Γενική Συνέλευση τα κριτήρια για τη σύνταξη, ενημέρωση και δημοσίευση του αντιπροσωπευτικού καταλόγου της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας. Το Άρθρο 17, παράγραφος 1, αναφέρει ότι η Επιτροπή συντάσσει, ενημερώνει και δημοσιεύει κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς που απαιτεί επείγουσα προστασία, καταχωρώντας την κατόπιν αιτήματος του ενδιαφερομένου Κράτους μέρους. Τέλος, το Άρθρο 32, παράγραφος 1, ορίζει ότι η Σύμβαση υπόκειται σε επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση από τα Κράτη μέλη της UNESCO.
  17. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 ορίζει ότι η Επιτροπή, κατόπιν αιτήματος κράτους μέρους, διαμορφώνει κριτήρια για τη σύνταξη, ενημέρωση και δημοσίευση καταλόγου κληρονομιάς, ενώ σε επείγουσες περιπτώσεις μπορεί να καταχωρεί στοιχεία στον κατάλογο μετά από συνεννόηση με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, εφόσον εγκριθούν αντικειμενικά κριτήρια από τη Γενική Συνέλευση.
  18. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 περιγράφει τη διαδικασία επιλογής και προώθησης προγραμμάτων, σχεδίων και δραστηριοτήτων για τη διαφύλαξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς από την Επιτροπή, βάσει προτάσεων των Κρατών μερών και κριτηρίων της Γενικής Συνέλευσης, ενώ το Άρθρο 19 ορίζει τη διεθνή συνεργασία ως ανταλλαγή πληροφοριών, κοινές πρωτοβουλίες και μηχανισμό συνδρομής προς τα Κράτη μέρη.
  19. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19, για την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, δεσμεύει τα Κράτη μέρη να συνεργάζονται σε διάφορα επίπεδα για την προστασία της, αναγνωρίζοντας την ως προς το γενικό συμφέρον της ανθρωπότητας, χωρίς να θίγονται οι εθνικές νομοθεσίες, το εθιμικό δίκαιο και οι εθιμικές πρακτικές τους.
  20. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 καθορίζει τους σκοπούς της διεθνούς συνδρομής, οι οποίοι περιλαμβάνουν την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς που χρήζει επείγουσας προστασίας, την προετοιμασία απογραφών σύμφωνα με τα άρθρα 11 και 12, και τη στήριξη προγραμμάτων προστασίας σε διάφορα επίπεδα, καθώς και άλλους στόχους που κρίνει αναγκαίους η Επιτροπή.
  21. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 του ΦΕΚ καθορίζει τις μορφές της διεθνούς συνδρομής που παρέχει η Επιτροπή στα Κράτη μέρη, οι οποίες περιλαμβάνουν μελέτες, παραχώρηση εμπειρογνωμόνων, επιμόρφωση προσωπικού, εκπόνηση νομικών μέτρων, δημιουργία υποδομών, παροχή εξοπλισμού και τεχνογνωσίας, καθώς και άλλες μορφές οικονομικής και τεχνικής υποστήριξης, όπως δάνεια χαμηλού επιτοκίου και δωρεές.
  22. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 του εγγράφου καθορίζει τη διαδικασία εξέτασης αιτήσεων για διεθνή συνδρομή, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων της αίτησης, των προτεινόμενων μέτρων, των αναγκαίων παρεμβάσεων και της εκτίμησης κόστους, με προτεραιότητα σε περιπτώσεις επείγουσας ανάγκης. Το Άρθρο 23 επιτρέπει σε κάθε Κράτος μέρος να υποβάλλει αίτηση για διεθνή συνδρομή για την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς του.
  23. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 ορίζει ότι κάθε Κράτος μέρος μπορεί να υποβάλει στην Επιτροπή αίτηση για διεθνή συνδρομή για την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς του, ενώ το Άρθρο 24 αναφέρει ότι η διεθνής συνδρομή διέπεται από συμφωνία μεταξύ του δικαιούχου Κράτους μέρους και της Επιτροπής.
  24. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 ορίζει ότι η διεθνής συνδρομή για την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς διέπεται από συμφωνία μεταξύ του δικαιούχου Κράτους μέρους και της Επιτροπής, με το δικαιούχο Κράτος να συμμετέχει, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, στη δαπάνη και να υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή για τη χρήση της συνδρομής. Το Άρθρο 25 αναφέρει τη δημιουργία του «Ταμείου για την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς».
  25. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 του εγγράφου ΦΕΚ ορίζει τη δημιουργία του «Ταμείου για την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς», τους πόρους του οποίου αποτελούν συνεισφορές από Κράτη μέρη, κεφάλαια της UNESCO, δωρεές, τόκους, έσοδα από εκδηλώσεις και άλλα επιτρεπόμενα έσοδα, με τη χρησιμοποίηση των πόρων να αποφασίζεται από την Επιτροπή βάσει των προσανατολισμών της Γενικής Συνέλευσης.
