Νόμος 3189/2003 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3189/2003 τροποποιεί τον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, κυρίως για την αντιμετώπιση ανηλίκων παραβατών. Ορίζει την ηλικία των ανηλίκων από 8 έως 18 ετών, προβλέπει αναμορφωτικά, θεραπευτικά μέτρα και ποινικό σωφρονισμό, ενώ καθορίζει τις ποινές και τα όρια κράτησης σε ειδικά καταστήματα νέων. Επίσης, ρυθμίζει την ποινική δίωξη, την αναβολή ή την απόσυρση αυτής για πταίσματα και πλημμελήματα, καθώς και τη μετατροπή ανεκτέλεστων ποινών φυλάκισης σε χρηματικές. Ο νόμος αφορά τα δικαστήρια ανηλίκων, τους εισαγγελείς, τους ανήλικους παραβάτες και τους φορείς που εμπλέκονται στην απονομή δικαιοσύνης και την επανένταξή τους. Εισάγει διατάξεις για την αναγκαιότητα του ποινικού σωφρονισμού, την απόλυση υπό όρο, την αντικατάσταση ή άρση μέτρων, και την αντιμετώπιση νέων πράξεων από ανηλίκους. Τέλος, περιλαμβάνει διατάξεις για την πρόσληψη στο Δημόσιο συζύγων ή τέκνων θυμάτων τρομοκρατίας.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 του ΦΕΚ τροποποιεί τον τίτλο του όγδοου κεφαλαίου του Ποινικού Κώδικα σε "Ειδικές διατάξεις για ανηλίκους" και αντικαθιστά το Άρθρο 121, ορίζοντας ως ανηλίκους όσους είναι μεταξύ 8 και 18 ετών κατά την τέλεση της πράξης, και προβλέποντας την υποβολή τους σε αναμορφωτικά, θεραπευτικά μέτρα ή ποινικό σωφρονισμό.
  2. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 του ΦΕΚ τροποποιεί τον Ποινικό Κώδικα, ορίζοντας ότι πράξεις που τιμωρούνται με φυλάκιση, χρηματική ποινή ή περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων είναι πλημμελήματα, και διευκρινίζει τις ποινές στερητικές της ελευθερίας, ενώ θέτει όρια στη διάρκεια του περιορισμού σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων από πέντε έως είκοσι έτη.
  3. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 καταργεί την παράγραφο 1 του άρθρου 13 του Ν. 2331/1995 και επαναφέρει σε ισχύ το άρθρο 17 του Ν. 2298/1995. Το Άρθρο 4 τροποποιεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 27 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ορίζοντας ότι στα πρωτοδικεία Αθηνών, Πειραιώς, Θεσσαλονίκης και Πατρών, ο εισαγγελέας εφετών θα ορίζει έναν εισαγγελέα πρωτοδικών και τον αναπληρωτή του ειδικά για την άσκηση ποινικής δίωξης κατά ανηλίκων.
  4. Άρθρο 4. Το Άρθρο 4 προσθέτει το άρθρο 45Α στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, επιτρέποντας στον εισαγγελέα να απόσχει από την ποινική δίωξη ανηλίκων για πταίσματα ή πλημμελήματα, εφόσον κρίνει ότι δεν είναι αναγκαία για την αποτροπή νέων πράξεων, και να επιβάλει αναμορφωτικά μέτρα ή χρηματικό ποσό έως 1.000 ευρώ σε μη κερδοσκοπικό/κοινωφελές νομικό πρόσωπο.
  5. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 του Ν. 1729/1987 τροποποιεί το άρθρο 8, αυξάνοντας την ποινή ισόβιας κάθειρξης και επιβάλλοντας χρηματική ποινή από 29.412€ έως 588.235€ για παραβάτες των άρθρων 5, 6 και 7 υπό προϋποθέσεις (υποτροπή, επάγγελμα, ανήλικοι, όπλα). Επίσης, αλλάζει τον τίτλο του άρθρου 12 σε "Χρήση ναρκωτικών ουσιών" και τροποποιεί την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου, ορίζοντας ποινή φυλάκισης έως ενός έτους για όσους προμηθεύονται, κατέχουν, κάνουν χρήση ή καλλιεργούν κάνναβη για αποκλειστικά δικές τους ανάγκες.
