Νόμος 2961/2001 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Χρονολόγιο τροποποιήσεων, καταργήσεων και αναφορών στο ΦΕΚ για τον/την Νόμος 2961/2001.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 του ΦΕΚ 2001/2001 επιβάλλει φόρο στις περιουσίες που αποκτώνται αιτία θανάτου, δωρεάς, γονικής παροχής ή προίκας, καθώς και στα κέρδη από λαχεία, και ορίζει ότι υπόχρεο είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αποκτά τέτοια περιουσία. Επίσης, αναφέρεται η υποχρέωση των Ελληνικών Προξενικών Αρχών να αρνούνται τη χορήγηση πιστοποιητικών για κληρονόμους ή διαθήκες Ελλήνων υπηκόων χωρίς την προσκόμιση σχετικού πιστοποιητικού, καθώς και η υποχρέωση των εκμισθωτών χρηματοκιβωτίων να δηλώνουν την εκμίσθωση στον προϊστάμενο της αρμόδιας δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας.
  2. Άρθρο 1 κ. Το Άρθρο 1 κ ορίζει ότι η απόδοση ή η καταβολή ποσών και τόκων για αντικείμενα που αποτελούν αντικείμενο κατά το άρθρο 1 κτήσης, καθώς και η καταβολή χρηματικών ποσών από ασφαλιστικές εταιρίες λόγω θανάτου ασφαλισμένου, απαιτεί την προσκόμιση πιστοποιητικού από τον προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας που βεβαιώνει την καταβολή φόρου ή την μη οφειλή του.
  3. Άρθρο 1 π. Το Άρθρο 1 π του ΦΕΚ αναφέρεται σε τροποποιήσεις διαφόρων άρθρων του ΒΝΔ και του BNA, με ισχύ από 1/1/1972, 6/9/1980, 21/8/1976, 22/7/1977, 9/3/2001, 3/1/1989, 23/3/1990, 30/6/1992, 11/5/1994, 2/10/1997, 7/3/1996 και 24/4/1986, συμπεριλαμβανομένων αναπροσαρμογών ποσών από 10.000 σε 30.000, 50.000 και 200.000 δραχμές.
  4. Άρθρο 1 τ. Το Άρθρο 1 τ ρυθμίζει την απαλλαγή από τον φόρο μεταβίβασης ακινήτου για ανέγερση πρώτης κατοικίας, καθώς και την κτήση περιουσίας αιτία γονικής παροχής. Συγκεκριμένα, ορίζει αφορολόγητα ποσά για γονικές παροχές ύψους 28.000.000 δραχμών ανά γονέα, που αυξάνονται σε 42.000.000 δραχμές αν ο ένας γονέας έχει αποβιώσει, σύμφωνα με το άρθρο 1509 του Α.Κ. και το άρθρο 1 του ν.1078/1980.
  5. Άρθρο 2. Το Άρθρο 2 του ΦΕΚ ορίζει ότι η κτήση περιουσίας αιτία θανάτου για την επιβολή φόρου περιλαμβάνει κληρονομία, κληροδοσία, νέμηση, ασφάλιση ζωής χωρίς καθορισμένους δικαιούχους, αυτασφάλιση εκτός νόμου, και συνένωση επικαρπίας με ψιλή κυριότητα λόγω θανάτου του επικαρπωτή, εφόσον η ψιλή κυριότητα αποκτήθηκε μετά την 2 Απριλίου 1980. Το Άρθρο 114, που αναφέρεται στην αποσφράγιση ή απογραφή, ορίζει την παρουσία του προϊσταμένου της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας ή υπαλλήλου κατά την ενέργεια αυτή, απαιτώντας προηγούμενη έγγραφη γνωστοποίηση του τόπου, ημέρας και ώρας, και την αναγραφή αυτών στην έκθεση αποσφράγισης/απογραφής.
  6. Άρθρο 3. Το Άρθρο 3 ορίζει ότι η περιουσία που υπόκειται σε φόρο περιλαμβάνει την εντός Ελλάδας περιουσία ημεδαπών και αλλοδαπών, καθώς και την εντός αλλοδαπής κινητή περιουσία Ελλήνων υπηκόων ή αλλοδαπών που κατοικούν στην Ελλάδα, με συγκεκριμένες εξαιρέσεις και διευκρινίσεις για την κινητή περιουσία που θεωρείται ότι βρίσκεται στην Ελλάδα, όπως πλοία, αεροσκάφη, πνευματική ιδιοκτησία, μετοχές εταιρειών που εδρεύουν στην Ελλάδα, ενοχικές αξιώσεις και τραπεζογραμμάτια.
  7. Άρθρο 3 π. Το Άρθρο 3 π του ΦΕΚ αναφέρεται στην τροποποίηση του άρθρου 9 του ΒΝΔ, με ισχύ από 5/6/1981, και στην αντικατάσταση του άρθρου 10 του ΒΝΔ, με ισχύ από 1/1/1972. Επίσης, αναφέρεται στην παράγραφο 8 του ίδιου άρθρου και νόμου, καθώς και στην παράγραφο 5 του άρθρου 3 του ΒΝΔ, όπως αριθμήθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 61 του ν. 1041/1980, με ισχύ από 1/1/1972. Τέλος, γίνεται αναφορά στην αντικατάσταση του άρθρου 1 του ν.2892/2001, με ισχύ από 9-3-2001.
