Νόμος 3420/2005 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3420/2005 κυρώνει τη Σύμβαση Πλαίσιο για τον Έλεγχο του Καπνού του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η Σύμβαση αυτή θέτει ως σκοπό την προστασία των γενεών από τις επιπτώσεις της κατανάλωσης καπνού και της έκθεσης σε αυτόν, παρέχοντας ένα πλαίσιο για την εφαρμογή μέτρων ελέγχου του καπνού από τα Συμβαλλόμενα Μέρη. Ρυθμίζει θέματα όπως η προστασία από την έκθεση σε καπνό, ο έλεγχος του περιεχομένου και των εκπομπών των προϊόντων καπνού, η απαγόρευση της διαφήμισης και προώθησης, η φορολόγηση, η καταπολέμηση της παράνομης εμπορίας και η προστασία των ανηλίκων. Η Σύμβαση αφορά όλα τα Συμβαλλόμενα Μέρη, δηλαδή τις χώρες που την έχουν κυρώσει, και προβλέπει τη διεθνή συνεργασία, την ανταλλαγή πληροφοριών και την παροχή τεχνικής και οικονομικής βοήθειας. Ειδικότερα, ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη πρέπει να καθιερώσουν ή να ενισχύσουν εθνικούς μηχανισμούς ελέγχου του καπνού, να υιοθετήσουν μέτρα για την πρόληψη και μείωση της κατανάλωσης, και να προστατεύουν την πολιτική δημόσιας υγείας από τη βιομηχανία καπνού.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της Σύμβασης ορίζει όρους όπως "παράνομη εμπορία", "περιφερειακός οργανισμός οικονομικής ενοποίησης", "διαφήμιση και προώθηση του καπνού", "έλεγχος του καπνού", "βιομηχανία καπνού", "προϊόντα καπνού" και "Χρηματοδότηση για την προώθηση του καπνού". Το Άρθρο 2, παράγραφος 1, ενθαρρύνει τα Συμβαλλόμενα Μέρη να εφαρμόζουν μέτρα πέραν των απαιτούμενων από τη Σύμβαση για την προστασία της ανθρώπινης υγείας, εφόσον αυτά είναι συμβατά με το διεθνές δίκαιο.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 της Σύμβασης ορίζει ότι οι διατάξεις της δεν εμποδίζουν τα Συμβαλλόμενα Μέρη να συνάπτουν άλλες συμφωνίες, εφόσον αυτές δεν αντιβαίνουν στις υποχρεώσεις τους βάσει της Σύμβασης, και οι συμφωνίες αυτές πρέπει να κοινοποιούνται στη Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών μέσω της Γραμματείας.
  3. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 της Σύμβασης ορίζει ως σκοπό την προστασία των σημερινών και μελλοντικών γενεών από τις επιπτώσεις της κατανάλωσης καπνού και της έκθεσης σε καπνό, παρέχοντας ένα πλαίσιο για την εφαρμογή μέτρων ελέγχου του καπνού από τα Συμβαλλόμενα Μέρη με στόχο τη μείωση της χρήσης του καπνού και της έκθεσης σε αυτόν.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 της Σύμβασης καθορίζει τις κατευθυντήριες αρχές για την προστασία από τον καπνό, τονίζοντας την ενημέρωση για τους κινδύνους, τη σταθερή πολιτική δέσμευση για μέτρα ελέγχου του καπνού σε πολλαπλούς τομείς (συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης έναρξης, της διακοπής, της συμμετοχής αυτοχθόνων και της αντιμετώπισης κινδύνων ανά φύλο), τη διεθνή συνεργασία (μεταφορά τεχνολογίας, γνώσεων, οικονομική βοήθεια), τη νομική ευθύνη, την τεχνική και οικονομική βοήθεια για καπνοκαλλιεργητές και εργάτες, και τη σημασία της συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών.