  6. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ τροποποιεί το άρθρο 21 του Ν. 2331/1995, εξαιρώντας συγκεκριμένα εγκλήματα από την εφαρμογή του, καθιστώντας τη θεραπευτική αγωγή λόγο αναβολής δίκης και αναστολής παραγραφής, επιτρέποντας την αναστολή εκτέλεσης ποινής για όσους παρακολουθούν θεραπευτικά προγράμματα, προσθέτοντας προϋπόθεση για την αναστολή εκτέλεσης ποινής (έκτιση 1/5 της ποινής), ορίζοντας υποχρεώσεις ενημέρωσης των υπευθύνων προγραμμάτων προς τη δικαστική αρχή, και αντικαθιστώντας όρους όπως "ψυχική απεξάρτηση" με "συντήρηση και απεξάρτηση".
  7. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 τροποποιεί τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, προσθέτοντας νέες διατάξεις σχετικά με την υποβολή προτάσεων στο δικαστικό συμβούλιο από τον εισαγγελέα εφετών για πρόσωπα ιδιαζούσης δωσιδικίας (παρ. 1), την περάτωση της κύριας ανάκρισης στα πλημμελήματα με απευθείας κλήση του κατηγορουμένου στο ακροατήριο (παρ. 2), την απαλοιφή φράσεων από τα άρθρα 114 και 349 (παρ. 3), και την εφαρμογή διατάξεων για τον απόντα κατηγορούμενο που καταδικάστηκε ανεκκλήτως (παρ. 4).
  8. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 ορίζει ότι ανεκτέλεστες ποινές φυλάκισης για πλημμελήματα, που κατέστησαν αμετάκλητες πριν την 1η Ιανουαρίου 1999 και δεν έχουν μετατραπεί, μετατρέπονται σε χρηματικές ποινές κατόπιν αίτησης του καταδικασθέντος εντός έξι μηνών από τη δημοσίευση του νόμου, εκτός αν η ποινή περιλαμβάνεται σε συνολική ποινή κάθειρξης. Η απόφαση για τη μετατροπή λαμβάνεται αμετακλήτως από το δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, σύμφωνα με τα άρθρα 155-161 και 166 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ενώ μετά την υποβολή της αίτησης δεν επιτρέπεται η άσκηση ένδικων μέσων κατά της αρχικής απόφασης.
  9. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 ορίζει ότι ο νόμος τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με ημερομηνία έκδοσης την 17η Οκτωβρίου 2003, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο και τους αρμόδιους Υπουργούς.
  10. Άρθρο 13 π. Το Άρθρο 13 π, αντικαθιστώντας το Άρθρο 124 του Ποινικού Κώδικα, ορίζει ότι το δικαστήριο που επέβαλε αναμορφωτικά μέτρα μπορεί να τα αντικαταστήσει με άλλα ή να τα άρει αν εκπληρώσουν τον σκοπό τους.
  11. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 του Ν. 2161/1993 τροποποιεί το Άρθρο 12 του Ν. 1729/1987, επιτρέποντας στον Υπουργό Υγείας και Πρόνοιας να καθορίζει ποσοτικά όρια ναρκωτικών ουσιών για τις ανάγκες ενός χρήστη, και καταργεί την προηγούμενη παράγραφο 2 του Άρθρου 12, αντικαθιστώντας την με νέα διάταξη που αφορά την μη καταχώριση καταδικαστικών αποφάσεων στο ποινικό μητρώο, εκτός αν υπάρξει νέα αμετάκλητη καταδίκη για την ίδια πράξη εντός πέντε ετών.
  12. Άρθρο 14 τ. Το Άρθρο 14 τ τροποποιεί το τρίτο εδάφιο της παραγράφου 4 του άρθρου 12 του Ν. 1729/1987, ορίζοντας ότι η διάταξη του πρώτου εδαφίου δεν εφαρμόζεται αν συντρέχει διακεκριμένη περίπτωση από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 6 ή επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 8.