  8. Άρθρο 3 τ. Το Άρθρο 3 τ του ΒΝΔ, με ισχύ από 1/1/1972, έχει τροποποιηθεί και συμπληρωθεί πολλαπλές φορές από διάφορους νόμους (ν.1160/1981, ν.2753/1999, ν.1041/1980, ν.2520/1997, ν.1473/1984, ν.1828/1989, ν.1882/1990, ν.2065/1992, ν.2362/1995, ν.2579/1998, ν.2892/2001), επηρεάζοντας τις παραγράφους 1 (περιπτώσεις α΄, β΄), 2 (περιπτώσεις α΄ έως θ΄), 3 και 5, με αλλαγές σε ισχύ, ποσά και προσθήκες εδαφίων, με ημερομηνίες έναρξης ισχύος που κυμαίνονται από 1/1/1972 έως 9-3-2001.
  9. Άρθρο 4 ο. Το Άρθρο 4, όπως αντικαταστάθηκε από την παράγραφο 7 του άρθρου 1 του ν.2892/2001 (ισχύς από 9.3.2001), τροποποιεί τα εδάφια 1, 2 και 3 του αρχικού άρθρου, ενώ παράλληλα προσθέτει νέα εδάφια στις παραγράφους 1 και 2 με τις παραγράφους 18 και 11 του ν.1882/1990 (ισχύς από 23/3/1990) και αντικαθιστά το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 2 με την παράγραφο 8 του άρθρου 24 του ν.1828/1989 (ισχύς από 3/1/1989).
  10. Άρθρο 4 π. Το Άρθρο 4 παράγραφος 1 του ν.2520/1997, με ισχύ από 1/9/1997 για 7 χρόνια, αντικαταστάθηκε από διάφορες διατάξεις, συμπεριλαμβανομένων των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 1 του ν.2873/2000 (ισχύς από 1/1/2001 και άγνωστη ημερομηνία αντίστοιχα), καθώς και άλλων άρθρων από τους ν.1882/1990, ν.2065/1992 και ν.2362/1995.
  11. Άρθρο 4 τ. Το Άρθρο 4 τ του ΦΕΚ αναφέρεται σε τροποποιήσεις του Άρθρου 4 του ΒΝΔ, με ισχύ από 1/1/1972, το οποίο αντικαταστάθηκε αρχικά με την παράγραφο 10 του άρθρου 13 του ν.1882/1990 (ισχύς από 23/3/1990) και στη συνέχεια ολόκληρο με την παράγραφο 7 του άρθρου 1 του ν.2892/2001 (ισχύς από 9.3.2001), ενώ παράλληλα γίνεται αναφορά στο Άρθρο 3 παράγραφος 5 του ΒΝΔ όπως αριθμήθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 61 του ν. 1041/1980.
  12. Άρθρο 5. Το Άρθρο 5 ορίζει ότι υπόχρεος στο φόρο είναι ο δικαιούχος της κτήσης, ενώ σε περίπτωση περισσοτέρων δικαιούχων, η ευθύνη κατανέμεται ανάλογα με την περιουσία που αποκτά ο καθένας. Το Άρθρο 6, στο Κεφάλαιο Β' (Χρόνος Φορολογίας), αναφέρει ότι η φορολογική υποχρέωση γεννιέται κατά το χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου.
  13. Άρθρο 5 π. Το Άρθρο 5 π του ΦΕΚ ρυθμίζει την εφαρμογή των άρθρων 61 Ενότητα Β΄ παράγραφοι 1 περιπτώσεις α΄ και β΄, 2 και 3, καθώς και των άρθρων 68 παράγραφοι 1, 2, 3, 4, με βάση το άρθρο 5 παράγραφοι 1, 2 και 3 του ν.δ. 3629/1956 (ισχύς από 16/11/1956) και το άρθρο 39 παράγραφος 1 του ν.1473/1984 (ισχύς από 7/9/1984).
  14. Άρθρο 5 υ. Το Άρθρο 61 του ΦΕΚ ορίζει τους υπόχρεους σε δήλωση περιουσίας αιτία θανάτου, συμπεριλαμβανομένων των κληρονόμων, των νόμιμων αντιπροσώπων, των κηδεμόνων σχολάζουσας κληρονομίας και των εκτελεστών διαθήκης, καθώς και τις περιπτώσεις δήλωσης με επιφύλαξη ή για λογαριασμό τρίτων.
  15. Άρθρο 6. Το Άρθρο 6 του ΦΕΚ ορίζει ότι η φορολογική υποχρέωση στη κληρονομιά γεννιέται κατά τον θάνατο του κληρονομουμένου, ενώ σε περίπτωση κήρυξης προσώπου ως άφαντου, η υποχρέωση γεννιέται κατά τη δημοσίευση της τελεσίδικης δικαστικής απόφασης.