  26. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 της Σύμβασης ορίζει ότι τα Κράτη μέρη δεσμεύονται να καταβάλλουν στο Ταμείο, τουλάχιστον ανά δύο έτη, συνεισφορά που θα καθορίζεται από τη Γενική Συνέλευση με πλειοψηφία, με ανώτατο όριο το 1% της συνεισφοράς τους στον τακτικό προϋπολογισμό της UNESCO, εκτός αν δηλώσουν εξαίρεση κατά την επικύρωση. Το Άρθρο 27 επιτρέπει στα Κράτη μέρη να καταβάλλουν επιπλέον εθελοντικές συνεισφορές στο Ταμείο, ενημερώνοντας την Επιτροπή.
  27. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28, υιοθετημένο στις 17 Οκτωβρίου 2003, αναφέρεται στην ανάγκη προστασίας της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, λαμβάνοντας υπόψη διεθνή έγγραφα όπως η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του 1948 και η Σύσταση της UNESCO για την Προστασία του Παραδοσιακού και Λαϊκού Πολιτισμού του 1989, καθώς και τις Διακηρύξεις της UNESCO για την Πολιτιστική Πολυμορφία (2001) και της Κωνσταντινούπολης (2002).
  28. Άρθρο 30. Το Άρθρο 30 ορίζει ότι η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στη Γενική Συνέλευση, βασιζόμενη στις δραστηριότητές της και στις εκθέσεις των κρατών μερών, ενώ η έκθεση αυτή γνωστοποιείται στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO. Το Άρθρο 31, ως μεταβατικός όρος, αναφέρει ότι η Επιτροπή θα συμπεριλάβει στον αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας τα στοιχεία που έχουν ήδη αναγνωριστεί ως «αριστουργήματα της προφορικής και άυλης κληρονομιάς της ανθρωπότητας» πριν από την έναρξη ισχύος της Σύμβασης.
  29. Άρθρο 31. Το Άρθρο 31 της Σύμβασης ορίζει ότι η ενσωμάτωση στοιχείων στον αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας δεν επηρεάζει τα κριτήρια που έχουν τεθεί σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 2, για μελλοντικές εγγραφές.
  30. Άρθρο 32. Το Άρθρο 32 της Σύμβασης ορίζει ότι η επικύρωση, αποδοχή ή έγκριση της Σύμβασης από τα Κράτη μέλη της UNESCO θα γίνει σύμφωνα με τις συνταγματικές τους διαδικασίες, και τα σχετικά έγγραφα θα κατατεθούν στον Γενικό Διευθυντή της UNESCO.
  31. Άρθρο 33. Το Άρθρο 33 της Σύμβασης ορίζει ότι η Σύμβαση είναι ανοιχτή για προσχώρηση από Κράτη μη μέλη της UNESCO, κατόπιν πρόσκλησης της Γενικής Διάσκεψης, καθώς και από εδάφη με πλήρη εσωτερική αυτονομία που αναγνωρίζονται από τον ΟΗΕ, με αρμοδιότητα σύναψης συνθηκών. Τα έγγραφα προσχώρησης κατατίθενται στον Γενικό Διευθυντή της UNESCO, ο οποίος, ως θεματοφύλακας, ενημερώνει τα Κράτη μέλη, τα Κράτη μη μέλη και τον ΟΗΕ για τις καταθέσεις. Η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες μετά την κατάθεση του τριακοστού εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης.
  32. Άρθρο 33 κ. Το Άρθρο 33 κ ορίζει ότι η έκφραση «Κράτη μέρη» περιλαμβάνει και τα εδάφη που καθίστανται μέρη στη Σύμβαση, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου αυτού. Το Άρθρο 3 διευκρινίζει ότι η Σύμβαση δεν αλλοιώνει το καθεστώς ή το επίπεδο προστασίας των αγαθών της παγκόσμιας κληρονομιάς που αναγνωρίστηκαν στο πλαίσιο της Σύμβασης του 1972, ούτε επηρεάζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των Κρατών μελών που απορρέουν από διεθνή κείμενα περί πνευματικής ιδιοκτησίας ή χρήσης βιολογικών και οικολογικών πόρων.
  33. Άρθρο 33 τ. Το Άρθρο 33 τ της Σύμβασης επιτρέπει στα Κράτη μέρη να δηλώσουν κατά την επικύρωση ότι δεν θα δεσμεύονται από την παράγραφο 1 του άρθρου, με την υποχρέωση να καταβάλλουν τακτικές συνεισφορές (τουλάχιστον ανά δύο έτη) που θα προσεγγίζουν τις υποχρεωτικές, και να μην έχουν καθυστερήσεις πληρωμών για να εκλεγούν στην Επιτροπή, εκτός από την πρώτη εκλογή.
