Νόμος 3422/2005 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3422/2005 κυρώνει τη Σύμβαση του Aarhus, η οποία αφορά την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα. Η Σύμβαση ορίζει τους όρους "Μέρος" και "Δημόσια αρχή", διασφαλίζει την πρόσβαση του κοινού σε διοικητικές και δικαστικές διαδικασίες για περιβαλλοντικά θέματα και καθορίζει ότι οι δημόσιες αρχές πρέπει να παρέχουν περιβαλλοντικές πληροφορίες στο κοινό εντός ενός μηνός. Επίσης, προβλέπει τη συμμετοχή του κοινού σε αποφάσεις για ειδικές δραστηριότητες και την προετοιμασία περιβαλλοντικών σχεδίων, προγραμμάτων και πολιτικών, ενώ διασφαλίζει την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για όσους θεωρούν ότι τα αιτήματά τους για πληροφορίες έχουν αγνοηθεί ή απορριφθεί αδίκως. Η Σύμβαση καθορίζει τη σύγκληση και τις αρμοδιότητες της Συνόδου των Μερών, τη διαδικασία τροποποίησης, την επίλυση διαφορών και την έναρξη ισχύος της, ενώ τα παραρτήματά της απαριθμούν δραστηριότητες σε διάφορους τομείς που απαιτούν περιβαλλοντική αξιολόγηση.

Άρθρα

  1. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 της Σύμβασης ορίζει τους όρους "Μέρος" και "Δημόσια αρχή", διευκρινίζοντας ότι η "Δημόσια αρχή" περιλαμβάνει κυβερνήσεις, φυσικά ή νομικά πρόσωπα που εκτελούν δημόσιο διοικητικό λειτούργημα, καθώς και θεσμικά όργανα περιφερειακών οργανισμών οικονομικής ολοκλήρωσης. Επιπλέον, το άρθρο διασφαλίζει την πρόσβαση του κοινού σε διοικητικές και δικαστικές διαδικασίες για την προσβολή πράξεων και παραλείψεων που παραβιάζουν το εθνικό περιβαλλοντικό δίκαιο, απαιτώντας οι διαδικασίες αυτές να είναι κατάλληλες, αποτελεσματικές, αμερόληπτες, δίκαιες, έγκαιρες και μη απαγορευτικά δαπανηρές, με τις αποφάσεις να είναι προσβάσιμες στο κοινό.
  2. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 της Σύμβασης ορίζει ότι κάθε Μέρος πρέπει να διευκολύνει την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες, τη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, προωθώντας την περιβαλλοντική εκπαίδευση και υποστηρίζοντας οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος, ενώ παράλληλα διασφαλίζει ότι τα άτομα που ασκούν αυτά τα δικαιώματα δεν υφίστανται κυρώσεις ή διώξεις.
  3. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι δημόσιες αρχές πρέπει να παρέχουν περιβαλλοντικές πληροφορίες στο κοινό εντός ενός μηνός (με δυνατότητα παράτασης έως δύο μηνών) χωρίς να απαιτείται δήλωση συμφέροντος, εκτός εάν το αίτημα είναι αδικαιολόγητο, αφορά υλικό υπό ολοκλήρωση, εσωτερικές επικοινωνίες, ή η κοινολόγηση θα επηρεάσει αρνητικά τον εμπιστευτικό χαρακτήρα εργασιών, διεθνείς σχέσεις, εθνική άμυνα, δημόσια ασφάλεια, δικαιοσύνη, έρευνες, εμπορικές/βιομηχανικές πληροφορίες, πνευματικά δικαιώματα, προσωπικά δεδομένα, συμφέροντα τρίτων ή το ίδιο το περιβάλλον.
  4. Άρθρο 4 π. Το Άρθρο 4 π, παράγραφοι 3 και 4, καθορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται σε μια αίτηση για προτεινόμενη δραστηριότητα, όπως περιγραφή του χώρου, εκτίμηση επιπτώσεων στο περιβάλλον, μέτρα πρόληψης, μη τεχνική περίληψη, εναλλακτικές λύσεις και συμβουλές προς τη Δημόσια Αρχή. Οι παράγραφοι 7-10 περιγράφουν τις διαδικασίες συμμετοχής του κοινού, την υποχρέωση λήψης υπόψη των σχολίων του και την άμεση ενημέρωσή του για την απόφαση και την αιτιολόγησή της, ενώ η παράγραφος 11 αναφέρεται στην εφαρμογή των διατάξεων για την ελευθέρωση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.