  5. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη πρέπει να καθιερώσουν ή να ενισχύσουν εθνικούς μηχανισμούς ελέγχου του καπνού, να υιοθετήσουν μέτρα για την πρόληψη και μείωση της κατανάλωσης καπνού, να προστατεύουν την πολιτική δημόσιας υγείας από την βιομηχανία καπνού, και να συνεργάζονται για τη διατύπωση μέτρων εφαρμογής και τη συγκέντρωση οικονομικών πόρων μέσω διμερών και πολυμερών μηχανισμών χρηματοδότησης.
  6. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ αναφέρεται στα τιμολογιακά και φορολογικά μέτρα για τη μείωση της ζήτησης καπνού, αναγνωρίζοντας την αποτελεσματικότητά τους, ιδίως για τους νέους, και ζητώντας από τα Συμβαλλόμενα Μέρη να υιοθετήσουν ή να διατηρήσουν πολιτικές που συμβάλλουν στη μείωση της κατανάλωσης καπνού, συμπεριλαμβανομένης της φορολογικής πολιτικής και του περιορισμού αφορολόγητων πωλήσεων σε ταξιδιώτες, ενώ απαιτείται η αναφορά φορολογικών συντελεστών και τάσεων κατανάλωσης στις εκθέσεις προς τη Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών.
  7. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 του ΦΕΚ ορίζει ότι κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος θα υιοθετήσει νομοθετικά και άλλα μέτρα για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του σύμφωνα με τα άρθρα 8-13, ενώ το Άρθρο 8 αναγνωρίζει την επιστημονικά αποδεδειγμένη βλάβη της έκθεσης στον καπνό.
  8. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8, "Προστασία από την έκθεση σε καπνό", αναγνωρίζει ότι η έκθεση στον καπνό προκαλεί θάνατο, ασθένειες και αναπηρία, και απαιτεί από κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος να υιοθετήσει και να εφαρμόσει μέτρα για την προστασία από τον καπνό σε εσωτερικούς χώρους εργασίας, δημόσιες μεταφορές και δημόσιους χώρους.
  9. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 της Σύμβασης Πλαισίου για τον Έλεγχο του Καπνού (FCTC) προβλέπει ότι η Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών, σε συνεργασία με διεθνή όργανα, θα αναπτύξει κατευθυντήριες γραμμές για τη δοκιμή, τη μέτρηση και τον ρυθμιστικό έλεγχο του περιεχομένου και των εκπομπών των προϊόντων καπνού, τις οποίες τα Συμβαλλόμενα Μέρη θα εφαρμόσουν μέσω εθνικών νομοθετικών, εκτελεστικών και διοικητικών μέτρων.
  10. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 απαιτεί από τα Συμβαλλόμενα Μέρη να θεσπίσουν μέτρα για την υποχρέωση των κατασκευαστών και εισαγωγέων προϊόντων καπνού να γνωστοποιούν στις κρατικές αρχές πληροφορίες σχετικά με το περιεχόμενο και τις εκπομπές των προϊόντων τους, καθώς και να δημοσιοποιούν πληροφορίες για τα τοξικά συστατικά και τις εκπομπές.
  11. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 της Σύμβασης ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη πρέπει να εφαρμόσουν μέτρα εντός τριών ετών από την έναρξη ισχύος της Σύμβασης για να διασφαλίσουν ότι η συσκευασία και η σήμανση των προϊόντων καπνού δεν θα προωθούνται με παραπλανητικούς τρόπους, και ότι κάθε συσκευασία θα φέρει προειδοποιήσεις υγείας που θα καλύπτουν τουλάχιστον το 30% των κύριων επιφανειών επίδειξης, ενώ θα περιλαμβάνονται και πληροφορίες για τα συστατικά και τις εκπομπές.
  12. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του ΦΕΚ αφορά την εκπαίδευση, την επικοινωνία, την κατάρτιση και την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τον έλεγχο του καπνού, απαιτώντας από κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος να προωθήσει προγράμματα ενημέρωσης για τους κινδύνους του καπνίσματος και τα οφέλη της διακοπής του, καθώς και τη μεταφορά τεχνογνωσίας μέσω οικονομικής ενίσχυσης.