  13. Άρθρο 16 τ. Το άρθρο 16 τ του Ν. 2161/1993, όπως αντικαθίσταται, επιτρέπει την υπό όρο απόλυση κρατουμένων που έχουν καταδικαστεί σε φυλάκιση και παρακολουθούν επιτυχώς πρόγραμμα απεξάρτησης, κατόπιν βουλεύματος του συμβουλίου πλημμελειοδικών και γνώμης του επιστημονικού συμβουλίου. Επιπλέον, το άρθρο 17 του Ν. 1729/1987, όπως αντικαθίσταται, προβλέπει την απαγόρευση διαμονής για καταδικασθέντες σε κάθειρξη για παράβαση του νόμου αυτού, καθώς και την ισόβια απέλαση αλλοδαπών, εκτός αν συντρέχουν σπουδαίοι λόγοι.
  14. Άρθρο 43 π. Το Άρθρο 43 π, παρ. 1, αντικαθιστά το Άρθρο 113 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ορίζοντας ότι τα δικαστήρια ανηλίκων δικάζουν πράξεις ανηλίκων ηλικίας 13 έως 18 ετών, με το μονομελές δικαστήριο ανηλίκων να δικάζει πράξεις εκτός αυτών που υπάγονται στο τριμελές, πταίσματα στην έδρα του πρωτοδικείου, και εφέσεις κατά αποφάσεων πταισματοδικείου για ανηλίκους.
  15. Άρθρο 45Α. Το Άρθρο 45Α ορίζει ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης ανηλίκου με επιβληθέντα μέτρα και υποχρεώσεις, ο εισαγγελέας κινεί ποινική δίωξη, ενώ σε περίπτωση συμμόρφωσης εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 43 παρ. 2.
  16. Άρθρο 54. Το Άρθρο 54 του Ποινικού Κώδικα τροποποιεί τα άρθρα 128, 129, 133, 105, 114, 360 και 409, ρυθμίζοντας την αντιμετώπιση πταισμάτων ανηλίκων, την επιβολή μειωμένης ποινής σε νεαρούς ενήλικες (18-21 ετών), την κατάργηση εδαφίου, την αντικατάσταση περίπτωσης για ποινές, την τιμωρία για παραμέληση εποπτείας ανηλίκου και την τιμωρία για εκμετάλλευση ανηλίκων ή ατόμων με αναπηρία για χρηματικό όφελος.
  17. Άρθρο 74 τ. Το άρθρο 74 τ του ΦΕΚ, με επιφύλαξη διεθνών συμβάσεων, τροποποιεί το άρθρο 21 του Ν. 1729/1987, επιτρέποντας στο δικαστικό συμβούλιο να συμπεριλάβει στην αντικατάσταση της προσωρινής κράτησης με περιοριστικούς όρους την παρακολούθηση θεραπευτικού προγράμματος απεξάρτησης, εφόσον ο αιτών έχει γίνει δεκτός από εγκεκριμένο φορέα.
  18. Άρθρο 83. Το Άρθρο 83 του παρόντος εγγράφου ορίζει ότι η ηλικία τέλεσης αξιόποινης πράξης, κατά την οποία ένα άτομο έχει συμπληρώσει το 18ο αλλά όχι το 21ο έτος της ηλικίας του, εμπίπτει στις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 130. Επιπλέον, το Άρθρο 2 τροποποιεί το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 18 του Ποινικού Κώδικα, ορίζοντας ότι κάθε πράξη που τιμωρείται με φυλάκιση, χρηματική ποινή ή περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων θεωρείται πλημμέλημα.
  19. Άρθρο 97. Το Άρθρο 97 ορίζει ότι εάν ένας κρατούμενος σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων διαπράξει νέα αξιόποινη πράξη μετά τα 18 του έτη, το δικαστήριο επιβάλλει επαυξημένη συνολική ποινή κάθειρξης, η οποία δεν μπορεί να είναι κατώτερη από το ήμισυ της προηγούμενης ποινής, ή επαυξάνει την προηγούμενη ποινή εάν η νέα είναι ηπιότερη, χωρίς να υπερβαίνει τα όρια του άρθρου 54.