  5. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει ότι κάθε Μέρος πρέπει να διασφαλίζει τη συλλογή και διάδοση περιβαλλοντικών πληροφοριών από τις Δημόσιες Αρχές, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης ενημέρωσης του κοινού σε περίπτωση απειλής για την υγεία ή το περιβάλλον, και την προοδευτική διάθεση αυτών των πληροφοριών σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, καθώς και τη δημοσίευση εθνικών εκθέσεων για την κατάσταση του περιβάλλοντος κάθε τρία ή τέσσερα έτη.
  6. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ ορίζει τη συμμετοχή του κοινού σε αποφάσεις για ειδικές δραστηριότητες, απαιτώντας την ενημέρωση του κοινού σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας λήψης περιβαλλοντικών αποφάσεων, την παροχή πληροφοριών για την προτεινόμενη δραστηριότητα, τον χαρακτήρα των αποφάσεων, την αρμόδια δημόσια αρχή, την προβλεπόμενη διαδικασία, και τις διαθέσιμες περιβαλλοντικές πληροφορίες. Επίσης, προβλέπει εύλογα χρονοδιαγράμματα για τη συμμετοχή του κοινού, ενθαρρύνει τους αιτούντες να επισημαίνουν το ενδιαφερόμενο κοινό και απαιτεί από τις αρμόδιες Δημόσιες Αρχές να παρέχουν στο κοινό πρόσβαση σε όλες τις σχετικές πληροφορίες.
  7. Άρθρο 6 π. Το Άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο (β) του Παραρτήματος ΙΙ της Σύμβασης καθορίζει τη διαδικασία υποβολής μιας διαφοράς σε διαιτησία, τη σύνθεση του Διαιτητικού Δικαστηρίου από τρία μέλη (με τον Πρόεδρο να μην είναι υπήκοος ή κάτοικος των διαφωνούντων Μερών), και τις αρμοδιότητες του Εκτελεστικού Γραμματέα της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη σε περίπτωση μη ορισμού διαιτητή εντός δύο μηνών. Το Δικαστήριο αποφασίζει βάσει του διεθνούς δικαίου και της Σύμβασης, με πλειοψηφία, και τα Μέρη οφείλουν να διευκολύνουν τις εργασίες του, παρέχοντας έγγραφα, πληροφορίες και επιτρέποντας την κλήση μαρτύρων ή εμπειρογνωμόνων.
  8. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 ορίζει ότι κάθε Μέρος πρέπει να διασφαλίζει τη συμμετοχή του κοινού στην προετοιμασία περιβαλλοντικών σχεδίων, προγραμμάτων και πολιτικών, παρέχοντας τις απαραίτητες πληροφορίες και εφαρμόζοντας τις παραγράφους 3, 4 και 8 του Άρθρου 6, ενώ η Δημόσια Αρχή θα καθορίζει το κοινό που μπορεί να συμμετάσχει.
  9. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 του ΦΕΚ ορίζει ότι κάθε Μέρος πρέπει να προωθεί την ουσιαστική συμμετοχή του κοινού κατά την προετοιμασία εκτελεστικών κανονισμών και νομικά δεσμευτικών κανονιστικών πράξεων γενικής εφαρμογής που ενδέχεται να έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, διασφαλίζοντας επαρκή χρονοδιαγράμματα, δημοσίευση σχεδίων και δυνατότητα υποβολής σχολίων από το κοινό ή συμβουλευτικούς φορείς, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της συμμετοχής.
  10. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9, με τίτλο "ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ", διασφαλίζει ότι τα άτομα που θεωρούν ότι τα αιτήματά τους για πληροφορίες (σύμφωνα με το άρθρο 4) έχουν αγνοηθεί, απορριφθεί αδίκως, απαντηθεί ανεπαρκώς ή δεν έχουν αντιμετωπιστεί σωστά, έχουν πρόσβαση σε διαδικασία επανεξέτασης ενώπιον δικαστηρίου ή άλλου ανεξάρτητου φορέα. Επιπλέον, ορίζει ότι τα Μέρη μπορούν να επιτρέψουν στις Δημόσιες Αρχές να επιβάλουν τέλος για την παροχή πληροφοριών, το οποίο δεν πρέπει να υπερβαίνει ένα εύλογο ποσό, και οι αιτούντες πρέπει να ενημερώνονται για τα πιθανά τέλη και τις σχετικές περιστάσεις.