  16. Άρθρο 6 π. Το Άρθρο 6 π του ΦΕΚ αναφέρεται σε τροποποιήσεις διατάξεων του ΒΝΔ, συγκεκριμένα στα άρθρα 40 (παράγραφοι 1α-στ και 2α-β, ισχύς από 1/1/1972), 42 (παράγραφος 6, ισχύς από 7/3/1996) και 61 (Ενότητα Α, παράγραφος 10, ισχύς από 14/5/1991, και Ενότητα Β, παράγραφοι 1α-β, 2 και 3).
  17. Άρθρο 7. Το Άρθρο 7 ορίζει ότι η φορολογική υποχρέωση γεννιέται κατά το χρόνο δημοσίευσης της τελεσίδικης απόφασης περί αφάνειας, ή κατά το χρόνο πλήρωσης αίρεσης, λήξης προθεσμίας, λήξης επιδικίας, συμβιβασμού, συνένωσης επικαρπίας, καθορισμού κληροδοτημάτων, εκπλήρωσης υποχρέωσης, αποποίησης κληρονομίας, εισόδου περιουσιακών στοιχείων, καταβολής τιμήματος απαλλοτρίωσης, οριστικής ρύθμισης προσυμφώνου, ή απόδοσης κτημάτων από το Κράτος.
  18. Άρθρο 7 π. Το Άρθρο 7 π του ΦΕΚ αναφέρεται σε τροποποιήσεις και προσθήκες σε διάφορα άρθρα του ΒΝΔ, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 6, 7, 3, 2, 5, 9, και 61, με ισχύ από 1/1/1972, 2/4/1980, 10/4/1985, 3/1/1989, 17/11/1999 και 5/6/1981, μέσω των νόμων 1041/1980, 1540/1985, 1828/1989, 2753/1999 και 1160/1981.
  19. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 του ΦΕΚ αφορά τη μετάθεση του χρόνου γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης για περιουσιακά στοιχεία, επιτρέποντας αυτήν τη μετάθεση με απόφαση του προϊσταμένου της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις όπως επίδικα αντικείμενα, νομικά κωλύματα, δέσμευση στην αλλοδαπή, ή αν ο υπόχρεος αδυνατεί να καταβάλει τον φόρο λόγω μικρής προσόδου. Η μετάθεση γίνεται κατόπιν αίτησης του υπόχρεου, η οποία πρέπει να υποβληθεί εντός πενταετίας από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής δήλωσης και πριν την κοινοποίηση πράξης επιβολής φόρου, ενώ κατά της απόφασης επιτρέπεται προσφυγή στα διοικητικά δικαστήρια.
  20. Άρθρο 8 ν. Το Άρθρο 8 ν. ρυθμίζει την ισχύ διατάξεων που αναφέρονται σε διάφορα άρθρα του ΒΝΔ, όπως το Άρθρο 50, το Άρθρο 173 παράγραφοι 2 και 4 του ν.δ.210/1973 (με ισχύ από 5/10/1973), το ν.1329/1983 (με ισχύ από 18/2/1983), το Άρθρο 8 ν.2459/1997 (με ισχύ από 18.2.1997), και το Άρθρο 51 παράγραφοι 1 και 2 του ΒΝΔ. Επίσης, αναφέρεται στο Άρθρο 54 παράγραφοι 2, περιπτώσεις α΄ και β΄ και 3 του ΒΝΔ (με ισχύ από 1/1/1972) και στο Άρθρο 58 παράγραφος 4.
  21. Άρθρο 8 π. Το Άρθρο 8 παράγραφοι 1 περιπτώσεις α', β' και γ', 2, 3 και 4 του ΒΝΔ, με ισχύ από 1/1/1972, ρυθμίζει θέματα που σχετίζονται με το Άρθρο 2 παράγραφοι 2 και 3 του ΒΝΔ, το Άρθρο 9 παράγραφος 1 του ΒΝΔ (όπως αναριθμήθηκε με την παράγραφο 7 του άρθρου 7 του ν.1160/1981), και το Άρθρο 3 παράγραφοι 1 περιπτώσεις α' και β', 2 περιπτώσεις α' έως και θ' και 3 του ΒΝΔ.
  22. Άρθρο 9. Το Άρθρο 9 του ΦΕΚ ορίζει ότι η αξία των αντικειμένων για τον υπολογισμό του φόρου είναι η αγοραία αξία κατά το χρόνο γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης, η οποία προσδιορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 18. Ειδικότερα, για ακίνητα ή κινητά που αποκτώνται, αν η δήλωση υποβληθεί μετά από τρία (3) έτη από τη γένεση της φορολογικής υποχρέωσης, λαμβάνεται υπόψη η αξία και οι φορολογικές κλίμακες κατά το χρόνο υποβολής της δήλωσης ή έκδοσης πράξης από τον προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ., με επιβολή πρόσθετων φόρων και προστίμων. Το Άρθρο 10, Α, αναφέρει ότι για τον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων λαμβάνονται υπόψη στοιχεία εκτίμησης, καθαρή πρόσοδος και άλλα στοιχεία που επηρεάζουν την αγοραία αξία.