  34. Άρθρο 34. Το Άρθρο 34 της Σύμβασης ορίζει ότι η Επιτροπή θα αποτελείται αρχικά από 18 εκλεγμένους αντιπροσώπους Κρατών μερών, ο αριθμός των οποίων θα αυξηθεί σε 24 όταν τα Κράτη μέρη φτάσουν τα 50, και η Σύμβαση θα τεθεί σε ισχύ τρεις μήνες μετά την κατάθεση του εγγράφου επικύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης. Το Άρθρο 35 αφορά την εφαρμογή της Σύμβασης σε ομοσπονδιακά ή μη ενιαία συνταγματικά συστήματα, καθορίζοντας ότι οι υποχρεώσεις της ομοσπονδιακής ή κεντρικής κυβέρνησης θα είναι ίδιες με αυτές των μη ομόσπονδων Κρατών μερών.
  35. Άρθρο 35. Το Άρθρο 35 της Σύμβασης αφορά την εφαρμογή της σε ομόσπονδα Κράτη, όπου η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα γνωστοποιεί τις σχετικές διατάξεις στις αρμόδιες αρχές των Πολιτειών, χωρών, επαρχιών ή καντονιών για έγκριση, εφόσον δεν είναι υποχρεωμένη να λάβει νομοθετικά μέτρα βάσει του συνταγματικού της συστήματος.
  36. Άρθρο 36. Το Άρθρο 36 της Σύμβασης ορίζει τη διαδικασία καταγγελίας της από τα Κράτη μέρη, η οποία κοινοποιείται εγγράφως στον Γενικό Διευθυντή της UNESCO και ισχύει δώδεκα μήνες μετά τη λήψη, χωρίς να επηρεάζει τις οικονομικές υποχρεώσεις μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος της ανάκλησης. Το Άρθρο 37 αναθέτει στον Γενικό Διευθυντή της UNESCO, ως θεματοφύλακα, την ενημέρωση των Κρατών μελών, των μη μελών που αναφέρονται στο άρθρο 33, και του ΟΗΕ για τις καταθέσεις εγγράφων και τις καταγγελίες. Το Άρθρο 38 επιτρέπει σε κάθε Κράτος μέρος να προτείνει τροποποιήσεις στην Σύμβαση μέσω έγγραφης κοινοποίησης προς τον Γενικό Διευθυντή.
  37. Άρθρο 38. Το Άρθρο 38 περιγράφει τη διαδικασία τροποποίησης της Σύμβασης, όπου τα Κράτη μέρη μπορούν να προτείνουν τροποποιήσεις μέσω του Γενικού Διευθυντή, οι οποίες απαιτούν πλειοψηφία δύο τρίτων για υιοθέτηση και επικύρωση από τα Κράτη μέρη, με ορισμένες εξαιρέσεις για τροποποιήσεις του άρθρου 5.
  38. Άρθρο 39. Το Άρθρο 39 της Σύμβασης ορίζει ότι τα έξι επίσημα κείμενα της Σύμβασης (Αγγλικά, Αραβικά, Κινεζικά, Ισπανικά, Γαλλικά και Ρωσικά) είναι εξίσου έγκυρα. Το Άρθρο 40 αναφέρει ότι η Σύμβαση θα καταχωρηθεί στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών, κατόπιν αιτήματος του Γενικού Διευθυντή της UNESCO, σύμφωνα με το άρθρο 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
  39. Άρθρο 102 τ. Το Άρθρο 102 τ αναφέρεται στην καταχώρηση της Σύμβασης στη Γραμματεία του ΟΗΕ, όπως προβλέπεται στο Άρθρο 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, με αίτηση του Γενικού Διευθυντή της UNESCO, και υπογράφηκε στις 3 Νοεμβρίου 2003. Το Άρθρο δεύτερο ορίζει ότι ο νόμος και η Σύμβαση τίθενται σε ισχύ από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 34 της Σύμβασης αντίστοιχα, με ημερομηνία έκδοσης την 21η Δεκεμβρίου 2006, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Γρ. Παπούλια και τους αρμόδιους Υπουργούς.
  40. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3521, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 275 στις 22 Δεκεμβρίου 2006, κυρώνει τη Σύμβαση για την προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, η οποία υπογράφηκε στο Παρίσι στις 3 Νοεμβρίου 2003, και έχει την ισχύ που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος. Η σύμβαση αυτή αναφέρεται στην προστασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς και προέρχεται από τη Γενική Συνέλευση της ΟΥΝΕΣΚΟ, η οποία συνήλθε στο Παρίσι από 29 Σεπτεμβρίου έως 17 Οκτωβρίου 2003.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2006

Επιστροφή στη λίστα νόμων