Νόμος 3017/2002 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 3017/2002 κυρώνει το Πρωτόκολλο του Κιότο στη Σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος, το οποίο υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 29 Απριλίου 1998. Ο νόμος καθορίζει τις υποχρεώσεις των Μερών του Παραρτήματος Ι για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 5% σε σχέση με το 1990 για την περίοδο 2008-2012, ενώ προβλέπει μηχανισμούς όπως η εμπορία δικαιωμάτων εκπομπών και ο "μηχανισμός καθαρής ανάπτυξης" για την επίτευξη αυτών των στόχων. Ρυθμίζει επίσης τη λειτουργία της Διάσκεψης των Μερών, τη Γραμματεία, την υποβολή εκθέσεων και πληροφοριών, καθώς και τις διαδικασίες για τη μη συμμόρφωση και τη διευθέτηση διαφορών. Ο νόμος ορίζει επίσης ότι τα αναπτυγμένα Μέρη του Παραρτήματος ΙΙ θα παρέχουν οικονομικούς πόρους και τεχνολογία στις αναπτυσσόμενες χώρες για την εφαρμογή των υποχρεώσεών τους.

Άρθρα

  1. Άρθρο 3 π. Το Άρθρο 3 π ορίζει ότι η Συμφωνία παραμένει σε ισχύ κατά τη διάρκεια της περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων που καθορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 7, και ότι τυχόν μεταβολές στη σύνθεση ενός περιφερειακού οργανισμού οικονομικής ολοκλήρωσης δεν επηρεάζουν τις ήδη αναληφθείσες υποχρεώσεις δυνάμει του Πρωτοκόλλου, ενώ οι νέες υποχρεώσεις θα ισχύουν μόνο για όσες εγκριθούν μετά τη μεταβολή.
  2. Άρθρο 4 π. Το Άρθρο 3 ορίζει ότι τα Μέρη του Παραρτήματος Ι υποχρεούνται να μειώσουν τις συνολικές ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 5% σε σχέση με το 1990 κατά την περίοδο 2008-2012, ενώ το Άρθρο 4 π αναφέρεται στην προώθηση της εφαρμογής διατάξεων για τις αναπτυσσόμενες χώρες και στον συντονισμό πολιτικών και μέτρων.
  3. Άρθρο 5 κ. Το Άρθρο 5 κ αφορά την εφαρμογή αποφάσεων της διάσκεψης των Μερών σχετικά με πρόσθετες ανθρωπογενείς δραστηριότητες, επιτρέποντας στα Μέρη του Παραρτήματος Ι που διέρχονται μεταβατική περίοδο προς την οικονομία της αγοράς να χρησιμοποιούν διαφορετικά έτη βάσης (εκτός του 1990) για την ανταπόκριση στις υποχρεώσεις τους, εφόσον αυτό γίνει αποδεκτό από τη διάσκεψη των Μερών.
  4. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 ορίζει ότι τα Μέρη του Παραρτήματος Ι πρέπει να ενσωματώνουν συμπληρωματικές πληροφορίες στις ετήσιες απογραφές εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και στις εθνικές εκθέσεις τους, προκειμένου να αποδείξουν τη συμμόρφωσή τους με τις υποχρεώσεις του Πρωτοκόλλου, με την πρώτη υποβολή να γίνεται μετά την έναρξη ισχύος του Πρωτοκόλλου για το κάθε Μέρος. Η διάσκεψη των Μερών, ενεργώντας ως σύνοδος των Μερών του Πρωτοκόλλου, θα εγκρίνει και θα επανεξετάζει κατευθυντήριες οδηγίες για την προετοιμασία αυτών των πληροφοριών και θα καθορίσει πρακτικές διαδικασίες για τον υπολογισμό των καταλογιζόμενων ποσοτήτων.
  5. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 ορίζει ότι τα Μέρη του Παραρτήματος Ι μπορούν να μεταφέρουν ή να αποκτήσουν μονάδες μείωσης εκπομπών από άλλα Μέρη για την επίτευξη των υποχρεώσεών τους, υπό την προϋπόθεση ότι τα έργα είναι εγκεκριμένα, παρέχουν επιπρόσθετες μειώσεις εκπομπών, και η απόκτηση είναι συμπληρωματική προς τις εγχώριες δράσεις. Επιπλέον, το άρθρο περιγράφει τη διαδικασία επιθεώρησης των πληροφοριών που υποβάλλονται από τα Μέρη του Παραρτήματος Ι από ομάδες ειδικών επιθεωρητών, συντονιζόμενες από τη Γραμματεία.
  6. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 της Σύμβασης ορίζει ότι τα Μέρη θα λαμβάνουν υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 4, παραγράφους 4, Β, 7, 8 και 9, κατά την εφαρμογή του άρθρου 10. Επιπλέον, τα αναπτυγμένα Μέρη του Παραρτήματος ΙΙ της Σύμβασης θα παρέχουν νέους και πρόσθετους οικονομικούς πόρους, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς τεχνολογίας, για να καλύψουν τις δαπάνες των αναπτυσσόμενων χωρών που σχετίζονται με την εφαρμογή των υποχρεώσεών τους βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 1, εδάφιο α', και του άρθρου 4, παράγραφος 11, όπως καλύπτονται από το άρθρο 10.