  13. Άρθρο 12 τ. Το Άρθρο 12 τ αναγνωρίζει το δικαίωμα στην υγεία ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, υπενθυμίζοντας το προοίμιο του Καταστατικού του ΠΟΥ και τις διατάξεις της Σύμβασης για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Διακρίσεων κατά των Γυναικών (18 Δεκεμβρίου 1979) και της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (20 Νοεμβρίου 1989) σχετικά με την προστασία της υγείας.
  14. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 επιβάλλει στα Συμβαλλόμενα Μέρη, σύμφωνα με το σύνταγμα ή τις συνταγματικές αρχές τους, γενική απαγόρευση κάθε μορφής διαφήμισης, προώθησης και χρηματοδότησης για την προώθηση του καπνού, συμπεριλαμβανομένης της διασυνοριακής διαφήμισης, προώθησης και χρηματοδότησης που εκκινούν από την επικράτειά τους, με τα μέτρα να λαμβάνονται εντός πέντε ετών από την έναρξη ισχύος της Σύμβασης.
  15. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 του ΦΕΚ αφορά τα μέτρα για τη μείωση της ζήτησης και την αντιμετώπιση της εξάρτησης από τον καπνό, καλώντας τα Συμβαλλόμενα Μέρη να αναπτύξουν ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές και προγράμματα για την προώθηση της διακοπής χρήσης καπνού, τη διάγνωση και θεραπεία της εξάρτησης, καθώς και τη συνεργασία για χαμηλού κόστους θεραπεία, συμπεριλαμβανομένων φαρμακευτικών προϊόντων.
  16. Άρθρο 14 π. Το Άρθρο 14 π, παράγραφος 2, καθορίζει την υποχρέωση για δημόσια πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με τη βιομηχανία καπνού, την υλοποίηση προγραμμάτων κατάρτισης και ευαισθητοποίησης για τον έλεγχο του καπνού σε διάφορες ομάδες επαγγελματιών και φορέων, καθώς και την ενημέρωση του κοινού για τις δυσμενείς επιπτώσεις της κατανάλωσης και της έκθεσης στον καπνό.
  17. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ 298, σελίδα 5530, ορίζει μέτρα για την καταπολέμηση της παράνομης εμπορίας προϊόντων καπνού, απαιτώντας από τα Συμβαλλόμενα Μέρη να εφαρμόσουν νομοθεσία για τη σήμανση των προϊόντων με πληροφορίες προέλευσης και τελικού προορισμού, καθώς και να θεσπίσουν ποινές και κυρώσεις για την παράνομη εμπορία, την καταστροφή κατασχεθέντων προϊόντων και την κατάσχεση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.
  18. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 της Σύμβασης απαγορεύει την πώληση προϊόντων καπνού σε ανηλίκους (κάτω των 18 ετών ή σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία), απαιτώντας την τοποθέτηση ευκρινών ενδείξεων, την απαγόρευση πώλησης από αυτόματα μηχανήματα και την αποφυγή προϊόντων που μοιάζουν με παιχνίδια, ενώ παράλληλα προωθεί την απαγόρευση δωρεάν διανομής και πώλησης μεμονωμένων τσιγάρων.
  19. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 της Σύμβασης, σε συνεργασία με διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς, προωθεί οικονομικά βιώσιμες εναλλακτικές δραστηριότητες για καπνεργάτες, καπνοκαλλιεργητές και πωλητές. Το Άρθρο 18, ως μέρος της προστασίας του περιβάλλοντος, απαιτεί από τα Συμβαλλόμενα Μέρη να λαμβάνουν υπόψη την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας των ανθρώπων κατά την καλλιέργεια και μεταποίηση καπνού.
  20. Άρθρο 18. Το Άρθρο 19 του εγγράφου ΦΕΚ αναφέρεται στη νομική ευθύνη σχετικά με τον έλεγχο του καπνού, προβλέποντας ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη θα εξετάσουν τη θέσπιση ή αναβάθμιση νομοθεσίας για την αντιμετώπιση αστικής και ποινικής ευθύνης, συμπεριλαμβανομένης της αποζημίωσης.