  20. Άρθρο 107. Το Άρθρο 107, παράγραφος 6, ορίζει ότι εάν ένας απολυόμενος καταδικαστεί για κακούργημα ή πλημμέλημα από δόλο κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας του, η απόλυση αίρεται και εφαρμόζεται το άρθρο 132. Η παράγραφος 7 διευκρινίζει ότι εάν παρέλθει ο καθορισμένος χρόνος δοκιμασίας μετά την απόλυση χωρίς ανάκληση, η ποινή θεωρείται εκτιθείσα.
  21. Άρθρο 113. Το Άρθρο 113 του ΦΕΚ καθορίζει τη δικαιοδοσία των δικαστηρίων ανηλίκων: το μονομελές δικαστήριο επιβάλλει αναμορφωτικά μέτρα σε ανηλίκους κάτω των 13 ετών, το τριμελές δικάζει πράξεις ανηλίκων με ποινή τουλάχιστον πέντε ετών, και το εφετείο ανηλίκων εκδικάζει εφέσεις κατά των αποφάσεων αυτών. Επιπλέον, τροποποιείται το άρθρο 282 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ορίζοντας ότι η αδυναμία παροχής εγγύησης δεν μπορεί από μόνη της να οδηγήσει σε προσωρινή κράτηση ανηλίκου κατηγορούμενου άνω των 13 ετών για πράξη που απειλείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.
  22. Άρθρο 119 ε. Το Άρθρο 119 ε του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας τροποποιεί τις περιπτώσεις δ' και ε' της παραγράφου 1 του άρθρου 489, επιτρέποντας την άσκηση έφεσης κατά αποφάσεων του μονομελούς και τριμελούς δικαστηρίου ανηλίκων, ιδίως όταν αφορούν την καταδίκη σε περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων ή την εκδίκαση ανηλίκων που συμπλήρωσαν το 13ο έτος κατά την τέλεση της πράξης αλλά δικάστηκαν μετά τα 18.
  23. Άρθρο 121. Το Άρθρο 121 του ΦΕΚ, το οποίο αντικαθιστά το Άρθρο 122 του Ποινικού Κώδικα, ορίζει τα αναμορφωτικά μέτρα για ανηλίκους, τα οποία περιλαμβάνουν την επίπληξη, την ανάθεση της επιμέλειας στους γονείς/επιτρόπους ή σε ανάδοχη οικογένεια.
  24. Άρθρο 122. Το Άρθρο 122 του ΦΕΚ, με ημερομηνία 21 Οκτωβρίου 2003, περιγράφει τα αναμορφωτικά μέτρα που μπορούν να επιβληθούν σε ανήλικους δράστες, όπως η ανάθεση σε ανάδοχη οικογένεια, η εξώδικη διευθέτηση συνεπειών, η αποζημίωση θύματος, η κοινωφελής εργασία, η παρακολούθηση προγραμμάτων (κοινωνικών, ψυχολογικών, κυκλοφοριακής αγωγής), η φοίτηση σε εκπαίδευση/κατάρτιση, η εντατική επιμέλεια και η τοποθέτηση σε ίδρυμα αγωγής, με δυνατότητα επιβολής πρόσθετων υποχρεώσεων ή συνδυασμού μέτρων σε εξαιρετικές περιπτώσεις, και ορίζει τη μέγιστη διάρκεια του μέτρου στην δικαστική απόφαση.
  25. Άρθρο 123. Το Άρθρο 123 του ΦΕΚ ορίζει θεραπευτικά μέτρα για ανηλίκους που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες, νοητικές διαταραχές, σοβαρές σωματικές δυσλειτουργίες, ή είναι χρήστες οινοπνευματωδών ή ναρκωτικών ουσιών, ή εμφανίζουν καθυστέρηση στην ανάπτυξη, με δυνατότητα ανάθεσης επιμέλειας, παρακολούθησης προγραμμάτων, ή παραπομπής σε θεραπευτικά καταστήματα, κατόπιν διάγνωσης από εξειδικευμένη ομάδα ιατρών, ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών που υπάγονται σε Μονάδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ιατρικά κέντρα υγείας ή κρατικά νοσηλευτικά ιδρύματα.