  11. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 της Σύμβασης καθορίζει τη σύγκληση και τις αρμοδιότητες της Συνόδου των Μερών, η οποία θα επανεξετάζει την εφαρμογή της Σύμβασης, θα ανταλλάσσει εμπειρίες, θα ζητά υπηρεσίες από διεθνή όργανα όπως η ΟΕΕ, θα συγκροτεί επικουρικά όργανα, θα προπαρασκευάζει πρωτόκολλα και θα εξετάζει τροποποιήσεις, με την πρώτη Σύνοδο να λαμβάνει χώρα εντός ενός έτους από την έναρξη ισχύος της Σύμβασης και να εγκρίνει εσωτερικό κανονισμό διαδικασίας.
  12. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 της Σύμβασης ορίζει ότι κάθε Μέρος έχει μία ψήφο, με εξαίρεση τους περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης που, σε θέματα αρμοδιότητάς τους, ασκούν τόσες ψήφους όσα και τα Κράτη μέλη τους που είναι Μέρη της Σύμβασης, αλλά όχι ταυτόχρονα με τα Κράτη μέλη τους.
  13. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 ορίζει τα καθήκοντα γραμματείας του Εκτελεστικού Γραμματέα της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη, τα οποία περιλαμβάνουν τη σύγκληση και προετοιμασία συνόδων, τη διαβίβαση εκθέσεων και πληροφοριών στα Μέρη, καθώς και την εκτέλεση οποιωνδήποτε άλλων καθηκόντων καθοριστούν από τα Μέρη.
  14. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 ορίζει ότι τα παραρτήματα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της Σύμβασης, ενώ το Άρθρο 14 περιγράφει τη διαδικασία τροποποίησης της Σύμβασης, η οποία απαιτεί εγγραφή, γνωστοποίηση ενενήντα ημέρες πριν από τη Σύνοδο των Μερών και προσπάθεια επίτευξης συναίνεσης.
  15. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 της Σύμβασης καθορίζει τη διαδικασία τροποποίησης, η οποία, μετά από εξάντληση των προσπαθειών για συναίνεση, μπορεί να επιτευχθεί με πλειοψηφία τριών τετάρτων των παρόντων και ψηφιζόντων Μερών, με τις τροποποιήσεις να τίθενται σε ισχύ για τα Μέρη που τις έχουν κυρώσει, εγκρίνει ή αποδεχθεί μετά από ενενήντα ημέρες από την παραλαβή της γνωστοποίησης από τον Θεματοφύλακα.
  16. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 της Σύμβασης ορίζει ότι η Σύνοδος των Μερών, με συναίνεση, θα καθορίσει προαιρετικές, συμβουλευτικές, μη αντιπαραθετικές και μη δικαστικές ρυθμίσεις για την εξέταση της συμμόρφωσης, οι οποίες θα επιτρέπουν τη συμμετοχή του κοινού και την εξέταση ανακοινώσεων από αυτό σχετικά με τη Σύμβαση.
  17. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 της Σύμβασης καθορίζει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών, επιτρέποντας στα Μέρη να επιλέξουν διαπραγματεύσεις, το Διεθνές Δικαστήριο ή διαιτησία, ενώ το Άρθρο 17 ορίζει ότι η Σύμβαση είναι ανοιχτή για υπογραφή από τις 25 Ιουνίου 1998 έως τις 21 Δεκεμβρίου 1998, στο Aarhus της Δανίας και στη συνέχεια στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη, για τα Κράτη Μέλη της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη (ΟΕΕ) και περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης.
  18. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 ορίζει τους όρους "Περιβαλλοντικές πληροφορίες" και "Το κοινό", καθώς και το "ενδιαφερόμενο κοινό", ενώ το Άρθρο 3 αναφέρεται στις γενικές διατάξεις για την εφαρμογή της Σύμβασης, συμπεριλαμβανομένης της λήψης νομοθετικών και κανονιστικών μέτρων. Επίσης, αναφέρεται ότι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης, που αναφέρονται στο Άρθρο 17, δηλώνουν την έκταση των αρμοδιοτήτων τους σχετικά με τα θέματα που διέπονται από την παρούσα Σύμβαση. Η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ την ενενηκοστή ημέρα από την ημερομηνία κατάθεσης του δέκατου έκτου εγγράφου κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης.