  21. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19, παράγραφος 2, ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη θα συνεργάζονται ανταλλάσσοντας πληροφορίες μέσω της Διάσκεψης των Συμβαλλομένων Μερών, σύμφωνα με το Άρθρο 21, σχετικά με τις επιδράσεις στην υγεία από την κατανάλωση προϊόντων καπνού και την έκθεση σε καπνό.
  22. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη πρέπει να συνεργάζονται σε διεθνές επίπεδο για τον έλεγχο του καπνού, προωθώντας την έρευνα, την εκπαίδευση και την παρακολούθηση των τάσεων και των συνεπειών της κατανάλωσης καπνού, ενώ παράλληλα αναγνωρίζουν τη σημασία της οικονομικής και τεχνικής βοήθειας και της ανταλλαγής πληροφοριών, ειδικά για τις αναπτυσσόμενες χώρες.
  23. Άρθρο 20 π. Το Άρθρο 20 π, παράγραφος 3, ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη θα παρέχουν αμοιβαία δικαστική συνδρομή σε θέματα αστικής και ποινικής ευθύνης, σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση και την εθνική τους νομοθεσία. Η παράγραφος 5 αναφέρει ότι η Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών μπορεί να εξετάσει θέματα νομικής ευθύνης και διεθνών προσεγγίσεων, ενώ το Άρθρο 20, παράγραφος 1, αναθέτει στα Συμβαλλόμενα Μέρη την υποχρέωση να αναπτύξουν και να συντονίσουν εθνική και διεθνή έρευνα στον τομέα του ελέγχου του καπνού.
  24. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη πρέπει να απαγορεύσουν ή να περιορίσουν τη διαφήμιση, την προώθηση και τη χρηματοδότηση προϊόντων καπνού, ειδικά αν είναι ψευδείς ή παραπλανητικές, και να απαιτούν προειδοποιήσεις υγείας, με ελάχιστες υποχρεώσεις που περιλαμβάνουν την απαγόρευση παραπλανητικών μέσων, την υποχρέωση προειδοποιήσεων υγείας, τον περιορισμό κινήτρων αγοράς, τη γνωστοποίηση δαπανών της βιομηχανίας καπνού και την απαγόρευση ή τον περιορισμό της διαφήμισης μέσω μέσων ενημέρωσης και διεθνών εκδηλώσεων εντός πέντε ετών.
  25. Άρθρο 21 κ. Το άρθρο 21 κ περιγράφει τις αρμοδιότητες ενός οργάνου (πιθανώς της Διάσκεψης των Μερών, όπως υπονοείται από το πλαίσιο) σχετικά με την εφαρμογή μιας Σύμβασης, συμπεριλαμβανομένης της υιοθέτησης εκθέσεων, της κινητοποίησης οικονομικών πόρων, της συγκρότησης επικουρικών οργάνων, της συνεργασίας με άλλους διεθνείς οργανισμούς και της μελέτης περαιτέρω ενεργειών.
  26. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 της Σύμβασης για τον Έλεγχο του Καπνού προβλέπει τη συνεργασία μεταξύ των Συμβαλλομένων Μερών στον επιστημονικό, τεχνικό και νομικό τομέα, με σκοπό την ενίσχυση της ικανότητάς τους να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους, εστιάζοντας ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες και χώρες με οικονομίες σε μετάβαση. Η συνεργασία αυτή περιλαμβάνει τη μεταφορά τεχνογνωσίας, την παροχή βοήθειας για την ανάπτυξη νομοθετικής βάσης και προγραμμάτων ελέγχου του καπνού, την υποστήριξη εναλλακτικών δραστηριοτήτων για καπνεργάτες και καπνοκαλλιεργητές, καθώς και την προώθηση έρευνας για τη θεραπεία της εξάρτησης από τη νικοτίνη.
  27. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 συστήνει τη Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών, η οποία θα συγκληθεί από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας εντός ενός έτους από την έναρξη ισχύος της Σύμβασης, θα καθορίσει τον τόπο και τον χρόνο των μελλοντικών συνόδων, θα υιοθετήσει τον Κανονισμό Λειτουργίας και τον οικονομικό κανονισμό, θα εγκρίνει προϋπολογισμό και θα επιβλέπει την εφαρμογή της Σύμβασης, προωθώντας την ανταλλαγή πληροφοριών και την ανάπτυξη μεθοδολογιών έρευνας.