  7. Άρθρο 11 π. Το Άρθρο 11 π καθορίζει τη σύγκληση και τη συχνότητα των συνόδων της Διάσκεψης των Μερών που ενεργεί ως σύνοδος των Μερών του Πρωτοκόλλου, καθώς και τη συμμετοχή παρατηρητών από οργανισμούς όπως τα Ηνωμένα Έθνη και ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας. Το Άρθρο 14 ορίζει ότι η Γραμματεία που συστήνεται βάσει της Σύμβασης θα λειτουργεί και ως Γραμματεία του Πρωτοκόλλου, ενώ το Άρθρο 15 καθορίζει ότι τα Επικουρικά Όργανα Επιστημονικών και Τεχνολογικών Συμβουλών και για την Εφαρμογή, που προβλέπονται από τη Σύμβαση, θα λειτουργούν αντιστοίχως και για το Πρωτόκολλο.
  8. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 του εγγράφου ΦΕΚ ορίζει έναν "μηχανισμό καθαρής ανάπτυξης" με στόχο την υποστήριξη των Μερών που δεν περιλαμβάνονται στο Παράρτημα Ι για την επίτευξη αειφόρου ανάπτυξης και τη συμβολή στον τελικό στόχο της Σύμβασης, καθώς και την υποστήριξη των Μερών του Παραρτήματος Ι στην επίτευξη συμμόρφωσης με τις ποσοτικοποιημένες υποχρεώσεις μείωσης εκπομπών. Ο μηχανισμός αυτός θα ελέγχεται από τη διάσκεψη των Μερών που ενεργεί ως σύνοδος των Μερών του Πρωτοκόλλου και θα εποπτεύεται από το εκτελεστικό συμβούλιο του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης, ενώ οι μειώσεις εκπομπών θα πιστοποιούνται από επιχειρησιακούς φορείς βάσει της οικειοθελούς συμμετοχής, πραγματικών, μετρήσιμων και μακροπρόθεσμων ωφελειών, και επιπρόσθετων μειώσεων εκπομπών.
  9. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 του Πρωτοκόλλου ορίζει ότι η Διάσκεψη των Μερών θα εξετάζει την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου και τις τροποποιήσεις του, ενώ το Άρθρο 17 επιτρέπει στα Μέρη του Παραρτήματος Β να συμμετέχουν στην εμπορία δικαιωμάτων εκπομπών ως συμπληρωματική δράση στις εγχώριες προσπάθειες. Τα Άρθρα 18 και 19 αφορούν τις διαδικασίες για τη μη συμμόρφωση και τη διευθέτηση διαφορών, αντίστοιχα, ενώ το Άρθρο 20 περιγράφει τη διαδικασία υποβολής και έγκρισης τροποποιήσεων στο Πρωτόκολλο, απαιτώντας ομοφωνία ή πλειοψηφία τριών τετάρτων των παρόντων Μερών.
  10. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 του Πρωτοκόλλου ορίζει ότι τα Παραρτήματα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του, καθορίζει τη διαδικασία πρότασης, έγκρισης (με ομοφωνία ή πλειοψηφία 3/4 των παρόντων με δικαίωμα ψήφου) και θέσης σε ισχύ των Παραρτημάτων και των τροποποιήσεών τους, με την Γραμματεία να κοινοποιεί προτάσεις έξι μήνες πριν από τη σύνοδο και τον Θεματοφύλακα να διαβιβάζει τις εγκρίσεις για αποδοχή από τα Μέρη, εκτός των Παραρτημάτων Α και Β που ακολουθούν άλλη διαδικασία.
  11. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 ορίζει ότι κάθε Μέρος του Παραρτήματος Ι, το αργότερο ένα χρόνο πριν την έναρξη της πρώτης περιόδου ανάληψης υποχρεώσεων, θα συγκροτεί εθνικό σύστημα για τον υπολογισμό των ανθρωπογενών εκπομπών και απορροφήσεων αερίων του θερμοκηπίου, με μεθοδολογίες που θα εγκριθούν από την πρώτη διάσκεψη των Μερών, βασιζόμενες στις οδηγίες της Διακυβερνητικής Επιτροπής για τις Κλιματικές Αλλαγές (IPCC) και του Επικουρικού Οργάνου Επιστημονικών και Τεχνολογικών Συμβουλών.
  12. Άρθρο 28. Το Άρθρο 28 του Νόμου 85017, που δημοσιεύτηκε στις 30 Μαΐου 2002, κυρώνει το Πρωτόκολλο του Κιότο στη Σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος, το οποίο υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 29 Απριλίου 1998. Ο νόμος ορίζει επίσης τους όρους "Συμβαλλόμενο Μέρος", "Σύμβαση", "Διακυβερνητική Επιτροπή για τις Κλιματικές Αλλαγές" (IPCC), "Πρωτόκολλο του Κιότο", "Μέρος που έχει κυρώσει", "Μέρος", και "Παράρτημα Ι".
  13. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου 3017/2002 κυρώνει το Πρωτόκολλο του Κιότο στη Σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος, δίνοντάς του ισχύ.

Πρόσφατες αναφορές

Νομοθεσία του 2002

Επιστροφή στη λίστα νόμων