  23. Άρθρο 9 π. Το άρθρο 9 π του ΦΕΚ 266/1973 καταργεί διατάξεις που αφορούν φορολογικές διευκολύνσεις και απαλλαγές, συμπεριλαμβανομένων αυτών που σχετίζονται με φόρους κληρονομιών, δωρεών, κερδών από λαχεία, ομολογιακά δάνεια, και φορολογία πλοίων, καθώς και συμβάσεις με άλλα κράτη για φόρους επί περιουσιών αποθανόντων.
  24. Άρθρο 10. Το Άρθρο 10 του ΦΕΚ καθορίζει τον τρόπο προσδιορισμού της φορολογητέας αξίας των ακινήτων που μεταβιβάζονται αιτία θανάτου, λαμβάνοντας υπόψη τιμές εκκίνησης ανά ζώνη και είδος ακινήτου, οι οποίες προσαρμόζονται με συντελεστές αυξομείωσης. Οι τιμές αυτές καθορίζονται από τον Υπουργό Οικονομικών, μετά από εισήγηση επιτροπών που περιλαμβάνουν οικονομικούς υπαλλήλους, μηχανικούς του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημόσιων Έργων, εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, και αναπροσαρμόζονται τουλάχιστον ανά διετία. Ο φορολογούμενος αναγράφει την οριζόμενη αξία στη δήλωσή του, αλλά έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει την προκαθορισμένη αξία εντός 60 ημερών με προσφυγή στο διοικητικό πρωτοδικείο, οπότε διενεργείται έλεγχος από τον προϊστάμενο της δημόσ…
  25. Άρθρο 10 π. Το Άρθρο 10 π του ΦΕΚ αναφέρεται σε διάφορες διατάξεις νόμων, κυρίως του Βασιλικού Νόμου Διατάγματος (ΒΝΔ) και μεταγενέστερων νόμων όπως ο ν.1329/1983, ν.2386/1996, ν.231/1975, ν.2753/1999, ν.4114/1960, ν.1160/1981, με ημερομηνίες ισχύος που κυμαίνονται από 1/1/1972 έως 7/3/1996, και αφορά τροποποιήσεις και αντικαταστάσεις άρθρων όπως τα 52, 53, 54, 81, 106, 107 και 103 του ΒΝΔ.
  26. Άρθρο 10 τ. Το Άρθρο 10 τ αναφέρεται σε τροποποιήσεις και αντικαταστάσεις διατάξεων νόμων, κυρίως του ν. 2520/1997, όπως αυτές προκύπτουν από διάφορα άρθρα άλλων νόμων (ν. 2538/1997, ν. 1882/1990, ν. 2065/1992, ν. 2873/2000, ν. 1473/1984) με συγκεκριμένες ημερομηνίες ισχύος.
  27. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ ορίζει ότι για χρηματικές απαιτήσεις, η αξία για τον υπολογισμό του φόρου λαμβάνεται με τους τόκους που οφείλονται κατά τον θάνατο του κληρονομουμένου, ενώ απαιτήσεις που αποδεικνύονται ως εν μέρει εισπράξιμες φορολογούνται με βάση την πραγματική δηλούμενη αξία τους.
  28. Άρθρο 12. Το Άρθρο 12 ορίζει τον τρόπο προσδιορισμού της αξίας εισηγμένων και μη εισηγμένων τίτλων κινητών αξιών για φορολογικούς σκοπούς, λαμβάνοντας υπόψη την τιμή πώλησης του τελευταίου εξαμήνου πριν το θάνατο του κληρονομουμένου, την εσωτερική αξία της επιχείρησης, κέρδη πενταετίας, φήμη, πελατεία και άλλα στοιχεία που επηρεάζουν την αγοραία αξία, με δυνατότητα αυξομείωσης από τον προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας.
  29. Άρθρο 12 π. Το Άρθρο 12 π του ΦΕΚ αναφέρεται σε τροποποιήσεις του Άρθρου 11 παραγράφων 1 και 2 του ΒΝΔ, με ισχύ από 1/1/1972, και του Άρθρου 12 παραγράφων 1, 2 και 3 του ΒΝΔ, με ισχύ από 1/1/1972. Συγκεκριμένα, προστέθηκε νέα περίπτωση ε΄ με την παράγραφο 1 του άρθρου 63 του ν.1041/1980 (ισχύς από 2/4/1980), ενώ η περίπτωση β΄ αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 2 του άρθρου 14 του ν.1882/1990 (ισχύς από 23/3/1990). Επίσης, αναφέρεται η αντικατάσταση των δύο τελευταίων εδαφίων με την παράγραφο 12 του άρθρου 14 του ν.2579/1998.
  30. Άρθρο 13. Το Άρθρο 13 του ΦΕΚ καθορίζει τον τρόπο προσδιορισμού της αξίας των κινητών, συμπεριλαμβανομένων των επίπλων, στην κληρονομία, ορίζοντας ότι η αξία των επίπλων υπολογίζεται ως το 1/30 της αξίας της λοιπής κληρονομίας, με δυνατότητα απόδειξης διαφορετικής αξίας από το Δημόσιο ή τον υπόχρεο σε φόρο. Επίσης, διευκρινίζει ότι κοσμήματα, πολύτιμα αντικείμενα και συλλογές δεν περιλαμβάνονται στα έπιπλα και η αξία τους προσδιορίζεται ιδιαίτερα, ενώ η αξία ασφαλισμένων αντικειμένων δεν μπορεί να είναι κατώτερη από αυτή του ασφαλιστηρίου συμβολαίου.
