Νόμος 1838/1989 — Χρονολόγιο τροποποιήσεων

Ο Νόμος 1838/1989 κυρώνει τη συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της Τσεχοσλοβακίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την πρόληψη της φοροδιαφυγής σχετικά με τους φόρους εισοδήματος. Η συμφωνία, που υπογράφηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 1986, ρυθμίζει τη φορολόγηση διαφόρων ειδών εισοδήματος, όπως κέρδη από διεθνείς μεταφορές, μερίσματα, τόκους, δικαιώματα, αμοιβές εργασίας, εισοδήματα καλλιτεχνών και αθλητών, αμοιβές διευθυντών και συντάξεις. Επίσης, καθορίζει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών, την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και τη μη διάκριση υπηκόων και επιχειρήσεων. Η συμφωνία τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία της τελευταίας επίσημης γνωστοποίησης και ισχύει μέχρι να καταγγελθεί από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος.

Άρθρα

  1. Άρθρο 1. Το Άρθρο 1 της Συμφωνίας ορίζει ότι οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται μεταξύ των Συμβαλλόμενων Κρατών σχετικά με φόρους μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για τους σκοπούς της Συμφωνίας και μπορούν να αποκαλυφθούν μόνο σε δικαστικές διαδικασίες, ενώ δεν επιβάλλουν στα Κράτη την υποχρέωση να λαμβάνουν αντίθετα μέτρα με τη νομοθεσία τους, να παρέχουν πληροφορίες που δεν μπορούν να αποκτηθούν νόμιμα, ή να αποκαλύπτουν εμπορικά απόρρητα ή διαδικασίες που αντίκεινται στη δημόσια τάξη.
  2. Άρθρο 8. Το Άρθρο 8 ορίζει ότι τα κέρδη από τη λειτουργία πλοίων σε διεθνείς μεταφορές φορολογούνται μόνο στο κράτος νηολόγησης ή έκδοσης προσωρινών ναυτιλιακών εγγράφων, και αυτό ισχύει και για κέρδη από συμμετοχή σε «ΡΟΟΙ», κοινοπραξίες ή επιχειρήσεις διεθνούς επιπέδου. Το Άρθρο 9 αφορά τις συνδεδεμένες επιχειρήσεις, επιτρέποντας την αναπροσαρμογή κερδών όταν οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ τους διαφέρουν από αυτές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων. Το Άρθρο 10 καθορίζει ότι τα μερίσματα που καταβάλλονται από εταιρεία ενός κράτους σε κάτοικο άλλου κράτους φορολογούνται και στα δύο κράτη, εκτός αν ο δικαιούχος έχει μόνιμη εγκατάσταση ή καθορισμένη βάση στο κράτος καταβολής, οπότε εφαρμόζονται οι διατάξεις για μόνιμες εγκαταστάσεις ή προσωπικές υπηρεσίες.
  3. Άρθρο 11. Το Άρθρο 11 του ΦΕΚ καθορίζει τη φορολόγηση των τόκων που προκύπτουν μεταξύ δύο Συμβαλλόμενων Κρατών, επιτρέποντας τη φορολόγησή τους στο κράτος κατοικίας του δικαιούχου ή στο κράτος προέλευσης με ανώτατο συντελεστή 10% για τους τόκους που προκύπτουν από δάνεια που χορηγήθηκαν από κυβερνήσεις ή τράπεζες, ενώ ορίζει ότι οι τόκοι θεωρούνται ότι προκύπτουν στο κράτος όπου βρίσκεται η μόνιμη εγκατάσταση ή η καθορισμένη βάση του καταβάλλοντος, και ότι σε περίπτωση ειδικής σχέσης μεταξύ καταβάλλοντος και δικαιούχου, οι διατάξεις του άρθρου εφαρμόζονται μόνο στο ποσό που θα είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους ελλείψει τέτοιας σχέσης.
  4. Άρθρο 15. Το Άρθρο 15 του ΦΕΚ ορίζει ότι οι αμοιβές για εξαρτημένη εργασία φορολογούνται στο κράτος κατοικίας του εργαζομένου, εκτός εάν η εργασία ασκείται στο άλλο Συμβαλλόμενο Κράτος, όπου τότε μπορεί να φορολογηθεί εκεί. Ωστόσο, η φορολόγηση περιορίζεται στο κράτος κατοικίας εάν ο εργαζόμενος παραμένει στο άλλο κράτος για λιγότερο από 183 ημέρες, ο εργοδότης δεν είναι κάτοικος του άλλου κράτους και η αμοιβή δεν βαρύνει μόνιμη εγκατάσταση του εργοδότη εκεί. Τέλος, οι αμοιβές για εργασία σε πλοία ή αεροσκάφη σε διεθνείς μεταφορές μπορούν να φορολογηθούν στο κράτος όπου φορολογούνται τα κέρδη από την εκμετάλλευση αυτών, σύμφωνα με το Άρθρο 8.
  5. Άρθρο 17. Το Άρθρο 17, με τίτλο "ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΕΣ", ορίζει ότι το εισόδημα που αποκτάται από καλλιτέχνες και αθλητές, από προσωπικές δραστηριότητες που ασκούνται σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, μπορεί να φορολογείται σε αυτό το άλλο Κράτος, ακόμη και αν το εισόδημα δεν περιέρχεται άμεσα στο πρόσωπο αυτό, εκτός εάν οι δραστηριότητες εντάσσονται σε μορφωτικές ανταλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων Κρατών, οπότε εξαιρούνται της φορολογίας.
  6. Άρθρο 18. Το Άρθρο 18 του ΦΕΚ ρυθμίζει τις αμοιβές διευθυντών και τις συντάξεις. Οι αμοιβές διευθυντών που προέρχονται από εταιρεία σε ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, ενώ ο διευθυντής είναι κάτοικος του άλλου, μπορούν να φορολογούνται στο κράτος της εταιρείας. Οι συντάξεις που καταβάλλονται σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους για προηγούμενες υπηρεσίες φορολογούνται μόνο σε αυτό το κράτος.