  26. Άρθρο 123 π. Το άρθρο 123 π, παράγραφοι 2, 3 και 4, ορίζει ότι το δικαστήριο μπορεί να αντικαταστήσει αναμορφωτικά μέτρα με θεραπευτικά, ύστερα από γνωμοδότηση, και ελέγχει την συνδρομή των προϋποθέσεων αντικατάστασης ή άρσης των μέτρων το αργότερο ένα έτος μετά την επιβολή τους. Το άρθρο 125 του Ποινικού Κώδικα αντικαθίσταται, ορίζοντας ότι τα αναμορφωτικά μέτρα παύουν αυτοδικαίως με τη συμπλήρωση του 18ου έτους του ανηλίκου, ενώ το άρθρο 126 ορίζει ότι πράξεις ανηλίκων 8-13 ετών δεν καταλογίζονται και επιβάλλονται μόνο αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα.
  27. Άρθρο 124. Το Άρθρο 124 του ΦΕΚ ορίζει ότι το δικαστήριο που επέβαλε αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα μπορεί να τα αντικαταστήσει ή να τα άρει οποτεδήποτε, εφόσον το κρίνει αναγκαίο ή αν τα μέτρα έχουν εκπληρώσει τον σκοπό τους, ενώ για τα θεραπευτικά μέτρα απαιτείται και σχετική γνωμοδότηση.
  28. Άρθρο 125. Το Άρθρο 125 ορίζει ότι τα αναμορφωτικά μέτρα που επιβάλλονται σε ανηλίκους παύουν αυτομάτως με τη συμπλήρωση του 18ου έτους, αλλά μπορούν να παραταθούν από το δικαστήριο έως το 21ο έτος, ενώ τα θεραπευτικά μέτρα μπορούν επίσης να παραταθούν έως το 21ο έτος, κατόπιν γνωμοδότησης σύμφωνα με το άρθρο 123 παράγραφος 2.
  29. Άρθρο 126. Το Άρθρο 126 του Ποινικού Κώδικα, όπως τροποποιείται, ορίζει ότι σε ανήλικο που έχει συμπληρώσει το δέκατο τρίτο έτος της ηλικίας του επιβάλλονται αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, εκτός εάν κριθεί αναγκαίος ο ποινικός σωφρονισμός του σύμφωνα με το Άρθρο 127. Το Άρθρο 127, όπως αντικαθίσταται, προβλέπει ότι αν το δικαστήριο κρίνει αναγκαίο τον ποινικό σωφρονισμό ανηλίκου άνω των 13 ετών για να αποτραπεί η τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων, τον καταδικάζει σε περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, ορίζοντας επακριβώς τον χρόνο παραμονής του.
  30. Άρθρο 129. Το Άρθρο 129 του ΦΕΚ ορίζει την απόλυση υπό όρο ανηλίκων από ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, η οποία χορηγείται μετά τη λήξη του μισού της ποινής, εκτός αν η διαγωγή του ανηλίκου καθιστά αναγκαία τη συνέχιση της κράτησης. Η απόλυση μπορεί να χορηγηθεί και νωρίτερα, εφόσον έχει εκτιστεί το ένα τρίτο της ποινής, και μπορεί να επιβληθούν υποχρεώσεις στον απολυόμενο, όπως η απέλαση για αλλοδαπούς.
  31. Άρθρο 130. Το Άρθρο 130 του Ποινικού Κώδικα ορίζει ότι αν ανήλικος που τέλεσε αξιόποινη πράξη εισάγεται σε δίκη μετά τα 18 του, το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει μειωμένη ποινή αντί για περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, εφόσον κρίνει ότι ο σωφρονισμός είναι αναγκαίος αλλά ο περιορισμός δεν είναι σκόπιμος, ενώ οι στερητικές της ελευθερίας ποινές δεν συνεπάγονται στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων ή παραπομπή σε κατάστημα εργασίας. Το Άρθρο 131 τροποποιείται ώστε αν ο καταδικασμένος σε περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων συμπληρώσει τα 18 του πριν την έναρξη εκτέλεσης, το δικαστήριο μπορεί να αντικαταστήσει τον περιορισμό με την ποινή του προηγούμενου άρθρου, αν κρίνει ότι ο περιορισμός δεν είναι σκόπιμος.
