Νόμος 3363/2005 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3363/2005 κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη φορολόγηση των τόκων από αποταμιεύσεις, η οποία ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με τον ν. 3312/2005. Η συμφωνία αυτή, μαζί με το συνοδευτικό Μνημόνιο Συμφωνίας και την ανταλλαγή επιστολών για την ημερομηνία εφαρμογής, προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με την οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου. Ρυθμίζει μεταβατικές διατάξεις για χρεωστικούς τίτλους, τη διαδικασία εθελοντικής γνωστοποίησης στην Ελβετία για την αποφυγή παρακράτησης φόρου, τον ορισμό του "πραγματικού δικαιούχου" και τις υποχρεώσεις των φορέων πληρωμής στην Ελβετία για τον προσδιορισμό της ταυτότητας και της κατοικίας του. Επίσης, καθορίζει τις αρμόδιες αρχές, τη διαδικασία επίλυσης διαφορών, τις περιοδικές διαβουλεύσεις και τις εξαιρέσεις από την παρακράτηση φόρου για πληρωμές τόκων και δικαιωμάτων μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της συμφωνίας ορίζει μεταβατικές διατάξεις για τους διαπραγματεύσιμους χρεωστικούς τίτλους που εκδόθηκαν πριν την 1η Μαρτίου 2001, οι οποίοι δεν θα θεωρούνται απαιτήσεις σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, υπό προϋποθέσεις που αφορούν την επανενσωμάτωση φόρου και την εγκατάσταση του φορέα πληρωμής στην Ελβετία.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 του εγγράφου ΦΕΚ περιγράφει τη διαδικασία εθελοντικής γνωστοποίησης στην Ελβετία, επιτρέποντας στον πραγματικό δικαιούχο να αποφύγει την παρακράτηση φόρου, εξουσιοδοτώντας τον φορέα πληρωμής του να υποβάλει πληροφορίες για τις πληρωμές τόκων στην αρμόδια αρχή του κράτους κατοικίας του. Το Άρθρο 3 καθορίζει τη βάση αξιολόγησης για την παρακράτηση φόρου από τον φορέα πληρωμής, η οποία υπολογίζεται επί του ακαθάριστου ποσού των τόκων ή του εισοδήματος, με δυνατότητα πίστωσης άλλων φόρων και κρατήσεων.
  3. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 του ΦΕΚ ορίζει τον "πραγματικό δικαιούχο" ως φυσικό πρόσωπο που εισπράττει τόκους για δικό του όφελος, εκτός αν αποδείξει ότι δεν έχει εισπράξει τόκους για δικό του λογαριασμό. Εξαιρούνται περιπτώσεις όπου το φυσικό πρόσωπο ενεργεί ως φορέας πληρωμής, εξ ονόματος νομικού προσώπου ή άλλου φυσικού προσώπου που είναι ο πραγματικός δικαιούχος. Ο φορέας πληρωμής οφείλει να λαμβάνει μέτρα για τον προσδιορισμό του πραγματικού δικαιούχου, αν υπάρχουν αμφιβολίες.
  4. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει ότι οι φορείς πληρωμής στην Ελβετία πρέπει να τηρούν βιβλίο για τον προσδιορισμό της ταυτότητας και της κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου, σύμφωνα με τις ελβετικές διατάξεις για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, και καθορίζει πώς προσδιορίζεται η κατοικία για φυσικά πρόσωπα που δηλώνουν φορολογική κατοικία εκτός κρατών μελών και Ελβετίας, με ημερομηνία αναφοράς την 1η Ιανουαρίου 2004.
  5. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 ορίζει ότι οι "αρμόδιες αρχές" για τους σκοπούς της συμφωνίας είναι αυτές που αναφέρονται στο Παράρτημα Ι. Το Άρθρο 12 περιγράφει τη διαδικασία διαβούλευσης και επίλυσης διαφορών μεταξύ της ελβετικής αρμόδιας αρχής και άλλων αρμόδιων αρχών σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της συμφωνίας.