  19. Άρθρο 17 ν. Το Άρθρο 17 ορίζει ότι κράτη που δεν είναι μέρη της Σύμβασης, διακυβερνητικοί οργανισμοί και μη κυβερνητικοί οργανισμοί που εξειδικεύονται στα πεδία της Σύμβασης, μπορούν να συμμετέχουν ως παρατηρητές στις συνόδους των Μερών, με την προϋπόθεση ότι δεν αντιτίθεται τουλάχιστον το ένα τρίτο των παρόντων Μερών στην περίπτωση των ΜΚΟ. Ο εσωτερικός κανονισμός διαδικασίας θα καθορίσει τις πρακτικές ρυθμίσεις για την είσοδο των παρατηρητών.
  20. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 ορίζει τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ως Θεματοφύλακα της Σύμβασης, ενώ το Άρθρο 19 καθορίζει ότι η Σύμβαση υπόκειται σε κύρωση, αποδοχή ή έγκριση από τα υπογράφοντα Κράτη και περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης.
  21. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 της Σύμβασης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 1998, ορίζει ότι η Σύμβαση παραμένει ανοικτή για προσχώρηση κρατών και περιφερειακών οργανισμών οικονομικής ολοκλήρωσης που αναφέρονται στο άρθρο 17, καθώς και για οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος των Ηνωμένων Εθνών κατόπιν έγκρισης από τη Σύνοδο των Μερών.
  22. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 ορίζει την έναρξη ισχύος της Σύμβασης, η οποία θα τεθεί σε ισχύ την ενενηκοστή ημέρα μετά την κατάθεση του δέκατου έκτου εγγράφου κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, διευκρινίζοντας ότι τα έγγραφα που κατατίθενται από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης δεν προσμετρώνται σε αυτά των Κρατών Μελών τους.
  23. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21, με τίτλο "ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ", ορίζει ότι οποιοδήποτε Μέρος μπορεί να αποχωρήσει από τη Σύμβαση τρία χρόνια μετά την έναρξή της, υποβάλλοντας γραπτή ειδοποίηση στον Θεματοφύλακα, με την αποχώρηση να τίθεται σε ισχύ 90 ημέρες μετά την παραλαβή της ειδοποίησης.
  24. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 της Σύμβασης, που συντάχθηκε στο Aarhus της Δανίας στις 25 Ιουνίου 1998, ορίζει ότι τα αγγλικά, γαλλικά και ρωσικά κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά και κατατίθενται στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, ενώ το Παράρτημα Ι απαριθμεί δραστηριότητες στον ενεργειακό τομέα (π.χ. διυλιστήρια, θερμοηλεκτρικοί σταθμοί άνω των 50 MW, πυρηνικοί σταθμοί) και στην παραγωγή και μεταποίηση μετάλλων (π.χ. παραγωγή χάλυβα άνω των 2,5 τόνων/ώρα, τήξη μη σιδηρούχων μετάλλων άνω των 4-20 τόνων/ημέρα), καθώς και στην βιομηχανία ορυκτών προϊόντων (π.χ. παραγωγή τσιμέντου άνω των 500 τόνων/ημέρα).
  25. Άρθρο 28 π. Το Άρθρο 28 π αφορά τη Σύμβαση για την Πρόσβαση σε Πληροφορίες, τη Συμμετοχή του Κοινού στη Λήψη Αποφάσεων και την Πρόσβαση στη Δικαιοσύνη για Περιβαλλοντικά Θέματα, η οποία υπεγράφη στο Aarhus στις 25 Ιουνίου 1998, και επιβεβαιώνει την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος για την ανθρώπινη ευημερία και τα βασικά δικαιώματα.
  26. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου υπ' αριθ. 3422, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Τεύχος Πρώτο, Αρ. Φύλλου 303 στις 13 Δεκεμβρίου 2005, κυρώνει τη Σύμβαση του Aarhus, η οποία υιοθετήθηκε στη Δανία στις 25 Ιουνίου 1998, και αφορά την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2005

Επιστροφή στη λίστα νόμων