  32. Άρθρο 130 τ. Το άρθρο 130 τ του Ποινικού Κώδικα τροποποιεί το άρθρο 549 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, προσθέτοντας παράγραφο 5, η οποία ορίζει ότι ο αρμόδιος εισαγγελέας ανηλίκων (ή ο εισαγγελέας εφετείων ανηλίκων) είναι υπεύθυνος για την αυτεπάγγελτη εκτέλεση των αποφάσεων των δικαστηρίων ανηλίκων, επιβλέποντας την εφαρμογή αναμορφωτικών και θεραπευτικών μέτρων, καθώς και τον περιορισμό σε ειδικά καταστήματα κράτησης νέων.
  33. Άρθρο 131. Το Άρθρο 131 του Ποινικού Κώδικα, όπως τροποποιείται, αφορά την υποχρεωτική αντικατάσταση του περιορισμού με ποινή για καταδικασθέντες που έχουν συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας τους, ενώ οι παράγραφοι 2 και 3 του προηγούμενου άρθρου εφαρμόζονται και σε αυτές τις περιπτώσεις. Το Άρθρο 132, επίσης τροποποιούμενο, ορίζει τη συρροή αξιόποινων πράξεων για κρατούμενους σε ειδικά καταστήματα κράτησης νέων που διέπραξαν πράξη πριν τα 18 τους έτη.
  34. Άρθρο 132. Το Άρθρο 132, παράγραφοι 7-10, ορίζει ότι η ποινή θεωρείται εκτιέμενη μετά την πάροδο του χρόνου δοκιμασίας χωρίς ανάκληση, αρμόδιο για την απόλυση και την ανάκληση είναι το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων, και η επιτυχής παρακολούθηση εγκεκριμένου συμβουλευτικού προγράμματος ψυχικής απεξάρτησης αποτελεί λόγο πρόωρης υπό όρο απόλυσης για ανηλίκους που κρατούνται για εγκλήματα σχετικά με ναρκωτικά, με υποχρέωση ενημέρωσης της δικαστικής αρχής ανά δίμηνο.
  35. Άρθρο 476 π. Το άρθρο 476 π του ΦΕΚ, συγκεκριμένα η παράγραφος 2, τροποποιεί το άρθρο 20 του Ν. 2738/1999, ορίζοντας ότι σύζυγοι ή τέκνα Ελλήνων πολιτών που φονεύθηκαν ή τραυματίσθηκαν σοβαρά από τρομοκρατική πράξη, προσλαμβάνονται στο Δημόσιο και σε συγκεκριμένους φορείς, υπερβαίνοντας τον προβλεπόμενο αριθμό θέσεων, εφόσον επιτύχουν σε γραπτό διαγωνισμό ή καταταγούν σε πίνακα προτεραιότητας.
  36. Άρθρο 549 τ. Το Άρθρο 549 τ του ΦΕΚ αναφέρεται στον περιορισμό σε ειδικά καταστήματα κράτησης νέων, ενώ το Άρθρο 565 αντικαθίσταται για να ορίζει ότι το δικαστήριο των πλημμελειοδικών του τόπου έκτισης της ποινής επιλύει αμφιβολίες ή αντιρρήσεις σχετικά με την εκτελεστότητα, το είδος ή τη διάρκεια της ποινής.
  37. Άρθρο 565. Το Άρθρο 565, στο πλαίσιο του Κεφαλαίου Β΄ περί Ναρκωτικών, ορίζει ότι οι αρμοδιότητες των πλημμελειοδικών σχετικά με την έκτιση ποινής ισχύουν και για περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, με δυνατότητα άσκησης αναίρεσης από τον εισαγγελέα και τον καταδικασμένο.
  38. Άρθρο preamble. Το Άρθρο 1 του Νόμου 3189 αντικαθιστά τον τίτλο του όγδοου κεφαλαίου του Ποινικού Κώδικα σε "Ειδικές διατάξεις για ανηλίκους", αναμορφώνοντας την ποινική νομοθεσία ανηλίκων.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Νομοθεσία του 2003

Επιστροφή στη λίστα νόμων