  31. Άρθρο 13 π. Το Άρθρο 13 π, παράγραφος 2, του ΒΝΔ, με ισχύ από 1/1/1972, αντικαταστάθηκε ως προς το πρώτο εδάφιο από την παράγραφο 1 του άρθρου 32 του ν.12/1975 και ως προς το δεύτερο εδάφιο από το άρθρο 62 του ν.1041/1980, ενώ το Άρθρο 13 παράγραφος 1 του ΒΝΔ, με ισχύ από 1/1/1972, αντικαταστάθηκε από την παράγραφο 8 του άρθρου 23 του ν.1828/1989, με ισχύ από 3/1/1989.
  32. Άρθρο 14. Το Άρθρο 14 του ΦΕΚ καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού της αξίας των παροχών για φορολογικούς σκοπούς, λαμβάνοντας υπόψη τη διάρκεια (διηνεκείς, ορισμένου χρόνου, ισόβιες, αόριστου χρόνου) και την ηλικία των δικαιούχων, με πολλαπλασιαστές που κυμαίνονται από 2 έως 20 φορές την ετήσια παροχή. Επίσης, ορίζει την αποτίμηση παροχών σε είδος με βάση τη μέση τιμή χονδρικής πώλησης και προβλέπει νέα εκκαθάριση εάν η παροχή παύσει πρόωρα.
  33. Άρθρο 14 π. Το Άρθρο 14 π του ΦΕΚ αναφέρεται σε τροποποιήσεις του ποσοστού πρόσθετου φόρου, με ισχύ από 30/6/1992 βάσει του ν.2065/1992, και επεκτείνεται σε εκκρεμείς υποθέσεις, ενώ από 11/9/1997 ισχύει ο πρόσθετος φόρος του ν.14 παράγραφοι 1 (περιπτώσεις α΄, β΄ και γ΄), 2, 3, 4 και 5, καθώς και του ΒΝΔ (ισχύς από 1/1/1972) παράγραφοι 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8. Επιπλέον, η παράγραφος 6 του άρθρου 14 του ν.2579/98 (ισχύς από 17/2/1998) αντικατέστησε την περίπτωση δ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 63 του ν.1041/1980 (ισχύς από 2/4/1980).
  34. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ ορίζει ότι σε περίπτωση διαχωρισμού επικαρπίας από κυριότητα, φορολογείται άμεσα η επικαρπία, η οποία εξομοιώνεται με χρήση και οίκηση, εκτός αν είναι κοινή με τον κύριο. Η αξία της επικαρπίας υπολογίζεται ως ποσοστό της πλήρους κυριότητας κατά τη γένεση της φορολογικής υποχρέωσης του επικαρπωτή.
  35. Άρθρο 15 π. Το Άρθρο 15 παράγραφοι 1-8 του BNΔ, σε ισχύ από 1/1/1972, τροποποιήθηκε με την προσθήκη εδαφίων στην παράγραφο 3 από το Άρθρο 19 παράγραφος 1 του ν.2459/1997 (ισχύς από 18/2/1997), ενώ η παράγραφος 9 του Άρθρου 15 τέθηκε σε ισχύ από 2/4/1980 βάσει του Άρθρου 26 παράγραφος 2 του ν.1041/1980. Επιπλέον, τα Άρθρα 66 και 129 του ν.2717/1999, που τέθηκαν σε ισχύ στις 17-7-1999, αναφέρονται στο πλαίσιο του Άρθρου 15 παράγραφοι 1-4.
  36. Άρθρο 15 τ. Το Άρθρο 15 τ του ΦΕΚ τροποποιεί τις παραγράφους 7 και 8 του Άρθρου 73 του Κώδικα, ενσωματώνοντας διατάξεις από το Άρθρο 15 του ν.325/1976 (ισχύς από 28/5/1976) και το Άρθρο 15 του ν.820/1978 (ισχύς από 17/10/1978), ενώ παράλληλα αναφέρεται στις παραγράφους 1, 2 και 3 του Άρθρου 76 του ΒΝΔ (ισχύς από 1/1/1972).
  37. Άρθρο 16. Το Άρθρο 16 του ΦΕΚ καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού της αξίας της επικαρπίας για φορολογικούς σκοπούς, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του επικαρπωτή (με ποσοστά από 8/10 έως 1/10 της πλήρους κυριότητας ανάλογα με την ηλικία) ή τη διάρκεια της επικαρπίας (1/20 της αξίας για κάθε έτος), ενώ προβλέπει ειδικές διατάξεις για διαδοχικές, αόριστου χρόνου, και συνιστώμενες αδιαίρετα επικαρπίες υπέρ πολλών προσώπων.