  7. Άρθρο 24. Το Άρθρο 24 περιγράφει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών και αμφιβολιών σχετικά με την ερμηνεία και εφαρμογή της Συμφωνίας, προβλέποντας την προσπάθεια επίτευξης αμοιβαίας συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών των Συμβαλλόμενων Κρατών, ακόμη και μέσω απευθείας επικοινωνίας ή επιτροπής αντιπροσώπων, εντός τριών ετών από την κοινοποίηση πράξης καταλογισμού φόρου που δεν συνάδει με τη Συμφωνία.
  8. Άρθρο 25. Το Άρθρο 25 της Συμφωνίας ορίζει ότι οι αρμόδιες Αρχές των Συμβαλλόμενων Κρατών θα ανταλλάσσουν πληροφορίες απαραίτητες για την εφαρμογή της Συμφωνίας ή των εσωτερικών νομοθεσιών τους σχετικά με τους φόρους που καλύπτονται από αυτήν, διασφαλίζοντας την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών και την αποκάλυψή τους μόνο σε αρμόδια πρόσωπα ή αρχές για σκοπούς βεβαίωσης, είσπραξης, εκτέλεσης, δίωξης ή εκδίκασης προσφυγών.
  9. Άρθρο 26. Το Άρθρο 26 της συμφωνίας ορίζει ότι οι φορολογικές προνοµίες των διπλωματικών αντιπροσώπων και των προξενικών λειτουργών δεν επηρεάζονται από τη συμφωνία, αλλά παραμένουν σύμφωνες με τους γενικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου ή ειδικές συμφωνίες.
  10. Άρθρο 27 α. Το Άρθρο 27 α, που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 27 Μαρτίου 1989, παραγγέλλει τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος ως νόμου του Κράτους, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Χρήστο Α. Σαρτζετάκη και τους Υπουργούς Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εξωτερικών, Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Οικονομικών, Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Εργασίας, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, Μεταφορών και Επικοινωνιών, και Εμπορικής Ναυτιλίας.
  11. Άρθρο 28 π. Το Άρθρο 28 π του ΦΕΚ αφορά τη φορολόγηση εισοδήματος από ακίνητη περιουσία και την εφαρμογή του σε διάφορες περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των Ελληνικών Εταιρειών και των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης.
  12. Άρθρο 37. Το Άρθρο 37 ορίζει ότι η Συμφωνία τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία της τελευταίας επίσημης γνωστοποίησης από τις Κυβερνήσεις των Συμβαλλόμενων Κρατών για την πλήρωση των συνταγματικών προϋποθέσεων, και οι διατάξεις της εφαρμόζονται για εισοδήματα που προκύπτουν σε φορολογικές περιόδους που αρχίζουν την 1η Ιανουαρίου του ημερολογιακού έτους που ακολουθεί αμέσως μετά το έτος θέσης σε ισχύ της Συμφωνίας.
  13. Άρθρο 38. Το Άρθρο 38 ορίζει ότι η Συμφωνία ισχύει μέχρι να καταγγελθεί από ένα Συμβαλλόμενο Κράτος, με την προϋπόθεση ειδοποίησης έξι (6) τουλάχιστον μήνες πριν από το τέλος οποιουδήποτε ημερολογιακού έτους, και παύει να ισχύει για εισοδήματα που προκύπτουν σε φορολογικές περιόδους μετά την πρώτη ημέρα του Ιανουαρίου του επόμενου έτους από την επίδοση της αναγγελίας λήξης. Η Συμφωνία υπογράφηκε στην Αθήνα στις 23.10.1986.
  14. Άρθρο 132. Το Άρθρο 132 του ΦΕΚ ορίζει ότι τα δικαιώματα που καταβάλλονται σε κάτοικο ενός Συμβαλλόμενου Κράτους μπορούν να φορολογούνται στο άλλο Κράτος, με εξαίρεση ορισμένα δικαιώματα που μπορούν να φορολογούνται στο Κράτος προέλευσής τους με ανώτατο συντελεστή 10% του ακαθάριστου ποσού, ενώ ορίζει επίσης τι περιλαμβάνει ο όρος "δικαιώματα" και πότε οι διατάξεις αυτές δεν εφαρμόζονται, καθώς και πώς προσδιορίζεται το Κράτος προέλευσης των δικαιωμάτων.
  15. Άρθρο 232. Το Άρθρο 232 της Συμφωνίας καθορίζει πώς αποφεύγεται η διπλή φορολογία μεταξύ Ελλάδας και Τσεχοσλοβακίας, επιτρέποντας εκπτώσεις φόρου για εισοδήματα που φορολογούνται στο άλλο κράτος, ενώ το Άρθρο 23 διασφαλίζει τη μη διάκριση στη φορολογία υπηκόων και επιχειρήσεων των δύο Συμβαλλόμενων Κρατών.
  16. Άρθρο preamble. Το Άρθρο πρώτο του Νόμου υπ' αριθ. 1838, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 86 στις 28 Μαρτίου 1989, κυρώνει τη συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Τσεχοσλοβακίας για την αποφυγή της διπλής φορολογίας και την πρόληψη της φοροδιαφυγής σχετικά με τους φόρους εισοδήματος, η οποία υπογράφηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 1986.

Πρόσφατες αναφορές

Νομοθεσία του 1989

Επιστροφή στη λίστα νόμων