  28. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 ορίζει τη δημιουργία μόνιμης γραμματείας από τη Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών, η οποία θα αναλάβει γραμματειακή υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας συνόδων, της διαβίβασης εκθέσεων και της παροχής υποστήριξης στα Συμβαλλόμενα Μέρη, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες. Μέχρι την ίδρυση της μόνιμης γραμματείας, η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας θα παρέχει αυτή την υποστήριξη.
  29. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 του εγγράφου, με τίτλο "Οικονομικοί πόροι", ορίζει ότι τα Συμβαλλόμενα Μέρη αναγνωρίζουν τη σημασία των οικονομικών πόρων για την επίτευξη του σκοπού της Σύμβασης και θα παρέχουν οικονομική υποστήριξη για τις εθνικές τους δραστηριότητες, προωθώντας παράλληλα τη χρήση διαφόρων διαύλων χρηματοδότησης για αναπτυσσόμενες χώρες και χώρες σε μετάβαση, ενώ η Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών θα αξιολογήσει την επάρκεια των υπαρχόντων μηχανισμών και θα αποφασίσει για τη δημιουργία νέων, όπως ένα παγκόσμιο ταμείο.
  30. Άρθρο 27. Το Άρθρο 27 της Σύμβασης καθορίζει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών μεταξύ των Συμβαλλομένων Μερών, προτείνοντας αρχικά διπλωματικές οδούς όπως διαπραγματεύσεις, καλές υπηρεσίες τρίτων, μεσολάβηση ή συνδιαλλαγή, ενώ επιτρέπει στα Κράτη ή περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ενοποίησης να δηλώσουν την αποδοχή της ad hoc διαιτησίας ως υποχρεωτικής για διαφορές που δεν επιλύονται ειρηνικά.
  31. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 περιγράφει τη διαδικασία τροποποίησης της Σύμβασης, η οποία απαιτεί προσπάθειες για συναίνεση και, ελλείψει αυτής, υιοθέτηση με πλειοψηφία τριών τετάρτων των παρόντων και ψηφισάντων Συμβαλλομένων Μερών, με την τροποποίηση να τίθεται σε ισχύ για τα Μέρη που την αποδέχθηκαν την ενενηκοστή ημέρα μετά την παραλαβή των εγγράφων αποδοχής τουλάχιστον των δύο τρίτων των Συμβαλλομένων Μερών από τον Θεματοφύλακα.
  32. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 της Σύμβασης ορίζει ότι τα παραρτήματά της, τα οποία περιλαμβάνουν καταλόγους, έντυπα και περιγραφικά υλικά για διαδικαστικά, επιστημονικά, τεχνικά και διοικητικά θέματα, υιοθετούνται και τροποποιούνται σύμφωνα με τη διαδικασία του Άρθρου 28, αποτελώντας αναπόσπαστο μέρος της Σύμβασης. Το Άρθρο 30 απαγορεύει τη διατύπωση επιφυλάξεων στη Σύμβαση.
  33. Άρθρο 31. Το Άρθρο 31 της Σύμβασης ορίζει ότι οποιοδήποτε Συμβαλλόμενο Μέρος μπορεί να αποχωρήσει μετά την πρώτη διετία από την έναρξη ισχύος, στέλνοντας έγγραφη ειδοποίηση στο Θεματοφύλακα, με την αποχώρηση να τίθεται σε ισχύ ένα έτος μετά την παραλαβή της ειδοποίησης. Το Άρθρο 32 αναφέρει ότι κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος έχει μία ψήφο, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά.