  38. Άρθρο 16 π. Το Άρθρο 16 π του ΦΕΚ αφορά την τροποποίηση και συμπλήρωση διατάξεων του ΒΝΔ (Βασιλικού Νόμου) και άλλων νόμων, όπως ο ν.2717/1999, ν.2386/1996, ν.1249/1982, ν.12/1975, ν.1041/1980, ν.1473/1984, ν.2520/1997, ν.2892/2001, ν.2065/1992, ν.231/1975, ν.814/1978, ν.2538/1997, και ν.1085757/1989, με συγκεκριμένες ημερομηνίες ισχύος και αναφορές σε παραγράφους και περιπτώσεις, ρυθμίζοντας διάφορα θέματα που αφορούν την εφαρμογή αυτών των νομοθετημάτων.
  39. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17 του ΦΕΚ ορίζει ότι σε περίπτωση καταπιστεύματος, ο κληρονόμος ή κληροδόχος που υποχρεούται να παραδώσει την κληρονομία σε άλλον, φορολογείται ως επικαρπωτής. Εάν ο βεβαρημένος μεταβιβάσει το αντικείμενο σε τρίτο κατά τη διάρκεια του καταπιστεύματος, φορολογείται για την πλήρη κυριότητα, με συμψηφισμό του φόρου επικαρπίας. Σε περίπτωση οικογενειακού καταπιστεύματος, ο καταπιστευματοδόχος φορολογείται με βάση τη συγγενική του σχέση με τον αρχικό διαθέτη ή τον τελευταίο κάτοχο της περιουσίας, καταβάλλοντας τον μικρότερο φόρο. Τέλος, ο υπόχρεος σε αποκατάσταση του περιλιμπανομένου φορολογείται για την πλήρη κυριότητα, ενώ ο καταπιστευματοδόχος φορολογείται κατά την επαγωγή του καταπιστεύματος βάσει της αξίας και της συγγενικής του σχέσης με τον αρχικό διαθέτη.
  40. Άρθρο 17 π. Το Άρθρο 17 π, όπως τροποποιήθηκε από διάφορους νόμους (ν.1882/1990, ν.1443/1984, ν.1947/1991, ν.1591/1986, ν.2892/2001, ν.814/1978, ν.2538/1997, ν.2520/1997), αφορά την κατάργηση, προσθήκη και αντικατάσταση παραγράφων και εδαφίων, με συγκεκριμένες ημερομηνίες ισχύος από το 1972 έως το 2001, επηρεάζοντας διατάξεις που αφορούν το ν.1591/1986 και άλλους νόμους.
  41. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 του ΦΕΚ ορίζει ότι για κτήματα που έχουν κηρυχθεί αναγκαστικά απαλλοτριωτέα εντός πενταετίας από την κτήση τους και εξακολουθούν να ανήκουν στον αρχικό δικαιούχο ή στους διαδόχους του, θα γίνει νέα εκκαθάριση του φόρου.
  42. Άρθρο 18 π. Το Άρθρο 18π του ΦΕΚ, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 6 του ν.1947/1991, προσθέτει τις περιπτώσεις γ' και δ' στο Άρθρο 19 του ΒΝΔ, επεκτείνοντας τις διατάξεις του.
  43. Άρθρο 18 τ. Το Άρθρο 18 τ του ΦΕΚ τροποποιεί το Άρθρο 15 του ν.820/1978, όπως αυτό έχει ήδη τροποποιηθεί από τους ν.979/1979 και ν.1041/1980, και συγκεκριμένα τις παραγράφους 1, 2 (περιπτώσεις α΄, β΄, γ΄, δ΄), 3 και 4, με ισχύ από 17/10/1978, 12/10/1979, 2/4/1980 και 24/4/1986 αντίστοιχα.
  44. Άρθρο 19. Το Άρθρο 19 του ΦΕΚ ορίζει ότι για την επιβολή φόρου, τα ποσά και οι αξίες σε αδιαίρετους ή ενωμένους λογαριασμούς (Comptes indivis ou Collectifs avec solidarite) θεωρούνται ότι ανήκουν εξίσου σε κάθε καταθέτη, ενώ τα περιεχόμενα κοινών χρηματοκιβωτίων θεωρούνται ότι ανήκουν εξίσου σε κάθε συν-μισθωτή.
  45. Άρθρο 19 π. Το Άρθρο 19 π του ΦΕΚ, με ισχύ από 18/2/1983, τροποποιεί το άρθρο 16 του ν.1329/1983 και προσθέτει παράγραφο 4 στο άρθρο 107 του ΒΝΔ (με ισχύ από 9/9/1987), η οποία αριθμείται ως παράγραφος 5 με το άρθρο 36 του ν.1884/1990, ενώ παράλληλα αναφέρεται στο άρθρο 104 (ισχύς από 1/1/1972) και στο άρθρο 105 παράγραφος 1 και 2 του ΒΝΔ (ισχύς από 1/1/1972), καθώς και στο ποσό που καθορίζεται από την παράγραφο 3 του άρθρου 19 του ν.1731/1987.