  6. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 περιγράφει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών μεταξύ αρμόδιων αρχών κρατών μελών μέσω αμοιβαίας συμφωνίας, με άμεση κοινοποίηση των αποτελεσμάτων στην Επιτροπή και τις άλλες αρμόδιες αρχές, ενώ η Επιτροπή μπορεί να συμμετέχει σε διαβουλεύσεις εάν ζητηθεί.
  7. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 ορίζει ότι τα συμβαλλόμενα μέρη θα διεξάγουν διαβουλεύσεις τουλάχιστον κάθε τρία έτη, ή κατόπιν αιτήματος ενός μέρους, για να εξετάσουν και ενδεχομένως να βελτιώσουν την τεχνική λειτουργία της συμφωνίας και να αξιολογήσουν τις διεθνείς εξελίξεις, ενώ το Άρθρο 14 διευκρινίζει ότι οι διατάξεις των διμερών συμβάσεων περί διπλής φορολογίας μεταξύ της Ελβετίας και των κρατών μελών δεν εμποδίζουν την επιβολή της παρακράτησης που προβλέπει η παρούσα συμφωνία.
  8. Άρθρο 14. Το Άρθρο 15 της συμφωνίας, με την επιφύλαξη των εθνικών διατάξεων και των διατάξεων που βασίζονται σε συμφωνίες για την πρόληψη απάτης ή καταχρήσεων, ρυθμίζει τις πληρωμές τόκων και δικαιωμάτων μεταξύ εταιρειών στην Ελβετία και στα κράτη μέλη.
  9. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 ορίζει ότι οι πληρωμές τόκων και δικαιωμάτων μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών ή μόνιμων εγκαταστάσεων δεν υπόκεινται σε παρακράτηση φόρου στην πηγή, εφόσον πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις σχετικά με τη συμμετοχή στο κεφάλαιο (τουλάχιστον 25% για τουλάχιστον δύο έτη), τη φορολογική κατοικία (σε κράτος μέλος ή την Ελβετία) και τη μη φορολογική κατοικία σε τρίτα κράτη, ενώ οι εταιρείες πρέπει να υπόκεινται σε φόρο εταιρειών και να έχουν τη μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Η Εσθονία έχει τη δυνατότητα να επιβάλλει φόρο επί των διανεμημένων κερδών προς την Ελβετία έως τις 31 Δεκεμβρίου 2008.
  10. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 ορίζει ότι ο κατάλογος των εξομοιούμενων οργανισμών στο Παράρτημα Η μπορεί να τροποποιηθεί με κοινή συμφωνία μέσω ανταλλαγής επιστολών. Το Άρθρο 22 δηλώνει ότι η συμφωνία συντάσσεται σε 26 γλώσσες, όλες ισότιμα αυθεντικές, και η γνησιότητα του κειμένου στη μαλτέζικη γλώσσα βεβαιώνεται με ανταλλαγή επιστολών.
  11. Άρθρο 28 π. Το Άρθρο 28 π αφορά την κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη φορολόγηση των τόκων από αποταμιεύσεις, η οποία ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη με τον ν. 3312/2005 (ΦΕΚ 35 Α). Η συμφωνία αυτή, μαζί με το συνοδευτικό Μνημόνιο Συμφωνίας και την ανταλλαγή επιστολών για την ημερομηνία εφαρμογής, προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με την οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου.
  12. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3363/2005 κυρώνει τη Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, η οποία θεσπίζει μέτρα ισοδύναμα με την οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου για τη φορολόγηση των εισοδημάτων από τόκους αποταμιεύσεων, καθώς και το συνοδευτικό Μνημόνιο Συμφωνίας και τη Συμφωνία ανταλλαγής επιστολών για την ημερομηνία εφαρμογής της.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2005

Επιστροφή στη λίστα νόμων