  34. Άρθρο 32. Το Άρθρο 32 της Σύμβασης καθορίζει το δικαίωμα ψήφου, όπου κάθε Συμβαλλόμενο Μέρος έχει μία ψήφο, εκτός από τους περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ενοποίησης που ασκούν ψήφους ίσες με τον αριθμό των κρατών-μελών τους που είναι Μέρη της Σύμβασης, υπό την προϋπόθεση ότι δεν ασκούνται ταυτόχρονα και από τα δύο μέρη. Το Άρθρο 33 επιτρέπει σε οποιοδήποτε Συμβαλλόμενο Μέρος να προτείνει πρωτόκολλα, τα οποία μπορούν να υιοθετηθούν από τη Διάσκεψη των Συμβαλλομένων Μερών.
  35. Άρθρο 33. Το Άρθρο 33 περιγράφει τη διαδικασία υιοθέτησης πρωτοκόλλων της Σύμβασης, η οποία απαιτεί συναίνεση ή, ως ύστατη λύση, πλειοψηφία τριών τετάρτων των παρόντων και ψηφισάντων Συμβαλλομένων Μερών, με κοινοποίηση του κειμένου έξι μήνες νωρίτερα από τη Γραμματεία, ενώ μόνο τα Μέρη της Σύμβασης μπορούν να γίνουν μέρη πρωτοκόλλου και τα πρωτόκολλα είναι δεσμευτικά μόνο για τα μέρη τους. Το Άρθρο 34 ορίζει ότι η Σύμβαση θα είναι ανοικτή προς υπογραφή στην Έδρα του ΠΟΥ στη Γενεύη από 16 Ιουνίου 2003 έως 22 Ιουνίου 2003, και στη συνέχεια στην Έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη από 30 Ιουνίου 2003 έως 29 Ιουνίου 2004, για όλα τα Μέλη του ΠΟΥ, κράτη μέλη του ΟΗΕ που δεν είναι μέλη του ΠΟΥ, και περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ενοποίησης.
  36. Άρθρο 35. Το Άρθρο 35 περιγράφει τη διαδικασία κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στη Σύμβαση από τα Κράτη και τους περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ενοποίησης, ορίζοντας ότι τα έγγραφα κατατίθενται στο Θεματοφύλακα και καθορίζοντας τις υποχρεώσεις και τις αρμοδιότητες των οργανισμών αυτών.
  37. Άρθρο 36. Το Άρθρο 36 ορίζει την έναρξη ισχύος της Σύμβασης, η οποία θα τεθεί σε ισχύ την ενενηκοστή ημέρα μετά την κατάθεση του τεσσαρακοστού εγγράφου κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, ενώ για μεταγενέστερες καταθέσεις η έναρξη ισχύος θα είναι την ενενηκοστή ημέρα μετά την κατάθεση του αντίστοιχου εγγράφου από κάθε Κράτος ή περιφερειακό οργανισμό οικονομικής ενοποίησης. Το Άρθρο 37 ορίζει τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ως θεματοφύλακα της Σύμβασης και των τροποποιήσεών της.
  38. Άρθρο 38. Το Άρθρο 38 ορίζει ότι τα αυθεντικά κείμενα της Σύμβασης για τον Έλεγχο του Καπνού, η οποία συντάχθηκε στη Γενεύη στις 21 Μαΐου 2003 σε έξι γλώσσες (αραβική, κινεζική, αγγλική, γαλλική, ρωσική, ισπανική), θα κατατεθούν στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, με όλες τις εκδοχές να είναι εξίσου αυθεντικές. Ο νόμος που κυρώνει τη Σύμβαση τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ενώ η Σύμβαση τίθεται σε ισχύ με την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 36 αυτής, όπως βεβαιώνεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Γρ. Παπούλια και τους αρμόδιους Υπουργούς στις 1 Δεκεμβρίου 2005.
  39. Άρθρο preamble. Το Άρθρο preamble του Νόμου 3420, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 298 στις 6 Δεκεμβρίου 2005, κυρώνει τη Σύμβαση-Πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τον έλεγχο του καπνού, αναγνωρίζοντας την επιδημία του καπνίσματος ως παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας που απαιτεί διεθνή συνεργασία και αντιμετώπιση των καταστροφικών επιπτώσεων της κατανάλωσης καπνού.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2005

Επιστροφή στη λίστα νόμων