  46. Άρθρο 20. Το Άρθρο 20 του ΦΕΚ αφορά την παραχώρηση περιουσιακών στοιχείων (ακινήτων, μετοχών, ομολόγων, απαιτήσεων) στο Δημόσιο χωρίς αντάλλαγμα, εξαιρώντας τα από την επιβολή φόρου, με προθεσμία έως την επίλυση της φορολογικής διαφοράς, και ορίζει περιορισμένα δικαιώματα συμβολαιογράφων και υποθηκοφυλάκων (έως 500 δραχμές ανά περίπτωση).
  47. Άρθρο 20 π. Το Άρθρο 20 π του ΦΕΚ ρυθμίζει την ισχύ διατάξεων που αφορούν τα άρθρα 19 και 20 του ΒΝΔ, καθώς και άρθρα των ν.1967/1991, ν.2065/1992, π.δ.30/1996, ν.1947/1991 και ν.2166/1993, με ημερομηνίες ισχύος από 1/1/1972 έως 24/8/1993.
  48. Άρθρο 21. Το Άρθρο 21 του ΦΕΚ καθορίζει τα χρέη που εκπίπτονται από την κληρονομία, συμπεριλαμβανομένων εμπορικών χρεών, οφειλών από προίκα (με ειδικό υπολογισμό για προίκες που συστάθηκαν πριν την 1η Μαΐου 1954, χρησιμοποιώντας δείκτες της ΕΣΥΕ), φόρων προς το Δημόσιο, δήμους και κοινότητες, και χρεών νοσηλείας των τελευταίων έξι μηνών της ασθένειας του θανόντος. Επίσης, ορίζει ότι χρέη που αναγνωρίζονται μόνο με διαθήκη ή προς συγγενείς των κληρονόμων δεν εκπίπτονται, ενώ χρέη προς υπηρέτες μπορούν να εκπέσουν κατόπιν αίτησης και αιτιολόγησης από τον προϊστάμενο της ΔΟΥ, με προθεσμία υποβολής αίτησης μέχρι την οριστική περαίωση της υπόθεσης ή εντός ενός έτους από τη βεβαίωση του χρέους, και σε κάθε περίπτωση εντός δεκαετίας από την υποβολή της δήλωσης.
  49. Άρθρο 21 π. Το Άρθρο 21 π του ΦΕΚ τροποποιεί τα άρθρα 73, 74, 75 και 99 του π.δ. 30/1996, καθώς και τα άρθρα 288, 289, 290 του π.δ. 410/1995, με ισχύ από 1/1/1972, ενώ παράλληλα αναφέρεται σε συγκεκριμένες παραγράφους και περιπτώσεις αυτών των άρθρων, καθώς και σε άρθρα του ν. 2539/1997, ν. 27/1975, ν.δ. 4117/1960 και ν. 5638/1932.
  50. Άρθρο 22. Το Άρθρο 22 του ΦΕΚ ορίζει ότι η αίτηση για έκπτωση βαρών από την κληρονομιαία περιουσία πρέπει να υποβληθεί εντός δεκαετίας από την υποβολή της δήλωσης ή τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της, και επιτρέπει την έκπτωση εξόδων δημοσίευσης διαθήκης, κληρονομητηρίων, απογραφής, δικαστικών εξόδων για αφάνεια, εξόδων διαχείρισης στην αλλοδαπή, εξόδων κηδείας (με ανώτατο όριο 200.000 δραχμών αν δεν υπάρχουν δικαιολογητικά, ποσό που μπορεί να αναπροσαρμοστεί από τον Υπουργό Οικονομικών) και κληροδοτημάτων που ορίζονται στο Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 διευκρινίζει ότι τα κληροδοτήματα εκπίπτονται από την κληρονομιαία μερίδα του βεβαρημένου, με ειδικές προϋποθέσεις για κληροδοτήματα υπέρ κρατικών ή κοινωφελών σκοπών, τα οποία απαιτούν βεβαίωση εκτέλεσης ή καταβολής.
  51. Άρθρο 23. Το Άρθρο 23 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα κληροδοτήματα που δεν έχουν καθορισμένο ποσό ή αντικείμενο από το διαθέτη, σύμφωνα με τα άρθρα 1972, 1973 και 1974 του Α.Κ., εκπίπτονται όταν καθοριστεί το ποσό ή το αντικείμενο τους και θεωρούνται, για την επιβολή του φόρου, ότι τελούν σε αναβλητική προθεσμία μέχρι τον καθορισμό τους.
  52. Άρθρο 23 π. Το Άρθρο 23 π, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 63 του ν.1041/1980, αφορά την ισχύ από 2/4/1980 και αναφέρεται σε συγκεκριμένες παραγράφους (1 έως 6) του ΒΝΔ, ενώ το Άρθρο 23 παράγραφοι 1 έως 6 του ΒΝΔ έχει ισχύ από 1/1/1972.
  53. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 του ΦΕΚ αφορά τον επιμερισμό χρεών για φορολογικούς σκοπούς στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ορίζει ότι χρέη που βαρύνουν ειδικά ακίνητα στην αλλοδαπή δεν εκπίπτονται από την ελληνική φορολογητέα περιουσία, ενώ χρέη που βαρύνουν ειδικά ακίνητα στην ημεδαπή εκπίπτονται. Χρέη ημεδαπής ή αλλοδαπής που δεν βαρύνουν ειδικά ακίνητα επιμερίζονται αναλογικά με την αξία της φορολογητέας και μη φορολογητέας περιουσίας, με ειδικές διατάξεις για χρέη αλλοδαπής που αφορούν κινητά περιουσιακά στοιχεία και για χρέη που βαρύνουν περιουσία με ψιλή κυριότητα και επικαρπία. Τέλος, χρέη που βαρύνουν κληρονομιαία περιουσιακά στοιχεία που εξαιρούνται από το φόρο, εκπίπτονται μόνο κατά το μέρος που αναλογούν στα φορολογητέα στοιχεία.
  54. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 του ΦΕΚ απαλλάσσει από φόρο κληρονομιάς, μεταξύ άλλων, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς με εθνωφελείς, θρησκευτικούς, φιλανθρωπικούς, εκπαιδευτικούς ή καλλιτεχνικούς σκοπούς, πολιτικά κόμματα, αλλοδαπούς με όρο αμοιβαιότητας, αθλητικά σωματεία, γυμναστήρια, ανώτατα εκπαιδευτικά και δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα, την απόκτηση πλοίων άνω των 1.500 κόρων, ομολογιών δανείων οικονομικής ανάπτυξης και χρηματικών καταθέσεων σε κοινούς λογαριασμούς τράπεζας με όρο αυτοδίκαιης περιέλευσης στους επιζώντες.
  55. Άρθρο 25 π. Το Άρθρο 25 π, παράγραφος 1, περιπτώσεις α΄, β΄, γ΄ και δ΄, του ΒΝΔ, με ισχύ από 1/1/1972, τροποποιήθηκε από διάφορα άρθρα νόμων, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 36 του ν. 1954/1991 και του άρθρου 14 του ν. 2579/1998, ενώ η παράγραφος 2, περίπτωση ε΄, του ΒΝΔ, με ισχύ από 1/1/1972, αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 26 του ν. 12/1975.
  56. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 του ΦΕΚ καθορίζει τις προϋποθέσεις και τα ποσά απαλλαγής από τον φόρο κτήσης αιτία θανάτου για μία μόνο οικία ή διαμέρισμα, με συγκεκριμένα ποσά προσαύξησης για τον/την σύζυγο και τα τέκνα, καθώς και εμβαδόν κάλυψης στεγαστικών αναγκών. Επίσης, ορίζει ότι το ακίνητο πρέπει να είναι οικοδομήσιμο εντός ρυμοτομικού σχεδίου, η απαλλαγή παρέχεται για μία φορά και υπό την προϋπόθεση διατήρησης της κυριότητας για τουλάχιστον πέντε (5) έτη, με κυρώσεις σε περίπτωση παράβασης.
  57. Άρθρο 26 Ε. Το Άρθρο 26 Ε του ΦΕΚ ρυθμίζει αναδρομικά υποθέσεις για τις οποίες η φορολογική υποχρέωση γεννήθηκε από 1/1/1972, σύμφωνα με το άρθρο 38 του ίδιου νόμου, και αναφέρεται στα Άρθρα 43 Ενότητα Β΄, 43 Ενότητα Γ΄ περίπτωση δ΄ (με ισχύ από 31/7/1990 βάσει του άρθρου 103 παρ. 9 του ν. 1892/1990) και 43 Ενότητα Γ΄ περίπτωση ε΄.
  58. Άρθρο 27. Το Άρθρο 28 του ΦΕΚ ορίζει ότι το φορολογητέο ποσό κληρονομιάς, μετά τις εκπτώσεις των άρθρων 21-27, φορολογείται σύμφωνα με τις κλίμακες του άρθρου 29, ενώ για κληροδοτήματα ο φόρος υπολογίζεται στο άθροισμα του καταβλητέου ποσού και του αναλογούντος φόρου. Το άρθρο 27, παράγραφος 2, αναφέρεται σε έκπτωση 300.000 δραχμών (από 2/4/1980) και στη συνέχεια 450.000 δραχμών (από 3/1/1989).
  59. Άρθρο 27 π. Το Άρθρο 27 π, όπως τροποποιήθηκε και καταργήθηκε από διάφορους νόμους (ν.1078/1980, ν.1473/1984), αφορά την ισχύ και την κατάργηση συγκεκριμένων παραγράφων του ΒΝΔ, με ημερομηνίες ισχύος από 2/4/1980, 14/10/1980 και 7/9/1984.
  60. Άρθρο 29. Το Άρθρο 29 του ΦΕΚ ορίζει την κατάταξη των φορολογουμένων σε τέσσερις κατηγορίες συγγένειας για τον υπολογισμό του φόρου κληρονομιάς, με ειδικές μειώσεις φόρου 60% ή 30% για ανήλικα τέκνα με κληρονομική μερίδα έως 12.000.000 ή από 12.000.001 έως 47.000.000 δραχμές αντίστοιχα, ενώ για τη μεταβίβαση δικαιωμάτων μεταλλειοκτησίας αιτία δωρεάς ο φόρος είναι 5.000 δραχμές ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Πρόσφατες αναφορές

Σχετικοί νόμοι

Επιστροφή στη λίστα νόμων